Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Από την Αθήνα στο Αμμάν!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 1ο μέρος


-Νομίζω πως πρέπει να βγάλετε από το μυαλό σας τις διακοπές. Το πρόβλημα μοιάζει να είναι σοβαρό. Δεν μπορεί να περιμένει. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Να δούμε και τα αποτελέσματα των εξετάσεων για να είμαστε σίγουροι.
Είναι τέλη του Ιουλίου του 2018, λίγες μέρες αφότου γυρίσαμε από το οδικό μας ταξίδι στα Βαλκάνια και λίγο πριν φύγουμε για Κάρυστο.
Τα λόγια της γιατρού μου έκοψαν τα πόδια. Φυσικά και για το ταξίδι, που είχαμε κλείσει για τον Οκτώβριο, ούτε λόγος. Μπορούσε να περιμένει. Εμείς να είμαστε καλά.
Δύο ώρες μετά είχαν όλα ακυρωθεί. Η Ιορδανία εκεί θα είναι. Κάποια άλλη στιγμή.


Τρεις μέρες μετά είχαμε τα αποτελέσματα. Ψεύτικος συναγερμός! Ένα τεράστιο Ουφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ και μια απέραντη αγαλλίαση.

Ο φετινός χειμώνας κύλησε με τα πάνω του και τα κάτω του. Βροχές, κρύο αλλά και αρκετές καλές μέρες. Η ακύρωση του ταξιδιού στην Ιορδανία με έτρωγε. Ώσπου, εκεί στις αρχές του Φλεβάρη, μου βάρεσε η «κατάθλιψη». Δεν γίνεται. Η άνοιξη καταφθάνει και πρέπει να φύγουμε. Αρχίζω το ψάξιμο. Στέλνω μηνύματα σε Ιορδανικά πρακτορεία για να δω τιμές. Τις περίμενα πιο χαμηλές. Για να δούμε και τα πρακτορεία εδώ. Βρίσκω καλύτερες τιμές και παίρνω τηλέφωνα. Το πιο δελεαστικό από τα πακέτα ήταν 8 ημέρες με γκρουπάκι μικρότερο των 10 ατόμων. Ότι πρέπει. Ακολουθεί η γνωστή διαδικασία.
Τηλέφωνο στην Πάτρα, στους φίλους μας.
-Έλα τι κάνετε;
-Καλά! Εσείς;
-Κι εμείς καλά. Σκεφτόμαστε ταξίδι στην Ιορδανία τον Μάρτη. Τι λες;
-Ενδιαφέρον! Πόσο θα κοστίσει;
Τον ενημερώνω σχετικά.
-Άσε να μιλήσω με τη Γωγώ και τα λέμε.
-Καλά πάρε.
Κανονίζονται όλα και κατεβαίνω στα γραφεία του πρακτορείου για πληρέστερη ενημέρωση.
Κάπως έτσι κλείσαμε το ταξίδι. Και αρχίσανε οι προετοιμασίες. Δεν ασχολήθηκα πολύ, όπως κάνω συνήθως πριν το ταξίδι, μιας και η οργάνωση ήταν υπόθεση άλλων. Φυσικά διάβασα κάποια ταξιδιωτικά, η φίλη μας η Α., που είχε πάει ένα χρόνο πριν μας είπε αρκετά, ξαναδιάβασα το «Οδοιπορικό στην Ιορδανία» του Επαμ. Α. Βρανόπουλου (Κέντρο έρευνας και μελέτης Ελληνισμού,1991) και αισθάνθηκα αρκετά έτοιμος για τη γνωριμία με την Αραβική αυτή χώρα.

8 Μαρτίου 2019


Από την Αθήνα στο Αμμάν!
Είναι μεσημέρι όταν οι τροχοί του Embraer 175 της Royal Jordanian ξεκολάνε από το Ελληνικό έδαφος. Το ταξίδι προς τα νοτιοανατολικά ξεκινά.
Ο ουρανός αρκετά καθαρός, μας επιτρέπει να βλέπουμε τη διαδρομή αρκετά καθαρά. Πετάμε πάνω από το Αιγαίο και τα νησιά από κάτω μας φαίνονται λες και έχουμε ανοίξει μπροστά μας το χάρτη.
Να η Κύθνος με την Κολώνα, τη διπλή της παραλία.
Λίγο μετά το «μισοφέγγαρο» της Σαντορίνης με τα νησάκια της,
η Ανάφη,
η Κάσος με την Κάρπαθο.
Πετάμε πια, πάνω από την ανατολική Μεσόγειο. Μπαμπάκια σύννεφα δίνουν μια ξεχωριστή εικόνα,
ενώ αυτή μιας «νεφοσειράς» είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή.
Φάνηκε πια η ακτή του Ισραήλ
με το Τελ Αβίβ να απλώνεται κάτω μας.
Αμέσως μετά μια περίεργη, κυκλική κατασκευή, που όπως είδα μετά στο χάρτη της Google, πρόκειται για στρατιωτική βάση.
Και να που φάνηκε στο βάθος η Νεκρά Θάλασσα και τα βουνά γύρω της.
Φτάνοντας από πάνω της
είδαμε να φιδοσέρνεται ο Ιορδάνης, το ποτάμι που την τροφοδοτεί με τα νερά του (λιγότερα σήμερα λόγω της υπεράντλησης για άρδευση) και αποτελεί το σύνορο μεταξύ Ισραήλ και Ιορδανίας.
Πετάμε πια, πάνω από την Ιορδανία.
Θερμοκήπια,
αλλά και άγονα βουνά.
Λίγο παραπάνω από δύο ώρες μετά την αναχώρησή μας από την Αθήνα, οι τροχοί πατούν σε Ιορδανικό έδαφος.
Διεθνές Αεροδρόμιο Βασίλισσα Alia στο Αμμάν.
Ο εκπρόσωπος του πρακτορείου μας περίμενε με τις βίζες και εκεί γνωριστήκαμε με τους άλλους του γκρουπ. Είμασταν τέσσερα ζευγάρια κοντινής ηλικίας. Το περίεργο; Οι τρεις από τις τέσσερεις γυναίκες Σοφίες (!!!!!).
Μπήκαμε στο βανάκι, που θα είχαμε σε όλο το ταξίδι με τον Gali οδηγό. Ένα υπέροχο, ευγενέστατο άνθρωπο, που αν και δεν ήξερε λέξη αγγλικά, μας σκλάβωσε με τη συμπεριφορά του.
Ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο, που ήταν σχετικά κοντά, μιας και βρίσκεται στη νότια πλευρά της πόλης.
Οι πρώτες εικόνες από τα προάστια είναι αδιάφορες. Άλλωστε η πόλη δεν φημίζεται για την ομορφιά της. Μάλλον άχαρη και άσχημη θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις.
Αφήσαμε τα πράγματα και κατεβήκαμε για δείπνο. Τελειώνοντας κατεβήκαμε να βγούμε
και είδαμε άντρες ντυμένους με παραδοσιακά ρούχα και παραδοσιακά όργανα. Γκάϊντα και τύμπανα, ετοιμάζονταν να παίξουν.
Είδαμε κόσμο να καταφτάνει και προσέξαμε το στολισμένο με λουλούδια αυτοκίνητο απ’ έξω. Γάμος! Είχαν έρθει για το γλέντι, που κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Όταν κατέβηκε ο γαμπρός με τη νύφη, οι άντρες έστησαν χορό. 
Πήραν και τον γαμπρό μαζί τους. Μόνο μια ηλικιωμένη γυναίκα πήραν να χορέψει. Πιθανά η μάνα του γαμπρού. Μπήκαν μέσα στο ξενοδοχείο χορεύοντας και πήγαν για γλέντι σε δύο αίθουσες. Στη μία οι άντρες και στην άλλη οι γυναίκες. Έτσι γιόρταζαν την παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας που ήταν σήμερα!!!!
Εμείς κάναμε μια βόλτα γύρω.
Έχει πολλά μαγαζιά
και εμπορικά κέντρα.
Γυρίσαμε και ανεβήκαμε για ύπνο, ψόφιοι από κούραση.
Καλώς ήρθαμε στην Ιορδανία και καλά να περάσουμε.


Το ταξίδι συνεχίζεται Rabbath Ammon-Φιλαδέλφεια-Αμμάν!

Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας








2 σχόλια:

  1. Μπράβο Δημήτρη ωραία η εισαγωγή .Περιμένω με πολύ ενδιαφέρον τη συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ! Η συνέχεια είναι "υπό κατασκευή". Έχει αρκετή δουλειά!
      Δήμος (εκ του Δημοσθένης)

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...