Ο Τάσσος Σύντελης στη «Χόβολη»!

29 Ιανουαρίου 2017

Ο σπουδαίος ζωγράφος Τάσσος Σύνταλης, με δραστηριότητα , καλλιτεχνική και διδακτική στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, ζει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια στην Κάρυστο, όπου έχει και το ατελιέ του. 

Πόλη με μπαχαρικά…!

Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!

2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 1^ο μέρος

23-30 Μαρτίου 2013

    

(Σημείωμα του 2017: Η Τουρκία τον τελευταίο χρόνο είναι συνεχώς στην επικαιρότητα με νέα για γεγονότα, που είναι όλο και χειρότερα. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, όλο και λιγότεροι αψηφούν τους «κινδύνους» και την επισκέπτονται. Έτσι λιγότεροι χαίρονται μια χώρα με πολλές ομορφιές, με κορυφαία μια από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου, την Βασιλίδα των πόλεων, τη μοναδική ΠΟΛΗ!)

Εκεί που δύο Ήπειροι «ακουμπάνε» σχεδόν η μια την άλλη βρίσκεται η Πόλη. Και οι δυο την αγκαλιάζουν, και οι δυο τη διεκδικούν. Η Πόλη των δύο Ηπείρων στέκει εκεί αιώνες πολλούς, λαμπρή και μοναδική.

Η ιστορία της μακραίωνη. Πάνω από 2500 χρόνια (7^ος αι. π.Χ.) πέρασαν από τότε που μια ομάδα Μεγαρέων και Αθηναίων έφτασε εκεί και ίδρυσε την αποικία που θα πάρει το όνομά της από τον αρχηγό των Μεγαρέων, το Βύζαντα. Βυζάντιο λοιπόν το πρώτο της όνομα. Όνομα που θα κρατήσει για περίπου 1000 χρόνια, μέχρι να το αλλάξει ο Αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος, που αποφάσισε να μεταφέρει εκεί την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Την είπε Νέα Ρώμη, όνομα που όμως σύντομα άλλαξε και πάλι για να πάρει το όνομα του Αυτοκράτορα και να την πουν Κωνσταντινούπολη. Το όνομα «Νέα Ρώμη» διατηρείται ακόμα και σήμερα σε εκκλησιαστικό επίπεδο. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει τον τίτλο «Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης».

Πάνω από 1000 χρόνια πέρασαν με το νέο όνομα. Αλλά και με πολλά παρατσούκλια με κυριότερα αυτό της Βασιλεύουσας (οι Σλάβοι την έλεγαν Τσάριγκραντ= Πόλη του Βασιλιά= Βασιλεύουσα δηλ.) και κυρίως το Πόλη σκέτο. Ήταν τέτοια η αίγλη της που έγινε συνώνυμη με τον όρο «πόλη».

Οι Οθωμανοί τη μετονόμασαν σε Ιστανμπούλ. Για την προέλευση αυτού του ονόματος υπάρχουν διαφωνίες. Φαίνεται πως μάλλον προέρχεται σαν παραφθορά του «Εις την Πόλιν». Πολλά χρόνια πριν, έβλεπα ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για την Πόλη. Ένας μεγάλος άγγλος βυζαντινολόγος είπε (σε άψογα ελληνικά): «Είναι αστείο να τσακώνονται οι Έλληνες με τους Τούρκους για το όνομα της Πόλης χρησιμοποιώντας οι μεν Έλληνες το όνομα ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα, οι δε Τούρκοι ένα Ελληνικό όνομα (Εις την Πόλιν = Ιστανμπούλ)». Για εμάς τους Έλληνες δεν έπαψε ποτέ να είναι η Κωνσταντινούπολη ή η Πόλη ενώ ο πλανήτης όλος την ξέρει σαν Ιστανμπούλ.

Η ουσία είναι πως για κάτι λιγότερο από 16 αιώνες υπήρξε συνεχώς η πρωτεύουσα τριών αυτοκρατοριών. Οι τόσοι και τόσοι αυτοκράτορες και σουλτάνοι που πέρασαν, άλλοι άξιοι και θαυμαστοί, άλλοι αδιάφοροι και άλλοι ανάξιοι, την προίκισαν με μύρια όσα καλούδια και αυτό είναι φανερό σε κάθε βήμα που κάνεις μέσα σε αυτή τη μαγική πόλη. Καλούδια που την έκαναν επιθυμητή σε κάθε επίδοξο μνηστήρα, όποια εποχή της ιστορίας της και αν έζησε. Και ποιοι δεν την πολιόρκησαν; Λίγοι τα κατάφεραν Αυτό όμως που έκαναν και κάνουν όλοι είναι να υποκλίνονται στα κάλλη της. Κάλλη πολλά και μοναδικά. Κάλλη που μάγευαν και συνεχίζουν να μαγεύουν κάθε επισκέπτη της. 

Λίγες μέρες μετά την «Αριάδνη»!

15 Ιανουαρίου 2017

Το Καστέλο Ρόσο, το Κάστρο της Καρύστου, με φόντο τη χιονισμένη Όχη.

Δειλινό στο λιμάνι της Ραφήνας!

14 Ιανουαρίου 2017

Περιμένοντας να σαλπάρουμε για Μαρμάρι.

2016, Ταξιδιωτικός απολογισμός μιας ακόμα δύσκολης χρονιάς!

Το 2016, έφυγε με την κρίση να βαθαίνει ακόμα περισσότερο και να περιορίζει τις δραστηριότητές μας στο ελάχιστο δυνατό, τόσες, όσες πρέπει για να μην πέσουμε θύματα της κατάθλιψης. Κάποια προβλήματα υγείας δικών μας προσώπων και το πήγαινε-έλα της κόρης μας στην Ισπανία, ένα τετραήμερο κάθε μήνα, για το μεταπτυχιακό της και η αναχώρηση και εγκατάστασή της εκεί τελικά, για τουλάχιστον ένα χρόνο, χειροτέρεψε τα πράγματα και ψυχολογικά και οικονομικά. Όσο όμως αντέχαμε και όσο άντεχε η τσέπη μας, δεν θα το βάζαμε κάτω. Έτσι κάτι φτηνά αεροπορικά, μιας και τα βγάλαμε πολύ καιρό πριν, σε συνδυασμό με την παροχή φιλοξενίας από κάποιους φίλους, εξασφάλισε δύο ταξίδια στο εξωτερικό. Εντός, δύο τριήμερα στην Πελοπόννησο και ένα πενθήμερο στη Σύρο και ημερήσιες βόλτες στα γύρω ή εξερεύνηση της πόλης μας, συμπλήρωσαν την ταξιδιωτική μας εμπειρία και αυτής της χρονιάς.

Ευτυχισμένο το 2017!!

Τριήμερο στα βουνά της Αρκαδίας!

9-11 Δεκεμβρίου 2016

Η Ορεινή Αρκαδία είναι ένας αγαπημένος προορισμός για μάς. Έχουμε πάει αρκετές φορές, κυρίως ημερήσιες ή ολιγοήμερες εκδρομές από Πάτρα και Αθήνα (π.χ. http://disaki.blogspot.gr/2011/02/blog-post_183.html). Η τελευταία φορά ήταν, όταν πήγαμε για ένα τετραήμερο με φίλους στα Καλάβρυτα, 2,5 χρόνια πριν (http://disaki.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html). Αυτές οι εκδρομές αφορούσαν κυρίως τα «αστέρια» της περιοχής, Δημητσάνα και Στεμνίτσα. Το 2002 είχαμε πάει του Αγίου Πνεύματος και πήγαμε για πρώτη και μοναδική φορά στην Καρύταινα, την Ανδρίτσαινα και τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Eίχαμε επισκεφτεί και το Μουσείο Υδροκίνησης της Δημητσάνας.

Σχετικά πρόσφατα βρήκα μια προσφορά για έναν ενδιαφέροντα ξενώνα στο Ελληνικό. Επικοινώνησα με τους φίλους μας στην Πάτρα και κανονίσαμε να πάμε αρχές Νοεμβρίου. Ένα πρόβλημα με την υγεία δικού μας προσώπου ανέβαλε το ταξίδι. Το πρόβλημα εξελίχθηκε αρκετά καλά και ψάχναμε να βρούμε πότε θα πηγαίναμε. Ψυχολογικά είχαμε «φορτώσει» και το δελτίο καιρού, που προέβλεπε πολύ καλό καιρό για το Σαββατοκύριακο, που θα έρχονταν, ήρθε και κλείδωσε την απόφαση. «Πάμε τώρα!» Συμφωνήσανε και οι φίλοι μας, πήραμε τηλέφωνο και κλείσαμε στον ξενώνα και να που έφτανε η μέρα της αναχώρησης.

Καλήν εσπέραν άρχοντες.....!

Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας. 

Χριστού τη Θείαν Γέννησιν να πω στ' αρχοντικό σας. 

Καλές γιορτές!

Ευχόμαστε σε όλους καλές γιορτές με χαρά, υγεία και πολλά αγαπημένα πρόσωπα γύρω σας!

Ο οδοντωτός, τα έλατα και το καλό κρασί!

2014, Στα ορεινά της Πελοποννήσου!

2-5 Αυγούστου 2014

-Θέλω να σε ρωτήσω αν νομίζεις πως θα μπορούσαμε κάποια στιγμή να ανέβουμε στα Καλάβρυτα με τον οδοντωτό. Κάπου διάβασα πως τελείωσαν τις εργασίες και δουλεύει τώρα πια κανονικά.

-Με τον οδοντωτό; Δεν ξέρω αν είναι προσβάσιμος σε καροτσάκι. Πρέπει να τηλεφωνήσουμε.

-Δεν θα έχω το ηλεκτρικό. Με το άλλο, το χειροκίνητο.

-Άσε να πάρω τηλέφωνο και θα δούμε. Για πότε το σκέφτεσαι;

-Του χρόνου το καλοκαίρι.

Ελβετική ακρίβεια!-3ο (Γενεύη)

(Συνέχεια από Τρεις Γαλλιδούλες…très jolies!)

25-26 Απριλίου 2016

Δευτέρα 25/4/2016

Σηκωθήκαμε πολύ νωρίς, γιατί ο Σπύρος έπρεπε να πάει για δουλειά και θα μας κατέβαζε εμάς και την Αντωνία 

Τρεις Γαλλιδούλες…très jolies!

(συνέχεια από Ελβετική ακρίβεια!-2ο)

23-24 Απριλίου 2016

Σαββάτο 23/4/2016

(Νωρίς το πρωί φύγαμε για το Fribourg. Όλη τη μέρα βροχή. Ανεβάσαμε τα πράγματα μέχρι την αποβάθρα, αποχαιρετήσαμε την Ανίτα, δίνοντας ραντεβού για το καλοκαίρι στην Κάρυστο και περιμέναμε το τρένο για το αεροδρόμιο της Γενεύης. Στις 10.30 φτάσαμε και βρήκαμε τον Σπύρο με την Αντωνία, που ήρθαν να μας πάρουν. Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε και τον Βέρνερ, που ξέραμε πως θα τον βλέπαμε δύο μήνες μετά στην Κάρυστο.)

Φορτώσαμε το παλιό Audi μέχρι τα μπούνια και πήραμε το δρόμο για το σπίτι του Σπύρου στο χωριό Saint Jean de Gonville, που απέχει περίπου 15χμ. Κατεβάσαμε τα πράγματα, κάτσαμε λίγο στο σπίτι και μιας και έβρεχε συνέχεια, είπαμε να πάμε στην Annecy μπας και έβρεχε λιγότερο. 

Σελήνη πεπλοφόρος!

14 Νοεμβρίου 2016

 Κάπου κοντά στους Ζάρακες (Ζάρκα) στη Νότια Εύβοια

6 χρόνια «δισάκι»!

Πέρασαν κιόλας 6 χρόνια από εκείνη τη μέρα του Νοέμβρη του 2010, που μου καρφώθηκε η ιδέα να φτιάξω ένα ιστολόγιο για να περιγράφω τα ταξίδια μου στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, κάτι που έγινε τις αμέσως επόμενες μέρες. Και γεννήθηκε το ιστολόγιο (blog) με την επωνυμία «το δισάκι μου στον ώμο…»!

Ένα «δισάκι», που όσο περνάνε τα χρόνια, βαραίνει όλο και πιο πολύ στους ώμους μου, με ένα βάρος γλυκό, γεμάτο αναμνήσεις και εικόνες. Και να που έγινε έξι χρονών! Ώριμο πια και με πολλούς φίλους, που τους υποδέχεται καθημερινά, στο φτωχικό του, πορεύεται ψάχνοντας γνωστούς και άγνωστους δρόμους σε αυτό τον κόσμο, τον τόσο όμορφο, το τόσο υπέροχο, που όσο μας ενθουσιάζει και μας μαγεύει, άλλο τόσο μας πληγώνει. Έτσι όμως είναι φτιαγμένος, γεμάτος αντιθέσεις και αυτή κυρίως είναι η ομορφιά του. Όση από αυτή την ομορφιά ανακαλύπτω, έρχομαι να μοιραστώ με τους φίλους μου μέσα από το «δισάκι» μου.

Ελπίζω και εύχομαι, όσο ακόμα μας επιτρέπουν, όσο μπορούμε, όσο βλέπουμε και καταλαβαίνουμε, να συνεχίσουμε να μαζεύουμε εικόνες και εμπειρίες και να τις μοιραζόμαστε μέσα από το «δισάκι»!

Καλή συνέχεια!

Οι Πεταλιοί από το καράβι!

31 Οκτωβρίου 2016

Ταξιδεύοντας από το Μαρμάρι για τη Ραφήνα,

Ελβετική ακρίβεια!-2ο

(συνέχεια από Ελβετική ακρίβεια!-1ο)

19-23 Απριλίου 2016

Τρίτη 19/4/2016

Ξημέρωσε η Τρίτη, η ημέρα των Άλπεων, των πολλών τρένων και της λαμπρής λιακάδας. Σκοπός μας να κάνουμε με το τρένο Golden Pass, τη διαδρομή στα βόρεια των δυτικών Άλπεων της χώρας. Κάναμε ένα μεγάλο κύκλο ξεκινώντας και τελειώνοντας; στο Posieux.

Τη μέρα αυτή πήραμε δύο φορές λεωφορείο (αρχή και τέλος, δηλαδή Posieux- Fribourg και επιστροφή.) και 6 φορές τρένο. 

Ο Φάρος Τάμελος της Κέας!

10 Οκτωβρίου 2016

Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού, κατασκευάστηκε το 1893 

και ο πύργος του έχει ύψος 7,5μ.

Εικόνες από την αγορά της Ερμούπολης!

7-10 Οκτωβρίου 2016

Η αγορά τροφίμων στην οδό Χίου της Ερμούπολης, στη Σύρο.

Ελβετική ακρίβεια!-1ο

15-18 Απριλίου 2016

Ακρίβεια. Μια λέξη, δύο έννοιες:1. Υψηλή τιμή ενός προϊόντος.  2. Ορθότητα στη λειτουργία ενός πράγματος. (ΥΠΕΡΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, Εκδόσεις Παγουλάτου).

Η Ελβετία είναι η χώρα, όπου και οι δύο έννοιες της λέξης, ταιριάζουν γάντι. Για την πρώτη, ούτε λόγος. Οι τιμές όχι απλά τσούζουν, καίνε και τσουρουφλάνε!!

Όσον αφορά τη δεύτερη, πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Μιλάμε για τη χώρα, που παράγει τα καλύτερα ρολόγια και όργανα ακριβείας. Όλα «δουλεύουνε ρολόϊ»! (ε, καλά τώρα. Πάντα υπάρχει η πιθανότητα για ένα «Technical Problem»!!).

Χαρτογραφώντας ένα ταξίδι!

Πετώντας από την Αθήνα μέχρι τη Γενεύη.

15 Απριλίου 2016

Μεσημέρι της 15ης Απριλίου του 2016, με 29 βαθμούς θερμοκρασία και το αεροπλάνο της Aegean απογειώνεται από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο ουρανός καταγάλανος κι ο ήλιος λαμπρός. Τραβώ φωτογραφίες σε μεγάλο μέρος του ταξιδιού και είναι σα να φτιάχνω έναν ανάγλυφο χάρτη. 

Werner Hofstetter: «Ελευθερία», 2016!

30 Αυγούστου 2016

Το έργο του φίλου μου Werner Hofstetter με τίτλο «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», έγινε στην Κάρυστο τον Ιούνιο του 2016 και παρουσιάστηκε στην ομαδική έκθεση «Έσω – Έξω – recycling» των Werner Hofstetter και Gunter Schöne, στο Μπούρτζι της Καρύστου, από τις 22 ως τις 29 Ιουλίου. Όλα τα έργα της έκθεσης, όπως λέει και ο τίτλος της, ήταν από «άχρηστα» υλικά. Έτσι και το έργο «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (Ελευθερία-Freedom-liberté-Freiheit), είναι ένα τρίπτυχο ζωγραφικής σε χάρτινα τελάρα μαναβικής (!!!!). 

Άστεγοι και λιμουζίνες!

30 Ιουλίου 2016

Μόσχα. Ήταν μεσημέρι, είχε πολύ ζέστη και ήμασταν στο πάρκο, που είναι ανάμεσα στον σταθμό του μετρό Κιέφσκαγια και στο ποτάμι, όταν στην άλλη άκρη του πάρκου, είδα μια κινητικότητα. 

Η χαρά του παιχνιδιού...για όλους!

27 Ιουλίου 2016

Στη Μόσχα, στο Πάρκο της Ρώσικης γλυπτικής Muzeon (МУЗЕОН), 

(βλ.  http://disaki.blogspot.gr/2016/08/muzeon.html)

κάτω από το παράρτημα της πινακοθήκης Tretyakov, είναι ένα σιντριβάνι, από αυτά που το νερό ξεκινάει και σταματάει, συνεχώς και η ένταση του αυξομειώνεται. Ένα σιντριβάνι, που τα νερά του «χορεύουν». Τις ζεστές μέρες, όπως τη μέρα που πήγαμε εμείς, μαζεύεται πολύς κόσμος για λίγη δροσιά. 

Η άλλη όψη του καλοκαιριού!

19 Αυγούστου 2016

Πέρασα χτες από τα καμένα στα δυτικά της Καρύστου, στη μαυρίλα που άφησε η φωτιά στα τέλη του Ιούλη. Οι εικόνες προκαλούν βαθιά θλίψη, αλλά κυρίως οργή.

Muzeon, το Πάρκο της Ρώσικης γλυπτικής!

27 Ιουλίου 2016

Μόσχα. Νότια του Κρεμλίνου είναι δύο μεγάλα πάρκα, το ένα συνέχεια του άλλου. Το πιο γνωστό είναι το Πάρκο Γκόργκι, ίσως το διασημότερο από τα πολλά πάρκα της Ρώσικης πρωτεύουσας. Βόρεια και συνέχεια του Γκόργκι είναι το Muzeon (МУЗЕОН), το Πάρκο της Ρώσικης γλυπτικής, ένα υπαίθριο μουσείο γλυπτικής ρώσων καλλιτεχνών του 20^ου και 21^ου αι. 

Οι υπόγειες γκαλερί της Μόσχας!

30 Ιουλίου 2016

 (από τον Novoslobodskaya)

Η Μόσχα είναι μια αχανής πόλη με πληθυσμό, που φτάνει και ίσως ξεπερνάει τα 14 εκατομμύρια. Από πολύ νωρίς φάνηκε η ανάγκη για έναν υπόγειο σιδηρόδρομο, ένα Μετρό, για να εξυπηρετήσει τον τεράστιο αυτό αριθμό ανθρώπων.

Αν και η ιδέα ήταν παλιότερη, ήταν το 1931, που ξεκίνησε η κατασκευή του και ακόμα και σήμερα επεκτείνεται και νέοι σταθμοί προστίθενται. Σήμερα έχει 12 γραμμές, περίπου 200 σταθμούς και οι περισσότεροι απ’ όσους χρησιμοποίησα, απέχουν πολύ μεταξύ τους. Κάποιοι είναι κόμβοι. Δηλαδή σε αυτούς «διασταυρώνονται» διάφορες γραμμές. Το διασταυρώνονται είναι μια κουβέντα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο ή τρεις σταθμούς, άλλοτε έχοντας το ίδιο όνομα, άλλοτε με άλλο, που επικοινωνούν μεταξύ τους. Για να πας από τον ένα στον άλλο έχει πολύ περπάτημα και σε κάποιες περιπτώσεις ανεβαίνεις και κατεβαίνεις τεράστιες κυλιόμενες σκάλες ή μικρότερες απλές.