13 χρόνια «δισάκι»!

 

Πέρασαν 13 χρόνια από όταν έκανα την πρώτη ανάρτηση στο «νεογέννητο» τότε ιστολόγιό μου. 13 χρόνια γεμάτα δημιουργία και ταξίδια. Σχεδόν 950 είναι οι αναρτήσεις από τότε, οι περισσότερες να αφορούν κάποιο ταξίδι, κάποια εκδρομή ή κάποια επίσκεψη. Πολλές είναι και οι αναρτήσεις που αφορούν «πολιτιστικά ταξίδια», εκθέσεις, μουσικά δρώμενα κλπ. Πάνω από 863000 επισκέψεις, από γνωστούς και άγνωστους «φίλους», έχοντας αποκτήσει ένα σταθερό κοινό ανθρώπων με τους οποίους μοιραζόμαστε τις κοινές μας αγάπες, τα ταξίδια και τον πολιτισμό.

13 χρόνια! Κι όμως αισθάνομαι πως είναι μόνο η αρχή. Καλά να είμαστε, να ταξιδεύουμε, να γεμίζουμε εικόνες, εντυπώσεις και συναισθήματα και όλα αυτά να τα μοιραζόμαστε μέσα από το αγαπημένο μου «δισάκι».

 

Να τα εκατοστήσεις!

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

 

12 χρόνια!

 

Το «δισάκι» έγινε 12. Ένα «Εφηβάκι», που όσο μεγαλώνει τόσο το αγαπάω πιο πολύ και ας με «παιδεύει», όπως όλα τα παιδιά. Και εμείς αντέχουμε να ταξιδεύουμε σε δρόμους ελληνικούς και ξένους, αλλά και στους δρόμους του πολιτισμού, που είναι κι αυτό ένα υπέροχο ταξίδι.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε τα χρόνια του να γίνουν πολύ περισσότερα για να μας συντροφεύει  πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το κάθε ταξίδι. 

Να τα εκατοστήσεις καλό μου «δισάκι»!

11 χρόνια "δισάκι"!

 

11 χρόνια! Μια ζωή! Πότε πέρασαν; 11 χρόνια γεμάτα ταξίδια, εμπειρίες, αναμνήσεις, αλλά και με το «διάολο», που μας έχει βρει τα τελευταία δύο. Που θα πάει; Θα περάσει κι αυτό. Μόνο νάχουμε την υγειά μας και κουράγιο για νέες εξορμήσεις, εντός και εκτός Ελλάδας. Για καινούριες εμπειρίες που θα πλουτίσουν κι άλλο το αγαπημένο μου «παιδί», το «δισάκι» μου. Κοιτάμε μπροστά με αισιοδοξία και ελπίδα και όλα θα πάνε καλά.

Και του χρόνου νάμαστε πάλι εδώ!

 

10 χρόνια «δισάκι»!

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από εκείνη την μακρινή 4^η του Νοέμβρη του 2010, που «γέννησα» το «δισάκι» μου. Από τότε είναι ο καθημερινός μου σύντροφος. Και μιας και πρόκειται για ταξιδιωτικό (κυρίως) ιστολόγιο με συνοδεύει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από κάθε ταξίδι. Έτσι πορευόμαστε 10 χρόνια τώρα. Και αν η φετινή επέτειος είναι τόσο περίεργη, τόσο ανάποδη για τη ζωή μας ολάκερη, πάντα θα ελπίζουμε όλο αυτό να τελειώσει σύντομα και η επόμενη να μας βρει πιο πλούσιους σε ταξιδιωτικές εμπειρίες.

Αυτό που κυρίως εύχομαι είναι να βρεθούμε ξανά σύντομα στους δρόμους του πλανήτη μας υγιείς και με όσο το δυνατό λιγότερο κόστος από αυτό που ζούμε σήμερα.

Να τα εκατοστίσεις «δισάκι» μου!

 

Εννιά χρόνια παρέα με το δισάκι μου!

4 Νοεμβρίου 2019

Πέρασαν εννιά χρόνια και στο δισάκι μου έβαλα πολλές εικόνες, νοσταλγικές στιγμές, αναπολήσεις, μυρωδιές, γεύσεις, μελωδίες, αλλά και κάποιες, λίγες, άσκημες στιγμές. Το άφησα όμως ανοικτό να βάλεις το χέρι και να ανασύρεις ότι σου κάνει κέφι, ότι θα σου φανεί χρήσιμο. Γιατί έτσι νοιώθω πως αξίζει τον κόπο το γλυκό του βάρος.

Πάνω από 500.000 άνθρωποι, φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι περαστικοί και άγνωστοι, που τελικά γίναμε φίλοι, το έχουν επισκεφτεί τα εννιά αυτά χρόνια.

Νάμαστε καλά να συνεχίζουμε να το γεμίζουμε, γιατί ο κόσμος μας είναι πολύ μεγάλος και στη μικρή μας ζωή έχουμε να αποκομίσουμε κι άλλες ακόμα εμπειρίες. Τώρα πολλές, λίγες, κανείς δεν ξέρει. Ας ευχηθούμε νάναι πολλές και κυρίως νάναι καλές!

Χρόνια πολλά καλό μου δισάκι!

Οκτώ χρόνια «δισάκι»!

Συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από τη γέννηση του πρώτου μου ιντερνετικού παιδιού.

Ήταν αρχές Νοεμβρίου του 2010 όταν αποφάσισα να φτιάξω το «το δισάκι μου στον ώμο…», σαν μια ανάγκη να καταγράψω τις ταξιδιωτικές μου εμπειρίες, που είχαν αρχίσει να γίνονται πολλές. Έτσι γεννήθηκε το «δισάκι».

Από τότε έγιναν πολλά και τα ταξίδια πληθύνανε. Το «δισάκι», σα μικρό παιδί ήθελε καθημερινή φροντίδα και αυτό ανταπέδιδε. Είναι ένας πολύτιμος σύντροφος πια και φαίνεται πως πολλοί άλλοι εκτός από μένα βρίσκουν κάτι χρήσιμο ή ενδιαφέρον στις «σελίδες» του. Πάνω από 520.000 επισκέψεις από τα πέρατα του κόσμου μου έχουν κρατήσει συντροφιά, όλα αυτά τα χρόνια.

Ελπίζω να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε παρέα με το μικρό μου σύντροφο, να ταξιδεύουμε στα μήκη και τα πλάτη αυτού του πανέμορφου, αλλά και τόσο ταλαιπωρημένου κόσμου!

Σας ευχαριστώ όλους για την πολύτιμη παρέα σας!

7 χρόνια «δισάκι»!

Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 7 χρόνια απ’ όταν γεννήθηκε το μεγάλο μου «παιδί», το ιστολόγιο (blog) «το δισάκι μου στον ώμο…». 7 χρόνια δημιουργικής γραφής, ταξιδιών (όχι πως πριν έκανα λιγότερα), νέων φίλων και πάνω από 450.00 επισκέπτες, που καλωσορίσαμε και φιλέψαμε «εικόνες και εντυπώσεις», από τον αγαπημένο μας τόπο, αλλά και από άλλους τόπους αυτού του όμορφου κόσμου. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς! Δεν έχω να ευχηθώ τίποτα άλλο, παρά μόνο να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε έτσι. Με πολλά ταξίδια και πολλές αναρτήσεις στο καλό μου «δισάκι»!

6 χρόνια «δισάκι»!

Πέρασαν κιόλας 6 χρόνια από εκείνη τη μέρα του Νοέμβρη του 2010, που μου καρφώθηκε η ιδέα να φτιάξω ένα ιστολόγιο για να περιγράφω τα ταξίδια μου στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, κάτι που έγινε τις αμέσως επόμενες μέρες. Και γεννήθηκε το ιστολόγιο (blog) με την επωνυμία «το δισάκι μου στον ώμο…»!

Ένα «δισάκι», που όσο περνάνε τα χρόνια, βαραίνει όλο και πιο πολύ στους ώμους μου, με ένα βάρος γλυκό, γεμάτο αναμνήσεις και εικόνες. Και να που έγινε έξι χρονών! Ώριμο πια και με πολλούς φίλους, που τους υποδέχεται καθημερινά, στο φτωχικό του, πορεύεται ψάχνοντας γνωστούς και άγνωστους δρόμους σε αυτό τον κόσμο, τον τόσο όμορφο, το τόσο υπέροχο, που όσο μας ενθουσιάζει και μας μαγεύει, άλλο τόσο μας πληγώνει. Έτσι όμως είναι φτιαγμένος, γεμάτος αντιθέσεις και αυτή κυρίως είναι η ομορφιά του. Όση από αυτή την ομορφιά ανακαλύπτω, έρχομαι να μοιραστώ με τους φίλους μου μέσα από το «δισάκι» μου.

Ελπίζω και εύχομαι, όσο ακόμα μας επιτρέπουν, όσο μπορούμε, όσο βλέπουμε και καταλαβαίνουμε, να συνεχίσουμε να μαζεύουμε εικόνες και εμπειρίες και να τις μοιραζόμαστε μέσα από το «δισάκι»!

Καλή συνέχεια!

Πέντε χρόνια «δισάκι»!

Πέρασε μια 5ετία, που τα ταξίδια μου και οι φωτογραφίες απ’ αυτά, βρήκαν ένα αγαπημένο χώρο στο διαδίκτυο, να ξαποστάσουν, να «χουχουλιάσουν» και να είναι διαθέσιμα σε όποιον θέλει να μοιραστεί μαζί μου κάποιες εμπειρίες μου από την πιο αγαπημένη αγάπη μου (μετά την οικογένειά μου). Ταξίδια μικρά ή μεγάλα, ταξίδια μιας ματιάς ή πολλών ημερών, όλα χωρέσανε στο δισάκι. Αν και γίνονται όλο και περισσότερα, αυτό δεν βαραίνει στους ώμους μου, αλλά έχει γίνει ένα με τις αναμνήσεις μου, ένα με τα όνειρά μου.

Πάνω από 200.000 επισκέπτες από δεκάδες χώρες αυτού του υπέροχου πλανήτη μου έκαναν την τιμή να περάσουν το φιλόξενο κατώφλι του και έγινε η αφορμή να «γνωρίσω» δεκάδες φίλους στον ιδιαίτερο αυτό χώρο της ψηφιακής κοινότητας.

Καλή συνέχεια και καλό δρόμο νάχουμε!

Τέσσερα χρόνια!

4 Νοεμβρίου του 2010. Ξεκινάει στον ιστό ένα ακόμα ιστολόγιο. Για μένα βέβαια όχι οποιοδήποτε ιστολόγιο. Το «το δισάκι μου στον ώμο…», το δικό μου ιστολόγιο. Εκεί αρχίζω να ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου και κυρίως τις εικόνες που μάζεψα στα ταξίδια μου, μικρά και μεγάλα, πραγματικά και μεταφορικά. Και ω! του θαύματος, βρίσκονται κάποιοι που διαβάζουν αυτά που γράφω. Και γίνονται όλο και πιο πολλοί. Μέχρι σήμερα περίπου 170.000 επισκέπτες ασχολήθηκαν με τα γραφόμενά μου. Τι τράβηξε άραγε όλους αυτούς τους ανθρώπους να αφιερώσουν πολύτιμο χρόνο για να κάνουν τις «βουτιές» τους στο «δισάκι»; Φυσικά όχι η ποιότητα του λόγου. Μάλλον η κοινή «τρέλα» για τα ταξίδια, για τις εικόνες, για την ομορφιά αυτού του απέραντου, υπέροχου κόσμου! Μέσα από το «δισάκι» μου έχω «γνωρίσει» πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Ανθρώπους που θάθελα πολύ σα φίλους δίπλα μου. Κάποιοι από αυτούς με «παρακολουθούν», με κάποιους έχουμε γίνει ιντερνετικοί φίλοι και ίσως μια μέρα γίνουμε φίλοι και στην πραγματική ζωή και ίσως και συνταξιδιώτες. Άλλωστε τα κοινά ενδιαφέροντα υπάρχουν.

Σήμερα που το «δισάκι» έχει στην πλάτη του τέσσερα ολόκληρα χρόνια και περίπου 400 αναρτήσεις, κοιτώ και αναρωτιέμαι αν άξιζε τον κόπο. Και είμαι σίγουρος πως αν δεν το είχα κάνει τότε, κάτι θα μου έλειπε. Και θα το έκανα τώρα! Και μάλλον θα ήταν το ίδιο. Άλλωστε ο «γονιός» δεν μετανιώνει για το «παιδί» του και το αγαπά ακόμα και με τα ελαττώματά του. 

Φτάνουν όμως οι απολογισμοί. Θέλω να ευχαριστήσω πολύ όλους αυτούς που με τίμησαν με τις επισκέψεις τους και τα σχόλιά τους. Ελπίζω να μπορώ για καιρό ακόμα να μαζεύω εικόνες και να τις μοιράζομαι μαζί με όλους τους «φίλους» μου τους επισκέπτες.

Σας ευχαριστώ και πάλι και εύχομαι σε όλους να είστε πάντα καλά εσείς και όλοι όσοι αγαπάτε και σας αγαπούν! Καλή συνέχεια σε ότι κι αν έχετε επιλέξει να κάνετε!

«Δισάκι» μου χρόνια σου πολλά 

και καλό δρόμο νάχεις στη συνέχεια! 

3 χρόνια «δισάκι»!!

4 Νοεμβρίου του 2010 κάνει τα πρώτα του βήματα στη blogόσφαιρα το «δισάκι», το πρώτο μου blog! Από τότε το νιώθω να «βαραίνει» γλυκά τους ώμους μου, αχώριστος σύντροφος στους δρόμους του τόπου μου αλλά και του κόσμου. Απόκτησε πολλούς και καλούς φίλους από πολλές χώρες αυτού του πλανήτη, κάποιοι πιστοί συνοδοιπόροι του. Όλους τους ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!

Πάνω από 300 αναρτήσεις προσπαθούν να περιγράψουν και να μεταφέρουν στους καλούς του φίλους αισθήματα και εικόνες από τόπους ελληνικούς και ξένους! Άλλοτε το πετυχαίνει και άλλοτε τουλάχιστον προσπαθεί. Το «παιδί» μου αυτό έχει γίνει μέρος της ζωής μου. Και όπως έλεγε μια παλιά διαφήμιση είναι «η πρώτη φροντίς το πρωί και η τελευταία το βράδυ»!!!

Καλή συνέχεια νάχουμε, δισάκι μου καλό, για πολλά, πολλά χρόνια ακόμα!!!