Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Ταξίδι στη Ρουμανία, Μέρος Δ΄

Επιστροφή
10 Οκτωβρίου 2009
Ημέρα 8η

Το πρωί που ξεκινήσαμε αμέτρητα πουλιά σκέπαζαν τον ουρανό της πόλης πετώντας προς τα νότια! Μετανάστευση του Φθινοπώρου. Σταματήσαμε σε ένα βενζινάδικο για πετρέλαιο, κάτι να τσιμπήσουμε για πρωινό και ένα καφέ να ανοίξει το μάτι μας και όση ώρα ήμασταν εκεί πέρναγαν πουλιά. Δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου τόσα πουλιά μαζεμένα!
Ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής σε έναν από τους πιο φαρδιούς δρόμους της χώρας. Χωρίς νησίδα στη μέση, με1,5 με 2 λωρίδες σε κάθε λωρίδα και αρκετή κίνηση, μου θύμιζε τη δική μας Κορίνθου-Πάτρας! Το τοπίο μονότονο, επίπεδο, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Περίπου στη μέση της διαδρομής κάναμε μια ολιγόλεπτη στάση.
Λίγο πριν την πόλη Forcani, στο ύψος του χωριού Marasesti, βρίσκεται ένα πολύ εντυπωσιακό μνημείο για τους πεσόντες των πολέμων.

Ταξίδι στη Ρουμανία, Μέρος Γ΄-Μολδαβία

Μολδαβία
6-9 Οκτωβρίου 2009

Ημέρα 4η

Το πρωί στην είσοδο του ξενώνα συναντήσαμε τους φίλους μας από τις άλλες χώρες. Τους περισσότερους τους είχαμε δει στην Τουρκία πριν μισό χρόνο. Ήταν όμως και κάποιοι νέοι που τους βλέπαμε για πρώτη φορά. Αγκαλιές, φιλιά, ερωτήσεις για τα νέα τους: ο J.και η G. παντρεύτηκαν επιτέλους το καλοκαίρι στο ταξίδι τους στην Αμερική, η Α-Μ. γέννησε ένα γλυκό κοριτσάκι, η L. είναι έγκυος, και ένα σωρό άλλα νέα, όλα ευχάριστα ευτυχώς. Όλοι μαζί πήγαμε για πρωινό σε παρακείμενο μαγαζί, γυρίσαμε και με το λεωφορείο ξεκινήσαμε για το σχολείο. Είναι ένα Επαγγελματικό Λύκειο και έχει τους μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές στο πρόγραμμά μας. Στην είσοδο ένας μαθητής και μια μαθήτρια, ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές, μας υποδέχτηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο που έχουν και σε άλλες Βαλκανικές (και όχι μόνο) χώρες. Ψωμί κι Αλάτι!!Ο μαθητής κρατούσε ένα καρβέλι ψωμί και η μαθήτρια ένα μπολ με αλάτι. Κάθε ένας έκοβε μια μπουκιά ψωμί, τη βούταγε στο αλάτι και την έτρωγε (έθιμο ακατάλληλο για υπερτασικούς!!!!!). Με τον ίδιο τρόπο μας είχαν υποδεχτεί σε άλλο ταξίδι στην Πολωνία. Αν λάβουμε υπόψη ότι χρησιμοποιούμε την έκφραση «φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι» που υποδηλώνει τις κοινές εμπειρίες ίσως να υπήρχε παλαιότερα και στην Ελλάδα παρόμοιος τρόπος υποδοχής. Στη μεγάλη αίθουσα των εκδηλώσεων είχαν ετοιμάσει εκδήλωση υποδοχής. Καλωσορίσματα, ομιλίες και στη συνέχεια μεγάλη ομάδα μαθητών με παραδοσιακές στολές παρουσίασαν μεγάλο αριθμό Ρουμάνικων χορών.
Μία μαθήτρια τραγούδησε με καταπληκτική φωνή παραδοσιακά τραγούδια.

Ταξίδι στη Ρουμανία, Μέρος Β΄-Εδώ Δράκουλας, εκεί Δράκουλας, που είναι ο Δράκουλας;

Τρανσυλβανία
4-5 Οκτωβρίου 2009

Τα προάστια του Βουκουρεστίου από αδιάφορα ως άσχημα. Ομοιόμορφες, εγκαταλελειμμένες στην τύχη τους πολυκατοικίες και φτωχικές γειτονιές. Σύντομα όμως βγαίνουμε από την πόλη. Στην αρχή η διαδρομή δε λέει τίποτα. Επίπεδα εδάφη με στενούς δρόμους και αρκετή κίνηση. Καμιά ώρα αφότου φύγαμε αρχίζουμε να ανεβαίνουμε και το τοπίο αποκτά ενδιαφέρον. Όμορφα χωριά με ξύλινα πολύχρωμα σπίτια παρατεταγμένα στις δυο πλευρές του δρόμου περνάνε δίπλα μας το ένα μετά το άλλο. Η βλάστηση έχει γίνει αρκετά πυκνή και τα χρώματά της φτιάχνουν μια πολύ όμορφη παλέτα. Τα φυλλοβόλα σε όλες τις αποχρώσεις του κίτρινου και του κόκκινου και ανάμεσα το βαθύ πράσινο των κωνοφόρων φτιάχνουν «πίνακες» απαράμιλλης ομορφιάς που έμελλε να μας συνοδεύει όλες τις επόμενες μέρες στα Καρπάθια αλλά και στη Μολδαβία.
Ο δρόμος έχει ανέβει αρκετά και τώρα φιδοσέρνεται στην πλαγιά μιας ρεματιάς.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...