Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Παλάτια, στέρνες και σταθμοί στην Πόλη!

(συνέχεια από Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 5ο μέρος

27 Μαρτίου 2013


Πέμπτη μέρα στην Πόλη η σημερινή. Είμαστε λίγο κουρασμένοι και αφιερώσαμε εκείνη τη μέρα σε σχετικά λίγα, αλλά εκλεκτά. Τρία μνημεία είχαμε στο πρόγραμμα, που καλύπτουν χρονικά ένα διάστημα 1350 χρόνων, από το παλαιότερο μέχρι το νεώτερο.
Το πρωί η Μαριάννα πήγε μόνη της να δει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης ή αλλιώς Istanbul Modern.
Εκεί η φωτογράφηση μέσα στο μουσείο απαγορεύονταν και έτσι περιορίστηκε να φωτογραφίσει κάποια γλυπτά στους εξωτερικούς χώρους. Βρήκε το μουσείο πολύ ενδιαφέρον και της άρεσε πολύ. Μετά το μουσείο ανέβηκε για άλλη μια βόλτα γύρω από την πλατεία Ταξίμ.
Εμείς ξεκινήσαμε λίγο αργότερα και με ένα ταξί φτάσαμε έξω από νεκροταφείο Μαχμούτ, και κατηφορίσαμε με τα πόδια την Divanyolu cad. Για να κάτσουμε σε ένα καφενείο για τον πρωινό μας καφέ. Εκεί ήρθε να μας βρει η Μαριάννα.
Αυτή η μέρα είχε για αρχή Τοπ Καπί, μια «αναμνηστική» (για εμάς) επίσκεψη, μιας και είχαμε πάει το 1987. Για τη Μαριάννα όμως ήταν η πρώτη φορά, μιας και τότε ήταν ακόμα αγέννητη.
Τοπ Καπί, το μεγάλο παλάτι των Οθωμανών Σουλτάνων, το παλάτι στο οποίο πάρθηκαν αποφάσεις, που σημάδεψαν την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, που αποτελούσε κάποτε η Οθωμανική αυτοκρατορία, αλλά και ο τόπος, όπου εξυφάνθηκαν απίστευτες δολοπλοκίες και συνομωσίας.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μεγάλο συγκρότημα πολλών κτιρίων, κτισμένων γύρω από τέσσερις αυλές. Όπως διάβασα κάπου, ήταν η πέτρινη εκδοχή των σκηνών στις οποίες ζούσαν οι Οθωμανοί νομάδες. Το έφτιαξε ο Μωάμεθ ο Πορθητής μεταξύ του 1459 και 1465, αμέσως μετά την άλωση της Πόλης, για κύρια κατοικία του. Μέχρι τον 16ο αιώνα στέγαζε και την κυβέρνηση, η οποία τότε μετακόμισε στην Υψηλή Πύλη. Το 1853 το παλάτι μεταφέρθηκε στο νεόδμητο, μπαρόκ παλάτι Ντολμάμπαχτσε και μετά την κατάργηση της βασιλείας, μετατράπηκε το 1924 σε μουσείο και άνοιξε για το κοινό.
Την εποχή αυτή που πήγαμε, πολλές από τις εκθέσεις ήταν κλειστές για συντήρηση.
Ήταν λοιπόν κλειστά λόγω έργων η Αγία Ειρήνη, οι κουζίνες με τις εκθέσεις των κεραμικών και των γυαλικών, η έκθεση μινιατούρων και καλλιγραφίας κ.ά.
Δίπλα στην κρήνη του Αχμέτ του Γ΄ βρίσκεται η αυτοκρατορική πύλη,
απ’ όπου μπαίνεις στην πρώτη αυλή του συγκροτήματος.
Στα αριστερά είναι η βυζαντινή εκκλησία του 6ου αι, της Αγίας Ειρήνης. Μια εκκλησία που, παραδόξως, δεν μετατράπηκε ποτέ σε τέμενος.
Στο βάθος της αυλής είναι η Πύλη του παλατιού, γνωστή σαν Πύλη των Χαιρετισμών, αυτή με τους δίδυμους πύργους.
Η Πύλη, εσωτερικά, στην οροφή και τους τοίχους, έχει περίτεχνη διακόσμηση. Περνώντας βρεθήκαμε στη δεύτερη αυλή. Απέναντι από την Πύλη των Χαιρετισμών, στο βάθος της αυλής είναι άλλη μια πύλη,
η Πύλη της Ευτυχίας ή των Λευκών Ευνούχων.
Και αυτή με περίτεχνη διακόσμηση, οδηγεί ακριβώς πίσω της
στην αίθουσα του θρόνου,
με εκθέματα κυρίως χαλιά, και υφάσματα,
πέρα από την ίδια την αίθουσα.
Εδώ να πω πως ο κόσμος ήταν απίστευτα πολύς. Στην αίθουσα του θρόνου προχωρούσαμε κολλημένοι ο ένας στον άλλο, σα να ήμασταν σε κάποιο όχημα. Αδύνατο να σταματήσεις ακόμα και για μια φωτογραφία. Όσες βγάλαμε ήταν «εν κινήσει»!!!
Βγαίνοντας ήμασταν πια στην τρίτη αυλή.
Στα δεξιά είναι τα κτίρια, που στεγάζουν την έκθεση των αυτοκρατορικών ενδυμάτων και το θησαυροφυλάκιο, τα οποία και επισκεφθήκαμε.
Και στις δύο εκθέσεις απαγορεύεται η φωτογράφιση.
Σειρά είχε η βιβλιοθήκη και το περίπτερο της Βαγδάτης. Στο Χαρέμι δεν το συζητήσαμε καν να πάμε. Η ουρά ήταν τεράστια και δεν προχωρούσε καθόλου.
Κάναμε τις βόλτες μας στις αυλές με τα πολλά ζουμπούλια και πήγαμε να ψωνίσουμε το κατιτίς μας, από το κατάστημα.

Το επόμενο μνημείο, πολύ κοντά στο Τοπ Καπί, ήταν η υπέροχη Βασιλική Κινστέρνα (Yerebatan Sarayi). Βρίσκεται πολύ κοντά στα μεγάλα μνημεία του Sultanahmet και είναι μια υπόγεια δεξαμενή, που έφτιαξε ο Ιουστινιανός, περίπου στη δεκαετία του 530μ.Χ. για την ασφαλή ύδρευση του παλατιού και των κατοικιών της περιοχής.
Μια τεράστια αίθουσα με διαστάσεις 141Χ73μ.,
με τρούλους από τούβλα στην οροφή και 336 κολώνες,
κάποιες με κορινθιακά κιονόκρανα και ύψους 8 μέτρων, τοποθετημένες σε 12 σειρές, να τη στηρίζουν.
Σε κάποιες υπάρχει, σε όλο το μήκος τους σκάλισμα με «μάτια» σαν αυτά που έχει το παγώνι στα φτερά του.
Στη μια άκρη της αίθουσας, δύο κολώνες στηρίζονται σε δύο υπερμεγέθη κεφάλια μέδουσας, το ένα γυρισμένο στα πλάγια και το άλλο ανεστραμμένο.
Ο φωτισμός της αίθουσας είναι πολύ εντυπωσιακός. Ακούγεται δε ο ήχος του νερού, που τρέχει, καθώς και κλασσική μουσική.
Μέσα στο νερό κολυμπούν ψάρια.
Αυτό ήταν το παλιότερο μνημείο της μέρας εκείνης.
Η ώρα είχε περάσει, όταν βγήκαμε και πάλι στο φως της ημέρας και τα στομάχια μας διαμαρτύρονταν. Έτσι, πήγαμε για φαΐ στο κιοφτετζίδικο που είχαμε πάει μερικές μέρες πριν. Μετά το φαΐ, η Μαριάννα έφυγε για το Ταξίμ. Νεολαία!! Εμείς αφού κάναμε κάποια ψώνια στο Sultanahmet κατεβήκαμε για καφέ μέχρι την περιοχή του Σιδηροδρομικού σταθμού Σιρκετσί (Sirkeci Istasyon).

Στην Πόλη υπάρχουν δύο υπέροχοι, εμβληματικοί σιδηροδρομικοί σταθμοί .
Ο ένας στην Ευρωπαϊκή πλευρά (Sirkeci Istasyon) και ο άλλος στην Ασιατική (Haydarpasa). 
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Σιρκετσί είναι στο δρόμο προς το λιμάνι του Eminönü, πολύ κοντά στη θάλασσα του Βοσπόρου.
Κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αι. για να υποδεχθεί το διάσημο Όριαν Εξπρές.
Αρχιτεκτονικά έχει στοιχεία από διάφορους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς, που χρησιμοποιήθηκαν στην Πόλη.
Κάτσαμε για καφέ και γλυκό σε ένα καφενέ και εγώ πήγα να δω και να φωτογραφίσω το σταθμό.
Είναι ένα υπέροχο κτίριο, που όμως βρίσκεται στη σκιά όλων των μνημείων-«γιγάντων» της Πόλης.
Βέβαια το γεγονός πως αποτελεί το σημείο άφιξης και αναχώρησης πολλών επισκεπτών, το κάνει να είναι αρκετά γνωστό και «αναγκαστικά» επισκέψιμο.
Όταν φύγαμε άρχισε να βρέχει. Με βροχή φτάσαμε στο ξενοδοχείο, όπου μετά από λίγο ήρθε και η Μαριάννα.
Άλλη μια μέρα έφτασε στο τέλος της. Κι άλλες όμορφες εικόνες προστέθηκαν σε αυτές των προηγούμενων ημερών, γεμίζοντας το νου και την καρδιά με ακόμα περισσότερη αγάπη γι αυτή την υπέροχη πόλη. Τα βλέφαρα, όμως βάρυναν και ο Μορφέας έφτασε και μας πήρε στα χέρια του, για άλλη μια νύχτα στην Πόλη της καρδιάς μας. Καλό μας ξημέρωμα!!




(φωτογραφίες δικές μου και της Μαριάννας)
(το ταξίδι συνεχίζεται)
Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας!





Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Τα 9/8 της καρδιάς!

19 Νοεμβρίου 2017


Μεσημέρι Κυριακής, σε μουσικό μεζεδοπωλείο, κάπου στα δυτικά προάστια, μια παρέα περίπου 30 ατόμων, ατόμων που τους ενώνει η «Σκλήρυνση Κατά Πλάκας», μαζεύτηκε να τα πει, να φάει και να διασκεδάσει. Ο φίλος μας άνοιξε το χορό, χορεύοντας τις ζεϊμπεκιές του, αποδεικνύοντας πως το μεράκι και η λεβεντιά είναι στην καρδία και το μυαλό και όχι στα ποδάρια. Άλλωστε οι παλιοί το λέγανε: «Το λέει η περδικούλα του»!!





Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

7 χρόνια «δισάκι»!


Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 7 χρόνια απ’ όταν γεννήθηκε το μεγάλο μου «παιδί», το ιστολόγιο (blog) «το δισάκι μου στον ώμο…». 7 χρόνια δημιουργικής γραφής, ταξιδιών (όχι πως πριν έκανα λιγότερα), νέων φίλων και πάνω από 450.00 επισκέπτες, που καλωσορίσαμε και φιλέψαμε «εικόνες και εντυπώσεις», από τον αγαπημένο μας τόπο, αλλά και από άλλους τόπους αυτού του όμορφου κόσμου. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς! Δεν έχω να ευχηθώ τίποτα άλλο, παρά μόνο να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε έτσι. Με πολλά ταξίδια και πολλές αναρτήσεις στο καλό μου «δισάκι»!





Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!

(συνέχεια από Ταξίμ και Μπλε Τζαμί!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 4ο μέρος


26 Μαρτίου 2013


Η τέταρτη μέρα του ταξιδιού μας στην Πόλη ήταν αφιερωμένη στην Αγία Σοφία και τον Ιππόδρομο, αλλά είχε και μια βόλτα στον Βόσπορο με το καραβάκι για μια ξεκούραστη απόλαυση διαφορετικών εικόνων.

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ)

Μια φωτογραφική ξενάγηση!

13 Οκτωβρίου 2017


Στις 13 Οκτωβρίου, πήγαμε με φίλους να επισκεφτούμε το νέο απόκτημα της πόλης, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο Φαληρικό Δέλτα, στους χώρους του παλιού Ιππόδρομου.

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Στα βουνά του Laurino!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),


22-24 Ιουλίου 2003


Ιταλία 2 (Δολομίτες)

Ανεβαίνοντας στα βουνά

Στα βόρεια της Ιταλίας είναι ένας τόπος μαγικός και μαγευτικός που περιβάλλεται από θρύλους. Ένας απ’ αυτούς λέει πως κάποτε εκεί κατοικούσαν ξωτικά, γίγαντες, νεράϊδες και νάνοι. Οι τελευταίοι βασίλευαν στις κορφές των βουνών και έκρυβαν εκεί τους αμύθητους θησαυρούς τους.
Ένας από τους θησαυρούς ήταν οι υπέροχοι ροδώνες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα που κάλυπταν τις κορυφές. Όμως οι άνθρωποι της κοιλάδας θέλησαν για τον εαυτό τους, τους θησαυρούς αυτούς.
Ο βασιλιάς των νάνων Laurino μετέτρεψε τους ροδώνες σε πέτρα και καταράστηκε τους ανθρώπους να μην μπορούν πια να τους δουν ούτε μέρα ούτε νύχτα. Ξέχασε όμως το δειλινό, τότε που ο ήλιος λίγο πριν χαθεί πίσω από τα βουνά βάφει τις κορφές με ένα υπέροχο ροζ χρώμα. Και έτσι οι ροδώνες του Laurino ξαναζωντανεύουν αυτή την ώρα. Το φαινόμενο ονομάζεται “Enrosadura”.

Πρόκειται για τη δίγλωσση περιοχή της Ιταλίας με κατοίκους που είναι Ιταλοί υπήκοοι αλλά που η νοοτροπία και η κουλτούρα τους θυμίζει περισσότερο Αυστρία. Είναι το Νότιο Τυρόλο, η περιοχή των Ιταλικών Άλπεων, η περιοχή των ψηλών βουνών, των Δολομιτών.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

19-21 Ιουλίου 2003


Ιταλία 1 (Περιοχή Βενετίας)

Είναι μεσημέρι Σαββάτου και οδηγώ με προσοχή πάνω στον καταπέλτη του πλοίου. Μόλις φτάσαμε στην Ανκόνα, το λιμάνι της Κεντρικής Ιταλίας στην Αδριατική μετά από ένα ταξίδι 20 περίπου ωρών. Ένα ταξίδι που δεν ήταν και τόσο ήρεμο, ιδίως στην Αδριατική. Το Ιόνιο ήταν πιο ήσυχο. Έχω τεταμένη την προσοχή να μην χάσω το άλλο αυτοκίνητο της παρέας αλλά κυρίως για να βρούμε το δρόμο μας προς τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας (Autostrada) μιας και είναι η πρώτη φορά που οδηγώ στο εξωτερικό. Ευτυχώς οι πινακίδες είναι στη σωστή θέση για να μη χαθείς. Βγαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε κατεύθυνση βόρεια.
Η κίνηση απερίγραπτη, κυρίως φορτηγά. Βλέπεις ο δρόμος αυτός οδηγεί προς την Κεντρική Ευρώπη. Είναι όμως έτσι φτιαγμένος που κινούμαστε γρήγορα και κυρίως χωρίς πρόβλημα. Έτσι «καταπίνουμε» τα χιλιόμετρα χωρίς όμως να μπορούμε να απολαύσουμε τη διαδρομή. Σε επόμενο ταξίδι μου πρέπει πωσδήποτε να δω και αυτή την περιοχή. Αυτή τη φορά το ταξίδι μας αφορά τη βόρεια-βορειοανατολική Ιταλία.
Προσπερνάμε το Ρίμινι και έξω από τη Μπολόνια στρίβουμε δεξιά προς Πάντοβα και Βενετία, τελικό μας προορισμό. Η Βενετία είναι απλά ένας σταθμός για το ταξίδι μας αλλά επειδή δεν έχουμε πάει ξανά αποφασίσαμε να αφιερώσουμε σ’ αυτήν και τη γύρω περιοχή δύο ημέρες για μια πρώτη γνωριμία. . Έχει σουρουπώσει όταν φτάνουμε στην περιοχή Fusina στα ανατολικά της λιμνοθάλασσας της Βενετίας και στήνουμε τις σκηνές μας στο ομώνυμο κάμπινγκ έχοντας δει και άλλα κάμπινγκ της περιοχής που όμως δεν μας ικανοποίησαν. Έχει νυχτώσει για τα καλά και καθόμαστε για μια πίτσα στην πιτσαρία του κάμπινγκ λίγο πριν αυτό κλείσει. Α! ρε Ελλάδα με τα ξενύχτια σου!!! Η παρέα των Γάλλων δίπλα μας, μας ενημερώνει ότι στη Βενετία απόψε θα έχει καύση πυροτεχνημάτων που φαίνονται από το κάμπινγκ Έτσι παίρνουμε καρέκλες και πιάνουμε θέση μαζί με άλλους πολλούς στην παραλία απέναντι από την «Γαληνότατη». Ήταν πολύ καλά και πρωτότυπα αλλά είχαν πολύ μεγάλη διάρκεια και έτσι γίνονται κουραστικά.
Ώρα για ύπνο και ξεκούραση

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Εικόνες από τη γιορτή κρασιού!

26 Αυγούστου 2017


Παραδοσιακά, το καλοκαίρι των εκδηλώσεων στην Κάρυστο κλείνει το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου με τη γιορτή του κρασιού. (φέτος θα ακολουθήσει μερικές μέρες μετά θεατρική παράσταση, αλλά αυτό είναι μια εξαίρεση)

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Πάμε στην Εύβοια να δοκιμάσουμε κρασιά!

23 Αυγούστου 2017


Μου αρέσει το καλό κρασί, δε λέω. Δεν είμαι όμως από αυτούς, που κυνηγάνε την εμπειρία της επίσκεψης οινοποιείων και της δοκιμής κρασιών. Πριν κάμποσα χρόνια, με μια ομάδα μαθητών μου κάναμε ένα πρόγραμμα για το κρασί και επισκεφτήκαμε κάποιο οινοποιείο στην Μαντίνεια (http://disaki.blogspot.gr/2011/11/blog-post_02.html). Η εμπειρία εκείνη δεν με τράβηξε ιδιαίτερα. Με λίγα λόγια, ο «οινικός τουρισμός» ήταν μια άγνωστη έννοια για μένα. Όλα αυτά μέχρι πριν τρία χρόνια, όταν με τους φίλους μας Werner και τη γυναίκα του Anita, οργανώσαμε μια τριήμερη εκδρομή στα Καλάβρυτα και τις γύρω περιοχές (http://disaki.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html), εντάσσοντας σε αυτό και μια επίσκεψη σε ένα πολύ καλό οινοποιείο στο Άνω Διακοφτό. (http://disaki.blogspot.gr/2014/08/blog-post_22.html) Οι Ελβετοί φίλοι μας είναι λάτρεις του καλού κρασιού και κάνουν συχνά επισκέψεις σε μικρά και μεγάλα οινοποιεία διαφόρων Ευρωπαϊκών χωρών. Γνωρίζοντάς το, σκέφτηκα να ψάξω να βρω ένα οινοποιείο εκεί στα ορεινά της Πελοποννήσου. Ενθουσιάστηκαν με την επίσκεψη και η χαρά τους εκείνη με έκανε κι εμένα να τη χαρώ. Από τότε το συζητάμε συχνά και οι εκδρομές που σχεδιάζουμε περιέχουν και κάποια δοκιμή κρασιών. Μόνο που από το 2014, για διάφορους λόγους, δεν καταφέραμε να κάνουμε κάποια από τις εκδρομές που είχαμε σχεδιάσει. Φέτος που είμαστε όλο το καλοκαίρι στην Κάρυστο, σκέφτηκα να ψάξω την Εύβοια. Λίγο ψάξιμο στο ίντερνετ μου αποκάλυψε πως το δεύτερο σε μέγεθος νησί μας δεν έχει πολλά οινοποιεία, αλλά περισσότερα από όσα περίμενα. Κάποια από αυτά είναι επισκέψιμα. Η αναπηρία του Werner, με έκανε να πάρω κάποια τηλέφωνα για να μάθω αν είναι προσβάσιμα. Έτσι καταλήξαμε σε δύο. Το ένα στην περιοχή του Μύτικα, στην καρδιά του εύφορου Ληλάντιου Πεδίου, δίπλα στη Χαλκίδα και το άλλο στον Μαλακώντα, κοντά στην Ερέτρια.

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Πεταλιοί, σαν από αεροπλάνο!

23 Αυγούστου 2018


Στον γυρισμό στην Κάρυστο, ύστερα από μια βόλτα στα κεντρικά της Εύβοιας κάναμε μια στάση πάνω από τον οικισμό Πόρτο Λάφια. Οι Πεταλιοί, τα νησάκια που είναι κοντά στο Μαρμάρι, είναι απλωμένα μπροστά μας, και με "καλούν" για μια πανοραμική φωτογραφία. Φυσικά δεν λέω ποτέ όχι σε τέτοιου είδους προ(σ)κλήσεις.

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...