Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Η Κυρά-Σαρακοστή!



Καθαρά Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2017


Όπως είναι γνωστό η Σαρακοστή αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει το Πάσχα. Διαρκεί δηλαδή επτά ολόκληρες εβδομάδες.
Ένα παλιό, πανελλήνιο έθιμο, που πια έχει εξαφανιστεί ήταν «Η Κυρά-Σαρακοστή». Πρόκειται για ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο για να βοηθά τους ανθρώπους να θυμούνται τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα.
Ήταν μια γυναίκα με μακριά και φαρδιά φούστα και ποδιά, πολλές φορές με μαντήλι (τσεμπέρι) με σταυρό κάτω από το πηγούνι αλλά πολλές φορές και στην κορυφή του κεφαλιού, σταυρωμένα χέρια (περίοδος προσευχής), κλειστά μάτια, χωρίς μύτη και στόμα (παρατεταμένη νηστεία) και εφτά πόδια, όσα και οι εβδομάδες της. Τη ζωγραφίζανε σε χαρτόνι ή την πλάθανε με ζυμάρι από αλεύρι, νερό και αλάτι. Κάθε εβδομάδα κόβανε κι ένα πόδι και το τελευταίο το Μεγάλο Σάββατο. Σε κάποια μέρη του τόπου μας το τελευταίο αυτό πόδι το βάζανε στο Λαμπρόψωμο ή Λαμπροκουλούρα και όποιος το έβρισκε ήταν τυχερός. 

Κάποια από  αυτά τα ήξερα από παλιά αλλά ήταν θαμμένα στη μνήμη μου, αν και τώρα τελευταία κάπου είχε γίνει μια κουβέντα στο ίντερνετ σχετικά. Σήμερα το πρωί πήγα σε κάποιο σούπερ μάρκετ της Καρύστου για σαρακοστιανά και είδα την «Κυρά-Σαρακοστή» να φιγουράρει και με τις δύο της μορφές πάνω στο ψυγείο.
Γυρνώντας το απόγευμα από την παραλία, όπου κάναμε κούλουμα οικογενειακώς, έψαξα και βρήκα κάποιες ακόμα πληροφορίες. 

Να ευχηθώ σε όλο τον κόσμο Καλή Σαρακοστή και σύντομα Καλή Ανάσταση, όπως την εννοεί ο καθένας!



Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Ταξίμ και Μπλε Τζαμί!



(συνέχεια από Ψάχνοντας ίχνη αρχαίων και έργα του Σινάν!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 3ο μέρος


25 Μαρτίου 2013


Η Τρίτη μέρα στην Πόλη, άρχισε με Ταξίμ, την πολιτική «καρδιά» της  Πόλης, κάτι σαν τη δική μας πλατεία Συντάγματος. 

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Ψάχνοντας ίχνη αρχαίων και έργα του Σινάν!


(συνέχεια από Πόλη με μπαχαρικά…!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 2ο μέρος

24 Μαρτίου 2013



Η δεύτερη μέρα στην Πόλη ήταν μια λαμπρή Κυριακή.
Μετά το πρωινό φύγαμε για μια μεγάλη βόλτα. Πρώτα περάσαμε από το Εμίνονου για να πάρουμε πληροφορίες σχετικά με τα δρομολόγια των πλοίων, που κάνουν τη βόλτα στο Βόσπορο, γιατί θέλαμε να την κάνουμε, κάποια στιγμή του ταξιδιού μας. Από εκεί συνεχίσαμε στον παραλιακό δρόμο με κατεύθυνση προς τα ανατολικά και πρώτο προορισμό κάποια αξιοθέατα στο Sultanahmet. Στο σιδηροδρομικό σταθμό Sirkeci, κάναμε δεξιά και ακολουθώντας το δρόμο που κάνει και το τραμ, πήραμε την ανηφόρα.
Αριστερά μας υψώνεται το τείχος του πάρκου Gülhane (πάρκο του οίκου των ρόδων), που κάποτε ήταν τμήμα των κήπων του Τοπ Καπί.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Ο Τάσσος Σύντελης στη «Χόβολη»!



29 Ιανουαρίου 2017


Ο σπουδαίος ζωγράφος Τάσσος Σύνταλης, με δραστηριότητα , καλλιτεχνική και διδακτική στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, ζει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια στην Κάρυστο, όπου έχει και το ατελιέ του. 

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Πόλη με μπαχαρικά…!



Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 1ο μέρος

23-30 Μαρτίου 2013

    
(Σημείωμα του 2017: Η Τουρκία τον τελευταίο χρόνο είναι συνεχώς στην επικαιρότητα με νέα για γεγονότα, που είναι όλο και χειρότερα. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, όλο και λιγότεροι αψηφούν τους «κινδύνους» και την επισκέπτονται. Έτσι λιγότεροι χαίρονται μια χώρα με πολλές ομορφιές, με κορυφαία μια από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου, την Βασιλίδα των πόλεων, τη μοναδική ΠΟΛΗ!)

Εκεί που δύο Ήπειροι «ακουμπάνε» σχεδόν η μια την άλλη βρίσκεται η Πόλη. Και οι δυο την αγκαλιάζουν, και οι δυο τη διεκδικούν. Η Πόλη των δύο Ηπείρων στέκει εκεί αιώνες πολλούς, λαμπρή και μοναδική.
Η ιστορία της μακραίωνη. Πάνω από 2500 χρόνια (7ος αι. π.Χ.) πέρασαν από τότε που μια ομάδα Μεγαρέων και Αθηναίων έφτασε εκεί και ίδρυσε την αποικία που θα πάρει το όνομά της από τον αρχηγό των Μεγαρέων, το Βύζαντα. Βυζάντιο λοιπόν το πρώτο της όνομα. Όνομα που θα κρατήσει για περίπου 1000 χρόνια, μέχρι να το αλλάξει ο Αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος, που αποφάσισε να μεταφέρει εκεί την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Την είπε Νέα Ρώμη, όνομα που όμως σύντομα άλλαξε και πάλι για να πάρει το όνομα του Αυτοκράτορα και να την πουν Κωνσταντινούπολη. Το όνομα «Νέα Ρώμη» διατηρείται ακόμα και σήμερα σε εκκλησιαστικό επίπεδο. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει τον τίτλο «Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης».
Πάνω από 1000 χρόνια πέρασαν με το νέο όνομα. Αλλά και με πολλά παρατσούκλια με κυριότερα αυτό της Βασιλεύουσας (οι Σλάβοι την έλεγαν Τσάριγκραντ= Πόλη του Βασιλιά= Βασιλεύουσα δηλ.) και κυρίως το Πόλη σκέτο. Ήταν τέτοια η αίγλη της που έγινε συνώνυμη με τον όρο «πόλη».
Οι Οθωμανοί τη μετονόμασαν σε Ιστανμπούλ. Για την προέλευση αυτού του ονόματος υπάρχουν διαφωνίες. Φαίνεται πως μάλλον προέρχεται σαν παραφθορά του «Εις την Πόλιν». Πολλά χρόνια πριν, έβλεπα ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για την Πόλη. Ένας μεγάλος άγγλος βυζαντινολόγος είπε (σε άψογα ελληνικά): «Είναι αστείο να τσακώνονται οι Έλληνες με τους Τούρκους για το όνομα της Πόλης χρησιμοποιώντας οι μεν Έλληνες το όνομα ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα, οι δε Τούρκοι ένα Ελληνικό όνομα (Εις την Πόλιν = Ιστανμπούλ)». Για εμάς τους Έλληνες δεν έπαψε ποτέ να είναι η Κωνσταντινούπολη ή η Πόλη ενώ ο πλανήτης όλος την ξέρει σαν Ιστανμπούλ.
Η ουσία είναι πως για κάτι λιγότερο από 16 αιώνες υπήρξε συνεχώς η πρωτεύουσα τριών αυτοκρατοριών. Οι τόσοι και τόσοι αυτοκράτορες και σουλτάνοι που πέρασαν, άλλοι άξιοι και θαυμαστοί, άλλοι αδιάφοροι και άλλοι ανάξιοι, την προίκισαν με μύρια όσα καλούδια και αυτό είναι φανερό σε κάθε βήμα που κάνεις μέσα σε αυτή τη μαγική πόλη. Καλούδια που την έκαναν επιθυμητή σε κάθε επίδοξο μνηστήρα, όποια εποχή της ιστορίας της και αν έζησε. Και ποιοι δεν την πολιόρκησαν; Λίγοι τα κατάφεραν Αυτό όμως που έκαναν και κάνουν όλοι είναι να υποκλίνονται στα κάλλη της. Κάλλη πολλά και μοναδικά. Κάλλη που μάγευαν και συνεχίζουν να μαγεύουν κάθε επισκέπτη της. 

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

2016, Ταξιδιωτικός απολογισμός μιας ακόμα δύσκολης χρονιάς!




Το 2016, έφυγε με την κρίση να βαθαίνει ακόμα περισσότερο και να περιορίζει τις δραστηριότητές μας στο ελάχιστο δυνατό, τόσες, όσες πρέπει για να μην πέσουμε θύματα της κατάθλιψης. Κάποια προβλήματα υγείας δικών μας προσώπων και το πήγαινε-έλα της κόρης μας στην Ισπανία, ένα τετραήμερο κάθε μήνα, για το μεταπτυχιακό της και η αναχώρηση και εγκατάστασή της εκεί τελικά, για τουλάχιστον ένα χρόνο, χειροτέρεψε τα πράγματα και ψυχολογικά και οικονομικά. Όσο όμως αντέχαμε και όσο άντεχε η τσέπη μας, δεν θα το βάζαμε κάτω. Έτσι κάτι φτηνά αεροπορικά, μιας και τα βγάλαμε πολύ καιρό πριν, σε συνδυασμό με την παροχή φιλοξενίας από κάποιους φίλους, εξασφάλισε δύο ταξίδια στο εξωτερικό. Εντός, δύο τριήμερα στην Πελοπόννησο και ένα πενθήμερο στη Σύρο και ημερήσιες βόλτες στα γύρω ή εξερεύνηση της πόλης μας, συμπλήρωσαν την ταξιδιωτική μας εμπειρία και αυτής της χρονιάς.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Τριήμερο στα βουνά της Αρκαδίας!



9-11 Δεκεμβρίου 2016


Η Ορεινή Αρκαδία είναι ένας αγαπημένος προορισμός για μάς. Έχουμε πάει αρκετές φορές, κυρίως ημερήσιες ή ολιγοήμερες εκδρομές από Πάτρα και Αθήνα (π.χ. http://disaki.blogspot.gr/2011/02/blog-post_183.html). Η τελευταία φορά ήταν, όταν πήγαμε για ένα τετραήμερο με φίλους στα Καλάβρυτα, 2,5 χρόνια πριν (http://disaki.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html). Αυτές οι εκδρομές αφορούσαν κυρίως τα «αστέρια» της περιοχής, Δημητσάνα και Στεμνίτσα. Το 2002 είχαμε πάει του Αγίου Πνεύματος και πήγαμε για πρώτη και μοναδική φορά στην Καρύταινα, την Ανδρίτσαινα και τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Eίχαμε επισκεφτεί και το Μουσείο Υδροκίνησης της Δημητσάνας.
Σχετικά πρόσφατα βρήκα μια προσφορά για έναν ενδιαφέροντα ξενώνα στο Ελληνικό. Επικοινώνησα με τους φίλους μας στην Πάτρα και κανονίσαμε να πάμε αρχές Νοεμβρίου. Ένα πρόβλημα με την υγεία δικού μας προσώπου ανέβαλε το ταξίδι. Το πρόβλημα εξελίχθηκε αρκετά καλά και ψάχναμε να βρούμε πότε θα πηγαίναμε. Ψυχολογικά είχαμε «φορτώσει» και το δελτίο καιρού, που προέβλεπε πολύ καλό καιρό για το Σαββατοκύριακο, που θα έρχονταν, ήρθε και κλείδωσε την απόφαση. «Πάμε τώρα!» Συμφωνήσανε και οι φίλοι μας, πήραμε τηλέφωνο και κλείσαμε στον ξενώνα και να που έφτανε η μέρα της αναχώρησης.

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Ο οδοντωτός, τα έλατα και το καλό κρασί!



2014, Στα ορεινά της Πελοποννήσου!

2-5 Αυγούστου 2014




-Θέλω να σε ρωτήσω αν νομίζεις πως θα μπορούσαμε κάποια στιγμή να ανέβουμε στα Καλάβρυτα με τον οδοντωτό. Κάπου διάβασα πως τελείωσαν τις εργασίες και δουλεύει τώρα πια κανονικά.
-Με τον οδοντωτό; Δεν ξέρω αν είναι προσβάσιμος σε καροτσάκι. Πρέπει να τηλεφωνήσουμε.
-Δεν θα έχω το ηλεκτρικό. Με το άλλο, το χειροκίνητο.
-Άσε να πάρω τηλέφωνο και θα δούμε. Για πότε το σκέφτεσαι;
-Του χρόνου το καλοκαίρι.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Τρεις Γαλλιδούλες…très jolies!



(συνέχεια από Ελβετική ακρίβεια!-2ο)

23-24 Απριλίου 2016


Σαββάτο 23/4/2016

(Νωρίς το πρωί φύγαμε για το Fribourg. Όλη τη μέρα βροχή. Ανεβάσαμε τα πράγματα μέχρι την αποβάθρα, αποχαιρετήσαμε την Ανίτα, δίνοντας ραντεβού για το καλοκαίρι στην Κάρυστο και περιμέναμε το τρένο για το αεροδρόμιο της Γενεύης. Στις 10.30 φτάσαμε και βρήκαμε τον Σπύρο με την Αντωνία, που ήρθαν να μας πάρουν. Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε και τον Βέρνερ, που ξέραμε πως θα τον βλέπαμε δύο μήνες μετά στην Κάρυστο.)

Φορτώσαμε το παλιό Audi μέχρι τα μπούνια και πήραμε το δρόμο για το σπίτι του Σπύρου στο χωριό Saint Jean de Gonville, που απέχει περίπου 15χμ. Κατεβάσαμε τα πράγματα, κάτσαμε λίγο στο σπίτι και μιας και έβρεχε συνέχεια, είπαμε να πάμε στην Annecy μπας και έβρεχε λιγότερο. 

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

6 χρόνια «δισάκι»!




Πέρασαν κιόλας 6 χρόνια από εκείνη τη μέρα του Νοέμβρη του 2010, που μου καρφώθηκε η ιδέα να φτιάξω ένα ιστολόγιο για να περιγράφω τα ταξίδια μου στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, κάτι που έγινε τις αμέσως επόμενες μέρες. Και γεννήθηκε το ιστολόγιο (blog) με την επωνυμία «το δισάκι μου στον ώμο…»!
Ένα «δισάκι», που όσο περνάνε τα χρόνια, βαραίνει όλο και πιο πολύ στους ώμους μου, με ένα βάρος γλυκό, γεμάτο αναμνήσεις και εικόνες. Και να που έγινε έξι χρονών! Ώριμο πια και με πολλούς φίλους, που τους υποδέχεται καθημερινά, στο φτωχικό του, πορεύεται ψάχνοντας γνωστούς και άγνωστους δρόμους σε αυτό τον κόσμο, τον τόσο όμορφο, το τόσο υπέροχο, που όσο μας ενθουσιάζει και μας μαγεύει, άλλο τόσο μας πληγώνει. Έτσι όμως είναι φτιαγμένος, γεμάτος αντιθέσεις και αυτή κυρίως είναι η ομορφιά του. Όση από αυτή την ομορφιά ανακαλύπτω, έρχομαι να μοιραστώ με τους φίλους μου μέσα από το «δισάκι» μου.
Ελπίζω και εύχομαι, όσο ακόμα μας επιτρέπουν, όσο μπορούμε, όσο βλέπουμε και καταλαβαίνουμε, να συνεχίσουμε να μαζεύουμε εικόνες και εμπειρίες και να τις μοιραζόμαστε μέσα από το «δισάκι»!
Καλή συνέχεια!



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...