Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Van Gogh Alive, ένα εικαστικό γεγονός στην Αθήνα!

2 Ιανουαρίου 2018


Πέρασε ένας μήνας από τη μέρα, που πήγαμε να δούμε το Van Gogh Alive, στο Μέγαρο μουσικής Αθηνών.
Ήταν κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «Έκθεση Van Gogh». Πρόκειται για ένα ψηφιακό πολυθέαμα, που στηρίζεται στο έργο του μεγάλου ζωγράφου. Πολύς κόσμος πήγε να δει έκθεση και απογοητεύτηκε, θεωρώντας μάλιστα το εισιτήριο αρκετά τσουχτερό. Άκουσα αρκετούς μέσα εκεί, αλλά και σε άλλες συναντήσεις μου να το επισημαίνουν αυτό. Εμένα, πάντως μου άρεσε και δεν «έκλαψα» τα λεφτά, που έδωσα.

Πιο αναλυτικά. Το Van Gogh Alive αναπτύσσεται σε δύο ορόφους. Μπαίνοντας στο πρώτο επίπεδο έχει μια έκθεση με 14 έργα σε φωτογραφική αποτύπωση με πληροφοριακά στοιχεία για το κάθε ένα.
Με τη σειρά είναι:
Το Κόκκινο Αμπέλι
Νεκρή Φύση: Βάζο με 12 ηλιοτρόπια
Το Υπνοδωμάτιο του Vincent στην Αρλ
Αυτοπροσωπογραφία με Επίδεσμο στο Αυτί
Εξώστης Καφενείου τη Νύχτα
Η Καρέκλα του Vincent με την Πίπα του
Έναστρη Νύχτα Πάνω από τον Ροδανό Ποταμό
Ίριδες
Έναστρη Νύχτα
Αυτοπροσωπογραφία
Η Ανθισμένη Αμυγδαλιά
Η Εκκλησία στην Auvers-sur-Oise
Η Προσωπογραφία του Doctor Gachet
Σιταροχώραφο με Κοράκια
Στον ίδιο χώρο έχουν κατασκευάσει ένα «αντίγραφο» του δωματίου του καλλιτέχνη, από τον ομώνυμο πίνακα, σε φυσικό μέγεθος.

Από το χώρο αυτό μια σκάλα οδηγεί στον αμέσως από κάτω χώρο.
Όπου προβάλλονται πίνακες, σκίτσα,
λεπτομέρειες από πίνακες, σημειώσεις και γράμματα του Van Gogh.
Οι προβολή γίνεται ταυτόχρονα σε διάφορες επιφάνειες. Στους τοίχους, σε διαχωριστικά, στο πάτωμα κλπ.
Ταυτόχρονα προβάλλονταν σκέψεις και λεγόμενα του καλλιτέχνη, που έδειχναν και το ποιόν του ανθρώπου.
Δεν μπορώ να αλλάξω το γεγονός ότι
οι πίνακες μου δεν πουλάνε. Αλλά θα έρθει
ο καιρός που ο κόσμος θα αναγνωρίσει
ότι αξίζουν περισσότερο από την αξία των
χρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για
να δημιουργηθούν.
Πιστεύοντας πως διαβάζοντας τις διάφορες ρήσεις του κατάλαβα πως εκτός από τεράστιος καλλιτέχνης, ο Van Gogh ήταν και σπουδαίος άνθρωπος, κάτι που δεν ήξερα. Οι προβολές γίνονται ταυτόχρονα στις διάφορες επιφάνειες και εναλλάσσονται συνεχώς με αποτέλεσμα κάθε στιγμή, που γυρνάς μέσα στο χώρο να έχει κάτι να δεις
ή να διαβάσεις, κάτι διαφορετικό από ότι στην απέναντι επιφάνεια ή από αυτό της επόμενης στιγμής. Όλο αυτό το πολυθέαμα μου θύμισε «παιδική χαρά» για μικρούς και μεγάλους. Όλοι έπαιζαν, ειδικά τα πιτσιρίκια, με τις εικόνες που εναλλάσσονταν μπροστά τους ή στα πόδια τους.
Όπως η μικρούλα «χορεύτρια» που ξεδίπλωνε το ταλέντο της μπροστά και πάνω σε κάποιον Van Gogh!
Σε ένα χωριστό χώρο έχουν στήσει καβαλέτα και μικροί επίδοξοι ζωγράφοι, δοκίμαζαν τις ικανότητές τους στη ζωγραφική.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος, που «συμμετείχα» στο εικαστικό αυτό γεγονός, που λαμβάνει χώρα στην πόλη μου. Μπορεί να μην είδα γνήσια έργα του μεγάλου καλλιτέχνη, αλλά η εμπειρία ήταν ξεχωριστή. Η νέα χρονιά άρχισε πάρα πολύ καλά και ελπίζω να συνεχίσει ακόμα καλλίτερα.





Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Ψηφιδωτά και πάλι ψηφιδωτά!

(συνέχεια από Παλάτια, στέρνες και σταθμοί στην Πόλη!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 6ο μέρος
28 Μαρτίου 2013


Το πρωί, οι γυναίκες βαριόνταν να σηκωθούν και έτσι ξεκίνησα μόνος μου, νωρίς-νωρίς, για μερικά, λιγότερο γνωστά, αξιοθέατα στην περιοχή του Sultanahmet. Πάνω από το ξενοδοχείο, πήρα το τραμ και κατέβηκα στο Τσεμπερλίτας.

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

2017, Ταξιδιωτικός απολογισμός!


Το 2017 ήταν μια ακόμα δύσκολη χρονιά, για προσωπικούς, οικογενειακούς και φυσικά οικονομικούς λόγους. Ταξιδιωτικά λοιπόν, υπήρξε σχετικά «φτωχή»
Στο εξωτερικό κάναμε ένα ταξίδι 12 ημερών, για να πάμε να δούμε την κόρη μας, που κάνει το μεταπτυχιακό της στη Βαρκελώνη, αλλά και να κάνουμε μια μικρή περιοδεία μαζί της, στην Ανδαλουσία.
Στην Ελλάδα, εκτός από την Κάρυστο, όπου παραθερίζουμε μόνιμα, πήγαμε 3 εβδομάδες στη γενέθλια γη μου, την Κρήτη, όπου είχα να πάω 20 ολόκληρα χρόνια. Εκεί εκτός από κάποια μέρη, που δεν γνώριζα, ο καιρός πέρασε με συναντήσεις με φίλους από τα παλιά (κάποιους είχα να δω 40 χρόνια) και συγγενείς.
Λίγες μονοήμερες εκδρομές στα πέριξ και δύο ολιγοήμερες επισκέψεις στους φίλους μας στην Πάτρα συμπλήρωσαν ταξιδιωτικά τη χρονιά που έφυγε.

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Στο Πάρκο του Κ.Π.Ι.Σ.Ν. (Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος)!

30 Δεκεμβρίου 2017

 

 

Προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο καιρός έχει καλυτερέψει αισθητά και κατηφορίζουμε για δεύτερη φορά προς το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, για μια επίσκεψη με ξενάγηση στο Πάρκο του συγκροτήματος. (https://disaki.blogspot.gr/2017/10/blog-post_30.html)

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Στο Ιερό της Θεάς! (Βραυρώνα)

14 Δεκεμβρίου 2017


Η μέρα είχε όλες τις προϋποθέσεις για μια όμορφη εκδρομή εντός Αττικής. Υπέροχη. χειμωνιάτική λιακάδα και γενική απεργία ΑΔΕΔΥ-ΓΣΣΕ (!!!). Θα ρωτήσει κανείς, και δικαιολογημένα, γιατί το δεύτερο να αποτελεί προϋπόθεση για εκδρομή. Και εξηγώ. Η κόρη μας με μια φίλη της έπρεπε να ταξιδέψουν για Ισπανία και ο προαστιακός δεν λειτουργούσε. Έτσι ανέλαβα εγώ τη μεταφορά. Νωρίς το μεσημέρι τις αφήσαμε στο αεροδρόμιο και είχαμε ώρα για να υλοποιήσουμε ένα σχέδιο, που είχαμε στο νου εδώ και χρόνια.

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Καλές Γιορτές!!

Εύχομαι σε όλους Καλές Γιορτές, με χαρά και υγεία, αγκαλιά με αυτούς που αγαπούν και τους αγαπούν






Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Ο Διογένης και οι φακές!

18 Δεκεμβρίου 2017

Γκράφιτι στο χώρο έξω από το Θέατρο «Κάτω απ’ τη γέφυρα» στο Νέο Φάληρο

Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού. Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:
«Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.»
Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:
«Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.»

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο βρήκα στο ίντερνετ σε πολλές σελίδες και ιστολόγια τελείως ή σχεδόν πανομοιότυπο και έτσι δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω από ποιο απ’ αυτά το πήρα.





Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Πολιτισμός, Γλώσσες και Εθελοντισμός στο Χαλάνδρι!

4 Δεκεμβρίου 2017


Το Σώμα Εθελοντών του Δήμου Χαλανδρίου, εκτός των άλλων και πολλών δραστηριοτήτων του, έχει εντάξει σ’ αυτές μαθήματα εκμάθησης ξένων γλωσσών. Εθελοντές καθηγητές διδάσκουν αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, γερμανικά, ρώσικα και αραβικά.
Τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου το απόγευμα, οι καθηγητές με τους μαθητές τους συμμετείχαν σε εκδήλωση, όπου παρουσίασαν στοιχεία πολιτισμού, που σχετίζονται με την κάθε γλώσσα και τις χώρες στις οποίες μιλιέται η κάθε μία.

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Παλάτια, στέρνες και σταθμοί στην Πόλη!

(συνέχεια από Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 5ο μέρος

27 Μαρτίου 2013


Πέμπτη μέρα στην Πόλη η σημερινή. Είμαστε λίγο κουρασμένοι και αφιερώσαμε εκείνη τη μέρα σε σχετικά λίγα, αλλά εκλεκτά. Τρία μνημεία είχαμε στο πρόγραμμα, που καλύπτουν χρονικά ένα διάστημα 1350 χρόνων, από το παλαιότερο μέχρι το νεώτερο.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Τα 9/8 της καρδιάς!

19 Νοεμβρίου 2017


Μεσημέρι Κυριακής, σε μουσικό μεζεδοπωλείο, κάπου στα δυτικά προάστια, μια παρέα περίπου 30 ατόμων, ατόμων που τους ενώνει η «Σκλήρυνση Κατά Πλάκας», μαζεύτηκε να τα πει, να φάει και να διασκεδάσει. Ο φίλος μας άνοιξε το χορό, χορεύοντας τις ζεϊμπεκιές του, αποδεικνύοντας πως το μεράκι και η λεβεντιά είναι στην καρδία και το μυαλό και όχι στα ποδάρια. Άλλωστε οι παλιοί το λέγανε: «Το λέει η περδικούλα του»!!





Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

7 χρόνια «δισάκι»!


Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 7 χρόνια απ’ όταν γεννήθηκε το μεγάλο μου «παιδί», το ιστολόγιο (blog) «το δισάκι μου στον ώμο…». 7 χρόνια δημιουργικής γραφής, ταξιδιών (όχι πως πριν έκανα λιγότερα), νέων φίλων και πάνω από 450.00 επισκέπτες, που καλωσορίσαμε και φιλέψαμε «εικόνες και εντυπώσεις», από τον αγαπημένο μας τόπο, αλλά και από άλλους τόπους αυτού του όμορφου κόσμου. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς! Δεν έχω να ευχηθώ τίποτα άλλο, παρά μόνο να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε έτσι. Με πολλά ταξίδια και πολλές αναρτήσεις στο καλό μου «δισάκι»!





Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!

(συνέχεια από Ταξίμ και Μπλε Τζαμί!)


Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!
2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 4ο μέρος


26 Μαρτίου 2013


Η τέταρτη μέρα του ταξιδιού μας στην Πόλη ήταν αφιερωμένη στην Αγία Σοφία και τον Ιππόδρομο, αλλά είχε και μια βόλτα στον Βόσπορο με το καραβάκι για μια ξεκούραστη απόλαυση διαφορετικών εικόνων.

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ)

Μια φωτογραφική ξενάγηση!

13 Οκτωβρίου 2017


Στις 13 Οκτωβρίου, πήγαμε με φίλους να επισκεφτούμε το νέο απόκτημα της πόλης, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο Φαληρικό Δέλτα, στους χώρους του παλιού Ιππόδρομου.

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Στα βουνά του Laurino!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),


22-24 Ιουλίου 2003


Ιταλία 2 (Δολομίτες)

Ανεβαίνοντας στα βουνά

Στα βόρεια της Ιταλίας είναι ένας τόπος μαγικός και μαγευτικός που περιβάλλεται από θρύλους. Ένας απ’ αυτούς λέει πως κάποτε εκεί κατοικούσαν ξωτικά, γίγαντες, νεράϊδες και νάνοι. Οι τελευταίοι βασίλευαν στις κορφές των βουνών και έκρυβαν εκεί τους αμύθητους θησαυρούς τους.
Ένας από τους θησαυρούς ήταν οι υπέροχοι ροδώνες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα που κάλυπταν τις κορυφές. Όμως οι άνθρωποι της κοιλάδας θέλησαν για τον εαυτό τους, τους θησαυρούς αυτούς.
Ο βασιλιάς των νάνων Laurino μετέτρεψε τους ροδώνες σε πέτρα και καταράστηκε τους ανθρώπους να μην μπορούν πια να τους δουν ούτε μέρα ούτε νύχτα. Ξέχασε όμως το δειλινό, τότε που ο ήλιος λίγο πριν χαθεί πίσω από τα βουνά βάφει τις κορφές με ένα υπέροχο ροζ χρώμα. Και έτσι οι ροδώνες του Laurino ξαναζωντανεύουν αυτή την ώρα. Το φαινόμενο ονομάζεται “Enrosadura”.

Πρόκειται για τη δίγλωσση περιοχή της Ιταλίας με κατοίκους που είναι Ιταλοί υπήκοοι αλλά που η νοοτροπία και η κουλτούρα τους θυμίζει περισσότερο Αυστρία. Είναι το Νότιο Τυρόλο, η περιοχή των Ιταλικών Άλπεων, η περιοχή των ψηλών βουνών, των Δολομιτών.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

19-21 Ιουλίου 2003


Ιταλία 1 (Περιοχή Βενετίας)

Είναι μεσημέρι Σαββάτου και οδηγώ με προσοχή πάνω στον καταπέλτη του πλοίου. Μόλις φτάσαμε στην Ανκόνα, το λιμάνι της Κεντρικής Ιταλίας στην Αδριατική μετά από ένα ταξίδι 20 περίπου ωρών. Ένα ταξίδι που δεν ήταν και τόσο ήρεμο, ιδίως στην Αδριατική. Το Ιόνιο ήταν πιο ήσυχο. Έχω τεταμένη την προσοχή να μην χάσω το άλλο αυτοκίνητο της παρέας αλλά κυρίως για να βρούμε το δρόμο μας προς τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας (Autostrada) μιας και είναι η πρώτη φορά που οδηγώ στο εξωτερικό. Ευτυχώς οι πινακίδες είναι στη σωστή θέση για να μη χαθείς. Βγαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε κατεύθυνση βόρεια.
Η κίνηση απερίγραπτη, κυρίως φορτηγά. Βλέπεις ο δρόμος αυτός οδηγεί προς την Κεντρική Ευρώπη. Είναι όμως έτσι φτιαγμένος που κινούμαστε γρήγορα και κυρίως χωρίς πρόβλημα. Έτσι «καταπίνουμε» τα χιλιόμετρα χωρίς όμως να μπορούμε να απολαύσουμε τη διαδρομή. Σε επόμενο ταξίδι μου πρέπει πωσδήποτε να δω και αυτή την περιοχή. Αυτή τη φορά το ταξίδι μας αφορά τη βόρεια-βορειοανατολική Ιταλία.
Προσπερνάμε το Ρίμινι και έξω από τη Μπολόνια στρίβουμε δεξιά προς Πάντοβα και Βενετία, τελικό μας προορισμό. Η Βενετία είναι απλά ένας σταθμός για το ταξίδι μας αλλά επειδή δεν έχουμε πάει ξανά αποφασίσαμε να αφιερώσουμε σ’ αυτήν και τη γύρω περιοχή δύο ημέρες για μια πρώτη γνωριμία. . Έχει σουρουπώσει όταν φτάνουμε στην περιοχή Fusina στα ανατολικά της λιμνοθάλασσας της Βενετίας και στήνουμε τις σκηνές μας στο ομώνυμο κάμπινγκ έχοντας δει και άλλα κάμπινγκ της περιοχής που όμως δεν μας ικανοποίησαν. Έχει νυχτώσει για τα καλά και καθόμαστε για μια πίτσα στην πιτσαρία του κάμπινγκ λίγο πριν αυτό κλείσει. Α! ρε Ελλάδα με τα ξενύχτια σου!!! Η παρέα των Γάλλων δίπλα μας, μας ενημερώνει ότι στη Βενετία απόψε θα έχει καύση πυροτεχνημάτων που φαίνονται από το κάμπινγκ Έτσι παίρνουμε καρέκλες και πιάνουμε θέση μαζί με άλλους πολλούς στην παραλία απέναντι από την «Γαληνότατη». Ήταν πολύ καλά και πρωτότυπα αλλά είχαν πολύ μεγάλη διάρκεια και έτσι γίνονται κουραστικά.
Ώρα για ύπνο και ξεκούραση

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Εικόνες από τη γιορτή κρασιού!

26 Αυγούστου 2017


Παραδοσιακά, το καλοκαίρι των εκδηλώσεων στην Κάρυστο κλείνει το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου με τη γιορτή του κρασιού. (φέτος θα ακολουθήσει μερικές μέρες μετά θεατρική παράσταση, αλλά αυτό είναι μια εξαίρεση)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...