Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Οδηγώντας στη Σικελία!


το 500σαράκι μας

Πάει ένας μήνας που γύρισα από το ταξίδι μιας εβδομάδας στη Δυτική Σικελία (3-10/10/2019). Μείναμε στο Παλέρμο 7 μέρες και τις 4 πρώτες τις αφιερώσαμε στην πόλη. Τις 3 τελευταίες νοικιάσαμε ένα αυτοκίνητο για να κάνουμε κάποιες μακρινές ή κοντινές, ημερήσιες εκδρομές. Το σύνολο κάτι παραπάνω από 900 χμ.
Αν και έχω οδηγήσει σε 18 χώρες εκτός Ελλάδας (της Ιταλίας συμπεριλαμβανομένης, αλλά μόνο στο Βορά), η εμπειρία από τους Σικελικούς δρόμους και κυρίως τους οδηγούς ήταν κάτι ξεχωριστό, κάτι μη αναμενόμενο.
Οι δρόμοι εκτός πόλης είναι από άθλιοι έως καλοί. Πολύ καλό δρόμο δεν είδα.
Οι επαρχιακοί είναι όπως κι εδώ και σε κάποια σημεία με πολλά «σαμάρια» και μπαλώματα, ενώ δεν έλειπαν και οι λακούβες. Ο αυτοκινητόδρομος που πάει Κατάνια είναι υπερυψωμένος σε πολύ μεγάλο μήκος. Αυτό σημαίνει πως είναι σαν μια γέφυρα πολλών δεκάδων χιλιομέτρων. Και όπως σε όλες τις γέφυρες υπάρχουν συνδέσεις μεταξύ των τμημάτων της. Αισθανόμουνα σα να ήμουν σε τρένο του παλιού καιρού. Ήταν τόσο πολλά και συνεχόμενα τα «σαμάρια». Σκέφτηκα πως αν σέρνεις πίσω σου τροχόσπιτο ή μπαγκαζιέρα, θα σε διαλύσει. Ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του αυτοκινητόδρομου ήταν από τα χειρότερα οδοστρώματα που έχω οδηγήσει ποτέ. Βέβαια συναντήσαμε πολλά έργα. Ελπίζω σε λίγα χρόνια να έχει γίνει κι αυτός ένας καλός αυτοκινητόδρομος. Και κάτι καλό. Δεν έχει διόδια. Τα μόνα που πληρώσαμε ήταν κάτι λιγότερο από 1 ΕΥΡΩ πλησιάζοντας την Cefalu, στο κομμάτι του δρόμου που πάει στη Μεσίνα. Δεν ξέρω αν συνεχίζοντας έχει και άλλα μιας και η Cefalu ήταν ο προορισμός μας.

Οι Σικελοί, σαν οδηγοί, μοιάζουν εν πολλοίς στους Έλληνες (όπως και σε πολλά άλλα), σε κάποιες συμπεριφορές καλύτεροι και σε κάποιες χειρότεροι.
Η εμπειρία μου από τους Ιταλούς οδηγούς είναι αρκετά θετική, ως προς την οδηγική τους συμπεριφορά. Έτσι πηγαίνοντας στη Σικελία, περίμενα κάτι ανάλογο. Σε κάποια πράγματα ήταν όντως έτσι. Σταματάνε στις διαβάσεις για τους πεζούς, δεν προσπερνάνε από δεξιά, δεν μπαίνουν ανάποδα σε μονόδρομους, δεν περνάνε με κόκκινο (αν και το είδα κι αυτό αλλά σε πολύ μικρό βαθμό).
Οι οδηγοί των μηχανών είναι λίγο πιο «έλληνες». Προσπερνάνε από δεξιά, περνάνε με κόκκινο (αρκετά συχνά), παρκάρουν σε πεζοδρόμια, αλλά φοράνε κράνος (οι περισσότεροι).
Όλοι όμως θεωρούν απλά διακοσμητικά στοιχεία τις πινακίδες ορίου ταχύτητας και απαγόρευσης προσπέρασης στους δρόμους εκτός πόλης, αυτοκινητόδρομους και επαρχιακούς.
Το ίδιο διακοσμητικά στοιχεία της πόλης θεωρούν τα ΣΤΟΠ και τις πινακίδες παραχώρησης προτεραιότητας. Όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε, όποιος δεν πρόλαβε, μπορεί και να δει το χάρο με τα μάτια του. Δεν έχω δει τόσο επιθετικούς οδηγούς στην Ευρώπη, ούτε στα Βαλκάνια. Κάποιες στιγμές μου θύμιζε η κατάσταση Τεχεράνη.
Όσον αφορά το παρκάρισμα, άλλη μια περίπτωση αλά ελληνικά και σε κάποιες περιπτώσεις χειρότερα. Είδα σταματημένα σε διαβάσεις, σε ράμπες και σε θέσεις στάθμευσης ΑΜΕΑ. Όχι τόσο όσο εδώ αλλά αρκετά έντονο. Σε μια περίπτωση ο τύπος είχε παρκάρει μισό μέτρο από το πεζοδρόμιο και πάνω στη στροφή. Ούτε στον ένα ούτε στον άλλο δρόμο. Και ήταν μέσα και κάπνιζε το τσιγαράκι του. Το λεωφορείο που ήθελε να στρίψει κόρναρε, κορνάρανε και άλλοι αυτός στην κοσμάρα του. Αναγκάστηκε το λεωφορείο που ανέβαινε στο αντίθετο ρεύμα να σταματήσει για να μπορέσει το άλλο να στρίψει (!!!). Αυτό όμως που δεν παίζονται είναι το διπλοπαρκάρισμα. Πάει σύννεφο. Και δεν μιλάμε για το δπλοπαρκάρισμα για να πάρεις τσιγάρα από το περίπτερο. Έξω από ένα LIDL ήταν διπλοπαρκαρισμένα για ψώνια από το Σούπερ Μάρκετ. Είδα κυρίες φορτωμένες με ψώνια να βγαίνουν και να μπαίνουν στο αυτοκίνητο.
Αυτές είναι οι εμπειρίες μου από το εβδομαδιαίο ταξίδι στη Σικελία. Θέλησα να τις μοιραστώ με όσους πρόκειται να ταξιδέψουν εκεί και να οδηγήσουν. Όχι για να τους αποτρέψω αλλά απλά να το έχουν υπ’ όψη.
Κατά τα άλλα ήταν ένα υπέροχο ταξίδι, που με άγχωσε κάπως περισσότερο τις τρεις μέρες που οδηγούσα.





Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2019

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 1


Όλα ξεκίνησαν, μερικούς μήνες πριν, όταν μια συνάδελφος της κόρης μας, την ενημέρωσε για μια θέση Χοροθεραπεύτριας που θα προέκυπτε στη Θεσσαλονίκη. Έχοντας στείλει αρκετά βιογραφικά, χωρίς αποτέλεσμα, φρόντισε να κάνει τη σχετική αίτηση και αρχές Ιουλίου, μας πήρε τηλέφωνο να μας ανακοινώσει πως την πήραν.
Μέσα Ιουλίου την αποχαιρετίσαμε στο σταθμό Λαρίσης. Σε αυτούς τους τρεις μήνες ήρθε δυο φορές και την είδαμε. Τέλη Αυγούστου αποφασίσαμε να πάμε κι εμείς στα μέσα Οκτωβρίου. Κλείσαμε αεροπορικά και ξενοδοχείο κι έτσι προέκυψε αυτό το ταξίδι.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

Εννιά χρόνια παρέα με το δισάκι μου!


4 Νοεμβρίου 2019



Πέρασαν εννιά χρόνια και στο δισάκι μου έβαλα πολλές εικόνες, νοσταλγικές στιγμές, αναπολήσεις, μυρωδιές, γεύσεις, μελωδίες, αλλά και κάποιες, λίγες, άσκημες στιγμές. Το άφησα όμως ανοικτό να βάλεις το χέρι και να ανασύρεις ότι σου κάνει κέφι, ότι θα σου φανεί χρήσιμο. Γιατί έτσι νοιώθω πως αξίζει τον κόπο το γλυκό του βάρος.
Πάνω από 500.000 άνθρωποι, φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι περαστικοί και άγνωστοι, που τελικά γίναμε φίλοι, το έχουν επισκεφτεί τα εννιά αυτά χρόνια.
Νάμαστε καλά να συνεχίζουμε να το γεμίζουμε, γιατί ο κόσμος μας είναι πολύ μεγάλος και στη μικρή μας ζωή έχουμε να αποκομίσουμε κι άλλες ακόμα εμπειρίες. Τώρα πολλές, λίγες, κανείς δεν ξέρει. Ας ευχηθούμε νάναι πολλές και κυρίως νάναι καλές!
Χρόνια πολλά καλό μου δισάκι!








Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Πετρούπολη-Λένινγκραντ-Αγία Πετρούπολη! 5 (τελευταίο)


Λευκές Νύχτες, Μέρος 16ο (τελευταίο)

4-5 Ιουλίου 2015

Τελευταία μέρα του ταξιδιού και μετά τις κατραπακιές της προηγούμενης μέρας είπαμε να το πάρουμε χαλαρά. Πήγαμε λοιπόν να δούμε κάποιες από τις γέφυρες του ποταμού Fontanka.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

Πετρούπολη-Λένινγκραντ-Αγία Πετρούπολη! 3


Λευκές Νύχτες, Μέρος 14ο



2 Ιουλίου 2015


Η Τρίτη μέρα στην πόλη ήταν κατά κύριο λόγο αφιερωμένη στα δύο νησιά, το Βασιλιέφσκι (Васи́льевский о́стров) και το Πέτρου-Παύλου (Петропавловский о́стров).

Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Πετρούπολη-Λένινγκραντ-Αγία Πετρούπολη! 2


Λευκές Νύχτες, Μέρος 13ο


1 Ιουλίου 2015


Η Πετρούπολη υπήρξε η πραγματοποίηση του ονείρου ενός βασιλιά που ήθελε να ξεφύγει η χώρα του από τη μιζέρια και τη στασιμότητα  στην οποία βρισκόταν, να τη μεταρρυθμίσει, να αναδιοργανώσει το κράτος και το στρατό και να δημιουργήσει ,ένα ισχυρό ναυτικό. Για να γίνει αυτό το τελευταίο έπρεπε να ανοίξει μια «πόρτα», ένα λιμάνι προς την Ευρώπη. 

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Nana Simopoulos, World Jazz στην Κάρυστο!


18 Αυγούστου 2019



Κυριακή βράδυ στην πλατεία της Καρύστου είναι αραδιασμένα τα όργανα της μπάντας που σε λίγα λεπτά θα παίξει. Λίγος ο κόσμος στις καρέκλες. Οι περισσότεροι παραθεριστές προτιμούν τα ουζάδικα και τα μπαράκια της παραλίας. Ίσως φταίει και το είδος της μουσικής που θα ακούσουμε. World Jazz!! Χάθηκε κανένα νησιώτικο βρε αδερφέ να μερακλώσουμε καλοκαιριάτικα!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Τί τα θέλουμε τα όπλα!


10 Ιουνίου 2019


Μπαίνοντας στο Κάστρο του Μπρεστ στη Λευκορωσία (χαρακτηρισμένο σαν «Κάστρο Ήρωας» επί Σοβιετικής εποχής, μιας και αντιστάθηκε στους Γερμανούς πάνω από ένα μήνα), στα αριστερά είναι μερικά άρματα μάχης του Κόκκινου Στρατού. Εκείνη την ώρα μερικά πιτσιρίκια, από κάποιο σχολείο που επισκέπτονταν το χώρο, έπαιζαν έχοντας ανέβει πάνω τους και τρέχοντας γύρω τους. Η εικόνα αυτή μου έφερε στο μυαλό ένα αντάρτικο-φιλειρηνικό τραγούδι της φοιτητικής μου νιότης. Ήταν το «Τι τα θέλουμε τα όπλα» και το τραγούδαγε ο Πέτρος Πανδής.
Τι σου είναι όμως το μυαλό. Εκείνη την ώρα «παραχάραξα» τους στίχους και σκάρωσα ένα στιχάκι για να ταιριάζει με αυτό που έβλεπα.
«Τι τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Να τα κάνουμε παιγνίδια
για να παίζουν τα παιδιά!»

Είπαμε, Ποιητής εκ του προχείρου….

Και για να θυμηθούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι



Τί τα θέλουμε τα όπλα

Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά.
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά

Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια τα βαριά;
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.

Τί τον θέμε τον "Αβέρωφ"
τί τον θέμε το "Κιλκίς";
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.






Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

Όλοι οι καλοί χωράνε!

7 Ιουνίου 2019

Στην πλατεία Ανεξαρτησίας, την κεντρική πλατεία του Μινσκ, της πρωτεύουσας της Λευκορωσίας, υπάρχουν εκτός των άλλων ο Καθολικός Ναός των Αγίων Σίμωνα και Άννας (φτιαγμένος από κόκκινο τούβλο) και αριστερά του αυτό το τεράστιο λευκό κτίριο, που είναι η έδρα της κυβέρνησης. 

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

We Have Dreams!


18 Μαΐου 2019


Λίγο έξω από τη Βέροια, κάναμε μια βόλτα παράλληλα με τον Αλιάκμονα, στην αριστερή πλευρά της κοιλάδας του. Ανεβήκαμε το δρόμο, που πάει από τη λίμνη Ασωμάτων στο φράγμα Σφηκιάς, σε ένα τοπίο υπέροχο, μέσα σε πυκνό πράσινο και με το ποτάμι στο βάθος από κάτω μας, να κινείται νωχελικά στο δρόμο του προς τη θάλασσα.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Ajlun και Αντιόχεια η επί Χρυσορρόη!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 3ο μέρος

9 Μαρτίου 2019


Λίγο παραπάνω από 50χμ βόρεια του Αμμάν είναι η Jerash (Γέρασα). Πόλη με πληθυσμό περίπου 50.000 ψυχών, είναι γνωστή για την αρχαία της πρόγονο με το ίδιο όνομα.
Λίγο περισσότερο από 20χμ βορειοδυτικά της Γέρασας, είναι μια μικρότερη πόλη των 10.000 περίπου κατοίκων, η Ajlun. Είναι γνωστή για ένα σπουδαίο κάστρο, που βρίσκεται στην περιοχή της και φέρνει το όνομά της.
Για εκεί κινήσαμε αφού τελειώσαμε με τα αρχαιολογικά αξιοθέατα του Αμμάν.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

Rabbath Ammon-Φιλαδέλφεια-Αμμάν!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 2ο μέρος
9 Μαρτίου 2019


Κατεβήκαμε νωρίς για πρωινό και στη συνέχεια, στη ρεσεψιόν, συναντήσαμε τον ξεναγό μας τον Ahmad. Γίνανε οι συστάσεις σε άψογα ελληνικά και μπήκαμε στο βανάκι για μια βόλτα στην πόλη και στάση για να επισκεφτούμε την ακρόπολη και το ρωμαϊκό θέατρο.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

“ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ”!


3 Απριλίου 2019


Χθες το βραδάκι βρεθήκαμε στο αμφιθέατρο του Νέου Δημαρχείου Περιστερίου για να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Μαυρικάκη, “Περαστικά”.

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Από την Αθήνα στο Αμμάν!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 1ο μέρος


-Νομίζω πως πρέπει να βγάλετε από το μυαλό σας τις διακοπές. Το πρόβλημα μοιάζει να είναι σοβαρό. Δεν μπορεί να περιμένει. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Να δούμε και τα αποτελέσματα των εξετάσεων για να είμαστε σίγουροι.
Είναι τέλη του Ιουλίου του 2018, λίγες μέρες αφότου γυρίσαμε από το οδικό μας ταξίδι στα Βαλκάνια και λίγο πριν φύγουμε για Κάρυστο.
Τα λόγια της γιατρού μου έκοψαν τα πόδια. Φυσικά και για το ταξίδι, που είχαμε κλείσει για τον Οκτώβριο, ούτε λόγος. Μπορούσε να περιμένει. Εμείς να είμαστε καλά.
Δύο ώρες μετά είχαν όλα ακυρωθεί. Η Ιορδανία εκεί θα είναι. Κάποια άλλη στιγμή.

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Ένα καυτό φιλί στο Tartu!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 11ο


29-30 Ιουνίου 2015


Νωρίς το πρωί φορτώσαμε και φύγαμε. Είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Το τέλος του ταξιδιού μας στις χώρες της Βαλτικής πλησίαζε και είχε για προορισμό το αεροδρόμιο του Ταλλίν. Αυτό όμως θα γινόταν την επομένη. Για εκείνο το βράδυ είχαμε προγραμματίσει μια στάση στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Εσθονίας, το Tartu.

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα!

12 Μαρτίου 2019


Ένα παλιό όνειρο πήρε σήμερα σάρκα και οστά. Περπατήσαμε στη μοναδική Πέτρα της Ιορδανίας! Εδώ στο τέλος του φαραγγιού (Siq), μόλις φαίνεται το "θησαυροφυλάκιο". 

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Βίλνιους γ΄ και το κάστρο της λίμνης!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 10ο


28 Ιουνίου 2015


Η τελευταία μέρα στη Λιθουανία, μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη. Πρώτα πήγαμε να επισκεφτούμε το Εθνικό Μουσείο της Λιθουανίας, μετά κάναμε μια εκδρομή στο Τρακάι και τέλος γυρίσαμε στο Βίλνιους, για μια τελευταία βόλτα και γνωριμία με κάποιες γωνιές της πόλης, που είχαμε αφήσει.

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Ου παντός πλειν ες Κόρινθον!


21 Φεβρουαρίου 2019


«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» λέει ο λαός μας. Και μπορεί να μην μύρισε καλοκαίρι, πάντως άνοιξη μύρισε.
Πέρασε κι έφυγε η «Χιόνη» και έρχεται η «Ωκεανίδα» (μόνο αυτή η αμερικανόφερτη μόδα, να ονοματίζουμε τις κακοκαιρίες και μάλιστα με αλφαβητική σειρά μας έλειπε!-αλήθεια που πήγε το Ψ;).
Αυτή η εβδομάδα όμως ήταν χαρά Θεού. Μεγάλωσε η μέρα, άρχισε να «ανοίγει» η διάθεσή μας και έπρεπε «επειγόντως» να εκδράμουμε. Έτσι, σήμερα που δεν είχαμε κάποια υποχρέωση, όπως τις προηγούμενες μέρες, ξεκινήσαμε για άλλη μια αρχαιολογική βόλτα. Μια ακόμα «κατάδυση» στο παρελθόν αυτού του τόπου.

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Γάμοι, πολλοί γάμοι στο Κάουνας!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 9ο


27 Ιουνίου 2015


Περίπου 100 χμ δυτικά-ΒΔ του Βίλνιους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το όμορφο και γραφικό Κάουνας.
Ένας μύθος θέλει την αρχή της πόλης στα 1030, αλλά η πραγματικότητα δείχνει πως μάλλον αυτό έγινε 3 αιώνες μετά, όταν αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτές πηγές (1361).

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...