3 χρόνια «δισάκι»!!

4 Νοεμβρίου του 2010 κάνει τα πρώτα του βήματα στη blogόσφαιρα το «δισάκι», το πρώτο μου blog! Από τότε το νιώθω να «βαραίνει» γλυκά τους ώμους μου, αχώριστος σύντροφος στους δρόμους του τόπου μου αλλά και του κόσμου. Απόκτησε πολλούς και καλούς φίλους από πολλές χώρες αυτού του πλανήτη, κάποιοι πιστοί συνοδοιπόροι του. Όλους τους ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!

Πάνω από 300 αναρτήσεις προσπαθούν να περιγράψουν και να μεταφέρουν στους καλούς του φίλους αισθήματα και εικόνες από τόπους ελληνικούς και ξένους! Άλλοτε το πετυχαίνει και άλλοτε τουλάχιστον προσπαθεί. Το «παιδί» μου αυτό έχει γίνει μέρος της ζωής μου. Και όπως έλεγε μια παλιά διαφήμιση είναι «η πρώτη φροντίς το πρωί και η τελευταία το βράδυ»!!!

Καλή συνέχεια νάχουμε, δισάκι μου καλό, για πολλά, πολλά χρόνια ακόμα!!! 

«Ακροβάτες» εν πλω!

Κάρυστος, 14 Ιουλίου 2013

Είναι απόγευμα και έχει αρκετή ζέστη. Αν και το φετινό καλοκαίρι ήταν γενικά ήπιο την ώρα εκείνη, μιας μέρας στα μέσα του Ιούλη, δεν θα μπορούσε να διαφορετικά.

Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί! Β΄

(Συνέχεια από: Στη χώρα του Γουλιέλμου Τέλου! )

Στα μέρη των Nibelungen!

8-10 Αυγούστου 2009

Bensheim

Από τη Λουκέρνη κατευθυνθήκαμε βόρεια σε πολύ καλούς δρόμους μέχρι την πόλη της Γερμανίας, Bensheim, 30 και κάτι χμ μετά τη Χαϊδελβέργη και περίπου 65 χμ πριν φτάσουμε στη Φρανκφούρτη, στα νότια της Έσης. Συνολικά περίπου 370χμ. 

Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί! Α΄

 Στη χώρα του Γουλιέλμου Τέλου!

3-7 Αυγούστου 2009

Η γνώριμη εικόνα του λιμανιού της Ancona στην Ιταλία σηματοδοτούσε το τρίτο μου οδικό ταξίδι στην Ευρώπη με το δικό μου αυτοκίνητο. Ταξίδι που ξεκίνησε την προηγούμενη το απόγευμα στο λιμάνι της Πάτρας με το Olympic Champion της ΑΝΕΚ. Προορισμός μας αυτή τη φορά η Ελβετία, η νοτιοδυτική Γερμανία, λίγο η Γαλλική Αλσατία και για το τέλος λίγο Ραβέννα στην Ιταλία.  Και σε αυτό το ταξίδι το GPS πολύτιμος βοηθός να μου διώχνει το άγχος.

Βγαίνοντας από το λιμάνι και ακολουθώντας τους γνωστούς πολυσύχναστους ιταλικούς αυτοκινητόδρομους φτάσαμε το σούρουπο στο Campogalliano έξω από τη Modena στο ξενοδοχείο της αλυσίδας Mercure για την πρώτη (καθ’ οδό) διανυκτέρευση. Ανεβήκαμε στο δωμάτιο αφήσαμε τα πράγματα και επειδή πεινάγαμε κατεβήκαμε για να φάμε μια πίτσα απέναντι. Γυρίσαμε και κουρασμένοι πέσαμε για ύπνο.

Σηκωθήκαμε ξεκούραστοι, πετάχτηκα απέναντι να πάρω κατιτίς για πρωινό, φορτώσαμε και αφού επικοινωνήσαμε με την υπόλοιπη παρέα που ήταν σε παρακείμενο κάμπινγκ, ξεκινήσαμε. Μπήκαμε στον αυτοκινητόδρομο Α1 για Μιλάνο και έξω από το Μιλάνο τον Α9 προς Κόμο και Ελβετία. Περάσαμε έξω από το Κόμο και στα σύνορα κάναμε υποχρεωτική στάση.

-Thirty Euros!! Μας είπε με βλοσυρό ύφος η συνοριοφύλακας. Της έδωσα τα 30 ΕΥΡΩ, μου έδωσε την αυτοκόλλητη βινιέτα και μισό Ελβετικό φράγκο ρέστα. Η βινιέτα αυτή πρέπει να κολληθεί στο παρμπρίζ για όσο διάστημα θα μέναμε ή θα περνάγαμε από τη χώρα. Η ισχύς της μέχρι και το τέλος του Ιανουαρίου της επόμενης χρονιάς. Μπήκαμε λοιπόν στη χώρα των βουνών και των λιμνών! Περάσαμε έξω από το Λουγκάνο και συνεχίσαμε για Λουκέρνη και τη λίμνη της. Εκεί θα συναντούσαμε και τους υπόλοιπους και θα μέναμε στο camping TCS στο Horw στην όχθη της λίμνης, λίγο έξω από την πόλη της Λουκέρνης (Luzern). Οι αυτοκινητόδρομοι πολύ καλοί αλλά με αρκετή κίνηση. Τα χιλιόμετρα φεύγουνε, κάνουμε στάσεις για να πάρουμε μιαν ανάσα και συνεχίζουμε. Περίπου 110 χμ από τα σύνορα βλέπουμε μεγάλη ουρά και δεξιά βενζινάδικο και σταθμό ξεκούρασης. Κάνουμε μια στάση και μέσα βλέπω έναν πίνακα με πληροφορίες για το τούνελ που βρίσκεται μπροστά μας. Πρόκειται για το τούνελ της διάβασης του Αγίου Γοτθάρδου (San Gottardo). Είναι μήκους 17 χμ. και για τη διάβασή του είχε σχηματιστεί η ουρά. Ο πίνακας μας πληροφορεί ότι η ορεινή διάβαση είναι μόνο 15-20 λεπτά παραπάνω διαδρομή. Αποφασίζουμε να πάμε από τα ψηλά. Και δεν το μετανιώσαμε ούτε λεπτό. Υπέροχη διαδρομή, υπέροχα τοπία! Σε μερικά σημεία ακόμα είχε χιόνι. Στο ψηλότερο σημείο της, περίπου στα 2100 μ, έχει λίμνες, ένα μνημείο και κάποια καταστήματα.

Οι στροφές είναι πάρα πολλές και κλειστές και χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Οι χιονισμένες πλαγιές απέναντι είναι μια μαγεία. Τι να πει κανείς. Τι καλά που κάναμε που δεν μπήκαμε στην «τρύπα». Οι φίλοι μας που λόγω του ότι έσερναν τροχόσπιτα και θα ήταν σχεδόν αδύνατο να ακολουθήσουν μπήκαν στο τούνελ και βγήκαν 15 λεπτά μετά που είχαμε κατέβει εμείς παρ’ όλο που ξεκίνησαν νωρίτερα!!! Περίπου 60 χμ μετά φτάναμε στη Λουκέρνη. 

Ο Werner Hofstetter στην Κάρυστο! / Werner Hofsteter in Karystos!

19 Ιουλίου-10 Αυγούστου 2013

Ο Werner Hofsteter είναι Ελβετός. Ζει κοντά στην πόλη Fribourg και εδώ και πολλά χρόνια επισκέπτεται τακτικά την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, περνά μαζί με τη γυναίκα του Anita περίπου 2-3 μήνες κάθε χρόνο στην Κάρυστο. Μιλάνε και οι δύο αρκετά καλά ελληνικά με αποτέλεσμα η κουβέντα μαζί τους να γίνεται στη γλώσσα μας και σπάνια χρειάζεται να καταφύγουμε στ’ αγγλικά σα βοηθητικό εργαλείο. Αγαπάνε δε τον τόπο μας πολύ, πολύ περισσότερο, ή μάλλον πιο ουσιαστικά, από πολλούς γνωστούς μου έλληνες. 

Σίφνος, η μάγισσα των Κυκλάδων!

4-9 Ιουλίου 2013 

-Ψάξε στο τσελεμεντέ να βρεις τη συνταγή.

-Τη βρήκα. Εύκολη φαίνεται!

Από μικρός είχα μάθει πως τα βιβλία με τις συνταγές μαγειρικής τα λέμε τσελεμεντέδες. Μεγάλος πια διάβασα κάπου για το Νίκο Τσελεμεντέ που στα 1910 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με συνταγές και γνώρισε την Ελληνική κουζίνα και έξω από τα σύνορα της τότε μικρής μας χώρας. Έτσι στην Ελλάδα καθιερώθηκε κάθε τέτοιο βιβλίο να λέγεται τσελεμεντές, ανεξάρτητα ποιος το έγραψε.

Ο Νίκος Τσελεμεντές καταγόταν από τα Εξάμπελα, ένα από τα χωριά ενός μικρού νησιού του Αιγαίου. Της Σίφνου των Δυτικών Κυκλάδων.

Από το ίδιο νησί κατάγονταν και δύο ακόμα άνθρωποι των γραμμάτων. Ο ποιητής Αριστομένης Προβελέγγιος και ο Ιωάννης Γρυπάρης. 

Ανάδυση!

10 Απριλίου 2013

Το 1997, ο γλύπτης Αλέξανδρος Κόκκινος, στα πλαίσια των Αισχυλείων ´97, 

Σπίτια στην Κάρυστο!

Μεγάλη Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

Η Κάρυστος είναι η νοτιότερη πόλη της Εύβοιας. Βρέχεται από τα νερά του ανοικτού προς το Αιγαίο ομώνυμου κόλπου, και αντικρίζει την Τζια. 

Η είσοδος στη διώρυγα!

13 Απριλίου 2013 

Εκείνο το Σάββατο στα μέσα του Απρίλη ήταν ολόφωτο και ζεστό. Μετά από ένα απολαυστικό γεύμα σε παραλία κάπου κοντά στην Κόρινθο, αποφασίσαμε να πάμε για καφέ στα Ίσθμια. Εκεί κάτσαμε δίπλα στην κινητή γέφυρα και απολαύσαμε ήλιο, καφέ και θέαμα, μιας και γίναμε μάρτυρες της διέλευσης διαφόρων σκαφών. 

Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων!

20 Νοεμβρίου 2005

Η 18^η του Μάη είναι αφιερωμένη στα Μουσεία όλου του κόσμου.

Περισσότερα http://www.sansimera.gr/worldays/29

Τα Μουσεία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κάθε ταξιδιού μου, στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. Υπήρξαν μάλιστα ταξίδια που έγιναν με αφορμή ένα Μουσείο. Δεκάδες λοιπόν τα Μουσεία που έχω επισκεφτεί και πάρα πολλά τα εκθέματα που έχουν δει τα μάτια μου. Σε κάθε Μουσείο, όσο μεγάλο και διάσημο ή όσο μικρό κι αν είναι, πάντα θα βρω κάτι το ξεχωριστό. Έχω όμως μια αδυναμία στα μικρά Μουσεία, κυρίως αυτά που έχουν ένα θέμα (θεματικά). Πολλά βρίσκονται στην περιφέρεια αλλά και στις μεγάλες πόλεις.

Ένα τέτοιο θεματικό Μουσείο είναι το Μουσείο Άρτου στην Αμφίκλεια του Παρνασσού (http://www.breadmuseum.gr/). Βρέθηκα εκεί τον Νοέμβριου του 2005 και πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τα εκθέματα και κυρίως από τα «πλουμιστά» ψωμιά που φτιάχνανε κυρίως στο γάμο, όπως αυτό

αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, όπως αυτό.

Στο λιμάνι της Απόδρασης!

Μεγάλη Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

Στο λιμάνι της Ραφήνας περιμένουμε να μπούμε στο καράβι για το Μαρμάρι για να πάμε στην Κάρυστο για Πάσχα. 

Πασχαλινές Εικόνες!!

2-5 Μαΐου 2013

Είναι πολλά χρόνια που περνώ τις γιορτές του Πάσχα στην Εύβοια και πιο συγκεκριμένα στην Κάρυστο. Έτσι και φέτος. Μόνο που φέτος το Πάσχα ήταν τελείως καλοκαιρινό. Γεμάτη η παραλία από κόσμο που έκανε τα πρώτα του μπάνια. Ανάμεσά τους κι εμείς. Το Μεγάλο Σάββατο βουτήξαμε και δεν ήταν καθόλου κρύο το νερό.

Παρ’ όλο τον τόσο ζεστό καιρό δεν έπαυε νάναι άνοιξη και οι εικόνες νάναι Πασχαλινές. Μερικές τέτοιες Πασχαλινές εικόνες μεταφέρω εδώ.

Καλές γιορτές!

28 Μαρτίου 2013

 Τη φωτογραφία τράβηξε η Μαριάννα Φ.

Η Ανάσταση. Τοιχογραφία στο Παρεκκλήσιο της Μονής της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη.

«Ματιές» από την Καστέλλα!

26 Απριλίου 2013 

Δυτικά του Νέου Φαλήρου και πάνω στο λόφο είναι η γειτονιά του Πειραιά «Καστέλλλα», γνωστή και σαν Προφήτης Ηλίας από την εκκλησία στην κορυφή του.

Συνεργασία με το Foto @rt magazine!

Τα δύο ιστολόγιά μας, «το δισάκι μου στον ώμο…» και «Με μια φωτογραφική στην τσέπη…» ξεκινούν μια «νέα» συνεργασία. Πρόκειται για το online φωτογραφικό περιοδικό Foto @rt magazine (http://fotoartmagazine.gr) στο οποίο θα αναδημοσιεύονται αναρτήσεις από τα δύο ιστολόγια. Στην πραγματικότητα η συνεργασία με το παραπάνω περιοδικό είχε αρχίσει πολλά χρόνια πριν, πολύ πριν ξεκινήσουν τα ιστολόγιά. Για διάφορους λόγους το περιοδικό είχε αδρανοποιηθεί και όταν ξεκίνησε και πάλι πριν ένα περίπου χρόνο κάναμε μια συνεργασία. Τώρα όμως αυτή μπαίνει σε πιο σταθερή και συστηματική βάση. Ελπίζουμε η συνεργασία αυτή νάναι γόνιμη και ευχόμαστε Καλή συνέχεια!!

Φωτογραφική «βόλτα» στην Κύμη…

21 Απριλίου 2013

Στην Κύμη αλλά και στα γύρω χωριά θα δει κανείς να υπάρχουν ακόμα πολλά παλιά σπίτια, τα περισσότερα νεοκλασικού τύπου αλλά και απλά χωριάτικα σπίτια. Πολλά είναι καλοσυντηρημένα ενώ αυτά που βρίσκονται σε πολύ άσχημη κατάσταση είναι τα λιγότερα. Μια βόλτα με ψαράκι στην Παραλία και καφεδάκι στην πλατεία της Κύμης στάθηκε αφορμή γι αυτό το φωτογραφικό «οδοιπορικό». 

Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/106934190911586551442/CentralEvia2142013

Κτηνωδία και αξιοπρέπεια!

Δύο μνημεία στα κεντρικά και ανατολικά της Εύβοιας.

21 Απριλίου 2013 

Την Κυριακή που μας πέρασε, γυρνώντας από μια εκδρομή στην Κύμη, είδα σε δύο σημεία δύο μνημεία. Αφορούσαν γεγονότα από την κατοχή. Και για τα δύο γεγονότα δεν ήξερα απολύτως τίποτα. Έβγαλα τις φωτογραφίες μου (που σημειωτέον δεν είναι καλές για δύο λόγους. Ήταν απόγευμα και είχα τον ήλιο κόντρα και οι φιγούρες είναι μεταλλικές και γυάλιζαν πάρα πολύ. Λίγη επεξεργασία τις έφερε σε «υποφερτή» κατάσταση), και στο σπίτι έψαξα στον «ιστό» για πληροφορίες. Οι αναφορές είναι σχετικά λίγες και τις παραθέτω για μεγαλύτερη πληροφόρηση.

Στου Πλάτωνα την Ακαδημία!

7 Απριλίου 2013

Ο Δήμος της Αθήνας, εδώ και χρόνια προσφέρει στους πολίτες ένα πολιτιστικό αγαθό και μάλιστα δωρεάν. Πρόκειται για τις ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς και άλλους ιστορικούς χώρους και σε διάφορα μνημεία της πόλης. Σκοπός είναι να γνωρίσουν οι πολίτες την πόλη στην οποία ζουν. Πολύτιμος συνεργάτης του δήμου ο σύλλογος των επαγγελματιών ξεναγών, μέλη του οποίου πραγματοποιούν τις ξεναγήσεις και μάλιστα σε διάφορες «ισχνές» περιόδους, όπως τις μέρες μας, αφιλοκερδώς.

Καιρό ήθελα να πάρω μέρος σε κάποια από τις ξεναγήσεις αλλά όλο και κάτι συνέβαινε και όλο και πήγαινε πίσω. Το πήρα όμως απόφαση τελικά και την προηγούμενη Κυριακή πήγα σε αυτήν που έγινε στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Της ελιάς οι ιστορίες!

5 Απριλίου 2013 

Στην οδό Πειραιώς, στη συμβολή της με την Καραολή και Δημητρίου στον Πειραιά, βρίσκεται το εργοστάσιο της ελαιουργίας ΕΛΑΪΣ. Ήταν μερικά χρόνια πριν όταν περνώντας είδα τη μάντρα του εργοστασίου καλυμμένη από ένα γκράφιτι, ομολογουμένως εντυπωσιακό. Το σημείο σου δίνει τη δυνατότητα μόνο για μια φευγαλέα παρατήρηση και αυτό στα λίγα δευτερόλεπτά που θα περιμένεις στο φανάρι. Είχα παρατηρήσει μόνο πως το θέμα του ήταν η ελιά. Ήθελα λοιπόν να μπορέσω να σταματήσω κάπου και να πάω κοντά να το δω, πράγμα που έγινε μερικές μέρες πριν.

Το Μοναστήρι του Σαγματά!

24 Φεβρουαρίου 2013

 

Στα βορειοανατολικά όρια του νομού της Βοιωτίας, εκεί που αυτός συναντά τους νομούς της Εύβοιας και της Φθιώτιδας είναι ένα βουνό. Οι αρχαίοι το έλεγαν «Υπάτιον Όρος» και στην κορυφή του υπήρχε, σύμφωνα με τον Παυσανία, μεγαλοπρεπής ναός και άγαλμα του Υπάτου Διός. Στα Βυζαντινά τα χρόνια και συγκεκριμένα τον 12^ο αι. στη θέση αυτή άρχισε να χτίζεται ένα μοναστήρι. Εν τω μεταξύ το βουνό το έλεγαν αλλιώς. Σαγμάτιον Όρος. Θες από το σχήμα του που είναι σα σαμάρι, θες από κάποιον που ζούσε εκεί πάνω και έφτιαχνε σαμάρια, ποιος ξέρει! Δεν έχει άλλωστε και καμιά σημασία.

Άνοιξη στο Θορικό!

13 Μαρτίου 2013

Σήμερα. 21 Μαρτίου, είναι η εαρινή ισημερία. Αυτή είναι και επίσημα η πρώτη μέρα της Άνοιξης, αν και στην πραγματικότητα αυτή ήρθε νωρίτερα φέτος.