Ανταριασμένη Καθαροδευτέρα!

 Κάρυστος, Καθαρή Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Καρυστινό….φοντύ!

20 Φεβρουαρίου 2015

Με τον όρο φοντύ (ή φοντί, γαλλ. fondue) αναφέρεται μια πλειάδα συνταγών της γαλλικής κουζίνας, οι οποίες, όπως το προσδιορίζει και η λέξη (fondue=λιωμένο), αφορούν λιωμένα μίγματα.

(http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CF%8D)

Σύνθεση!

2 Φεβρουαρίου 2015

Γλυπτό του Χρήστου Καπράλου (1909-1993) του 1966 στο Πάρκο Ριζάρη στο σταθμό «Ευαγγελισμός» του ΜΕΤΡΟ.

Αρσίδα!

15 Φεβρουαρίου 2015

 Από το δρόμο προς Σούνιο μετά την Παλαιά Φώκαια Αττικής.

Η Αρσίδα (και Ελεούσα ή Ελαιούσα ή Αρτσιδάς ή Αργέντας) είναι νησίδα που βρίσκεται στον Σαρωνικό, πολύ κοντά στις ακτές τις νοτιοδυτικής Αττικής. Βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από την ακτή δυτικά της Αναβύσσου, στο ύψος του 49ου χιλιομέτρου της λεωφόρου Αθηνών-Σουνίου. Η έκταση του νησιού είναι περίπου 800 στρέμματα.

Η νησίδα ανήκει διοικητικά στον δήμο Σαρωνικού. Το νησί αποτελεί βιότοπο του ευρωπαϊκού προγράμματος corine με κωδικό Α00060046. (Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1)

Στο Ζάππειο ……..ένα απόγευμα!

8 Φεβρουαρίου 2015

  

 Εικόνες από το χειμωνιάτικο Ζάππειο.

Το ναυάγιο του Mediterranean Sky!

31 Ιανουαρίου 2015

Πάνε μερικά χρόνια που όποιος περνά από την παλιά εθνική Αθηνών-Κορίνθου, αμέσως μετά τα Ναυπηγία της Ελευσίνας, βλέπει το κουφάρι ενός πλοίου γερμένο στο πλάϊ, λιγότερο από 100 μέτρα από τα βράχια της ακτής, με ένα μέρος του έξω από το νερό. 

Μνημείο Μικρασιατών!

 17 Ιανουαρίου 2015

Στη Νέα Φιλαδέλφεια, μια από τις προσφυγουπόλεις της Αθήνας, 

Βραυρώνα, εικόνες από τον υγρότοπο!

 16 Ιανουαρίου 2015

Στην περιοχή της Βραυρώνας, ανάμεσα σε χαμηλούς λόφους ο χείμαρρος Ερασίνος 

Ένα μεγάλο ΑΝΤΙΟ για τον τελευταίο (ίσως) ρεμπέτη!

Πέθανε ο σπουδαίος μουσικός Μπάμπης Γκολές, ο καλλιτέχνης που σημάδεψε τα χρόνια της αναβίωσης του ρεμπέτικου και ήταν ίσως ο τελευταίος «γνήσιος» ρεμπέτης των ημερών μας. Ο Μπάμπης Γκολές με το μπουζούκι του και την ξεχωριστή του φωνή, μας γνώρισε τραγούδια που πολλοί από εμάς δεν είχαμε ξανακούσει, τότε, στα χρόνια της νιότης μου, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, στην μπουάτ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ της Πάτρας. Τραγούδια όπως «Ο Καϊξής» του Απ. Χατζηχρήστου ή «Ο Αγωγιάτης» του Ν.Χατζηαποστόλου.

Καλό κατευόδιο Μπάμπη! Θα σε θυμάμαι με απέραντο θαυμασμό και εκτίμηση όσο ακόμα ζω.

 Μια φωτογραφία τραβηγμένη «λάθρα» σε μια ταβέρνα στον Ψαθόπυργο, που έτυχε να βρισκόμαστε σε διπλανά τραπέζια. Είναι δυο χρόνια πριν, στις 6 Ιανουαρίου 2013.

Και ο «Καϊξής» με τον Μπάμπη Γκολέ

Καλή Χρονιά!

28 Δεκεμβρίου 2014

Καλές γιορτές!

Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές με υγεία και ευτυχία κοντά στους αγαπημένους σας ανθρώπους!

Δεκέμβρη στην Πάρνηθα!

 6 Δεκεμβρίου 2014

Σάββατο 6 του Δεκέμβρη και μετά από αρκετές μέρες με υγρασία, λασποβροχές και βροχές, επιτέλους ήλιος. Σαν τα σαλιγκάρια κι εμείς, παίρνουμε το μεσημεράκι τους δρόμους. Μόνο που αντί για θάλασσα, μιας και είναι του Αγίου Νικολάου, προτιμούμε το βουνό. Και τι καλύτερο για τη γειτονιά μας από την Πάρνηθα, το μοναδικό αυτό και τόσο ταλαιπωρημένο βουνό.

-Μα πάλι στην Πάρνηθα; Τόσες φορές και δεν βαρέθηκες;

-Τη βαριέσαι ποτέ την Πάρνηθα;

Βρήκαμε αρκετή κίνηση και στην εθνική αλλά και προς την Πάρνηθα. Φαίνεται πως την ίδια ιδέα με μας είχε πολύς κόσμος, φυσικό άλλωστε με τέτοιο καιρό. Περάσαμε τα καμένα, το μεγάλο εκείνο κομμάτι του βουνού που καταστράφηκε στη φωτιά του 2007, μια περιοχή που κάποτε ήταν πυκνό δάσος με έλατα, ορεινά πεύκα και φυλλοβόλα. Μόνη όμορφη νότα στο καταθλιπτικό τοπίο τα ελάφια που βλέπει κανείς να ψάχνουν για τροφή.

Περάσαμε από το Πάρκο των Ψυχών (βλ. και http://disaki.blogspot.gr/2012/12/blog-post_3.html), απέναντι από το παλιό ΞΕΝΙΑ και σε λιγότερο από μια ωρίτσα φτάσαμε στην Αγία Τριάδα 

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

"Δρόμοι ανοιχτοί "

7 Ιουλίου 2010

 Ιρλανδία, Δουβλίνο

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007 (Η Κύπρος την κύρωσε το 2011 και η Ελλάδα το 2012).

Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ (2014), γύρω στο 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Πηγή: http://www.sansimera.gr/worldays/78 

Στο (νέο) Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας!

5 Ιανουαρίου 2013

Στη δεκαετία του 1970, φοιτητής τότε στην Πάτρα, περνούσα συχνά έξω από ένα κτίριο στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης ή πλατεία Όλγας, όπως της ξέρει όλος ο κόσμος. 

Μνημείο Ηρώων αγώνα ΕΟΚΑ 1955- 1959!

22 Νοεμβρίου 2014

Στο αλσύλλιο που βρίσκεται δίπλα στο ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ (Πάρκο Σαντιάγο Χιλής), στις 4/4/2014 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας μαζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη έκαναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου των Ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955- 1959.

Το μνημείο συμβολίζει τους αγώνες των Κυπρίων για την ελευθερία της Κύπρου από το βρετανικό ζυγό. 

Η Βέσπα στη βιτρίνα…. του κόσμου!

15 Οκτωβρίου 2014

Στην περιοχή Smíchov της Πράγας,

Ιστορίες για σφουγγάρια!

25-29 Σεπτεμβρίου 2014

Σφουγγαράδικες ιστορίες στον Αργινώντα!

Στις 14.30 φύγαμε από το Λακκί της Λέρου και παρά το σχετικό κύμα πήγαινε με μεγάλη ταχύτητα και χωρίς να κουνά σοβαρά. 50 λεπτά μετά φτάσαμε στο λιμάνι της Καλύμνου, την Πόθια και αποβιβαστήκαμε. Παραλάβαμε το αυτοκίνητο, και πήραμε το δρόμο προς τα βόρεια μέχρι το Καμάρι, όπου ήταν το δωμάτιό που είχαμε κλείσει. 

Να δω της Λέρος τα βουνά……..!

22-25 Σεπτεμβρίου 2014

Η βελόνα κάθεται απαλά πάνω στο δίσκο και μετά τους πρώτους απαλούς «θορύβους», η αγγελική φωνή της Αιμιλίας Χατζηδάκη υψώνεται από τα ηχεία τραγουδώντας:

Πότε θ' ανοίξουμε πανιά

να κάτσω στο τιμόνι

να δω της Λέρος τα βουνά

να μου διαβούν οι πόνοι

Τα λόγια του Λεριακού παραδοσιακού τραγουδιού με τον τίτλο Η ΜΠΡΑΤΣΕΡΑ (ή Ο ΧΑΒΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΥΖΟΥ) με λιγώνουν. Πάνε 34 χρόνια από εκείνο το βράδυ του Σεπτέμβρη με το ολόγιομο φεγγάρι, όταν καθισμένος στα βοτσαλάκια της παραλίας του Βρωμόλιθου, έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου να ξανάρθω στη Λέρο μια μέρα οπωσδήποτε! Έπρεπε να περάσει μια «ολόκληρη» ζωή για να πραγματοποιήσω την υπόσχεση εκείνη. Και να που έφτασε η ώρα! Μεγάλη Θεά των προγόνων μου, Άρτεμη της Λέρος, ήρθε η ώρα για το τάμα μου!

Σινεμά και ζωγραφική / Cinema and painting!

Nostalgy

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου του 2014. Στη αίθουσα των εκδηλώσεων του Γιοκαλείου Ιδρύματος στην Κάρυστο, μαζεύτηκαν τα μέλη και οι φίλοι της Κινηματογραφικής Λέσχης της πόλης για την εναρκτήρια εκδήλωση της χειμερινής περιόδου 2014-15. Να αποφασίσουν για το πρόγραμμα της χρονιάς και να παρακολουθήσουν δύο ταινίες μικρού μήκους.

Τέσσερα χρόνια!

4 Νοεμβρίου του 2010. Ξεκινάει στον ιστό ένα ακόμα ιστολόγιο. Για μένα βέβαια όχι οποιοδήποτε ιστολόγιο. Το «το δισάκι μου στον ώμο…», το δικό μου ιστολόγιο. Εκεί αρχίζω να ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου και κυρίως τις εικόνες που μάζεψα στα ταξίδια μου, μικρά και μεγάλα, πραγματικά και μεταφορικά. Και ω! του θαύματος, βρίσκονται κάποιοι που διαβάζουν αυτά που γράφω. Και γίνονται όλο και πιο πολλοί. Μέχρι σήμερα περίπου 170.000 επισκέπτες ασχολήθηκαν με τα γραφόμενά μου. Τι τράβηξε άραγε όλους αυτούς τους ανθρώπους να αφιερώσουν πολύτιμο χρόνο για να κάνουν τις «βουτιές» τους στο «δισάκι»; Φυσικά όχι η ποιότητα του λόγου. Μάλλον η κοινή «τρέλα» για τα ταξίδια, για τις εικόνες, για την ομορφιά αυτού του απέραντου, υπέροχου κόσμου! Μέσα από το «δισάκι» μου έχω «γνωρίσει» πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Ανθρώπους που θάθελα πολύ σα φίλους δίπλα μου. Κάποιοι από αυτούς με «παρακολουθούν», με κάποιους έχουμε γίνει ιντερνετικοί φίλοι και ίσως μια μέρα γίνουμε φίλοι και στην πραγματική ζωή και ίσως και συνταξιδιώτες. Άλλωστε τα κοινά ενδιαφέροντα υπάρχουν.

Σήμερα που το «δισάκι» έχει στην πλάτη του τέσσερα ολόκληρα χρόνια και περίπου 400 αναρτήσεις, κοιτώ και αναρωτιέμαι αν άξιζε τον κόπο. Και είμαι σίγουρος πως αν δεν το είχα κάνει τότε, κάτι θα μου έλειπε. Και θα το έκανα τώρα! Και μάλλον θα ήταν το ίδιο. Άλλωστε ο «γονιός» δεν μετανιώνει για το «παιδί» του και το αγαπά ακόμα και με τα ελαττώματά του. 

Φτάνουν όμως οι απολογισμοί. Θέλω να ευχαριστήσω πολύ όλους αυτούς που με τίμησαν με τις επισκέψεις τους και τα σχόλιά τους. Ελπίζω να μπορώ για καιρό ακόμα να μαζεύω εικόνες και να τις μοιράζομαι μαζί με όλους τους «φίλους» μου τους επισκέπτες.

Σας ευχαριστώ και πάλι και εύχομαι σε όλους να είστε πάντα καλά εσείς και όλοι όσοι αγαπάτε και σας αγαπούν! Καλή συνέχεια σε ότι κι αν έχετε επιλέξει να κάνετε!

«Δισάκι» μου χρόνια σου πολλά 

και καλό δρόμο νάχεις στη συνέχεια!