14 Ιουνίου 2022
Άλλη μία εξαιρετική έκθεση απολαύσαμε σήμερα στην Zivasart Gallery.
9 Μαΐου 2022
13 Φεβρουαρίου 2022
(φωτογραφία Μαριάννα Φιωτάκη)
Έργο
του Θεόδωρου Παπαγιάννη,
του 2000, που βρίσκεται στην πλατεία Μαδρίτης, επί της Μιχαλακοπούλου, πίσω από
το Χίλτον. Μάρμαρο και ορείχαλκος.
Οι μαθητές (δύο αγόρια, δύο κορίτσια) στέκουν αριστερά και παρακολουθούν το
δάσκαλό τους που δείχνει στον πίνακα που γράφει:
Κλείσε μεσα 'ς την ψυχή σου την Ελλάδα
και θα αισθανθής μέσα σου να λαχταρίζη
κάθε είδος μεγαλείου "
Περισσότερα για
τον καλλιτέχνη και το έργο του εδώ
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 13ο.
(Συνέχεια από ΣτηΛισαβόνα! μέρος Γ΄)
4 Μαΐου 2018
13 Φεβρουαρίου 2022
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
1 Μαΐου 2022
Τελευταία
μέρα του Απριλίου, το απόγευμα χτύπησε το τηλέφωνο.
-Έλα
τι κάνετε;
-Καλά,
εσείς;
-Κι
εμείς καλά. Έχετε κανονίσει κάτι για αύριο;
-Όχι.
Έχετε καμιά ιδέα;
-Τι
θα λέγατε να πάμε για ψαράκι στην Πάχη; Δεν έχουμε πάει ποτέ και όλοι λένε τα
καλύτερα.
-Σοβαρά
δεν έχετε πάει; Είναι πολύ ωραία. Θυμίζει νησί. Ωραία ιδέα. Μέσα.
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 11ο.
(Συνέχεια από Παλάτια γύρω από
τη Λισαβόνα!)
2 Μαΐου 2018
Τη
μέρα αυτή την αφιερώσαμε σε δύο περιοχές της πόλης που βρίσκονται στις δύο
αντίθετες άκρες της.
29 Αυγούστου & 24 Σεπτεμβρίου 2021
Σε
πολλές από τις σύγχρονες κοινωνίες έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για να αρθούν
εμπόδια και δυσκολίες, που βρίσκουν μπροστά τους άτομα με διάφορους τύπους
αναπηρίας. Αυτό δεν σημαίνει πως υπάρχουν χώρες που το έχουν καταφέρει 100%.
Στην πατρίδα μας όμως τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, παρ’ όλο που κι εδώ
έχουν γίνει προσπάθειες.
Όπως
είναι γνωστό η Ελλάδα έχει πολύ μεγάλο μήκος ακτών, πολλές υπέροχες παραλίες
και μοναδικά καθαρές θάλασσες. Αν συνυπολογίσουμε και το σχετικά μεγάλο
καλοκαίρι, το να χαιρόμαστε τη θάλασσα είναι ένα από τα μεγάλα μας προνόμια.
Δυστυχώς αυτό το προνόμιο δεν το έχουν όλοι.
2 Ιανουαρίου 2022
Ζω στο Νέο Ηράκλειο (Αττικής) τα τελευταία 35 χρόνια και ήθελα
να πιστεύω πως την περιοχή γύρω από το σπίτι μου την ήξερα καλά. Μέχρι που
διαψεύστηκα τελείως.
13 Φεβρουαρίου 2022
Τα εικονιζόμενα γλυπτά ήταν μέρος της έκθεσης “Είναι αλήθεια πως
η πέτρα μιλάει;” που πραγματοποιήθηκε στον αύλειο χώρο του Ε.Ι.Ε., από τον Μάιο
μέχρι τον Ιούλιο του 2006.
17 Μαρτίου 2022
Είμαστε
στα μέσα του Μάρτη, ενός Μάρτη με διαδοχικές κακοκαιρίες, χιόνια, βροχές και
κρύο. Είχαμε δυο μέρες με σχετικά καλό καιρό μετά από βροχές και πριν από
τσουχτερό κρύο, που ερχόταν. Την πρώτη από τις δύο δυστυχώς δεν μπορούσαμε να
φύγουμε, λόγω κάποιων υποχρεώσεων. Τη δεύτερη όμως ναι. Αποφασίσαμε να ξεφύγουμε
με μια σχετικά κοντινή βόλτα.
Στη
λίστα με τις εκδρομές και τα ταξίδια που θέλουμε να κάνουμε στην Ελλάδα, έχουμε,
μεταξύ άλλων, κάποιους προορισμούς στην Κορινθία. Προορισμούς με αρχαιολογικό
ενδιαφέρον. Ένας από αυτούς ήταν η Αρχαία Σικυώνα με το μουσείο της.
13 Φεβρουαρίου 2022
Έργο από μάρμαρο του Γιώργου Καλακαλλά, του 1974. Βρίσκεται στον
κήπο μεταξύ της Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου και των οδών Ριζάρη, Ναϊάδων και Σπ.
Μερκούρη. Τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση από το Δήμο της Αθήνας το 1988.
Περισσότερα για τον καλλιτέχνη και το έργο του εδώ
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
4 Μαρτίου 2022
Παραφράζοντας
το γνωστό διαφημιστικό σποτ θα λέγαμε «έκαστος την καταγωγή του και ο Λουμίδης
απ’ την Κάρυστο». Γιατί τα τρία αδέρφια Λουμίδη έφυγαν από την Κάρυστο το 1913
για τον Πειραιά και εκεί ξεκίνησαν την επιχειρηματική τους διαδρομή (περισσότερα
εδώ).
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 10ο.
(Συνέχεια από Στη Λισαβόνα! μέρος Α΄)
1 Μαΐου 2018
Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε επίσκεψη τοποθεσιών και μνημείων έξω από την πρωτεύουσα, αλλά σε κοντινή απόσταση.
26 Φεβρουαρίου 2022
Η πρόσκληση για την έκθεση του Νίκου Ζήβα με τίτλο «Στο Έλασσον το Κάλλος» στην Zivasart Gallery είχε έρθει κάπου στις αρχές Φεβρουαρίου.
Άργος το γνωστό-άγνωστο, Άργος το παρεξηγημένο!, μέρος Β΄
(συνέχεια από Το Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας (ΒΥΜΑ)!)
11 Φεβρουαρίου 2022
Βγήκαμε
από το πολύ ενδιαφέρον Βυζαντινό Μουσείο και ξεκινήσαμε για να γνωρίσουμε
κάποια ενδιαφέροντα στην πόλη αυτή.
Το
Άργος θεωρείται η παλιότερη συνεχώς κατοικούμενη πόλη της Ευρώπης, μιας και
κατοικείται στην ίδια ακριβώς θέση από την 3η χιλιετία π.Χ. Σχεδόν
5000 χρόνια συνεχούς κατοίκησης (!!!!!!!!!). Αν και τα στρώματα της ιστορίας
έρχονται να καλύψουν το ένα το άλλο, κατά καιρούς βγαίνουν στην επιφάνεια τα πειστήρια
αυτής της τεράστιας ιστορίας. Δυστυχώς το Αρχαιολογικό Μουσείο, που στεγάζει
αυτά τα πειστήρια παραμένει εδώ και χρόνια κλειστό, λόγω έργων ανακαίνισης.
Υπάρχει όμως ο αρχαιολογικός χώρος στη δυτική άκρη της πόλης, αδιάψευστος
μάρτυρας.
Άργος το γνωστό-άγνωστο, Άργος το παρεξηγημένο!, μέρος Α΄
-Πόσες
φορές έχεις περάσει από το Άργος;
-Ούτε
ξέρω πόσες.
-Πόσες
φορές σταμάτησες;
-Καμία.
-Μήπως
να το ξανασκεφτείς;
Αυτά
είπα με τον εαυτό μου όταν διάβασα ένα άρθρο για τα ενδιαφέροντα αυτής της
Αργολικής πόλης, που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Μπήκε λοιπόν στη λίστα για
επίσκεψη.
Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή, Αθήνα
Κυριακή μεσημέρι και πήγαμε να δούμε την μόνιμη έκθεση της συλλογής του
Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρη στο Παγκράτι.
Την εποχή αυτή έχει και μια περιοδική έκθεση με τίτλο «Σωτήρης Σόρογκας: Ο χρόνος της μνήμης
στον εικαστικό λόγο του».
Ο Σόρογκας είναι ένας σπουδαίος Έλληνας εικαστικός, που τιμά τον τόπο με το
έργο του.
15 Ιανουαρίου 2022
Και το όνομά αυτού: «ΔΙΟΜΗΔΗΣ». Όπως ο μυθικός βασιλιάς της Θράκης, ήρθε φέρνοντας μαζί του, τα άλογά του. Και αυτά είχαν πολύ νερό, χιόνια και θυελλώδεις ανέμους. Ευτυχώς το πέρασμα της πρώτης κακοκαιρίας του 2022 ήταν σύντομο αλλά από ότι έδειχναν οι προβλέψεις σύντομα θα έρχονταν χειρότερα. Το Σάββατο όμως ξημέρωσε με λαμπρό ήλιο και έντονη διάθεση για μια σύντομη απόδραση.
Πάει
πάρα πολύς καιρός που σκεφτόμουν τον αρχαιολογικό χώρο της Νεμέας. Τόσο κοντά
στην Αθήνα και όμως δεν είχαμε πάει, αν και είχαμε περάσει αρκετές φορές από το
χωριό και ακόμα περισσότερες από τον αυτοκινητόδρομο εκεί κοντά, πηγαίνοντας σε
άλλους τόπους της Πελοποννήσου. Να λοιπόν ο προορισμός για εκείνη τη μικρή
απόδραση.
(συνέχεια από Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας«ΑΡΕΘΟΥΣΑ»!)
3 Ιανουαρίου 2022
Μετά
την επίσκεψη στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαλκίδας «ΑΡΕΘΟΥΣΑ», πήραμε το
αυτοκίνητο με σκοπό να πάμε όσο γίνεται πιο κοντά στην παραλία, για να κάνουμε
κάποιες βόλτες, να δούμε όσα περισσότερα ενδιαφέροντα μπορούσαμε και να
κάτσουμε για ψαράκι και για καφέ πριν γυρίσουμε στο σπίτι μας.
31 Ιανουαρίου 2022
Ήταν
24 Ιανουαρίου όταν πλάκωσε η «Ελπίδα» (αυτός που βάφτισε έτσι την κακοκαιρία έχει χιούμορ. Μαύρο), που με τη βοήθεια των διαφόρων
ανευθυνοϋπεύθυνων της κυβέρνησης, της περιφέρειας και των «λοιπών συγγενών»
δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα έκανε μαντάρα.
3 Ιανουαρίου 2022
Στη νοτιοανατολική είσοδο της πόλης της Χαλκίδας, αριστερά από τον κυκλικό κόμβο που οδηγεί δεξιά για Νότια Εύβοια και αριστερά για Βόρεια
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 9ο.
(Συνέχεια από Στο
δρόμο για τη Λισαβόνα!)
30 Απριλίου 2018
Ήταν
1 Νοεμβρίου του 1755 όταν απανωτές, ισχυρές σεισμικές δονήσεις, παλιρροϊκά
κύματα από τον ωκεανό και μια φωτιά ισοπεδώνουν την πόλη της Λισαβόνας,
αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια και περίπου 15.000 νεκρούς.
Ο πρωθυπουργός του Βασιλιά Ιωσήφ Α΄, Μαρκήσιος ντε Πομπάλ (1699-1782), μέχρι το τέλος του μήνα έχει εκπονήσει το σχέδιο ανοικοδόμησης της πρωτεύουσας. Η ανοικοδόμηση κράτησε πάρα πολλά χρόνια και το αποτέλεσμά της το βλέπουμε σήμερα στο κέντρο της πόλης, την Μπαΐξα (Baixa). Σκοπός του ήταν να ενώσει την πλατεία Εμπορίου (Praça do Comércio), δίπλα στον Τάγο, με την κεντρική πλατεία Ρόσιου (Praça Dom Pedro IV ή Rossio) μέσω της Αψίδας του θριάμβου (Arco da Rua Augusta). Η περιοχή έχει εξαιρετικό ρυμοτομικό σχέδιο και κτίρια των 18ου και 19ου αι.
ΚΑΤ, 26/3/2021
Την Κυριακή που μας πέρασε (16/1/2022) έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος μας ζωγράφος Αλέκος Φασιανός. Σαν ένα μικρό φόρο τιμής στο μεγάλο εκλιπόντα παρουσιάζω εδώ τέσσερα έργα του, που συνάντησα σε βόλτες και ταξίδια μου.