Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019

Βίλνιους γ΄ και το κάστρο της λίμνης!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 10ο


28 Ιουνίου 2015


Η τελευταία μέρα στη Λιθουανία, μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη. Πρώτα πήγαμε να επισκεφτούμε το Εθνικό Μουσείο της Λιθουανίας, μετά κάναμε μια εκδρομή στο Τρακάι και τέλος γυρίσαμε στο Βίλνιους, για μια τελευταία βόλτα και γνωριμία με κάποιες γωνιές της πόλης, που είχαμε αφήσει.

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2019

Ου παντός πλειν ες Κόρινθον!


21 Φεβρουαρίου 2019


«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» λέει ο λαός μας. Και μπορεί να μην μύρισε καλοκαίρι, πάντως άνοιξη μύρισε.
Πέρασε κι έφυγε η «Χιόνη» και έρχεται η «Ωκεανίδα» (μόνο αυτή η αμερικανόφερτη μόδα, να ονοματίζουμε τις κακοκαιρίες και μάλιστα με αλφαβητική σειρά μας έλειπε!-αλήθεια που πήγε το Ψ;).
Αυτή η εβδομάδα όμως ήταν χαρά Θεού. Μεγάλωσε η μέρα, άρχισε να «ανοίγει» η διάθεσή μας και έπρεπε «επειγόντως» να εκδράμουμε. Έτσι, σήμερα που δεν είχαμε κάποια υποχρέωση, όπως τις προηγούμενες μέρες, ξεκινήσαμε για άλλη μια αρχαιολογική βόλτα. Μια ακόμα «κατάδυση» στο παρελθόν αυτού του τόπου.

Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

Γάμοι, πολλοί γάμοι στο Κάουνας!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 9ο


27 Ιουνίου 2015


Περίπου 100 χμ δυτικά-ΒΔ του Βίλνιους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το όμορφο και γραφικό Κάουνας.
Ένας μύθος θέλει την αρχή της πόλης στα 1030, αλλά η πραγματικότητα δείχνει πως μάλλον αυτό έγινε 3 αιώνες μετά, όταν αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτές πηγές (1361).

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019

Βίλνιους, η Ιερουσαλήμ του βορρά! α΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 7ο


26 Ιουνίου 2015


Η μέρα ξημέρωσε λαμπρή, καλοκαιρινή, με τη θερμοκρασία κοντά στους 20 βαθμούς. Τι ωραία! Τέλεια μέρα για περπάτημα και εξερεύνηση.

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019

Χριστιανοί και Παγανιστές στο δρόμο για το Βίλνιους!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 6ο


25 Ιουνίου 2015


Το πρωί, φεύγοντας από τη Ρίγα, η πόλη μας αποχαιρέτησε με ψιλόβροχο. Αργότερα ο καιρός καλυτέρεψε, αν και κάποιες βροχούλες τις φάγαμε.
Περίπου 75 χμ μετά, περάσαμε στη Λιθουανία, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι. Ίδιος καιρός (συννεφιά), ίδιο τοπίο (δάση). Σχεδόν άλλα 60χμ. και φτάσαμε στην πόλη Šiauliai. Μπήκαμε στην πόλη, κάναμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο,

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

Η μαύρη γάτα της Ρίγας! β΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 5ο


24 Ιουνίου 2015


Η δεύτερη μέρα στη Ρίγα ξημέρωσε χειρότερη από την προηγούμενη. Πολύ αέρας, κρύο και βροχή. Ότι πρέπει για βόλτες! Την γκαντεμιά μου!!
Σήμερα το πρόγραμμα έχει περπάτημα πέρα από το κανάλι, στα βορειοανατολικά της παλιάς πόλης.
Την προηγούμενη μέρα είδαμε την παλιά πόλη. Είναι πολύ όμορφη, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των μεσαιωνικών κτιρίων έχουν καταστραφεί, από φωτιές και πολέμους. Ακόμα, το γεγονός πως εκεί κοντά είναι το μοναδικό Ταλλίν, την κάνει να φαίνεται χαμένη από χέρι. Έχει όμως έναν άσσο στο μανίκι της. Και τι άσσο! Είναι μια γειτονιά. Μια γειτονιά με κτίρια του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αι.

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019

Η μαύρη γάτα της Ρίγας! α΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 4ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για τη Ρίγα!)

23 Ιουνίου 2015


Η μέρα ξεκίνησε βροχερή και πήγε έτσι μέχρι το τέλος της, με μερικά μικρά διαλείμματα στεγνού καιρού. Δεν έχω χειρότερο στα ταξίδια μου από τη βροχή. Αλλά τι να κάνουμε; Βάλαμε κάτω χάρτες και οδηγούς και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε από το πιο παλιό κομμάτι της πόλης, αυτό ανάμεσα στον ποταμό Daugava και το κανάλι, που τη διασχίζει και θα βλέπαμε.

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2019

Στο δρόμο για τη Ρίγα!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 3ο



22 Ιουνίου 2015


Το πρωί πληρώσαμε, παραδώσαμε το δωμάτιο και φορτώσαμε τα πράγματα σε ένα ταξί. Πήγαμε κάπου κοντά στο αεροδρόμιο για να παραλάβουμε το αυτοκίνητο, που είχαμε νοικιάσει. Για τις επόμενες εννιά μέρες θα μας συντρόφευε στο οδικό ταξίδι, στις τρεις χώρες της Βαλτικής. που μόλις άρχιζε. Φορτώσαμε και ξεκινήσαμε, αφήνοντας πίσω μας το Ταλλίν.

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019

Ο Γέρο-Θωμάς του Ταλλίν! β΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 2ο

21 Ιουνίου 2015


Τη δεύτερη μέρα στο Ταλλίν, πήγαμε να δούμε κάποια μέρη της παλιάς πόλης, που δεν είδαμε την προηγούμενη.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019

2018, Ταξιδιωτικός απολογισμός, απολογισμός πολιτιστικών «ταξιδιών» και αναρτήσεων στο «δισάκι»!




Το 2018 ήταν κι αυτό μια δύσκολη χρονιά αλλά υπήρξε ταξιδιωτικά κάπως «περίεργο».
Θα την χώριζα σε δύο μέρη: α) Τα πραγματικά ταξίδια και β) τα υπέροχα «ταξίδια» μέσα από τον πολιτισμό, μιας και αυτή τη χρονιά είχαμε πολλές προσλαμβάνουσες από τέτοια.

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2019

Ευτυχισμένο το 2019!

Ευχόμαστε όλοι, το 2019,  να είστε γεροί και να πραγματοποιήσετε όσα περισσότερα γίνεται από τα όνειρά σας. 
Καλή Χρονιά!




Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

Περίσκεψη, Αναπόληση και ο Μεγάλος Ερωτικός!

Μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του Γιάννη Μόραλη στο Μουσείο Μπενάκη



8 Δεκεμβρίου 2018

Κορίτσι που ζωγραφίζει, 1971

Σάββατο με ωραία λιακάδα, ότι πρέπει για μια μικρή βόλτα για ψαράκι στο Μεγάλο Πεύκο και μετά ευκαιρία για μια σπουδαία έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, στην οδό Πειραιώς. Κλείνει στις 10.00 το βράδυ και έτσι δεν έχουμε πρόβλημα. Θα πάμε να δούμε την έκθεση και θα κάτσουμε στο καφέ του μουσείου για τον απογευματινό μας καφέ.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

Καλές Γιορτές!!

Ευχόμαστε σε όλους χαρούμενα Χριστούγεννα, με αυτούς που αγαπάτε και σας αγαπούν!  
Με το καλό να έρθει το νέο έτος, και νάναι καλύτερο από αυτό που φεύγει!




Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2018

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018

Τελευταίες εικόνες από το Λασίθι!


Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 3ο
27-29 Ιουνίου 2017


Η Μινωική ελιά και ο Βιτσέντζος
Η έκτη μέρα του ταξιδιού μας, είχε μια μεγάλη κυκλική διαδρομή στο νομό, με βασικό προορισμό τη Σητεία. Δυστυχώς οι πολύ ψηλές θερμοκρασίες των ημερών (και οι ακόμα ψηλότερες που προβλέπονται), μας αναγκάζουν να αλλάξουμε λίγο τα σχέδια και να μην επισκεφτούμε τα πιο ανατολικά και βορειοανατολικά τμήματα του νομού, όπως τον Ζάκρο και το Βάϊ.

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018

Η «Χώρα» των θερμοκηπίων!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 2ο

(Συνέχεια από Η Βουλισμένη, το Νησί κι ο Βοναπάρτης!)

                                                                           25-26 Ιουνίου 2017


Ήταν το 1965, όταν ο Ολλανδός γεωπόνος Πάουλ Κούιπερς (Paul Herman Felix Kuypers), έφτασε στην Ιεράπετρα. Δεν είχε πάει για τουρισμό. Σπουδάζοντας με έξοδα της καθολικής εκκλησίας, είχε την υποχρέωση να δουλέψει σε κάποια ανεκμετάλλευτη περιοχή. Είχε επιλέξει αρχικά τη Σύρο για να πειραματιστεί με την καλλιέργεια κηπευτικών, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος, μέχρι που βρήκε την περιοχή του Νότιου Λασιθίου. Το κλήμα της περιοχής ήταν ιδανικό για να ξεκινήσει να πειραματίζεται με τα θερμοκήπια. Φυσικά στην αρχή αντιμετώπισε αντιδράσεις αλλά λίγο μετά, τα θερμοκήπια άρχισαν να εξαπλώνονται, δημιουργώντας μια λευκή, νάϊλον θάλασσα, δίπλα στην άλλη, την πραγματική, το πέλαγος το Λιβυκό. Τα οικονομικά οφέλη ήταν μεγάλα, κάτι που έκανε τους κατοίκους αυτής της περιοχής να έχουν ψηλά εισοδήματα, ακόμα και στις μέρες της κρίσης.

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2018

Οκτώ χρόνια «δισάκι»!




Συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από τη γέννηση του πρώτου μου ιντερνετικού παιδιού.
Ήταν αρχές Νοεμβρίου του 2010 όταν αποφάσισα να φτιάξω το «το δισάκι μου στον ώμο…», σαν μια ανάγκη να καταγράψω τις ταξιδιωτικές μου εμπειρίες, που είχαν αρχίσει να γίνονται πολλές. Έτσι γεννήθηκε το «δισάκι».
Από τότε έγιναν πολλά και τα ταξίδια πληθύνανε. Το «δισάκι», σα μικρό παιδί ήθελε καθημερινή φροντίδα και αυτό ανταπέδιδε. Είναι ένας πολύτιμος σύντροφος πια και φαίνεται πως πολλοί άλλοι εκτός από μένα βρίσκουν κάτι χρήσιμο ή ενδιαφέρον στις «σελίδες» του. Πάνω από 520.000 επισκέψεις από τα πέρατα του κόσμου μου έχουν κρατήσει συντροφιά, όλα αυτά τα χρόνια.
Ελπίζω να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε παρέα με το μικρό μου σύντροφο, να ταξιδεύουμε στα μήκη και τα πλάτη αυτού του πανέμορφου, αλλά και τόσο ταλαιπωρημένου κόσμου!
Σας ευχαριστώ όλους για την πολύτιμη παρέα σας!







Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018

Αρχαιολογικό Μουσείο Σαλαμίνας!


3 Νοεμβρίου 2018


Ο Νοέμβριος φέτος μπήκε με καλοκαιρίες και ψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Ένα γαϊδουροκαλόκαιρο σε αντίθεση με τον Σεπτέμβριου, που μας είχε δείξει ένα «άγριο», χειμωνιάτικο πρόσωπο με κακοκαιρίες πρωτοφανείς για τον τόπο μας. Ο ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ μας τα έκανε μούσκεμα και ο ΖΟΡΜΠΑΣ μας χόρεψε για τα καλά!
Κάτι οι καιρικές συνθήκες, κάτι οι υποχρεώσεις, που αυτή την εποχή τρέχανε και εμείς δεν τις προλαβαίναμε, κάτι οι «καλοκαιρινές» μέρες του Νοέμβρη, θέλαμε να φύγουμε, έστω και για λίγες ώρες. Η λύση κοντινή και φτηνή. Σαλαμίνα (Σαλαμύκονος, που λένε και κάποιοι σαρκάζοντας ή αυτοσαρκαζόμενοι!). Να δούμε τη φίλη μας την Α., που θα φύγει σε λίγες μέρες για Ινδία, να δούμε και κάτι από το νησί και βέβαια να φάμε και το ψαράκι μας.
Στη Σαλαμίνα έχουμε πάει και άλλες φορές. Άλλωστε είναι τόσο κοντά. Δεν είχαμε επισκεφτεί το Αρχαιολογικό της Μουσείο. Έτσι ήταν ευκαιρία.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...