«Νησιώτικες» εικόνες…εντός Αττικής!

3 Οκτωβρίου 2020

 

Χτύπησε το τηλέφωνο και βλέπω στην αναγνώριση πως είναι ο Γιώργος.

-έλα τι κάνετε;

-καλά εσείς;

-κι εμείς καλά. Τι λέτε για αύριο να πάμε το μεσημέρι κάπου για φαΐ;

-γιατί όχι; Για πού λέτε;

-Μεγάλο Πεύκο;

-σήμερα πήγαμε. Να δούμε κάπου αλλού;

-έχεις καμιά ιδέα;

-πρέπει να το σκεφτούμε

-ωραία, να τηλεφωνηθούμε το πρωί. Απλά να μην είναι μακριά

-οκ. Τα λέμε αύριο.

Εικόνες της Πύλου (με λίγα λόγια)!

 Μεσσηνία. Στη γη που «άρχισε και τελείωσε» η Επανάσταση!, Μέρος 5^ο

(συνέχεια από Σκόρπιες εικόνες της Μεθώνης (χωρίς λόγια)!)

26 & 30 Αυγούστου 2015

 

Σκόρπιες εικόνες της Μεθώνης (χωρίς λόγια)!

Μεσσηνία. Στη γη που «άρχισε και τελείωσε» η Επανάσταση!, Μέρος 4^ο

(συνέχεια από Αρχαία Μεσσήνη!)

 25-29 Αυγούστου 2015

 

Αρχαία Μεσσήνη!

 Μεσσηνία. Στη γη που «άρχισε και τελείωσε» η Επανάσταση!, Μέρος 3^ο

(συνέχεια από Ενετική Μεθώνη!)

28 Αυγούστου 2015

 

Το 371 π.Χ. στα Λεύκτρα της Βοιωτίας γίνεται μια από τις σημαντικότερες μάχες του αρχαίου κόσμου των Ελλήνων. Η Μάχη των Λεύκτρων. Οι Θηβαίοι απέναντι στους μέχρι τότε θεωρούμενους αήττητους Σπαρτιάτες. Οι Θηβαίοι με αρχηγό τον στρατηγό Επαμεινώνδα καταφέρνουν να νικήσουν τους Σπαρτιάτες.

Τα μικρά γλυπτά του Θεόδωρου Παπαγιάννη!

 20 Σεπτεμβρίου 2020

 

Το Φθινόπωρο και το Χειμώνα που πέρασε, στην Zivasart Gallery έγινε η έκθεση με τίτλο «Οβιδιάνα» με έργα του γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη.

«Αλς, Ήλιος, Άλας» ή «Ο Χορός του Αλατιού»!

 20 Σεπτεμβρίου 2020

Λίγες μέρες πριν τη λήξη της, αξιωθήκαμε να πάμε να δούμε την υπέροχη έκθεση του Νίκου Ζήβα με τίτλο «Αλς, Ήλιος, Άλας» ή «Ο Χορός του Αλατιού», στην Zivasart Gallery. 

Όταν το σαξόφωνο συνάντησε το μοσχοκάρυδο!

 13 Σεπτεμβρίου 2020

 

Το εστιατόριο «μοσχοκάρυδο» στην Κάρυστο πραγματοποιεί τακτικά βραδιές με ζωντανή Μουσική. 

Στις πηγές, στον καταρράκτη, στο Ποτάμι!

5 Σεπτεμβρίου 2020

Στην περιοχή της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια, είναι ένα χωριό, που το λένε Πλατανιστό. Όπως όλοι καταλαβαίνουν, το όνομά του το πήρε από τα πολλά πλατάνια. Και όπου πλατάνι, νερό. Πολλά τα νερά εκεί.

Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Δ΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 11^ο (τελευταίο)

(συνέχεια από Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Γ΄)

13-15 Ιουνίου 2019

Το ταξίδι μας σιγά-σιγά πλησιάζει στο τέλος του. Έχουμε κουραστεί αρκετά και έχουμε δει ακόμα περισσότερα. Βέβαια πάντα υπάρχουν πράγματα να δει κανείς σε ένα ταξίδι και αυτά που αφήνεις, συχνά αποτελούν μια αφορμή για μια επαναληπτική δόση. Ποιος ξέρει αν θα υπάρξει κάποτε και για μας μια τέτοια.

Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Γ΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 10^ο

(συνέχεια από Μινσκ, τελευταίες εικόνες με σοβιετικό «άρωμα»!)

11-12 Ιουνίου 2019

Φτάσαμε στο αεροδρόμιο, παραδώσαμε το αυτοκίνητο και τις αποσκευές

Μινσκ, τελευταίες εικόνες με σοβιετικό «άρωμα»!

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 9^ο

(συνέχεια από Μπρεστ, το κάστρο «ήρωας»!)

11 Ιουνίου 2019

Τελευταία μέρα στο Μινσκ, τελευταία μέρα στη Λευκορωσία. Μιας και η πτήση μας ήταν για το απόγευμα, είχα προγραμματίσει να πάω να επισκεφτώ το Κρατικό Μουσείο της Ιστορίας του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Λευκορωσίας (Музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны), που βρισκόταν απέναντι από το ξενοδοχείο μας.

Μπρεστ, το «φρούριο ήρωας»!

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 8^ο

(συνέχεια από Τα παλάτια των Radziwiłł!)

9-10 Ιουνίου 2019

Σαν φτάσαμε στην πόλη Μπρεστ

Τα παλάτια των Radziwiłł!

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 7^ο

(συνέχεια από Μινσκ, τα τελευταία σφυροδρέπανα! Β΄)

9 Ιουνίου 2019

Το πρωί αφήσαμε προσωρινά το δωμάτιο, μιας και το επόμενο βράδυ θα μέναμε πάλι εκεί και πήραμε το δρόμο για τη δυτική άκρη της χώρας, στα σύνορα με την Πολωνία. Προορισμός μας η πόλη Μπρεστ. Πριν όμως είχαμε να σταματήσουμε να δούμε δύο Κάστρα (παλάτια), που φιγουράρουν στη λίστα της UNESCO με τα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πρώτα το Κάστρο Mir και στη συνέχεια αυτό του Nesvizh, για να καταλήξουμε αργά το απόγευμα στην Μπρεστ. Ξεκινάμε λοιπόν.

Μινσκ, τα τελευταία σφυροδρέπανα! Β΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 6^ο

(συνέχεια από Μινσκ, τα τελευταία σφυροδρέπανα! Α΄)

8 Ιουνίου 2019

Την άλλη μέρα ξεκινήσαμε με το αυτοκίνητο

Μινσκ, τα τελευταία σφυροδρέπανα! Α΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 5^ο

(συνέχεια από Λβιβ, μια «Πολωνέζα»…στην Ουκρανία! Β΄)

6-7 Ιουνίου 2019

(Τις μέρες που γράφω αυτό το οδοιπορικό στη Λευκορωσία, οι ειδήσεις «φιλοξενούν» τη χώρα αυτή, λόγω των αιματηρών επεισοδίων, που ακολούθησαν την επανεκλογή στον προεδρικό θώκο του «πατερούλη» Αλεξάντερ Λουκασένκο, που τον κατέχει συνεχώς από τον Ιούλιο του 1994. Η αντιπολίτευση τον καταγγέλλει για νοθεία και βγάζει τους οπαδούς της στους δρόμους, με τον Λουκασένκο να απαντά με τις δυνάμεις της τάξης. Για να δούμε ποια θα είναι η συνέχεια όλων αυτών).

Εδώ και περίπου μια ώρα πετάμε πάνω από τη μεγάλη πεδιάδα ταξιδεύοντας από το Λβιβ στο Μίνσκ.

Μια βραδιά στη Χόβολη!

13 Αυγούστου 2020

Πραγματοποιήθηκε και φέτος η καθιερωμένη «ρεμπέτικη» συνάντηση.

Λβιβ, μια «Πολωνέζα»…στην Ουκρανία! Β΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 4^ο

(συνέχεια από Λβιβ, μια «Πολωνέζα»…στην Ουκρανία! Α΄)

5-6 Ιουνίου 2019

Η δεύτερη μέρα στο Λβιβ, ήταν κι αυτή αφιερωμένη στο κέντρο της πόλης, αλλά λίγο πιο νότια και ανατολικά.

Καφεδάκι στο Μαρμάρι!

2 Αυγούστου 2020

 Απομεσήμερο στο Μαρμάρι, με αρκετό βοριά.

Λβιβ, μια «Πολωνέζα»…στην Ουκρανία! Α΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 3^ο

(συνέχεια από Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Β΄)

3-4 Ιουνίου 2019

Αργά το απόγευμα πήραμε ένα ταξί

Πλίνθοι, κέραμοι και τα Ζερέλια!

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 3ο

(συνέχεια από Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 2)

15-16 Ιουλίου 2020

Τετάρτη 15 Ιουλίου

Το πρωί κάναμε το τελευταίο μπάνιο στο Πήλιο, φάγαμε πρωινό, πληρώσαμε, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε γύρω στις 12.00 για Βόλο.

Λίγες μέρες πριν, ο Δημήτρης είχε την ιδέα να μείνουμε 1-2 νύχτες στο Βόλο, να πάμε σε κανένα τσιπουράδικο. Συμφώνησα γιατί ήθελα να πάω στη Μακρινίτσα, που είχα να πάω από το 1986 και ήθελα να δω ένα μουσείο στην πόλη. 

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 2

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 2ο

(συνέχεια από Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 1)

11-14 Ιουλίου 2020

Σαββάτο-Κυριακή 11-12 Ιουλίου

Κουρασμένοι από την προηγούμενη, αράξαμε όλη τη μέρα. Μπανάκι και ξεκούραση. Μόνο το βράδυ βγήκαμε για φαΐ σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο, στο δρόμο για το Καστρί.

Την Κυριακή οι υπόλοιποι φύγανε με τη βάρκα για θαλάσσιες βόλτες.

Κάναμε το μπάνιο μας και περάσαμε όλο το πρωί με άραγμα, υπολογιστή και διάβασμα.

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 1

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 1ο

Το τηλέφωνο χτύπησε δυο φορές και το σήκωσε ο Δημήτρης.

-Έλα τι κάνετε;

-Καλά. Εσείς;

-Καλά, εδώ, μπανάκια κι άραγμα. Εσείς κάνατε κανένα μπάνιο.

-Μπα, όχι ακόμα.

-Έχετε κανένα σχέδιο για φέτος;

-Τι να σου πω. Με όλα αυτά δεν ξέρουμε τίποτα. Εσείς;

-Κατά βάση εδώ στην Κάρυστο αλλά πολύ θάθελα και κάτι άλλο να το σπάσουμε λίγο.

-Έχεις σκεφτεί κάτι;

-Όχι. Αν σκεφτείτε εσείς πάρε.

-Θα δούμε.

Λίγες μέρες μετά χτύπησε το τηλέφωνο.

-Έλα, τι γίνεται; Όλα καλά;

-Καλά. Εσείς;

-Καλά κι εμείς. Λέμε με τον Χ. και την Κ. να πάμε μια εβδομάδα στον Κατηγιώργη, στο Νότιο Πήλιο. Θα έχει και τη βάρκα για βόλτες εκεί γύρω.

-Αν σου πω πως σκεφτόμουν το Πήλιο θα το πιστέψεις; Για ψάξε το.

Απομεσήμερο στην πλατεία!

4 Ιουλίου 2020

Για καφεδάκι και δροσιά στην πλατεία στα Στύρα της Εύβοιας.

Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Β΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 2^ο

(συνέχεια από Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Α΄)

2-3 Ιουνίου 2019

Το επόμενο πρωί, φάγαμε το πρωινό μας και με ένα ταξί πήγαμε να δούμε το Μοναστήρι των Σπηλαίων ή Λαύρα των Σπηλαίων (Ки́єво-Пече́рська ла́вра). Πρόκειται για ένα συγκρότημα μοναστηριών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (Πατριαρχείο Μόσχας), που ιδρύθηκε το 1051, στις δασώδεις πλαγιές πάνω από τον Δνείπερο, νότια του Μοναστηριού του Αγίου Μιχαήλ. Καταλαμβάνει μια έκταση 22 εκταρίων, περιλαμβάνει πάνω από 140 κτίρια (σπήλαια, ναοί, μουσεία και εκθεσιακοί χώροι κλπ) και είναι ενεργό. Από το 1990 είναι στη λίστα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, ενώ από το 1996 είναι Εθνικό Ιστορικό-Πολιτιστικό Μνημείο. Αρχιτεκτονικά, τα περισσότερα κτίρια ανήκουν στον Ουκρανικό μπαρόκ ρυθμό του 18^ου αι. Ο χώρος περιβάλλεται από τείχη με πύργους και πύλες κατά διαστήματα.

Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Α΄

Ρως, Κοζάκοι και τα τελευταία σφυροδρέπανα!

Ταξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 1ο  

Προγραμματισμός του ταξιδιού

-Πρέπει να κανονίσεις ένα ταξιδάκι για κει. Είναι πολύ όμορφα και είναι εύκολη η μετάβαση.

-Το έχω στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν ξέρω πόσο προσβάσιμος είναι σαν προορισμός. Αν και έχουμε πάει και σε χειρότερα.

-Όντως, ίσως έχετε κάποια προβλήματα με την πρόσβαση σε διάφορους χώρους, αλλά οι πόλεις είναι αρκετά επίπεδες.

Η κουβέντα αυτή με τη φίλη μας την Α., απλά αναζωπύρωσε κάποια σχέδια που είχα κατά νου εδώ και καιρό για ένα (τουλάχιστον) ταξίδι στην Ουκρανία. Καπάκι ήρθε και μια είδηση που διάβασα πως η γειτονική Λευκορωσία καταργούσε τη βίζα γι αυτούς που θα έμπαιναν και θα έβγαιναν από το αεροδρόμιο του Μινσκ και για μέχρι 5 μέρες (που έγιναν 30 λίγο καιρό μετά). Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια ή αλλιώς ένα ταξίδι δύο χώρες.

Πριν μάθω για την είσοδο χωρίς βίζα στη Λευκορωσία, σχεδίαζα το ταξίδι στην Ουκρανία, για τρεις πόλεις με αεροπορικές μεταβάσεις μεταξύ τους. Κίεβο, Οδησσός, Λβιβ. Βάζοντας όμως τη Λευκορωσία στα σχέδιά μου έπρεπε η μια πόλη να φύγει. Έτσι το τελικό σχέδιο διαμορφώθηκε έτσι που να επισκεφτούμε από δύο πόλεις σε κάθε μια από τις δύο χώρες.  Από την Αθήνα θα πηγαίναμε στο Κίεβο με την Aegean και από εκεί θα επιστρέφαμε στην Αθήνα. Από το Κίεβο θα πετάγαμε με την UIA (Ukraine International Airlines) για Lviv. Από εκεί με την Belavia για Minsk. Στο Minsk θα νοικιάζαμε αυτοκίνητο για να επισκεφτούμε, εκτός από την πρωτεύουσα και την πόλη Brest. Στο δρόμο θα κάναμε επίσκεψη σε δύο κάστρα-παλάτια, που φιγουράρουν στη λίστα της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco. Αυτά του Mir και του Nesvizh. Μετά το Brest θα γυρίζαμε στο Minsk, απ’ όπου θα πετάγαμε πάλι με την Belavia για το Κίεβο.

Το ταξίδι προγραμματίστηκε για τις πρώτες δεκαπέντε μέρες του Ιουνίου. Όλα πήγαν καλά με μια εξαίρεση. ΨΗΘΗΚΑΜΕ! Δεν μπορούσα να φανταστώ πως τόσο βόρεια, στην αρχή Ιουνίου οι θερμοκρασίες θα ήταν 30-31 βαθμούς με αίσθηση πάνω από 35 (!!!!!!). Ευτυχώς που οι πόλεις αυτές έχουν πολλά και μεγάλα πάρκα και η ποθούμενη σκιά δεν ήταν σπάνια.

Στα πεύκα και στα έλατα θα πάω ….να κολυμπήσω! 2

Πέντε μέρες στη Βόρεια Εύβοια

(συνέχεια από Στα πεύκα και στα έλατα θα πάω ….να κολυμπήσω! 1)

20-23 Ιουνίου 2014

Παρασκευή 20/6/14

Τρίτη μέρα στη Βόρεια Εύβοια και είχαμε αποφασίσει να πάμε στη βόρεια ακτή του νησιού.

Μετά το πρωινό ξεκινήσαμε με βόρεια κατεύθυνση.

Στα πεύκα και στα έλατα θα πάω ….να κολυμπήσω! 1

Πέντε μέρες στη Βόρεια Εύβοια

18-19 Ιουνίου 2014

Στην Εύβοια πηγαίνω πολύ τακτικά. Πιο συγκεκριμένα στη Νότια Εύβοια τουλάχιστον 3-4 φορές το χρόνο, ενώ στα κεντρικά του νησιού αρκετές φορές με ημερήσιες εκδρομές. Στα βόρεια όμως έχω πάει μια μόνο φορά το 1998. Πήγαμε για διακοπές και για να γνωρίσουμε τον τόπο. Τότε μου είχε κάνει εντύπωση η τεράστια διαφορά σε σχέση με το νότιο κομμάτι του νησιού. Άλλος τόπος, άλλος Θεός!

Η Νότια Εύβοια θυμίζει έντονα Κυκλάδες ενώ η Βόρεια τα βουνά της Ηπειρωτικής Ελλάδας!

Όταν λοιπόν αποφασίσαμε να πάμε για 5 μέρες τον Ιούνιο στη Βόρεια Εύβοια, ήξερα τι θα δω. Δεκαέξι όμως χρόνια είναι πολλά και οι εικόνες θολώνουν στο νου. Έτσι πολλές φορές ένοιωσα πως όλα αυτά τα έβλεπα για πρώτη φορά και ανάλογα ήταν και τα συναισθήματα.

Βόρεια Εύβοια λοιπόν, τόσο κοντά μα και τόσο «μακριά» από την Αθήνα! Καλό ταξίδι νάχουμε και καλά να περάσουμε!

Στη Βαρκελώνη….ξανά! 2ο μέρος

¡Viva España! ¡Olé!

2017, Ταξίδι στην Ισπανία-μέρος 10ο (τελευταίο)

(συνέχεια από Στη Βαρκελώνη….ξανά! 1^ο μέρος)

20-23 Μαρτίου 2017

Ένα μνημείο της πόλης που είχαμε αφήσει σε εκκρεμότητα από το προηγούμενο ταξίδι ήταν το Μέγαρο της Καταλανικής Μουσικής. Για εκεί το βάλαμε το επόμενο πρωί. Βρίσκεται περίπου 1,5χμ νότια από το κατάλυμά μας και χρειαστήκαμε περίπου 20 λεπτά μέχρις εκεί.

Στη Βαρκελώνη….ξανά! 1ο μέρος

¡Viva España! ¡Olé!

2017, Ταξίδι στην Ισπανία-μέρος 9ο

(συνέχεια από Μια μέρα στη Γρανάδα!)

18-19 Μαρτίου 2017

Τρία χρόνια πριν, ακριβώς τέτοιες μέρες βρεθήκαμε να τριγυρνάμε για πρώτη φορά στην αγαπημένη πόλη, την πρωτεύουσα των Καταλανών (Vamos a Barcelona!). Και να, που τώρα είμαστε και πάλι εδώ. Αυτή τη φορά, το γεγονός πως η Μαριάννα βρίσκεται γι αυτή τη χρονιά σ’ αυτή την πόλη, κάνει την επίσκεψή μας ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και επιθυμητή.

Μια μέρα στη Γρανάδα!

¡Viva España! ¡Olé!

2017, Ταξίδι στην Ισπανία-μέρος 8ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για τη Γρανάδα!)

17 Μαρτίου 2017

Ο προγραμματισμός αυτού του ταξιδιού με απασχόλησε αρκετά, όπως στα περισσότερα ταξίδια. Και όμως, αν και γενικά το ταξίδι βγαίνει όπως το θέλουμε, εδώ είχαμε πρόβλημα. Στην περίπτωση της Γρανάδας έπεσα τελείως έξω. Πίστευα πως σε μια μέρα θα μπορούσαμε να δούμε τα βασικά. Κι όμως η πόλη αυτή έχει τόσα να δεις που θέλει τουλάχιστον άλλη μια μέρα να μην πω δύο. Από όλο αυτό το ταξίδι, η Γρανάδα είναι αυτή που μου άφησε την πιο έντονη αίσθηση απωθημένου.