Εκδρομή στα βόρεια του Δήμου Καρύστου!

 19 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.

Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.

Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.

Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 10ο

(συνέχεια από Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄)

4 Ιουνίου 2022

Και η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλιά πόλη. Αποφασίσαμε να κατέβουμε και πάλι με το λεωφορείο,

“ΥΔΩΡ”, τέχνη που “κυλάει” στην Κάρυστο!

 15 Σεπτεμβρίου 2026

Από την 1η Αυγούστου και μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του 2026 στη φιλόξενη Alchemy Gallery της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια

Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 9ο

(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! α΄)

3 Ιουνίου 2022

Αφού ξαποστάσαμε λίγο κάναμε την επόμενη επίσκεψη.

“Αφανείς Ναύτες” στην Καρυστία!

 30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026

Δύο είναι τα μνημεία για τον “Αφανή Ναύτη” στην Καρυστία, στη Νότια Εύβοια και αποτελούν φόρο τιμής σε όλους τους χαμένους ναυτικούς της περιοχής που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη θάλασσα.

Ρόδος, η παλιά πόλη! α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 8ο

(συνέχεια από Πηγαίνονταςπρος τα βόρεια της Ρόδου!)

3 Ιουνίου 2022

Είχε έρθει η μέρα που θα επισκεπτόμασταν την παλιά πόλη της Ρόδου, το διαμάντι αυτό της χώρας μας και ένα από τα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Λόγω της ομολογουμένως σχεδόν αδύνατης εύρεσης χώρου στάθμευσης και αφού το ψάξαμε λίγο, μαθαίνοντας πως τα λεωφορεία έχουν ράμπες για ΑΜΕΑ και τις χρησιμοποιούν, αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πόλη με λεωφορείο.

Μετά το πραγματικά καλό πρωινό, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε. Περίπου 300μ από το ξενοδοχείο είναι η στάση. Το λεωφορείο ήρθε, μπήκαμε και μετά από περίπου 20΄ κατεβήκαμε στο τέρμα, πολύ κοντά στην παλιά πόλη.

Για εκεί ξεκινήσαμε.

“Memory in Transit - Μνήμη Διέλευσης”!

 1 Σεπτεμβρίου 2026

Στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που διοργανώνει η Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου στον Θερινό Κινηματογράφο της πόλης “Σίνε Αύρα”, με τίτλο “Ξένος εδώ, ξένος εκεί, όπου κι αν πάω ξένος…”

Πηγαίνοντας προς τα βόρεια της Ρόδου!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 7ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄)

2 Ιουνίου 2022

Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Είχαμε προγραμματίσει τις επόμενες 9 νύχτες να μέναμε στην Ιαλυσσό και πιο συγκεκριμένα στην Ίξια, κοντά στην πόλη της Ρόδου που έχει και τα περισσότερα αξιοθέατα, αλλά να πάμε και μια ημερήσια στη Χάλκη (είχαμε προγραμματίσει και μια για Καστελόριζο, αλλά ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις).

Πηγαίνοντας όμως στα βόρεια θέλαμε να περάσουμε να δούμε και κάποια από τα χωριά, που ήταν στο δρόμο μας.

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 6ο

(συνέχεια από Σούρουπο στη Λίνδο!)

31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2022

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μεσόγεια χωριά του νότου της Ρόδου αλλά και κάποια στη δυτική του μεριά.

Σούρουπο στη Λίνδο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 5ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄)

30 Μαΐου 2022

Απόγευμα ξεκινήσαμε να επισκεφθούμε τη Λίνδο. Το χωριό θεωρείται το πιο ζεστό μέρος όλης της Ευρώπης και γι αυτό, αν και τέλη Μάη, καλό είναι να το αποφεύγει κανείς τις μεσημεριανές ώρες. Ή νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα είναι καλύτερα. Εμείς διαλέξαμε το δεύτερο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Κάμειρος, Ιάλυσος και Λίνδος, γιοι του Κέρκαφου, γιου του Θεού Ήλιου και της Νύμφης Ρόδου μοίρασαν το νησί στα τρία και έχτισαν από μια πόλη στην οποία έδωσαν ο καθένας το όνομά του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λίνδος ιδρύθηκε από τον Δαναό και τις 50 κόρες του, τις Δαναΐδες.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα τον Τληπόλεμο.

Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια ιστορία που ξεκινά μερικές χιλιάδες χρόνια πριν με την μεγάλη ακμή της την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αι π.Χ.). Ήταν μάλιστα τόση η ναυτική της δύναμη, που της αποδίδουν τη δημιουργία του πρώτου Ναυτικού Δίκαιου (“Νόμος Ροδίων Ναυτικός”), του σύνολου των κανόνων που ρύθμιζαν τις σχέσεις των ναυτικών και των εμπόρων, που εμπορεύονταν μέσω της θάλασσας.

Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού οικισμού και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου και ο τρίτος σε επισκεψιμότητα της Ελλάδας, μετά την Ακρόπολη των Αθηνών και το Ανάκτορο της Κνωσού.

Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), ενώ η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.

Από τη Ρόδο και από τη Λίνδο πέρασαν και άφησαν το σημάδι τους οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Ιωαννίτες Ιππότες.

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 4ο

(συνέχεια από Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!)

29-30 Μαΐου 2022

Λίγο μετά τις 10 το επόμενο πρωί

Τελευταίες εικόνες της Νορβηγίας!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12^ο

(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)

29-30 Μαΐου 2023

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.

Με καλούς φίλους στον Πλατανιστό!

 3 Αυγούστου 2026

Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).

Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.

Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!

 2 Αυγούστου 2026

Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου

Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11^ο

(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)

28-29 Μαΐου 2023

Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.

Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10^ο

(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)

26-27 Μαΐου 2023

Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).

Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 9^ο

(συνέχεια από Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!)

25-26 Μαΐου 2023

Φύγαμε από το Μπέργκεν με βροχή,

Ένας “Γάμος...Ματωμένος” στην Κάρυστο!

 19 Ιουλίου 2026

Κυριακή βράδυ πάμε ξανά στο Υπαίθριο Θέατρο

Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 8^ο

(συνέχεια από Bergen,η «πόλη των επτά βουνών»!)

24 Μαΐου 2023

Ένα άλλο προσωνύμιο της πόλης είναι «πύλη για τα φιόρδ», μιας και είναι κοντά στην είσοδο των μεγάλων φιόρδ και πολλοί την χρησιμοποιούν σαν βάση για την επίσκεψη σε αυτά.

Το επόμενο πρωί διαπιστώσαμε πως το Μπέργκεν ήρθε “στα ίσα” του. Βροχή! Τι άλλο;

Bergen, η «πόλη των επτά βουνών»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 7^ο

(συνέχεια από Bergen, πρώτες «μουσκεμένες» εικόνες!)

23 Μαΐου 2023

Ξημέρωσε η άλλη μέρα και ναι, ήταν ηλιόλουστη(!!!!). Στον τόπο που βρέχει (σχεδόν) πάντα. Βέβαια ήταν ήλιος με δόντια. Σαν να ήμασταν στον τόπο μας Αλκυονίδες μέρες. Ποιος άραγε από τους Θεούς του Σκανδιναβικού Πανθέου μας είχε ευλογήσει; Τυχεροί; Θάλεγα κάτι άλλο αλλά δεν κάνει.

Φάγαμε ένα πολύ πλούσιο πρωινό και ξεκινήσαμε. Η μέρα προβλεπόταν γεμάτη Μπέργκεν για τα καλά. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε τη λιακάδα.

«Σωτηρία με λένε»!

 5 Ιουλίου 2026

Την 1η Κυριακή του Ιούλη, το βράδυ,

Πιρουέτες…...στο “Βυθό”!

 1 Ιουλίου 2026

Πρώτο βραδάκι του Ιουλίου και βρισκόμαστε στη δροσιά του υπαίθριου δημοτικού θεάτρου της Καρύστου δίπλα στη θάλασσα.

Το "στέκι" της Monachus monachus!

Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 3ο

(συνέχεια από “Πεπάρηθος”, το πιο πράσινο ελληνικό νησί!)

10-13 Ιουνίου 2026

H μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού. Παλαιότερα ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, της Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα είδη του πλανήτη. Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 250-300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.

Σημαντικό βήμα για την προστασία της μεσογειακής φώκιας και των βιοτόπων της αποτέλεσε η ανακήρυξη της περιοχής των Βορείων Σποράδων σε προστατευόμενη και η ίδρυση το 1992 του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ), του 1ου από τα δύο τέτοια πάρκα στην Ελλάδα. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης ΜOm / Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας στην οργάνωση και λειτουργία δραστηριοτήτων όπως η ενημέρωση του κοινού και η παρακολούθηση της κατάστασης του πληθυσμού της Μεσογειακής φώκιας, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού, τουλάχιστον 55 διαφορετικά ενήλικα ζώα έχουν αναγνωριστεί να συχνάζουν στην περιοχή του θαλάσσιου πάρκου, ενώ υπολογίζεται γεννιούνται άλλα οχτώ τον χρόνο. Στο πάρκο περιλαμβάνονται η Αλόννησός και πολλά μικρότερα νησιά, ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω της. (πληροφορίες εδώ και εδώ) 

“Πεπάρηθος”, το πιο πράσινο ελληνικό νησί!

Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 2ο

(συνέχεια από Στο νησί του «Αγίου των γραμμάτων»!)

6-9 Ιουνίου 2026

Πεπάρηθος ήταν η ονομασία της Σκοπέλου στα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με την παράδοση Κρήτες με αρχηγό τον Στάφυλο, γιο του Διονύσου και της Αριάδνης, πρωτοκατοίκησαν το νησί, ενώ πήρε το όνομα του από τον αδελφό του Στάφυλου, Πεπάρηθο. Το σημερινό όνομα Σκόπελος το βρίσκουμε σε πηγές για πρώτη φορά στα Ελληνιστικά χρόνια. Στα Ρωμαίκά χρόνια και πιο συγκεκριμένα στον 4ο αι μαρτύρησε στο νησί ο Άγιος Ρηγίνος, προστάτης του σήμερα. Μέχρι το 1830, που πέρασε στο Ελληνικό κράτος, πέρασαν από τη Σκόπελο Βυζαντινοί, Ενετοί και Τούρκοι.

Στην αρχαιότητα το νησί ήταν πολύ γνωστό για τον εξαιρετικής ποιότητας “Πεπαρήθιο οίνο”, ενώ οι Σκοπελίτες του σήμερα ασχολούνται με την αλιεία, την κτηνοτροφία (σκοπελίτικο κατσίκι), την παραγωγή εξαιρετικού ελαιολάδου και τις τελευταίες δεκαετίες τον τουρισμό. Είναι πια πολύ τουριστικό το νησί, όχι βέβαια όσο η Σκιάθος, αλλά και αυτό ακολουθεί κατά βήμα.

Στο νησί του «Αγίου των γραμμάτων»!

Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 1ο

3-6 Ιουνίου 2026

Πριν το ταξίδι στις «νήσους των Μαγνήτων»

«Μαγνήτων νήσοι» ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα τα νησιά που σήμερα ονομάζουμε Σποράδες ή Βόρειες Σποράδες και αποτελούνται από τη Σκιάθο, τη Σκόπελο, την Αλόννησο και τα πολλά μικρά νησάκια γύρω και ανάμεσα από αυτά τα τρία. Στις Σποράδες εντάσσεται και η Σκύρος, που όμως βρίσκεται αρκετά νότια από τα άλλα και ανήκει στην Εύβοια σε αντίθεση με αυτά που ανήκουν στη Μαγνησία.

Ήταν το πολύ μακρινό 1989 που πήγαμε για ένα τετραήμερο στην Σκόπελο και από εκεί κάναμε και μια ημερήσια στην Αλόννησο. Την Σκιάθο την είχαμε αφήσει απ’ έξω, κάτι που δεν άλλαξε όλα αυτά τα χρόνια. Η ιδέα για μια επίσκεψη στο νησί του «Αγίου των γραμμάτων», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ήταν πάντα στα σχέδιά μας. Φυσικά σε συνδυασμό με τα άλλα δύο νησιά των Σποράδων μιας και την Αλόννησο δεν την είχαμε δει ουσιαστικά σε εκείνη την εκδρομή, ενώ τη Σκόπελο που την είχαμε δει καλά χρειαζόταν μια ανανέωση μετά από 37 χρόνια. Μ’ αυτά και μ’ αυτά αποφασίσαμε για ένα 10ήμερο στο πρώτο μισό του Ιούνη. Έτσι ξεκίνησα την αναζήτηση, για δρομολόγια και διαμονές.

«Αλέξης Ακριθάκης. Μια γραμμή κύμα»!

 25 Απριλίου 2026

Λίγες μέρες μετά το Πάσχα πήγαμε στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς

Επιστροφή με λίγο Γκιώνα και λίγο Παρνασσό!

Οίτη, Βαρδούσια, Γκιώνα, Παρνασσός. Ένα τριήμερο στα βουνά της Φωκίδας. Ημέρα 3η

(Συνέχεια από Μια μέρα στα Βαρδούσια!)

14 Μαΐου 2026

 

 

Ημέρα επιστροφής η Πέμπτη, αλλά στο δρόμο για το σπίτι μας θα σταματούσαμε και σε άλλα χωριά της Φωκίδας (και της Φθιώτιδας), ελπίζοντας να βρούμε κάπου να κάτσουμε για φαγητό.

Μετά το πλούσιο πρωινό, πληρώσαμε, φορτώσαμε και αφού χαιρετήσαμε τον φιλόξενο ξενοδόχο μας, ξεκινήσαμε.

Μια μέρα στα Βαρδούσια!

Οίτη, Βαρδούσια, Γκιώνα, Παρνασσός. Ένα τριήμερο στα βουνά της Φωκίδας. Ημέρα 2η

(Συνέχεια από Οίτη, Βαρδούσια, Γκιώνα, Παρνασσός. Ένα τριήμερο στα βουνά της Φωκίδας! Ημέρα 1η)

13 Μαΐου 2026 

Βαρδούσια: το 2^ο ψηλότερο βουνό της Στερεάς Ελλάδας και το 7^ο της Ελλάδας με ύψος που φτάνει τα 2495μ. Ανήκει σχεδόν αποκλειστικά στη Φωκίδα, με ένα μικρό κομμάτι του να ανήκει στη Φθιώτιδα. Οι αρχαίοι το ονόμαζαν «Κόραξ», όνομα που επιβιώνει μέχρι σήμερα, μιας και η ψηλότερη κορυφή ονομάζεται «Κόρακας», ενώ ο Στράβωνας το ονόμαζε «Μέγιστον Όρος», λόγω του ύψους του. Είναι πλούσιο σε νερά και χλωρίδα και χλωρίδα με τα έλατα, τις βελανιδιές και τους κέδρους να κυριαρχούν. Λόγω της εποχής το κίτρινο χρώμα και το άρωμα των σπάρτων είναι πανταχού παρόντα.

Οίτη, Βαρδούσια, Γκιώνα, Παρνασσός. Ένα τριήμερο στα βουνά της Φωκίδας! Ημέρα 1η

 12 Μαΐου 2026

 

 

Ο νομός της Φωκίδας (πρώην νομός, σήμερα Περιφερειακή ενότητα) είναι ένα εξαιρετικά προικισμένο μέρος της πατρίδας μας. Στην επικράτειά του θα βρεις πρώτ’ απ’ όλα τους Δελφούς. Και μόνο γι αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένας ιδιαίτερα ενδιαφέρον νομός. Θα βρεις 4 εντυπωσιακά βουνά της Στερεάς Ελλάδας, τη Γκιώνα και τα Βαρδούσια εξ ολοκλήρου σ’ αυτόν, μεγάλο μέρος του Παρνασσού και μικρό της Οίτης. Δεν είναι όμως μόνο τα βουνίσια τοπία. Είναι η Άμφισσα, η ενδιαφέρουσα πρωτεύουσα του, ο μοναδικός ελαιώνας, ο μεγαλύτερος συνεχόμενος ελαιώνας των Βαλκανίων με πάνω από 1.200.00 ελαιόδεντρα και ηλικία πολλών αιώνων, ίσως και χιλιετιών και φυσικά το παραλιακό μέτωπο στη βόρεια πλευρά του Κορινθιακού κόλπου, με «αστέρι» το Γαλαξείδι. Άλλη μια μοναδικότητα είναι το μοναδικό κατοικημένο νησί του Κορινθιακού, τα Τριζόνια.

Στους Δελφούς και το Γαλαξείδι έχουμε πάει κάποιες φορές παλιότερα, στα πλαίσια κυρίως κάποιας ημερήσιας εκδρομής.

Το 1994 πήγαμε για ένα τριήμερο στην Παύλιανη της Φθιώτιδας και κατεβήκαμε μέχρι τη Στρώμη και μέχρι τον Αθανάσιο Διάκο, τα χωριά αυτά της Φωκίδας. Ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε λίγο το ορεινό τοπίο αυτού του νομού και πολύ μας άρεσε (Οίτη, Γκιώνα, Βαρδούσια, ένα τριήμερο στα χωριά τους!). Από τότε ήταν στόχος να ξαναπάμε.

Το 2007 πήγαμε ένα διήμερο και με βάση την Ιτέα ανεβήκαμε μέχρι το Λιδωρίκι και κάναμε το γύρο της λίμνης του Μόρνου (Στην καρδιά της Ρούμελης!!!).

Την εβδομάδα αμέσως μετά το Πάσχα του 2023, γυρνώντας από Πάτρα, όπου είχαμε περάσει τις γιορτές, επισκεφτήκαμε για πρώτη φορά τα Τριζόνια και με βάση το Γαλαξείδι, αφιερώσαμε ένα τριήμερο, κυρίως στα παράλια αλλά είδαμε και κάποια από τα χωριά τα ορεινά (Λίγο ακόμα από Φωκίδα και επιστροφή!). Είχαμε κατά νου να γνωρίσουμε περισσότερα, αλλά κάθε μέρα έβρεχε και έτσι πήρε για άλλη μια φορά αναβολή το σχέδιο.

Περάσανε 4 χρόνια και μετά το «χειμωνιάτικο» τριήμερο της Πρωτομαγιάς με το ασυνήθιστο ψοφόκρυο, αποφασίσαμε, αφού συμβουλευτήκαμε τις μετεωρολογικές προβλέψεις, να πάμε για ένα τριήμερο στα βουνά της Φωκίδας, έχοντας σα βάση το Λιδωρίκι.