Ρόδος, η παλιά πόλη! γ΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 11ο

(συνέχεια από Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!)

4 Ιουνίου 2022

Κινηθήκαμε αρχικά στα νοτιοδυτικά της παλιάς πόλης και στη συνέχεια στο κέντρο της και είδαμε πολλά ενδιαφέροντα, κυρίως της Οθωμανικής περιόδου.

Πίσω από τα ερείπια του Αγ. Ιωάννη είναι το Τέμενος του Σουλεϊμάν (Süleymaniye Camii), το πρώτο τζαμί που έκτισαν οι Τούρκοι μετά την κατάληψη του νησιού το 1522‎‎ και το οποίο ανακατασκευάστηκε το 1808.

Δίπλα στο τζαμί είναι ο Πύργος του Ρολογιού, που κατασκεύασε ο Φετίχ Πασάς τη δεκαετία του 1850, μάλλον στα ερείπια παλαιότερου μεσαιωνικού πύργου, γι αυτό και συχνά αναφέρεται σαν τέτοιος.

Απέναντι από το Τζαμί είναι η Βιβλιοθήκη, που στεγάζει τη συλλογή με χειρόγραφα του Χαφίζ Αχμέτ Αγά και φέρει το όνομά του. Αυτός ήταν λόγιος που έζησε το δεύτερο μισό του 18ου αι.

Όμορφο κτίριο με ακόμα πιο όμορφη αυλή

και ενδιαφέρον εσωτερικό.

Εκτίθενται κάποια χειρόγραφα σε οθωμανική-αραβική γραφή, που ήταν η γραφή των Τούρκων εκείνα τα χρόνια.

Συνεχίζουμε προς τα νότια, από σοκάκια με λουλουδιασμένες αυλές,

περνάμε από την εκκλησία της Αγίας Παρασκεύης, του 15ου αι

και άλλα όμορφα σοκάκια,

μετά από τα ερείπια ενός Ρωμαϊκού κτιρίου της Αγοράς

και φτάνουμε στην περίεργη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου,

που έχει δώσει το όνομά του στην παρακείμενη πύλη του κάστρου.

Συνεχίσαμε μέσα από τα μεσαιωνικά στενάκια και περίπου 100μ βόρεια του Αγ. Αθανασίου

φτάσαμε στην υπέροχη, δροσερή, στη σκιά των δέντρων Πλατεία Δωριέως.

Σε αυτήν είναι ο Ναός του Αγ. Φανουρίου, του 13ου αι (δυστυχώς κλειστός και δεν είδαμε τις καθ’ ομολογία υπέροχες τοιχογραφίες)

και το Τέμενος του Ρετζίπ Πασά, του 1587 (και αυτό κλειστό λόγω έργων).

Κάτσαμε για ένα αναψυκτικό και να ξαποστάσουμε απολαμβάνοντας δροσιά και πολύ όμορφες εικόνες.

Περίπου 200μ Β.Δ. είναι η επίσης καταπράσινη Πλατεία Αρίωνος στην οποία υπάρχουν δύο Οθωμανικά μνημεία.

Το Τέμενος Σουλτάν Μουσταφά, του 1765

και το Λουτρό του Σουλεϊμάν ή λουτρά του Μουσταφά, γνωστό και ως Yeni Hamam, του 16ου αι.

Περίπου άλλα 250μ ανατολικά είναι η Πλατεία Αθηνάς

και εκεί είναι τα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

και ακόμα πιο ανατολικά

το Τέμενος του Ιμπραήμ Πασά, του 1540, που είναι το παλαιότερο εν ενεργεία τζαμί του νησιού.

Ανεβαίνοντας προς τα βόρεια φτάσαμε στην πλατεία του Μουσείου.

Εκεί υπάρχει μια πολύ όμορφη Τούρκικη βρύση,

λίγα μέτρα προς τα ανατολικά είναι η διπλή Πύλη Αρνάλδου.

Απ’ έξω στο λιμάνι είναι αραγμένο ένα πλωτό σουβενιράδικο με κοχύλια και διάφορα καλούδια της θάλασσας.

Κάπου εκεί τελείωσε η 2η μέρα μας στην υπέροχη παλιά πόλη του Νησιού. Βγήκαμε από τα τείχη και πήγαμε να πάρουμε το λεωφορείο.

Στη διαδρομή, στην κυκλική Πλατεία Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου είδαμε ένα γλυπτό. Πρόκειται για το “ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΓΟΡΑ”, έργο του Ηρακλή Ξανθόπουλου (1956-2014).

Στο γλυπτό αυτό αναπαριστάτε ο φημισμένος πυγμάχος Διαγόρας ο Ρόδιος και οι δύο γιοί του Ακουσίλαος και Δαμάγητος και δείχνει τον θρίαμβο του Διαγόρα όταν οι ολυμπιονίκες γιοί του αφού θριάμβευσαν στο αγώνισμα παγκράτιο, τον παίρνουν στους ώμους και τον περιφέρουν στεφανωμένο στο στάδιο της Ολυμπίας.

Λίγο μετά συναντάμε τον ιστορικό συνοικισμό-προάστιο Κρητικά, που χτίστηκε γύρω στο 1897 για να στεγάσει μουσουλμάνους πρόσφυγες από την Κρήτη, οι οποίοι αποτελούσαν μια ιδιότυπη «μειονότητα μέσα στη μειονότητα», γιατί δεν μιλούσαν τούρκικα, άρα “δεν ήταν Τούρκοι”, αλλά Ελληνικά, όμως “δεν ήταν ορθόδοξοι Έλληνες”.

Το βράδυ δεν ξαναβγήκαμε. Κάτσαμε να ξεκουραστούμε και να χωνέψουμε τα τόσα πολλά και ενδιαφέροντα που είχαμε δει και εκείνη τη μέρα.

(το ταξίδι συνεχίζεται )

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια

Εκδρομή στα βόρεια του Δήμου Καρύστου!

 19 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.

Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.

Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.

Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 10ο

(συνέχεια από Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄)

4 Ιουνίου 2022

Και η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλιά πόλη. Αποφασίσαμε να κατέβουμε και πάλι με το λεωφορείο,

“ΥΔΩΡ”, τέχνη που “κυλάει” στην Κάρυστο!

 15 Σεπτεμβρίου 2026

Από την 1η Αυγούστου και μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του 2026 στη φιλόξενη Alchemy Gallery της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια

Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 9ο

(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! α΄)

3 Ιουνίου 2022

Αφού ξαποστάσαμε λίγο κάναμε την επόμενη επίσκεψη.

“Αφανείς Ναύτες” στην Καρυστία!

 30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026

Δύο είναι τα μνημεία για τον “Αφανή Ναύτη” στην Καρυστία, στη Νότια Εύβοια και αποτελούν φόρο τιμής σε όλους τους χαμένους ναυτικούς της περιοχής που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη θάλασσα.

Ρόδος, η παλιά πόλη! α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 8ο

(συνέχεια από Πηγαίνονταςπρος τα βόρεια της Ρόδου!)

3 Ιουνίου 2022

Είχε έρθει η μέρα που θα επισκεπτόμασταν την παλιά πόλη της Ρόδου, το διαμάντι αυτό της χώρας μας και ένα από τα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Λόγω της ομολογουμένως σχεδόν αδύνατης εύρεσης χώρου στάθμευσης και αφού το ψάξαμε λίγο, μαθαίνοντας πως τα λεωφορεία έχουν ράμπες για ΑΜΕΑ και τις χρησιμοποιούν, αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πόλη με λεωφορείο.

Μετά το πραγματικά καλό πρωινό, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε. Περίπου 300μ από το ξενοδοχείο είναι η στάση. Το λεωφορείο ήρθε, μπήκαμε και μετά από περίπου 20΄ κατεβήκαμε στο τέρμα, πολύ κοντά στην παλιά πόλη.

Για εκεί ξεκινήσαμε.

“Memory in Transit - Μνήμη Διέλευσης”!

 1 Σεπτεμβρίου 2026

Στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που διοργανώνει η Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου στον Θερινό Κινηματογράφο της πόλης “Σίνε Αύρα”, με τίτλο “Ξένος εδώ, ξένος εκεί, όπου κι αν πάω ξένος…”

Πηγαίνοντας προς τα βόρεια της Ρόδου!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 7ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄)

2 Ιουνίου 2022

Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Είχαμε προγραμματίσει τις επόμενες 9 νύχτες να μέναμε στην Ιαλυσσό και πιο συγκεκριμένα στην Ίξια, κοντά στην πόλη της Ρόδου που έχει και τα περισσότερα αξιοθέατα, αλλά να πάμε και μια ημερήσια στη Χάλκη (είχαμε προγραμματίσει και μια για Καστελόριζο, αλλά ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις).

Πηγαίνοντας όμως στα βόρεια θέλαμε να περάσουμε να δούμε και κάποια από τα χωριά, που ήταν στο δρόμο μας.

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 6ο

(συνέχεια από Σούρουπο στη Λίνδο!)

31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2022

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μεσόγεια χωριά του νότου της Ρόδου αλλά και κάποια στη δυτική του μεριά.

Σούρουπο στη Λίνδο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 5ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄)

30 Μαΐου 2022

Απόγευμα ξεκινήσαμε να επισκεφθούμε τη Λίνδο. Το χωριό θεωρείται το πιο ζεστό μέρος όλης της Ευρώπης και γι αυτό, αν και τέλη Μάη, καλό είναι να το αποφεύγει κανείς τις μεσημεριανές ώρες. Ή νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα είναι καλύτερα. Εμείς διαλέξαμε το δεύτερο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Κάμειρος, Ιάλυσος και Λίνδος, γιοι του Κέρκαφου, γιου του Θεού Ήλιου και της Νύμφης Ρόδου μοίρασαν το νησί στα τρία και έχτισαν από μια πόλη στην οποία έδωσαν ο καθένας το όνομά του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λίνδος ιδρύθηκε από τον Δαναό και τις 50 κόρες του, τις Δαναΐδες.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα τον Τληπόλεμο.

Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια ιστορία που ξεκινά μερικές χιλιάδες χρόνια πριν με την μεγάλη ακμή της την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αι π.Χ.). Ήταν μάλιστα τόση η ναυτική της δύναμη, που της αποδίδουν τη δημιουργία του πρώτου Ναυτικού Δίκαιου (“Νόμος Ροδίων Ναυτικός”), του σύνολου των κανόνων που ρύθμιζαν τις σχέσεις των ναυτικών και των εμπόρων, που εμπορεύονταν μέσω της θάλασσας.

Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού οικισμού και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου και ο τρίτος σε επισκεψιμότητα της Ελλάδας, μετά την Ακρόπολη των Αθηνών και το Ανάκτορο της Κνωσού.

Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), ενώ η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.

Από τη Ρόδο και από τη Λίνδο πέρασαν και άφησαν το σημάδι τους οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Ιωαννίτες Ιππότες.

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 4ο

(συνέχεια από Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!)

29-30 Μαΐου 2022

Λίγο μετά τις 10 το επόμενο πρωί

Τελευταίες εικόνες της Νορβηγίας!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12^ο

(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)

29-30 Μαΐου 2023

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.

Με καλούς φίλους στον Πλατανιστό!

 3 Αυγούστου 2026

Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).

Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.

Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!

 2 Αυγούστου 2026

Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου

Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11^ο

(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)

28-29 Μαΐου 2023

Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.

Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10^ο

(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)

26-27 Μαΐου 2023

Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).