8 Δεκεμβρίου 2025
και μια ακουαρέλα του Θεόφιλου Κένταρχου (γ. Κέρκυρα 1934).
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
8 Δεκεμβρίου 2025
και μια ακουαρέλα του Θεόφιλου Κένταρχου (γ. Κέρκυρα 1934).
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
16 Ιανουαρίου 2026
Είναι
κάποια γεγονότα που καθορίζουν την ιστορία ενός τόπου ή και την ιστορία
γενικότερα και βέβαια συνδέονται με τον τόπο στον οποίο έγιναν. Η Ελληνική
ιστορία έχει πολλά τέτοια. Π.χ. οι μάχες των Περσικών πολέμων. Μια από αυτές
έγινε το 480 π.Χ. Στο στενό ανάμεσα στη Σαλαμίνα και την Αττική έγινε η
ναυμαχία ανάμεσα στον Περσικό και τον Ελληνικό στόλο με νίκη του ελληνικού.
Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους των Περσικών πολέμων και της αποτυχίας των
Περσών να διεισδύσουν και να κατακτήσουν Ευρωπαϊκά εδάφη.
26 Ιανουαρίου 2026
Το Σάββατο που μας πέρασε (24/1/26) έφυγε από κοντά μας ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και διανοητής και πάνω απ’ όλα ένας πολύτιμος φίλος. Ο Νίκος Ζήβας πάλεψε γερά με το τέρας αλλά νικήθηκε. Για όσους τον γνωρίσαμε και μας τίμησε με τη φιλία και την αγάπη του θα είναι πάντα εδώ.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 3ο
(συνέχεια από Στο νησί του
Πανορμίτη! β΄)
27-28 Μαΐου 2022
Λίγο
μετά τις 8 το βράδυ
17 Νοεμβρίου 2025
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 2ο
(συνέχεια από Στονησί του Πανορμίτη! α΄)
26-27 Μαΐου 2022
Στην
άλλη άκρη του νησιού στο νότο είναι ένας πολύ κλειστός κόλπος. Πάνορμο τον
λένε. Εκεί βρίσκεται ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα των Δωδεκανήσων και
του Αιγαίου ολόκληρου. Είναι το μοναστήρι του Ταξιάρχη, του Αρχάγγελου Μιχαήλ,
που λόγω της θέσης του τον λένε απλά «Πανορμίτη».
Ήταν
το πολύ μακρινό 1980, που έκανα τη θητεία μου στο Παρθένι της Λέρου, όταν είδα
το όνομα αυτό γραμμένο στο πλάι του καραβιού που ένωνε τα νησιά των
Δωδεκανήσων, του θρυλικού «Πανορμίτη» και το άκουσα σαν μικρό όνομα σε κάποιους
φαντάρους από τα γύρω νησιά. Με εντυπωσίασε πολύ, ρώτησα και έμαθα.
Αν και δεν είναι γνωστό πότε χτίστηκε το μοναστήρι, υπάρχουν
ενδείξεις ότι ανεγέρθη γύρω στο 450 μ.Χ., στο σημείο όπου βρισκόταν αρχαίος
ναός του Απόλλωνα. Το καθολικό της Μονής πήρε τη σημερινή του μορφή τον
18ο αιώνα και το καμπαναριό, που είναι χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ, είναι του 1911.
17 Οκτωβρίου 2025
Στον πιο κεντρικό δρόμο του Περιστερίου, στην Παναγή Τσαλδάρη απέναντι από το δημαρχείο και την Ευαγγελίστρια,
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 1ο
24-26 Μαΐου 2022
Ήταν
Απρίλης του 2003 και το υπέροχο ταξίδι στη Φινλανδική Λαπωνία έφτανε στο τέλος
του. Στο αεροπλάνο από το Ivalo προς το Ελσίνκι, στο
δρόμο της επιστροφής, πιάνουμε κουβέντα με έναν Φινλανδό, που κάθεται δίπλα
μου.
-Από
πού είστε;
-Από
την Ελλάδα
-Πολύ
όμορφη χώρα. Έχω πάει 3 φορές. Στην Κω, τη Ρόδο και τη Σαντορίνη.
-Εγώ
δεν έχω πάει σε κανένα από αυτά τα νησιά
Με
κοιτάζει σαν να βλέπει εξωγήινο.
-Και
τι θέλετε εδώ πάνω;
-Που
να σου εξηγώ.
Πέρασαν 19 ολόκληρα χρόνια και η κατάσταση για μένα δεν έχει αλλάξει. Έχω βρεθεί σε 40 χώρες εκτός Ελλάδας και σε αυτά τα νησιά δεν αξιώθηκα. Αφήνω στην άκρη κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες (και όμως υπάρχουν κι αυτές) και λέω στη Σοφία: Φέτος μετά την Ιταλία θα πάμε Δωδεκάνησα και μάλιστα Ρόδο. Δεν παίρνει αναβολή. Η Σοφία εδώ και καιρό μου το λέει και έτσι δεν έχει αντίρρηση. Κάνουμε προγράμματα για Απρίλιο και Ιούνιο, αλλά ως γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Μια σοβαρή αναποδιά μας αναγκάζει να ακυρώσουμε το ταξίδι στην Ιταλία και αφού την αποκαθιστούμε «σκάει» ο γάμος. Γάμος δικού μας παιδιού μέσα στο ταξίδι στα Δωδεκάνησα. Νέα αλλαγή. Ψάξιμο, ακυρώσεις, νέες κρατήσεις, αλλαγές σε ξενοδοχεία και το ταξίδι τακτοποιείται, έστω και με κάποια οικονομική επιβάρυνση.
3 Ιανουαρίου 2026
Είναι κάποιοι τόποι, που τους απαξιώνεις, έτσι χωρίς λόγο και τους κρατάς έξω από τα εκδρομικά σου σχέδια, ακόμα κι αν είναι δίπλα σου.
Ένας
τέτοιος τόπος για μένα ήταν η Κινέτα. Θυμάμαι μικρό παιδί τη μακαρίτισσα τη
μάνα μου να πηγαίνει εκεί για μπάνιο. Σαν τις περισσότερες οικογένειες εκείνα
τα χρόνια δεν είχαμε αυτοκίνητο. Έτσι για τα καλοκαιρινά μας μπάνια
χρησιμοποιούσαμε τα μέσα συγκοινωνίας ή κάποια πρακτορεία που έβαζαν (και
βάζουν ακόμα) πούλμαν για τις διάφορες παραλίες της Αττικής.
Ίσως η δυσκολότερη χρονιά της ζωής μου, μιας και σε προσωπικό επίπεδο ήρθαν έτσι τα πράγματα που σε όποιον και να το πεις δεν θα το πιστέψει.
Για το πρώτο μισό αυτής της χρονιάς είχαμε προγραμματίσει αρκετά ταξίδια εκτός και κυρίως εντός. Για τον Ιανουάριο ένα τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία, για το Πάσχα δύο εβδομάδες στη Νότια Ιταλία (Καμπανία και Απουλία) με τους Ελβετούς φίλους μας, ταξίδι το οποίο θα συνεχίζονταν για άλλη μια εβδομάδα στην Ιθάκη και για τον Μάϊο και τον Ιούνιο ένα 20μερο σε Σποράδες και μετά ορεινή Λάρισα.
Αλλά όπως είναι γνωστό, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια». Από ότι φάνηκε στη συνέχεια, δεν έβαλε απλά τα γέλια. Ξεκαρδίστηκε.
Τον Μάρτιο ένα τσεκάπ ρουτίνας και κάποιες εξετάσεις δείχνουν σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά και ξεκινάνε διάφορες εξετάσεις και απόφαση για χειρουργείο bypass. Φυσικά από εκεί και πέρα ακυρώνονται όλα τα σχέδια για ταξίδι.
Το χειρουργείο διπλού bypass προγραμματίστηκε και πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου. Όλα πήγαν μια χαρά με την επέμβαση αλλά το ίδιο βράδυ φεύγει από τη ζωή, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από ΧΑΠ, ο κατά 3,5 χρόνια μικρότερος αδελφός μου, γεγονός που μου κρατάνε κρυφό για 4 μέρες. Πρώτο χαστούκι σε μια πολύ δύσκολη για την υγεία μου στιγμή. Βγαίνω από το νοσοκομείο και δύο μέρες μετά μπαίνει ο μικρός μου αδελφός με επιθετική επιδείνωση καρκίνου, που κατά τ’ άλλα φαινόταν να πηγαίνει καλά. Τρεις μέρες μετά και 10 από το «φευγιό» του μεσαίου μας, φεύγει και αυτός αφήνοντάς με μόνο και με ανείπωτο πόνο. Πώς να παλέψεις τόσα χαστούκια μαζί; Η οικογένειά μου, οι νύφες μου, τα ανίψια μου, παρά το δικό τους πόνο, «πέφτουν» όλοι μαζί πάνω μου να με προστατέψουν όσο γίνεται απ’ αυτήν την «κατάρα».
Η αποθεραπεία, σωματική και ψυχική, ήταν μακρά. Δύο μήνες να μην μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα από τις συνηθισμένες μου ασχολίες. Τι να κάνουμε όμως. Τουλάχιστον από άποψη υγείας φαίνεται πως γλυτώσαμε τα χειρότερα (προς το παρόν).
Αφού πέρασε το καλοκαίρι και τα πράγματα κάπως στρώσανε, μπορέσαμε να κάνουμε κάποια ταξίδια μέσα στον Οκτώβριο.
Η
χρονιά τελείωσε γενικά με ταξιδιωτική απραξία εκτός από μια ημερήσια εκδρομή.
22 Νοεμβρίου 2025
22 Νοεμβρίου 2025
13 Νοεμβρίου 2025
-Τροφώνιος, Έρκυνα, Λιβαδειά.
-Ώπα! Τα δύο πρώτα τι είναι; Και τι σχέση έχουν με τη Λιβαδειά;
-Ξέρω, τη Λιβαδειά την ξέρουν όλοι για τα σουβλάκια της. Έλα όμως που ο Τροφώνιος και η Έρκυνα ταυτίζονται με τη Λιβαδειά.
-Και ποιοι ήταν αυτοί;
-Ο Τροφώνιος ήταν μυθικός αρχιτέκτονας και στη Λιβαδειά λατρευόταν σαν χθόνιος θεός και μάντης, που είχε το μαντείο του εκεί. Η Έρκυνα ήταν κόρη του, συντρόφισσα της κόρης της θεάς Δήμητρας Περσεφόνης και Νύμφη της ομώνυμης πηγής στη Λιβαδειά. Σήμερα με αυτό το όνομα είναι γνωστό το ποτάμι που πηγάζει στην περιοχή της Κρύας και διασχίζει τη Λιβαδειά. Είναι από τα πιο όμορφα αστικά φυσικά τοπία στη χώρα μας. (ένας φανταστικός διάλογος)
18 Σεπτεμβρίου 2025
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 18ο -τελευταίο
(συνέχεια από Οδηγώνταςγύρω από το βουνό των Θεών!)
31 Οκτωβρίου 2022
.jpg)
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 17ο
(συνέχεια από Στην πόλη του Σακουλέβα!)
30 Οκτωβρίου 2022
Φεύγοντας από τη Φλώρινα και μετά από 2.30 ώρες φτάσαμε στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για δύο βράδια στη Λεπτοκαρυά Πιερίας. Φάγαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε νωρίς να ξεκουραστούμε. Η μέρα ήταν πολύ “μεγάλη” και κουραστική, γεμάτη όμως με πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες.
Το επόμενο πρωί, αφού φάγαμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της μέρας ξεκινήσαμε.
Πολλά χρόνια πριν (Μακεδονία 1993) κάναμε διακοπές στα παράλια της Πιερίας. Είχαμε τότε ανέβει στον Όλυμπο, αλλά είχαμε κάνει και κάποιες διαδρομές γύρω από το Θεϊκό βουνό, κυρίως στα βόρεια και τα δυτικά του. Μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα τοπία, όπως τα μοναδικά Στενά της Πέτρας, μεταξύ Ολύμπου και Πιερίων αλλά και κάποια υπέροχα χωριά, όπως ο Άγιος Δημήτρις Πιερίας ή το Λιβάδι Ελασσόνας. Αν και ξαναβρεθήκαμε στην περιοχή της Πιερίας και του Ολύμπου το 2005 (Στη γη των Θεών!), στο Λιβάδι και τον Άγιο Δημήτρη δεν είχαμε ξαναπάει. Έτσι σε αυτό το ταξίδι είπαμε να ξαναδούμε διάφορα ενδιαφέροντα που είχαμε πάει τότε, όπως αυτά τα χωριά και να το συνδυάσουμε με τη νότια πλευρά του Ολύμπου, που δεν την είχαμε επισκεφτεί ποτέ.
Αυτή τη διαδρομή θα κάναμε εκείνη τη μέρα ξεκινώντας από τα νότια του βουνού, περιοχή που ανήκει στο νομό Λάρισας.
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 16ο
(συνέχεια από Το ζωγραφιστό τζαμί! )
29 Οκτωβρίου 2022
Από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων σε λιγότερο από 20χμ μπήκαμε στη Φλώρινα
15 χρόνια! Απίστευτο! Πότε πέρασαν τόσα χρόνια; Χρόνια γεμάτα ταξίδια, πραγματικά και πολιτιστικά και εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Με το ίδιο πάθος για ταξίδι αλλά και συμμετοχές σε πολιτιστικά γεγονότα, αν και με λιγότερα κουράγια, συνεχίζουμε να “φορτώνουμε” το δισάκι μας με εντυπώσεις και εικόνες, που πρώτα απ’ όλα εντυπωσίασαν ή και μάγεψαν το νου και την καρδιά μας.
Η ευχή για τα φετινά γενέθλια είναι “να είμαστε εμείς καλά για να ταξιδεύουμε και να μεταφέρουμε στο δισάκι όσα περισσότερα “καλούδια” γίνεται από τα ταξίδια αυτά”.
Χρόνια σου πολλά καλό μου δισάκι!
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 15ο
(συνέχεια από Η Πρωτεύουσα της υπερβολής!)
28-29 Οκτωβρίου 2022
Είχε έρθει η ώρα να κάνουμε μια μεγάλη βόλτα στα δυτικά της χώρας και θα ξεκινάγαμε από την άτυπη πρωτεύουσα των Αλβανόφωνων της χώρας.
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 14ο
(συνέχεια από Του Κορβίνου το καστέλι!!)
26-27 Οκτωβρίου 2022
Το επόμενο πρωί σαν σηκωθήκαμε
1 Οκτωβρίου 2025
Πάνε πολλά χρόνια, που σαν καθηγητής έκανα άλλο ένα πολιτιστικό πρόγραμμα με μια ομάδα μαθητές και κάποιους συναδέλφους. Το θέμα εκείνου του προγράμματος αφορούσε τους “Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας. Τότε ψάχνοντας έπεσα σε μια φωτογραφία που με συγκλόνισε.
28 Σεπτεμβρίου 2025
Πέρασαν 84 χρόνια από την 27η Σεπτεμβρίου του 1941, όταν εκπρόσωποι τεσσάρων πολιτικών κομμάτων αποφάσισαν την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ), του σημαντικότερου αντιστασιακού φορέα στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Στην πραγματικότητα το ΕΑΜ επωμίστηκε, αν όχι το σύνολο, το μέγιστο μέρος της αντίστασης κατά του κατακτητή και των ντόπιων συνεργατών του, με μεγάλες νίκες αλλά και μεγάλες απώλειες, κυρίως σε έμψυχο υλικό.
Στο Βαθύ της Ιθάκης είδαμε μνημείο αφιερωμένο στο ΕΑΜ και τις ένοπλες οργανώσεις του ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ και ΕΛΑΝ. Βρίσκεται στο χώρο όπου μέχρι το σεισμό του 1953 βρισκόταν η εκκλησία “Παναγούλα (Κοίμηση Θεοτόκου) του Κόντε” του 18ου αι.
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
13 Σεπτεμβρίου 2025
Το Ψαροχώρι Άγιοι Απόστολοι, επίνειο του χωριού Πετριές του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου στην Εύβοια, απέχει περίπου 70χμ βόρεια της Καρύστου. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή έχει 565 μόνιμους κάτοικους.
(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)
Καλοκαίρι 2025
Άγιος Νικόλαος. Η Κεντρική εκκλησία της πόλης της Καρύστου, βρίσκεται κάτω και δεξιά (ανατολικά) του Δημαρχείου. Πρόκειται για εντυπωσιακό κτίσμα με διπλό καμπαναριό στην πρόσοψη και ψηλό τρούλο.
8 Σεπτεμβρίου 2025
Η Alchemy Gallery Art Studio στην Κάρυστο υποδέχεται την ατομική έκθεση της Elena Tschaikowski με τίτλο «Soil with Soul».
24 Αυγούστου 2025
Και φέτος τα βράδια του καλοκαιριού στην Κάρυστο, η “μουσική υπόκρουση” προέρχεται από την κιθάρα και την όμορφη φωνή του νεαρού μουσικού που είχαμε δει και την προηγούμενη χρονιά (Ένας "Χαΐνης" στο λιμάνι της Καρύστου!). Ευρύ το ρεπερτόριο, όμορφα τραγούδια και ακόμα πιο όμορφες οι εικόνες και τα ακούσματα.
Περνώντας από εκεί τον άκουσα να παίζει το “Σεβάχ ο Θαλασσινός”, το υπέροχο τραγούδι των Μ. Λοΐζου και Λ. Παπαδόπουλου. Το τραγούδι αυτό, εκτός των άλλων ευτύχησε σε μια μοναδική εκτέλεση από τον ίδιο το Λοΐζο, εκτέλεση με την οποία λίγοι “τόλμησαν να αναμετρηθούν”. Η εκτέλεση του φίλου μας ήταν “τίμια” και θάλεγα αρκετά ως πολύ καλή.
Μπράβο σου παλικάρι μου! Σε ευχαριστούμε πολύ!
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 13ο
(συνέχεια από Timisoara, εκεί που ξεκίνησε η ανατροπή!)
25 Οκτωβρίου 2022
Περίπου 160χμ ανατολικά της Τιμισοάρα είναι μια πόλη, που υπήρξε μεγάλο κέντρο βιομηχανίας, κυρίως χαλυβουργίας. Είναι η Χουνεντοάρα. Λόγω της βιομηχανίας της ο πληθυσμός της πριν μερικές δεκαετίες είχε φτάσει τους 86.000 κάτοικους, ενώ σήμερα, που η βιομηχανία έχει παρακμάσει έχει περίπου 50.000 κάτοικους. Το όνομά της το οφείλει στην οικογένεια Ουνυάδη ή Κορβίνου.
«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»
2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 12ο
(συνέχεια από Arad, πόλη στον ποταμό Mures!)
24 Οκτωβρίου 2022
Ήταν το 1989, όταν το καθεστώς Τσαουσέσκου επιχείρησε να απελάσει τον αντιφρονούντα προτεστάντη πάστορα της Τιμισοάρα Λάσλο Τόκες (ουγγρικής καταγωγής), μετά από μια κρυφή τηλεοπτική συνέντευξη σε Καναδικό κανάλι, όπου κατηγορούσε το καθεστώς. Η ουγγρική κοινότητα της πόλης ξεσηκώθηκε για να τον υποστηρίξει. Την ακολούθησαν και άλλοι Ρουμάνοι και σε λίγο ο ξεσηκωμός είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Ο Νικολάε Τσαουσέσκου και η γυναίκα του Έλενα, στις 22 Δεκεμβρίου προσπάθησαν να φύγουν, αλλά συνελήφθησαν και μετά από μία σύντομη δίκη καταδικάστηκαν και την ημέρα των Χριστουγέννων εκτελέστηκαν. Το καθεστώς κατέρρευσε και ήταν το τελευταίο του συμφώνου της Βαρσοβίας και το μόνο που ο ηγέτης του εκτελέστηκε. Αυτά τα γεγονότα χάρισαν στην Τιμισοάρα το τίτλο της “γενέτειρας της Ρουμανικής Επανάστασης” (Revoluția română)