Σάββατο 13 Ιουλίου 2024

Ένα –σταν στην Ευρώπη!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 7ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για μια Αρμένικη επίσκεψη!)

 
8 Μαΐου 2024
 
 
-Ξέρεις πως υπάρχει ένα –σταν στα όρια Ευρώπης-Ασίας και μάλιστα από τους περισσότερους θεωρείται πως ανήκει στην Ευρώπη;
--σταν στην Ευρώπη;
-Και όμως ναι. Είναι το Χαγιαστάν.
-Τι είναι τούτο πάλι;
-Δεν ξέρεις; Και εγώ μέχρι πριν λίγο δεν ήξερα. Και μάλιστα είχα πάει και δεν ήξερα πως αυτό ήταν το Χαγιαστάν Νόμιζα απλά πως είχα πάει στην Αρμενία. Γιατί το Χαγιαστάν είναι η Αρμενία για τους Αρμένιους.
 
Είμαστε στο συνοριακό σταθμό της Bavra, έχοντας περάσει εύκολα το Γεωργιανό κομμάτι.
Όμως, επειδή το αυτοκίνητο το έχουμε νοικιάσει στη Γεωργία υπάρχει μια διαδικασία για να περάσει στην Αρμενία. Τρεις μέρες τουλάχιστον πριν παραλάβουμε το αυτοκίνητο είχαμε ενημερώσει το γραφείο ενοικίασης πως θα πηγαίναμε και Αρμενία. Είχαν ετοιμάσει τα σχετικά έγγραφα στα Αρμένικα και τα ρώσικα, ένα πάκο χαρτιών αρκετών σελίδων και με αυτά τα έγγραφα φτάσαμε στο Αρμένικο φυλάκιο. Αφού περάσαμε τον έλεγχο διαβατηρίων έπρεπε να πάρουμε την άδεια εισόδου για το αυτοκίνητο από ειδικό γραφείο. Η γραφειοκρατική αυτή διαδικασία πήρε πάνω από ώρα με εμένα να υπογράφω, ούτε ξέρω πόσα χαρτιά και χωρίς επίσης να ξέρω τι υπογράφω μιας και όλα ήταν στα Αρμένικα, σε μια γραφή δηλαδή εντελώς ακατανόητη. Η υπάλληλος έκανε φιλότιμες προσπάθειες σε όσα αγγλικά ήξερε εκείνη και όσα ξέρω εγώ να μου δώσει να καταλάβω τι ήταν αυτά τα χαρτιά και με τα πολλά τελειώσαμε. Έπρεπε να κάνω και ασφάλεια. Σε άλλο κτίριο αυτό. Θα μέναμε 6 μέρες στην Αρμενία, αλλά το ελάχιστο ασφάλισης ήταν 23,00€ για 10 μέρες και αυτά σε δολάρια ή ευρώ (τα ρέστα ήταν ευρώ και Αρμένικα ντραμ). Τέλος καλό, όλα καλά. Ώρα να ξεκινήσει το οδικό μας ταξίδι στην Αρμενία.
 
Ξεκινώντας θα ήθελα να πω πως τα τελευταία χιλιόμετρα σε Γεωργιανό έδαφος, το τοπίο είχε αλλάξει δραματικά.
Κινούμασταν σε ένα υψίπεδο με ελάχιστη βλάστηση και στον ορίζοντα χιονισμένες βουνοκορφές.
Οι εικόνες γίνονταν ακόμα πιο εντυπωσιακές με τα σύννεφα που στόλιζαν τον ουρανό.
Επειδή ως γνωστό η φύση δεν ξέρει από ανθρώπινα σύνορα, το ίδιο περίπου τοπίο συνεχίστηκε και στην Αρμένικη πλευρά.
Στη διαδρομή μας συναντήσαμε λίγα χωριά και αυτά μικρά. Προφανώς ο άγονος τόπος δεν μπορεί να υποστηρίξει μεγάλους οικισμούς.
Περίπου 50χμ μετά τα σύνορα μπήκαμε στην πόλη Γκιουμρί. Γνωστή στα χρόνια της Ρώσικης αυτοκρατορίας σαν Αλεξαντροπόλ και σε αυτά της ΕΣΣΔ σαν Λενινακάν, πήρε το παλιό της όνομα μετά το 1991 και την ανεξαρτητοποίηση της χώρας. Με πληθυσμό που είναι περίπου 150.000 είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη μετά την πρωτεύουσα Γερεβάν. Θύμα κι αυτή της σεισμικής δραστηριότητας της περιοχής, το 1988 έχασε το 60% της, στον τότε σεισμό των 6,8 ρίχτερ.

Μπήκαμε και παρκάραμε στην κεντρική πλατεία Vardanants.
Είναι μια μεγάλη τετράγωνη πλατεία με σιντριβάνια στη δυτική μεριά
και ένα μνημειακό σύμπλεγμα περίπου στο κέντρο της. Το μνημείο αυτό αφορά την ιστορική μάχη του Βαρτανάτς, που έγινε το 451μ.Χ (περισσότερα εδώ).
Στην ανατολική πλευρά της πλατείας στέκει το εντυπωσιακό Δημαρχείο της πόλης,
στη νότια η εκκλησία του Αγίου Σωτήρος,
στη βόρεια  ο καθεδρικός της Παναγίας του Θεού ή της Παναγίας των Επτά Πληγών
και ο κινηματογράφος «Οκτώβρης», ενώ στη δυτική έχει καταστήματα, εστιατόρια και καφέ. Σε ένα από αυτά κάτσαμε να φάμε. Μέχρι να έρθει το φαγητό έκανα μια βόλτα ένα γύρο.
Δίπλα στον κινηματογράφο «Οκτώβρη» ξεκινά ο πεζόδρομος Abovyan
στον οποίο υπάρχουν όμορφα πέτρινα κτίρια,
ανάμεσα τους και η πινακοθήκη των Αδελφών Mariam και Eranuhi Aslamazyan.
Στην αρχή του πεζόδρομου στέκει το άγαλμα του Kirk Kerkorian, αμεριακανο-αρμένιου επιχειρηματία και δισεκατομμυριούχου (1917-2015).
Από τη βορειοδυτική γωνία της πλατείας ανηφορίζει η οδός Gayi. Και οι δύο αυτοί δρόμοι είναι πολύ τουριστικοί, γεμάτοι με τα σχετικά μαγαζιά.
Γύρισα και κάτσαμε να φάμε.
Μετά το φαγητό κάναμε μια μικρή βόλτα γύρω στην πλατεία και μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να συνεχίσουμε.
Μετά από περίπου 120χμ και όταν πια είχε αρχίσει να σουρουπώνει φτάσαμε στο Γερεβάν. Μας πήρε λίγο να βρούμε το χόστελ που είχαμε κλείσει, αλλά τελικά όλα καλά. Βρισκόμασταν πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης
και λίγο μετά βγήκα να πάω να κάνω λίγο συνάλλαγμα. Στην Αρμενία όλα «παίζουν» με πολλά μηδενικά. Και αυτό γιατί το 1,00€ ισούται με περίπου 415 αρμένικα ντράμ (δράμια, που έλεγε μια ψυχή). Οι παλιοί θα θυμούνται τα πολλά μηδενικά, τότε που το 1,00€ ήταν 340,75 δραχμές. Εκείνους τους καιρούς μου θύμισε η Αρμενία.
Όλα τα μεγάλα σούπερ μάρκετ στο Γερεβάν και τις άλλες μεγάλες πόλεις δουλεύουν όλο το 24ωρο και έχουν μέσα ανταλλακτήρια. Σε ένα τέτοιο πήγα, πήρα περίπου 125.000 ντραμ, πλήρωσα το δωμάτιο και μείνανε και λίγες χιλιάδες για τα πρώτα έξοδα.
Γυρνώντας πήρα κάτι να τσιμπίσουμε. Φαΐ, λίγο στον υπολογιστή και ετοιμαζόμαστε να ξαπλώσουμε.
Ας πούμε όμως μερικά πράγματα για τη χώρα που μόλις είχαμε φτάσει.
Η Αρμενία είναι μια περίκλειστη χώρα της Υπερκαυκασίας. Βρίσκεται ανάμεσα σε μια θάλασσα (Μαύρη) και μια τεράστια λίμνη, που τη λένε θάλασσα (την Κασπία) χωρίς όμως να φτάνει σε καμιά από αυτές. Έχει έκταση περίπου 30.000 km2 (κάτι λιγότερο από το ¼ της Ελλάδας) και την κατοικούν περίπου 3.000.000 ψυχές. Η πολυποίκιλη και πολύπαθη ιστορία της ανάγκασε κάποια ακόμα εκατομμύρια αρμένιους να σκορπιστούν σε όλο τον κόσμο. Κάμποσες χιλιάδες έχουν φτιάξει τη ζωή τους και στην Ελλάδα..
Η ονομασία της χώρας στην Αρμένικη γλώσσα προέρχεται από το όνομα Χαΐκ. Κατά τον Μεσαίωνα, το όνομα αυτό επεκτάθηκε σε Χαγιαστάν με την προσθήκη της περσικής κατάληξης –σταν (που σημαίνει χώρα, τόπος). Το όνομα κατά την παράδοση προέρχεται από τον Χαΐκ, μυθικό γενάρχη των Αρμενίων και δισέγγονο του Νώε, που σύμφωνα με τον Μωυσή της Κορέν, νίκησε τον Βαβυλώνιο βασιλιά Μπελ το 2492 π.Χ. και εγκαταστάθηκε μαζί με τον λαό του στην περιοχή του όρους Αραράτ. Δεν υπάρχει ωστόσο επιβεβαιωμένη περαιτέρω εξήγηση του ονόματος.
Οι Αρμένιοι κατάγονται από τους αρχαίους Χουρρίτες οι οποίοι από την 3η χιλιετία π.Χ. δημιούργησαν αξιόλογους πολιτισμούς στα υψίπεδα που περιβάλλουν το Αραράτ, πάνω στο οποίο, σύμφωνα με την ιουδαϊκή και χριστιανική πίστη, προσάραξε η κιβωτός του Νώε μετά τον κατακλυσμό.
Γύρω στο 600 π.Χ. ιδρύθηκε το Βασίλειο της Αρμενίας από τη Δυναστεία των Οροντιδών. Το βασίλειο έφτασε στην ακμή του κατά το 95-66 π.Χ., την εποχή του Τιγράνη του Μεγάλου, και ήταν ένα από τα πιο ισχυρά βασίλεια της περιοχής.
Η στρατηγική της θέση προκάλεσε την εισβολή πολλών λαών ανά τους αιώνες, όπως οι Ασσύριοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, οι Άραβες, οι Μογγόλοι, οι Πέρσες, οι Οθωμανοί και οι Ρώσοι.
Στις αρχές του 4ου αιώνα η Αρμενία έγινε το πρώτο κράτος στην ιστορία που υιοθέτησε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία. (περισσότερα εδώ)
Όπως βλέπουμε η χώρα αυτή έχει μια τεράστια ιστορία.
Καλώς ήρθαμε στο Χαγιαστάν, καλώς ήρθαμε στην Αρμενία!
 
 
 (το ταξίδι συνεχίζεται )
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
 



Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024

«η συμβιωτική περιπέτεια», μια βιβλιοπαρουσίαση!

 30 Ιουνίου 2024
 
 
Τελευταία μέρα του Ιούνη, τρίτη μέρα στην Κάρυστο και πάμε να παρακολουθήσουμε μια παρουσίαση βιβλίου. Μα που αλλού; Στη Χόβολη βέβαια! Στη φιλόξενη και καλόγουστη αυλή της.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

Στα μέρη της Κολχίδας!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 5ο

(συνέχεια από Στη Batumi Boulevard…..υπό βροχή!)

 

6-7 Μαΐου 2024

 


Κάποτε στον Ορχομενό της Βοιωτίας βασίλευε ο Αθάμαντας. Παντρεύτηκε τη θεά Νεφέλη και έκανε μαζί της τον Φρίξο και την Έλλη. Όμως τη χώρισε και παντρεύτηκε την Ινώ. Αυτή με δόλιο τρόπο τον έπεισε να θυσιάσει τα παιδιά της Νεφέλης για να ξανακαρπίσει, τάχα, η γη. Η Νεφέλη όμως πρόλαβε και έστειλε ένα κριάρι με χρυσό μαλλί να πάρει τα παιδιά. Το ταξίδι τους ήταν μακρινό και πάνω από τα στενά που ενώνουν το Αιγαίο με την Προποντίδα η Έλλη έπεσε και πνίγηκε. Από τότε τα στενά τα είπανε Ελλήσποντο. Ο Φρίξος έφτασε με το χρυσόμαλλο κριάρι στη μακρινή Κολχίδα, στην άλλη άκρη της Μαύρης Θάλασσας (Εύξεινου Πόντου), όπου ο βασιλιάς Αιήτης τον καλοδέχτηκε δίνοντάς του για γυναίκα την κόρη του Χαλκιόπη. Ο Φρίξος θυσίασε το κριάρι και χάρισε το χρυσόμαλλο δέρας (την προβιά του δηλ.) στον Αιήτη. Αυτός το κρέμασε σε μια βελανιδιά στο δάσος του θεού Άρη και έβαλε έναν ακοίμητο δράκο να το φυλάσσει.
Αυτός είναι ο μύθος του «Χρυσόμαλλου Δέρατος».
Έχουμε όμως άλλον ένα μύθο, που συνδέεται όπως θα δούμε με την περιοχή που βρισκόμασταν.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. Στην Ιωλκό της Θεσσαλίας ήταν βασιλιάς ο Αίσονας, τον οποίο με κάποιο τρόπο ανέτρεψε ο ετεροθαλής αδερφός του Πελίας (όπως βλέπουμε χαμός γινόταν με τα σόγια και τότε). Ο Αίσονας είχε στείλει το μικρό γιό του Ιάσωνα στο Πήλιο για να τον αναθρέψει ο Κένταυρος Χείρωνας, που του δίδαξε την ιατρική (Ιάσων=αυτός που θεραπεύει). Όταν ο Ιάσωνας μεγάλωσε γύρισε να διεκδικήσει το θρόνο από τον θείο του. Πηγαίνοντας έχασε το ένα του σανδάλι. Όταν τον είδε ο Πελίας, που ένας χρησμός έλεγε πως πρέπει να φοβάται τον μονοσάνδαλο, φοβήθηκε και προσπάθησε να τον ξεφορτωθεί με την υπόσχεση πως αν του έφερνε το χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα θα του παρέδιδε το θρόνο. Ο Ιάσωνας μαζεύει την αφρόκρεμα των Ελλήνων ηρώων, αναθέτει σε ένα μεγάλο ναυπηγό, τον Άργο να του φτιάξει ένα καράβι, που το ονόμασε Αργώ και ξεκίνησε. Μετά από πολλές περιπέτειες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αλλά και στην Κολχίδα τα καταφέρνει με τη βοήθεια της Μήδειας, της μάγισσας κόρης του Αιήτη, που τον ερωτεύτηκε. Έτσι γύρισε και πάλι μετά από περιπέτειες, στην Ιωλκό. Το τι έγινε από εκεί και πέρα και τι έγινε ανάμεσα στον Ιάσωνα και τη Μήδεια είναι θέματα άλλων μύθων, που δεν μας ενδιαφέρουν εδώ.
Αυτός είναι λοιπόν ο μύθος της Αργοναυτικής Εκστρατείας η οποία και εκφράζει αλληγορικά τη δεύτερη ιστορική μεγάλη αποίκηση των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο.
Πως όμως συνδέονται οι δύο αυτοί μύθοι με την περιοχή της δυτικής Γεωργίας; Απλά εκεί βρισκόταν η Κολχίδα.
Η Κολχίδα ήταν ένα αρχαίο βασίλειο, στη σημερινή δυτική Γεωργία, στα ανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου και νότια του Καυκάσου. Γεωγραφικά, η περιοχή περιλαμβάνει τις περιοχές της σημερινής Αμπχαζίας και του Μπατούμι (αρχ.: Βάθυς) στη δυτική Γεωργία, και της Ριζούντας στην Τουρκία.
Στην περιοχή αυτή και κυρίως στα πιο ορεινά, στην περιοχή Σβανέτι είναι γνωστό πως υπάρχουν κοιτάσματα χρυσού στις πετρώδεις περιοχές αλλά και στα ρυάκια. Οι ντόπιοι συνήθιζαν (μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες) να βυθίζουν προβιές μέσα στα ρυάκια για να παγιδεύουν τα ψήγματα χρυσού, φτιάχνοντας έτσι «χρυσές προβιές». Αυτή η τεχνική, που εφαρμόζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια, οδηγεί τους γεωλόγους και τους ιστορικούς στο συμπέρασμα ότι η περιοχή είναι η ίδια περιοχή με την αρχαία Κολχίδα που αναφέρεται στον μύθο με το χρυσόμαλλο δέρας.
Οι αποικισμοί ως γνωστό είχαν κατά κύριο λόγο πολιτικά, δημογραφικά και κυρίως οικονομικά κίνητρα (εμπόρειο). Η ύπαρξη χρυσού στην περιοχή και η αναζήτηση των μυστικών εξόρυξης (προβιές γεμάτες με ψήγματα χρυσού) κάνουν σοβαρό το ενδεχόμενο ο μύθος του Ιάσονα και των Αργοναυτών να βασίζεται σε αληθινή αποστολή των αρχαίων με αυτό το σκοπό.
 

Κυριακή 23 Ιουνίου 2024

Κοιλαδογέφυρα μεγάλων διαστάσεων!

 20 Ιουνίου 2024

 


Ήταν περασμένες 6 το απόγευμα σαν έφτασε το πλοίο από τα Κύθηρα στη Νεάπολη Λακωνίας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μας.
Ψάχνοντας για κάτι ενδιαφέρον στο δρόμο για μια μικρή στάση, το μάτι μου έπεσε σε κάτι που φαινόταν σημαντικό.
Αρκετά κοντά στην Τρίπολη είναι ένα χωριό, που λέγεται Μάναρη ή Μάναρι, από το οποίο περνά το ομώνυμο ρέμα στο βάθος ρεματιάς, που όμως το τρένο της γραμμής Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα έπρεπε να περάσει.

Κυριακή 16 Ιουνίου 2024

Μια Αράχωβα και η Ακρόπολη των Αθηνών!

 11 Ιουνίου 2024

 


 
Το θερμόμετρο έδειχνε 39ο C όταν φύγαμε από την Αθήνα. Ο «πρώιμος» καύσωνας του Ιουνίου στο φόρτε του και εμείς φεύγουμε για λίγες μέρες σε ένα νησί που χρόνια θέλουμε να πάμε. Επιτέλους «θα βρούμε τα Κύθηρα»! Επειδή το καράβι θα έφευγε από τη Νεάπολη Λακωνίας νωρίς το επόμενο πρωί και για να μην έχουμε το άγχος να «μη χάσουμε το πλοίο της γραμμής», είχαμε κλείσει μια βραδιά σε ξενοδοχείο της Νεάπολης.
Το ταξίδι μέχρι τη Νεάπολη είναι περίπου 350χμ και πάνω από 4.30 ώρες. Είπαμε να το σπάσουμε με μια στάση για ξεκούραση και φαγητό. Ψάχνοντας στο χάρτη κατά μήκος της διαδρομής εντόπισα ένα χωριό από το οποίο έχουμε περάσει απ’ έξω 2-3 φορές, αλλά δεν είχαμε μπει ποτέ μέσα. Μια μικρή λοιπόν παράκαμψη και φτάσαμε στα 950μ υψόμετρο.

Κυριακή 9 Ιουνίου 2024

Στη Batumi Boulevard…..υπό βροχή!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 4ο

(συνέχεια από Εκεί που γεννήθηκε ο «Πατερούλης»!)

 

6 Μαΐου 2024

 

 
Ξημέρωσε η Δευτέρα του Πάσχα, βροχερή δυστυχώς.
Το προηγούμενο βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, που φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ο ξενοδόχος μας υποδέχτηκε με ένα μπουκάλι γεωργιανό κρασί και ένα Paska.

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2024

Εκεί που γεννήθηκε ο «Πατερούλης»!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 3ο

(συνέχεια από Tbilisi, η πρωτεύουσα του Sakartvelo! 2)

 

5 Μαΐου 2024

 

 

Ξημέρωσε η Κυριακή του Πάσχα. Μέρα βαριά από σύννεφα αλλά προς το παρόν μόνο με κάτι ψιχάλες.

Μετά το πρωινό, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε για τα δυτικά. Προορισμός μας το Βατούμ (Μπατούμι για τους ντόπιους) στις ανατολικές ακτές της Μαύρης θάλασσας περίπου 370χμ δρόμος.

Είχαμε όμως να κάνουμε μια στάση. Αυτή ήταν η πόλη Γκόρι, γύρω στα 86χμ δυτικά της Τυφλίδας. Μια πόλη με περίπου 48000 κατοίκους, μακριά ιστορία και γενέτειρα μιας από τις σημαντικότερες, όσο και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του 20ου αι. του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, γνωστότερου σαν Ιωσήφ Στάλιν (1878-1953), γνωστού επίσης και σαν «ο Πατερούλης».

Κυριακή 2 Ιουνίου 2024

Tbilisi, η πρωτεύουσα του Sakartvelo! 2

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 2ο

(συνέχεια από Tbilisi, η πρωτεύουσα του Sakartvelo! 1)

 

3-4 Μαΐου 2024

 

 

Το κεντρικότερο σημείο της πόλης της Τυφλίδας θα λέγαμε πως είναι η κυκλική πλατεία Ελευθερίας. Από αυτήν ξεκινούν έξι δρόμοι, μεταξύ των οποίων είναι και η λεωφόρος Shota Rustaveli, που πήρε το όνομά της από τον μεγάλο Γεωργιανό ποιητή του 12ου αιώνα Σότα Ρουσταβέλι (1172-1216), που ήταν συγγραφέας του έπους Vepkhvistqaosani που συχνά χαρακτηρίζεται ως εθνικό ποίημα της Γεωργίας. Είναι η κεντρικότερη λεωφόρος της πόλης, μιας και στις δύο πλευρές της βρίσκονται μερικά από τα σημαντικότερα κτίρια και ιδρύματά της. Ένα από αυτά είναι το Γεωργιανό κοινοβούλιο και ένα άλλο το κτίριο της Όπερας και Μπαλέτου, καθώς και διάφορα μουσεία.

Κυριακή 26 Μαΐου 2024

Tbilisi, η πρωτεύουσα του Sakartvelo! 1

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 1ο

2 Μαΐου 2024

 


Τι σχέση μπορεί να έχουν ο Νώε, ο Προμηθέας και ο Φρίξος; Απλά και οι τρεις σχετίζονται μυθολογικά, με τον ένα ή άλλο τρόπο, με την ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου, της μεγάλης οροσειράς ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, ανάμεσα στη Μαύρη θάλασσα και την Κασπία, της οροσειράς με τα ψηλότερα βουνά της Ευρώπης.

Ήταν καιρός που σχεδίαζα ένα ταξίδι σε αυτή την περιοχή. Ήρθε αυτή η ώρα και ξεκίνησα το ψάξιμο. Ο αρχικός σχεδιασμός περιλάμβανε τη Γεωργία, την Αρμενία και το Αζερμαϊτζάν, μιας και η Aegean είχε απευθείας πτήσεις και με τις τρεις πρωτεύουσες. Για αρχή έκλεισα τα εισιτήρια ξεκινώντας από το Μπακού και αφήνοντας το Ερεβάν για το τέλος μιας και οι σχέσεις του Αζερμαϊτζάν με την Αρμενία είναι εχθρικές και δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ τους. Έτσι θα έβαζα τη Γεωργία στη μέση, που οι σχέσεις της με τις δύο άλλες χώρες είναι καλές. Η κράτηση περιλάμβανε Αθήνα-Μπακού και Ερεβάν-Αθήνα με ενδιάμεση πτήση άλλης εταιρείας Μπακού-Τυφλίδα. Και άρχισε η δουλειά για τον σχεδιασμό του ταξιδιού. Λίγο καιρό μετά έρχεται ένα μήνυμα από την Aegean, που ούτε λίγο ούτε πολύ μας λέει πως λόγω αλλαγής του σχεδιασμού των δρομολογίων της καταργεί το δρομολόγιο για Μπακού. Άντε πάλι από την αρχή.

Τετάρτη 22 Μαΐου 2024

Πανόραμα Γκουνταούρι!

 16 Μαΐου 2024

 

 

Στον «Στρατιωτικό δρόμο», που συνδέει τη Γεωργία με τη Ρωσία μέσα από τον Καύκασο και σε υψόμετρο που ξεπερνά τα 2000μ. βρίσκεται το Γκουνταούρι (Gudauriμε το χιονοδρομικό του κέντρο.

Σάββατο 18 Μαΐου 2024

Διεθνής Ημέρα Μουσείων!

 17 Μαΐου 2024
Γεωργία-Τυφλίδα, Ιστορικό Μουσείο. Εκθέματα της κλασσικής εποχής

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), επιθυμώντας να αναδείξει το ρόλο των Μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, όρισε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι «να γίνουν τα Μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών, με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης και της αμοιβαίας κατανόησης, τη συνεργασία και την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς». Η είσοδος στα μουσεία είναι ελεύθερη.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/29




Κυριακή 5 Μαΐου 2024

Χρόνια πολλά!

 Ευχόμαστε σε όλους καλές γιορτές 

με υγεία και τα χαμόγελα όσων αγαπάτε και σας αγαπούν γύρω σας!

Χρόνια πολλά!





Κυριακή 28 Απριλίου 2024

Σάββατο 20 Απριλίου 2024

Αιγές, η Βασιλική Μητρόπολη των Μακεδόνων!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 2ο

(συνέχεια από Αναζητώντας τις ανθισμένες ροδακινιές!)

 

22 Μαρτίου 2024

 

 

Τρίτη και τελευταία μέρα στην Ημαθία, ξεκινήσαμε με τη Βεργίνα.

Ήταν το 1977, όταν η μικρή αυτή κωμόπολη της Ημαθίας γινόταν παγκόσμια γνωστή, μετά από την ανακάλυψη των ασύλητων βασιλικών τάφων από τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρόνικο (1919-1992). Ο ένας από αυτούς ταυτίστηκε με αυτόν του Φίλιππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα ερείπια του εντυπωσιακού ανάκτορου και το θέατρο σε συνδυασμό με τους τάφους «φώναζαν» ΑΙΓΕΣ.

Ο Ανδρόνικος διατύπωσε την πεποίθηση του πως εκεί ήταν οι αρχαίες Αιγές, η πρώτη πρωτεύουσα του Μακεδονικού βασιλείου.. Αν και υπάρχουν αντίθετες απόψεις, οι ανασκαφές που συνεχίστηκαν και από τον ίδιο, αλλά και μετά το θάνατό του δείχνουν να επαληθεύουν τις απόψεις του. Εκτός των Βασιλικών τάφων ανακαλύφθηκαν τα ερείπια μιας ολόκληρης και περίλαμπρης πόλης.

Τετάρτη 17 Απριλίου 2024

Χρήστος Μποκόρος: «Ύλης Μνήμη»!

 22 Μαρτίου 2024
 

 
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στο Πολυκεντρικό Μουσείο Αιγών, στη Βεργίνα Ημαθίας, στον τελευταίο χώρο πριν την έξοδο, που χρησιμοποιείται για περιοδικές εικαστικές εκθέσεις

Κυριακή 14 Απριλίου 2024

Γαλαξίδι, της ναυτοσύνης!

Τρεις ανοιξιάτικες μέρες στη Φωκίδα, μέρος 2ο

(συνέχεια από Τριζόνια, μια στάλα ομορφιάς στον Κορινθιακό!)

 

18-19 Απριλίου 2023

 

Το Γαλαξίδι βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Κορινθιακού κόλπου, περίπου 70χμ ανατολικά της Ναυπάκτου και περίπου 30χμ νότια της Άμφισσας, στη δυτική πλευρά του κόλπου της Ιτέας.

Η περιοχή χαρακτηρίζεται από συνεχή παρουσία με σημαντικά ευρήματα ήδη από τη Πρωτοελλαδική περίοδο. Κατά την περίοδο της αρχαιότητας, κατοικήθηκε από τους Οζολούς ή Εσπέριους Λοκρούς τον 8ο αιώνα π.Χ. Στη συγκεκριμένη θέση υπήρχε η αρχαία πόλη Χάλειον, που ήταν μια σημαντική πόλη με ιερό του Απόλλωνα και κάτοικους που ασχολούνταν κυρίως με τη ναυτιλία και συνεπώς με το εμπόριο.

Πέμπτη 11 Απριλίου 2024

Η «Κόρη της Βέροιας»!

 21 Μαρτίου 2024

 

Μέσα στο πάρκο-πλατεία Εληάς στη Βέροια υπάρχει, εκτός των άλλων, ένα εντυπωσιακό μπρούτζινο άγαλμα, μια γυμνής γυναίκας χωρίς χέρια. Πρόκειται για έργο του Βεροιώτη ζωγράφου και γλύπτη Θωμά Βαφείδη και έγινε το 1983 (περισσότερα για το έργο εδώ).  

Πρόκειται για αντίγραφο, σε μεγέθυνση, αρχαίου αγαλματιδίου, που βρέθηκε στη Βέροια το 1909 και βρίσκεται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου (περισσότερα εδώ).


θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

 

 

 


Κυριακή 7 Απριλίου 2024

Αναζητώντας τις ανθισμένες ροδακινιές!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 1ο

 20-21 Μαρτίου 2024


-Τι εικόνα είναι αυτή!!!

-Είδες; Οι ανθισμένες ροδακινιές στην Ημαθία.

-Και πότε γίνεται αυτό;

-Μάρτη μήνα, περίπου από τα μέσα και μετά.

-Ε, να πάμε τότε. Είναι και τα γενέθλιά σου.

Ένας φανταστικός διάλογος κοιτάζοντας μια εικόνα με τον κάμπο της Ημαθίας ντυμένο στα ροζ, όταν ανθίζουν οι ροδακινιές. Φανταστικός; Ε, δεν απέχει και πολύ από το να ήταν πραγματικός μιας και κάπως έτσι αποφασίσαμε αυτό το ταξίδι στη Μακεδονία. Για να δούμε με τα μάτια μας αυτό που βλέπαμε στην οθόνη ενός υπολογιστή.

Κυριακή 24 Μαρτίου 2024

Τριζόνια, μια στάλα ομορφιάς στον Κορινθιακό!

Τρεις ανοιξιάτικες μέρες στη Φωκίδα, μέρος 1ο

18 Απριλίου 2023

 

 

Τρίτη του Πάσχα και γύρω στο μεσημεράκι χαιρετάμε τους φίλους μας που μας φιλοξένησαν στην Πάτρα για τις γιορτές (Στην Πάτρα για Πάσχα-σκόρπιες εικόνες!) και ξεκινάμε για μια τριήμερη εκδρομή στη Φωκίδα. Αν και τα αρχικά σχέδιά μας ήταν να κάνουμε και κάποιες εκδρομές στα ορεινά του νομού, οι βροχές των προηγούμενων ημερών, αλλά και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας, μας απέτρεψαν. Αφορμή και γι άλλο ταξίδι στον πανέμορφο αυτό τόπο.

Περάσαμε τη γέφυρα και από το Αντίρριο πήραμε το δρόμο προς τα ανατολικά, που θα μας έφερνε στο Γαλαξίδι, τον τόπο διαμονής μας γι αυτές τις μέρες. Μια διαδρομή λίγο μεγαλύτερη από 80χμ με κάποιες στάσεις ενδιάμεσα.

Σάββατο 16 Μαρτίου 2024

Μαυροβούνιο, στην παλιά πρωτεύουσα!

Στα Βαλκάνια με το αυτοκίνητο….ξανά!

2018- Road Trip στα Βαλκάνια, μέρος 11ο

(Συνέχεια από Ποτάμια, λίμνες και έλατα στο Μαύρο-Βουνό!)

 

15-17 Ιουλίου 2018

 

(πρώην Ρώσικη πρεσβεία)

Η πόλη Τσέτινιε (Cetinje / Цетиње) είναι μια μικρή πόλη περίπου 14000 κατοίκων χτισμένη σε υψόμετρο 650μ πάνω από τη θάλασσα στα νοτιοδυτικά της χώρας. Ιδρύθηκε το 1482 από τον Ivan Crnojević (Иван Црнојевић, βασιλεία 1465-1490), όταν αυτός μετέφερε την πρωτεύουσα του βασιλείου του από το Obod εκεί, για λόγους ασφάλειας. Πέρασε τους αιώνες με τα πάνω της και τα κάτω της, ελεύθερη ή υποτελής. Από τα τέλη του 19ου αι μέχρι το 1946, που η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Ποντγκόριτσα / Τίτογκραντ, ήταν η πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μαυροβουνίου ή του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Γιουγκοσλαβίας και στο διάστημα αυτό αναπτύχθηκε πολύ και πλουτίστηκε με υπέροχα κτίρια αλλά και τα σημαντικότερα πολιτιστικά ιδρύματα της χώρας, όπως το Εθνικό Μουσείο, την Εθνική Βιβλιοθήκη, το αρχείο ή το Εθνικό Θέατρο της χώρας. Σήμερα είναι συμπρωτεύουσα (πραγματικά όμως, όχι κατ’ όνομα) μιας και εκεί είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και η έδρα του Υπουργείου Πολιτισμού, κάτι που δείχνει και τη μεγάλη πολιτιστική σημασία της πόλης.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...