Άγρια, «δωρική» ομορφιά!

1 Μαρτίου 2026

 

 

Ήρθε η ώρα της επιστροφής από την Κάρυστο και διαλέξαμε για άλλη μια φορά το δρομολόγιο από Νέα Στύρα για Αγία Μαρίνα στην απέναντι ακτή της Αττικής.

Φρεατίων αφήγησις 2!

Το 2020, μέσα σε εκείνη την εφιαλτική κλεισούρα της καραντίνας, για να γεμίσω το χρόνο μου, πέρναγα ώρες κοιτάζοντας φωτογραφίες από τα περασμένα χρόνια και τα ταξίδια. Τότε συνειδητοποίησα πως ανάμεσα στα αξιοθέατα που φωτογράφιζα, τράβαγα και φωτογραφίες από καπάκια φρεατίων που μου έκαναν εντύπωση, κυρίως από εικαστική άποψη. Έτσι το 2021 έκανα μια ανάρτηση παρουσιάζοντας καπάκια φρεατίων από τα ταξίδια μας στο εξωτερικό στο διάστημα μεταξύ 2008-2019. (Φρεατίων αφήγησις !). Από τότε στα ταξίδια μου φωτογραφίζω καπάκια φρεατίων, ανεξαρτήτως της εικαστικής τους εντύπωσης.

Ταξίδι στην Αίγυπτο. Έγινε κι αυτό!

 4-12 Φεβρουαρίου 2026

 

Όσοι μας γνωρίζουν ξέρουν πως λατρεύουμε τα ταξίδια όσο τίποτα άλλο. Τα οργανώνουμε και τα πραγματοποιούμε σχεδόν πάντα μόνοι μας. Άλλα εύκολα, άλλα όχι και τόσο, άλλα δύσκολα και τέλος κάποια «ανέφικτα», όσο κι αν λαχταράμε να τα κάνουμε. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με τις προσωπικές μας ανάγκες, κάτι που μπορεί να είναι και τις περισσότερες φορές είναι, διαφορετικό για την πλειοψηφία. Επειδή χρησιμοποιούμε αναπηρικό αμαξίδιο βασική αιτία για το πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι ένα ταξίδι είναι οι υποδομές πρόσβασης του προορισμού. Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες. Το κλίμα (οι θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την υγρασία των χωρών της Ν.Α. Ασίας είναι απαγορευτικές για το πρόβλημα της Σοφίας) ή οι συνθήκες υγιεινής είναι εξ ίσου σημαντικοί παράγοντες.

Ένα από τα «ανέφικτα» ταξίδια ήταν αυτό στην Αίγυπτο. Έλα όμως που τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου στη Γκίζα ήταν η χαριστική βολή στην επιφυλακτικότητα μας και έστω και με πολύ σκέψη και άγχος αποφασίσαμε να πάμε μερικές μέρες στην Αλεξάνδρεια και το Κάϊρο.

Δεν θα περιγράψω εδώ το πώς περάσαμε. Το αφήνω για όταν θα γράψω αναλυτικά γι αυτό το ταξίδι. Θα πω μόνο πως πήγαν όλα καλά και γυρίσαμε αλώβητοι διαγράφοντας τελικά το ταξίδι στην Αίγυπτο από τα «ανέφικτα». Για τη Σοφία ήταν τα καλύτερο που έχει κάνει ποτέ, κυρίως λόγω του ότι πιστεύαμε πως δεν θα το κάνουμε ποτέ.

Νάμαστε μόνο καλά και να κάνουμε κι άλλα ταξίδια, εφικτά και «ανέφικτα».

 

Αναμονή παρέα με Μυταρά και Κένταρχο!

8 Δεκεμβρίου 2025

Περιμένοντας να μας δει ο γιατρός χαζεύω του πίνακες που είναι ένα γύρω στην αίθουσα αναμονής. Δύο από αυτούς μου έκαναν εντύπωση και τους φωτογράφισα. Ένας του Δημήτρη Μυταρά (1934-2017) 

Στο νησί της Ναυμαχίας…άλλη μια φορά!

 16 Ιανουαρίου 2026

 

 

Είναι κάποια γεγονότα που καθορίζουν την ιστορία ενός τόπου ή και την ιστορία γενικότερα και βέβαια συνδέονται με τον τόπο στον οποίο έγιναν. Η Ελληνική ιστορία έχει πολλά τέτοια. Π.χ. οι μάχες των Περσικών πολέμων. Μια από αυτές έγινε το 480 π.Χ. Στο στενό ανάμεσα στη Σαλαμίνα και την Αττική έγινε η ναυμαχία ανάμεσα στον Περσικό και τον Ελληνικό στόλο με νίκη του ελληνικού. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους των Περσικών πολέμων και της αποτυχίας των Περσών να διεισδύσουν και να κατακτήσουν Ευρωπαϊκά εδάφη.

Καλό ταξίδι φίλε Νίκο!

 26 Ιανουαρίου 2026

 

 

Το Σάββατο που μας πέρασε (24/1/26) έφυγε από κοντά μας ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και διανοητής και πάνω απ’ όλα ένας πολύτιμος φίλος. Ο Νίκος Ζήβας πάλεψε γερά με το τέρας αλλά νικήθηκε. Για όσους τον γνωρίσαμε και μας τίμησε με τη φιλία και την αγάπη του θα είναι πάντα εδώ.

Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 3ο

(συνέχεια από Στο νησί του Πανορμίτη! β΄)

27-28 Μαΐου 2022

 

 

Λίγο μετά τις 8 το βράδυ

Το κορίτσι με τα περιστέρια!

 17 Νοεμβρίου 2025

Ένα ενδιαφέρον γκράφιτι στον τοίχο σχολείου της Νέας Ιωνίας, απέναντι από την πύλη Δ΄ του ΟΑΚΑ και που φαίνεται όταν περνάς από τη Σπύρου Λούη. Δυστυχώς δεν βρήκα καμιά πληροφορία για τη δημιουργία του.

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Στο νησί του Πανορμίτη! β΄

 Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 2ο

(συνέχεια από Στονησί του Πανορμίτη! α΄)

26-27 Μαΐου 2022

 

 

Στην άλλη άκρη του νησιού στο νότο είναι ένας πολύ κλειστός κόλπος. Πάνορμο τον λένε. Εκεί βρίσκεται ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα των Δωδεκανήσων και του Αιγαίου ολόκληρου. Είναι το μοναστήρι του Ταξιάρχη, του Αρχάγγελου Μιχαήλ, που λόγω της θέσης του τον λένε απλά «Πανορμίτη».

Ήταν το πολύ μακρινό 1980, που έκανα τη θητεία μου στο Παρθένι της Λέρου, όταν είδα το όνομα αυτό γραμμένο στο πλάι του καραβιού που ένωνε τα νησιά των Δωδεκανήσων, του θρυλικού «Πανορμίτη» και το άκουσα σαν μικρό όνομα σε κάποιους φαντάρους από τα γύρω νησιά. Με εντυπωσίασε πολύ, ρώτησα και έμαθα.

Αν και δεν είναι γνωστό πότε χτίστηκε το μοναστήρι, υπάρχουν ενδείξεις ότι ανεγέρθη γύρω στο 450 μ.Χ., στο σημείο όπου βρισκόταν αρχαίος ναός του Απόλλωνα. Το καθολικό της Μονής πήρε τη σημερινή του μορφή τον 18ο αιώνα και το καμπαναριό, που είναι χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ, είναι του 1911.

Παιδεία & Τεχνολογία!

 17 Οκτωβρίου 2025

Στον πιο κεντρικό δρόμο του Περιστερίου, στην Παναγή Τσαλδάρη απέναντι από το δημαρχείο και την Ευαγγελίστρια,

Στο νησί του Πανορμίτη! α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 1ο

 

24-26 Μαΐου 2022

 

Ήταν Απρίλης του 2003 και το υπέροχο ταξίδι στη Φινλανδική Λαπωνία έφτανε στο τέλος του. Στο αεροπλάνο από το Ivalo προς το Ελσίνκι, στο δρόμο της επιστροφής, πιάνουμε κουβέντα με έναν Φινλανδό, που κάθεται δίπλα μου.

-Από πού είστε;

-Από την Ελλάδα

-Πολύ όμορφη χώρα. Έχω πάει 3 φορές. Στην Κω, τη Ρόδο και τη Σαντορίνη.

-Εγώ δεν έχω πάει σε κανένα από αυτά τα νησιά

Με κοιτάζει σαν να βλέπει εξωγήινο.

-Και τι θέλετε εδώ πάνω;

-Που να σου εξηγώ.

 

Πέρασαν 19 ολόκληρα χρόνια και η κατάσταση για μένα δεν έχει αλλάξει. Έχω βρεθεί σε 40 χώρες εκτός Ελλάδας και σε αυτά τα νησιά δεν αξιώθηκα. Αφήνω στην άκρη κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες (και όμως υπάρχουν κι αυτές) και λέω στη Σοφία: Φέτος μετά την Ιταλία θα πάμε Δωδεκάνησα και μάλιστα Ρόδο. Δεν παίρνει αναβολή. Η Σοφία εδώ και καιρό μου το λέει και έτσι δεν έχει αντίρρηση. Κάνουμε προγράμματα για Απρίλιο και Ιούνιο, αλλά ως γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Μια σοβαρή αναποδιά μας αναγκάζει να ακυρώσουμε το ταξίδι στην Ιταλία και αφού την αποκαθιστούμε «σκάει» ο γάμος. Γάμος δικού μας παιδιού μέσα στο ταξίδι στα Δωδεκάνησα. Νέα αλλαγή. Ψάξιμο, ακυρώσεις, νέες κρατήσεις, αλλαγές σε ξενοδοχεία και το ταξίδι τακτοποιείται, έστω και με κάποια οικονομική επιβάρυνση.

Νοτιάς και κουτσομούρες!

 3 Ιανουαρίου 2026

 

Είναι κάποιοι τόποι, που τους απαξιώνεις, έτσι χωρίς λόγο και τους κρατάς έξω από τα εκδρομικά σου σχέδια, ακόμα κι αν είναι δίπλα σου.

Ένας τέτοιος τόπος για μένα ήταν η Κινέτα. Θυμάμαι μικρό παιδί τη μακαρίτισσα τη μάνα μου να πηγαίνει εκεί για μπάνιο. Σαν τις περισσότερες οικογένειες εκείνα τα χρόνια δεν είχαμε αυτοκίνητο. Έτσι για τα καλοκαιρινά μας μπάνια χρησιμοποιούσαμε τα μέσα συγκοινωνίας ή κάποια πρακτορεία που έβαζαν (και βάζουν ακόμα) πούλμαν για τις διάφορες παραλίες της Αττικής.

2025, μια πολύ δύσκολη χρονιά!

Ίσως η δυσκολότερη χρονιά της ζωής μου, μιας και σε προσωπικό επίπεδο ήρθαν έτσι τα πράγματα που σε όποιον και να το πεις δεν θα το πιστέψει.

Για το πρώτο μισό αυτής της χρονιάς είχαμε προγραμματίσει αρκετά ταξίδια εκτός και κυρίως εντός. Για τον Ιανουάριο ένα τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία, για το Πάσχα δύο εβδομάδες στη Νότια Ιταλία (Καμπανία και Απουλία) με τους Ελβετούς φίλους μας, ταξίδι το οποίο θα συνεχίζονταν για άλλη μια εβδομάδα στην Ιθάκη και για τον Μάϊο και τον Ιούνιο ένα 20μερο σε Σποράδες και μετά ορεινή Λάρισα.

Αλλά όπως είναι γνωστό, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια». Από ότι φάνηκε στη συνέχεια, δεν έβαλε απλά τα γέλια. Ξεκαρδίστηκε.

Τον Μάρτιο ένα τσεκάπ ρουτίνας και κάποιες εξετάσεις δείχνουν σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά και ξεκινάνε διάφορες εξετάσεις και απόφαση για χειρουργείο bypass. Φυσικά από εκεί και πέρα ακυρώνονται όλα τα σχέδια για ταξίδι.

Το χειρουργείο διπλού bypass προγραμματίστηκε και πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου. Όλα πήγαν μια χαρά με την επέμβαση αλλά το ίδιο βράδυ φεύγει από τη ζωή, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από ΧΑΠ, ο κατά 3,5 χρόνια μικρότερος αδελφός μου, γεγονός που μου κρατάνε κρυφό για 4 μέρες. Πρώτο χαστούκι σε μια πολύ δύσκολη για την υγεία μου στιγμή. Βγαίνω από το νοσοκομείο και δύο μέρες μετά μπαίνει ο μικρός μου αδελφός με επιθετική επιδείνωση καρκίνου, που κατά τ’ άλλα φαινόταν να πηγαίνει καλά. Τρεις μέρες μετά και 10 από το «φευγιό» του μεσαίου μας, φεύγει και αυτός αφήνοντάς με μόνο και με ανείπωτο πόνο. Πώς να παλέψεις τόσα χαστούκια μαζί; Η οικογένειά μου, οι νύφες μου, τα ανίψια μου, παρά το δικό τους πόνο, «πέφτουν» όλοι μαζί πάνω μου να με προστατέψουν όσο γίνεται απ’ αυτήν την «κατάρα».

Η αποθεραπεία, σωματική και ψυχική, ήταν μακρά. Δύο μήνες να μην μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα από τις συνηθισμένες μου ασχολίες. Τι να κάνουμε όμως. Τουλάχιστον από άποψη υγείας φαίνεται πως γλυτώσαμε τα χειρότερα (προς το παρόν).

Αφού πέρασε το καλοκαίρι και τα πράγματα κάπως στρώσανε, μπορέσαμε να κάνουμε κάποια ταξίδια μέσα στον Οκτώβριο.

Η χρονιά τελείωσε γενικά με ταξιδιωτική απραξία εκτός από μια ημερήσια εκδρομή. 

“Αιολικό” στη Μικρή Αγορά του ΚΠΙΣΝ!

 22 Νοεμβρίου 2025

Το 2025 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του παγκοσμίως γνωστού εικαστικού και όχι μόνο, καλλιτέχνη Παναγιώτη Βασιλάκη,

Ο “Πύργος των Βιβλίων”!

 22 Νοεμβρίου 2025

Η συμμετοχή μας σε μια εκδήλωση μας έφερε στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ-SNFCC) και πιο συγκεκριμένα στο ισόγειο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Μικρή επίσκεψη στον Τροφώνιο!

 13 Νοεμβρίου 2025

-Τροφώνιος, Έρκυνα, Λιβαδειά.

-Ώπα! Τα δύο πρώτα τι είναι; Και τι σχέση έχουν με τη Λιβαδειά;

-Ξέρω, τη Λιβαδειά την ξέρουν όλοι για τα σουβλάκια της. Έλα όμως που ο Τροφώνιος και η Έρκυνα ταυτίζονται με τη Λιβαδειά.

-Και ποιοι ήταν αυτοί;

-Ο Τροφώνιος ήταν μυθικός αρχιτέκτονας και στη Λιβαδειά λατρευόταν σαν χθόνιος θεός και μάντης, που είχε το μαντείο του εκεί. Η Έρκυνα ήταν κόρη του, συντρόφισσα της κόρης της θεάς Δήμητρας Περσεφόνης και Νύμφη της ομώνυμης πηγής στη Λιβαδειά. Σήμερα με αυτό το όνομα είναι γνωστό το ποτάμι που πηγάζει στην περιοχή της Κρύας και διασχίζει τη Λιβαδειά. Είναι από τα πιο όμορφα αστικά φυσικά τοπία στη χώρα μας. (ένας φανταστικός διάλογος)

“Ζωντανοί Θησαυροί”….στην Κάρυστο!

 18 Σεπτεμβρίου 2025

Μέσα Σεπτέμβρη, λίγο πριν φύγουμε από την Κάρυστο το είδαμε. Στον εξωτερικό μαντρότοιχο του 2ου δημοτικού σχολείου, ακριβώς απέναντι από το Μπούρτζι

Η Ιερή πόλη των Μακεδόνων!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 18^ο -τελευταίο

(συνέχεια από Οδηγώνταςγύρω από το βουνό των Θεών!)

31 Οκτωβρίου 2022

Ημέρα επιστροφής, αλλά όπως το συνηθίζουμε και όλο και κάπου πηγαίνουμε καθ’ οδόν, για εκείνη τη μέρα είχαμε αποφασίσει να ξαναπάμε στο Δίον. Είχαν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από την πρώτη μας επίσκεψη (Μακεδονία 1993) και μια επανάληψη ήταν επιβεβλημένη. Άλλωστε σε τέτοιους χώρους μια επίσκεψη δεν είναι ποτέ αρκετή και ακόμα περισσότερο, περιττή.

Δίον, ένας από τους εμβληματικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Βόρειας Ελλάδας και της χώρας γενικότερα, η Ιερή πόλη των Αρχαίων Μακεδόνων.

Οδηγώντας γύρω από το βουνό των Θεών!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 17^ο

(συνέχεια από Στην πόλη του Σακουλέβα!)

30 Οκτωβρίου 2022

Φεύγοντας από τη Φλώρινα και μετά από 2.30 ώρες φτάσαμε στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για δύο βράδια στη Λεπτοκαρυά Πιερίας. Φάγαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε νωρίς να ξεκουραστούμε. Η μέρα ήταν πολύ “μεγάλη” και κουραστική, γεμάτη όμως με πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες.

Το επόμενο πρωί, αφού φάγαμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της μέρας ξεκινήσαμε.

Πολλά χρόνια πριν (Μακεδονία 1993) κάναμε διακοπές στα παράλια της Πιερίας. Είχαμε τότε ανέβει στον Όλυμπο, αλλά είχαμε κάνει και κάποιες διαδρομές γύρω από το Θεϊκό βουνό, κυρίως στα βόρεια και τα δυτικά του. Μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα τοπία, όπως τα μοναδικά Στενά της Πέτρας, μεταξύ Ολύμπου και Πιερίων αλλά και κάποια υπέροχα χωριά, όπως ο Άγιος Δημήτρις Πιερίας ή το Λιβάδι Ελασσόνας. Αν και ξαναβρεθήκαμε στην περιοχή της Πιερίας και του Ολύμπου το 2005 (Στη γη των Θεών!), στο Λιβάδι και τον Άγιο Δημήτρη δεν είχαμε ξαναπάει. Έτσι σε αυτό το ταξίδι είπαμε να ξαναδούμε διάφορα ενδιαφέροντα που είχαμε πάει τότε, όπως αυτά τα χωριά και να το συνδυάσουμε με τη νότια πλευρά του Ολύμπου, που δεν την είχαμε επισκεφτεί ποτέ.

Αυτή τη διαδρομή θα κάναμε εκείνη τη μέρα ξεκινώντας από τα νότια του βουνού, περιοχή που ανήκει στο νομό Λάρισας.

Στην πόλη του Σακουλέβα!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 16^ο

(συνέχεια από Το ζωγραφιστό τζαμί! )

29 Οκτωβρίου 2022

Από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων σε λιγότερο από 20χμ μπήκαμε στη Φλώρινα

"Εφηβάκι" 15 χρόνων!

 

15 χρόνια! Απίστευτο! Πότε πέρασαν τόσα χρόνια; Χρόνια γεμάτα ταξίδια, πραγματικά και πολιτιστικά και εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Με το ίδιο πάθος για ταξίδι αλλά και συμμετοχές σε πολιτιστικά γεγονότα, αν και με λιγότερα κουράγια, συνεχίζουμε να “φορτώνουμε” το δισάκι μας με εντυπώσεις και εικόνες, που πρώτα απ’ όλα εντυπωσίασαν ή και μάγεψαν το νου και την καρδιά μας.

Η ευχή για τα φετινά γενέθλια είναι “να είμαστε εμείς καλά για να ταξιδεύουμε και να μεταφέρουμε στο δισάκι όσα περισσότερα “καλούδια” γίνεται από τα ταξίδια αυτά”.

Χρόνια σου πολλά καλό μου δισάκι!

Το ζωγραφιστό τζαμί!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 15^ο

(συνέχεια από Η Πρωτεύουσα της υπερβολής!)

28-29 Οκτωβρίου 2022

Είχε έρθει η ώρα να κάνουμε μια μεγάλη βόλτα στα δυτικά της χώρας και θα ξεκινάγαμε από την άτυπη πρωτεύουσα των Αλβανόφωνων της χώρας.

Η Πρωτεύουσα της υπερβολής!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 14^ο

(συνέχεια από Του Κορβίνου το καστέλι!!)

26-27 Οκτωβρίου 2022

Το επόμενο πρωί σαν σηκωθήκαμε

“Zeni esù en ise ettù sti Kalimera” “Ξένη εσύ δεν είσαι εδώ στην Καλημέρα”!

 1 Οκτωβρίου 2025

Πάνε πολλά χρόνια, που σαν καθηγητής έκανα άλλο ένα πολιτιστικό πρόγραμμα με μια ομάδα μαθητές και κάποιους συναδέλφους. Το θέμα εκείνου του προγράμματος αφορούσε τους “Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας. Τότε ψάχνοντας έπεσα σε μια φωτογραφία που με συγκλόνισε.

Ένα ιστορικό γεγονός, 84 χρόνια πριν!

 28 Σεπτεμβρίου 2025

Πέρασαν 84 χρόνια από την 27η Σεπτεμβρίου του 1941, όταν εκπρόσωποι τεσσάρων πολιτικών κομμάτων αποφάσισαν την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ), του σημαντικότερου αντιστασιακού φορέα στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Στην πραγματικότητα το ΕΑΜ επωμίστηκε, αν όχι το σύνολο, το μέγιστο μέρος της αντίστασης κατά του κατακτητή και των ντόπιων συνεργατών του, με μεγάλες νίκες αλλά και μεγάλες απώλειες, κυρίως σε έμψυχο υλικό.

Στο Βαθύ της Ιθάκης είδαμε μνημείο αφιερωμένο στο ΕΑΜ και τις ένοπλες οργανώσεις του ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ και ΕΛΑΝ. Βρίσκεται στο χώρο όπου μέχρι το σεισμό του 1953 βρισκόταν η εκκλησία “Παναγούλα (Κοίμηση Θεοτόκου) του Κόντε” του 18ου αι.

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Στους Αγίους Αποστόλους, στην Εύβοια!

 13 Σεπτεμβρίου 2025

Το Ψαροχώρι Άγιοι Απόστολοι, επίνειο του χωριού Πετριές του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου στην Εύβοια, απέχει περίπου 70χμ βόρεια της Καρύστου. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή έχει 565 μόνιμους κάτοικους.

Άγιος Νικόλαος Καρύστου!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)

Καλοκαίρι 2025

Άγιος Νικόλαος. Η Κεντρική εκκλησία της πόλης της Καρύστου, βρίσκεται κάτω και δεξιά (ανατολικά) του Δημαρχείου. Πρόκειται για εντυπωσιακό κτίσμα με διπλό καμπαναριό στην πρόσοψη και ψηλό τρούλο.

«Soil with Soul», έκθεση ζωγραφικής στην Κάρυστο!

 8 Σεπτεμβρίου 2025

Η Alchemy Gallery Art Studio στην Κάρυστο υποδέχεται την ατομική έκθεση της Elena Tschaikowski με τίτλο «Soil with Soul».

"Ραντεβού (στην Έξοδο)"...του καλοκαιριού!

 5 Σεπτεμβρίου 2025

Πρώτη Παρασκευή του Σεπτέμβρη

Η “αποβίβαση” του Σεβάχ στο λιμάνι!

 24 Αυγούστου 2025

Και φέτος τα βράδια του καλοκαιριού στην Κάρυστο, η “μουσική υπόκρουση” προέρχεται από την κιθάρα και την όμορφη φωνή του νεαρού μουσικού που είχαμε δει και την προηγούμενη χρονιά (Ένας "Χαΐνης" στο λιμάνι της Καρύστου!). Ευρύ το ρεπερτόριο, όμορφα τραγούδια και ακόμα πιο όμορφες οι εικόνες και τα ακούσματα.

Περνώντας από εκεί τον άκουσα να παίζει το “Σεβάχ ο Θαλασσινός”, το υπέροχο τραγούδι των Μ. Λοΐζου και Λ. Παπαδόπουλου. Το τραγούδι αυτό, εκτός των άλλων ευτύχησε σε μια μοναδική εκτέλεση από τον ίδιο το Λοΐζο, εκτέλεση με την οποία λίγοι “τόλμησαν να αναμετρηθούν”. Η εκτέλεση του φίλου μας ήταν “τίμια” και θάλεγα αρκετά ως πολύ καλή.

Μπράβο σου παλικάρι μου! Σε ευχαριστούμε πολύ!

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας