Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Ένα ταξίδι που έγινε περιπέτεια!

 Οκτώβριος-Νοέμβριος 2026

 

 

Τις τέσσερεις δεκαετίες που ταξιδεύουμε εκτός Ελλάδας έχουμε βρεθεί σε περίπου 50 χώρες, κυρίως στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουμε πάει είναι η Ισλανδία και οι τέσσερεις από τις πέντε μικροσκοπικές, δηλ. ο Άγιος Μαρίνος, το Μονακό, η Ανδόρα και το Λιχτενστάϊν. Μέχρι πριν ένα μήνα ήταν και η Μολδαβία και γι αυτό είχαμε προγραμματίσει ένα εβδομαδιαίο ταξίδι στην πρώην Σοβιετική αυτή χώρα.

Φτάσαμε αεροπορικώς στην πρωτεύουσα της, το Κισινάου την Κυριακή 11 Οκτωβρίου. Αρκετές μέρες πριν κάτι περίεργο με “έτρωγε”, κάτι που μου συνέβαινε για πρώτη φορά. Μια ανησυχία, σαν κάποιο κακό προαίσθημα. Που νάξερα!

Παρ’ όλα αυτά όλα ξεκίνησαν καλά. Η πόλη μας άρεσε ιδιαίτερα και η εκδρομή στην Υπερδνειστερία την επομένη ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία.

Αν και δεν είμαι προληπτικός, η τρίτη μέρα, Τρίτη και 13 Οκτωβρίου αποδείχτηκε πολύ κακή. Η μέρα ήταν ιδιαίτερα βροχερή, αλλά αποφασίσαμε να βγούμε μιας και οι μέρες μας στο Κισινάου ήταν περιορισμένες. Που να ξέραμε!. Τυλιχτήκαμε με αδιάβροχα, πήραμε ομπρέλες και ξεκινήσαμε. Η βροχή όμως ήταν αρκετά δυνατή και είπαμε να γλυτώσουμε λίγο μπαίνοντας σε κάποιον στεγασμένο χώρο με ενδιαφέρον. Ξέροντας πως το Ιστορικό Μουσείο είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον μουσείο της πόλης κινήσαμε για εκεί.

Η Σοφία αντιμετωπίζει κινητικό πρόβλημα και χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο. Το κέντρο της πόλης είναι αρκετά προσεγμένο τα τελευταία χρόνια και έχουν ράμπες στα πεζοδρόμια παντού. Με τα κτίρια όμως το πράγμα διαφέρει. Είχαμε δει στο ίντερνετ πως το μουσείο είναι προσβάσιμο και το πιστέψαμε.

Ένα χαρακτηριστικό που το έχω δει σε όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες που έχω επισκεφτεί είναι οι μεταλλικές “ράμπες” πάνω στα σκαλιά μιας σκάλας. “Ράμπα” εντελώς ακατάλληλη και, θα έλεγα και πολύ επικίνδυνη. Κάτι που αποδείχτηκε εκείνη τη μέρα περίτρανα.

Το κτίριο του μουσείου είναι παλιό αρχοντικό και η “ράμπα” στη σκάλα της πρόσοψης και εισόδου θα έπρεπε να μας αποτρέψει. Κάτι όμως που το αμαξίδιο είναι ηλεκτρικό, κάτι η αποκοτιά μας το τολμήσαμε. Ανεβήκαμε χωρίς μεγάλη δυσκολία. Μέσα το μουσείο είχε όντως υποδομές για τη μετάβαση από όροφο σε όροφο. Έτσι το επισκεφτήκαμε και χαρήκαμε τα πολλά ενδιαφέροντα του.

Είχε έρθει όμως η ώρα να φύγουμε. Ζητήσαμε τη βοήθεια του φύλακα και ξεκινήσαμε την κατάβαση. Κάτι η μεγάλη κλίση και κυρίως η βροχή είχαν κάνει τη “ράμπα” παγοδρόμιο. Παίρνω την πρώτη γλύστρα, μικρό το κακό. Στη δεύτερη όμως “έφαγα τα μούτρα” μου. Ευτυχώς μόνο εκτεταμένους μώλωπες και γρατζουνιές στο αριστερό μου πόδι. Και κυρίως ευτυχώς που οι δύο φύλακες κατάφεραν να κρατήσουν τη Σοφία με το αμαξίδιο να μην κουτρουβαλίσει με απρόβλεπτες συνέπειες.

Περάσαμε από ένα φαρμακείο να πάρω τα χρειαζούμενα για να περιποιηθώ τα τραύματα, που είχαν αρχίσει να πονάνε και γυρίσαμε στο διαμέρισμα.

Οι επόμενες μέρες κυλούσαν ομαλά, πότε με βροχή, πότε με λιακάδα, ώσπου φτάσαμε στην Παρασκευή.

Μιας και θα φεύγαμε την Κυριακή το πρωί (που να ξέραμε!) είχαμε αποφασίσει να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για τις δύο τελευταίες ημέρες για δύο μεγάλες εκδρομές στη χώρα. Πήγα πήρα το αυτοκίνητο και γύρισα να πάρω τη Σοφία να φύγουμε για την εκδρομή μας. Η κίνηση, όπως κάθε μέρα στο Κισινάου, απίστευτη και το άγχος μου στα ύψη. Αν και οι Μολδαβοί οδηγοί είναι “γκαζάκηδες” και κάνουνε τις παραβάσεις τους, η στάση στις διαβάσεις για να περάσουν οι πεζοί είναι κανόνας απαράβατος. Εκεί λοιπόν σε μια διάβαση δεν εκτίμησα σωστά την κατάσταση και χτύπησα μια γυναίκα που κατέβαινε από το πεζοδρόμιο για να περάσει απέναντι. Ευτυχώς όχι σοβαρά αλλά την τραυμάτισα. Ασθενοφόρο και περιπολικά και η “εκδρομή” έγινε με περιπολικό σε όλο το Κισινάου. Δύο νεαροί αστυνομικοί φροντίσανε να με ξεναγήσουν παντού. Σε ένα νοσοκομείο για εξετάσεις (για αλκοόλ και ουσίες), σε κάποιο άλλο νοσοκομείο, σε ένα αστυνομικό τμήμα, σε μια καντίνα για φαΐ το μεσημέρι και τέλος στην αστυνομική διεύθυνση για στοιχεία και κατάθεση. Ευτυχώς που σε όλη αυτή την “ξενάγηση” δεν ήταν η Σοφία, την οποία είχαμε πάει στο διαμέρισμα. Τελικά αργά το απόγευμα με άφησαν ελεύθερο, αφού μου κράτησαν το δίπλωμα και μου απαγόρευσαν την έξοδο από τη χώρα μέχρι νεωτέρας. Κανονικά θα με κρατούσαν όλο το Σαββατοκύριακο μέσα αλλά λόγω της Σοφίας, που χρειαζόταν άνθρωπο με άφησαν.

Ακολούθησαν καταθέσεις, δικηγόροι, αναβολές στην αναχώρηση και μεγάλα έξοδα. Η όλη κατάσταση και τα μεγάλα έξοδα δεν μας άφηναν διάθεση για τις εκδρομές που δεν είχαμε κάνει (θα τις κάναμε με οργανωμένο) και ο καιρός περνούσε. Έπιασε και ένα διαολόκρυο και αναγκαστήκαμε να ψωνίσουμε μιας και δεν είχαμε έρθει προετοιμασμένοι γι αυτό. Αλλάξαμε συνολικά τέσσερα καταλύματα και η περιπέτειά μας τελείωσε και φύγαμε για το σπίτι μας στις 12 Νοεμβρίου. Έτσι το εβδομαδιαίο ταξίδι εξελίχθηκε σε μια μηνιαία περιπέτεια. Τουλάχιστον γνωρίσαμε καλά το Κισινάου, εγκλωβισμένοι σ’ αυτό και “αισθανθήκαμε” λίγο σα μετανάστες, τώρα στα γεράματα.

Το κόστος αυτής της περιπέτειας, εκτός του δυσβάσταχτου οικονομικού με την εξωδικαστική αποζημίωση στην παθούσα, ήταν κυρίως ψυχολογικό. Αλλά αφού τελειώσαμε σώοι, όλα καλά!

Τα ταξίδια πάντως δεν τα σταματάμε! Είναι το οξυγόνο μας!

 

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας




Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Μολδαβία, “Χαλιά” ...για τοίχο και για πάτωμα!

 Οκτώβριος-Νοέμβριος 2026



Στη Μολδαβία η τέχνη της υφαντικής και μάλιστα των χαλιών είναι μέρος της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της. Τα σχέδια των χαλιών τιμώνται δεόντως και αναπαρίστανται με διάφορους τρόπους. Στο Κισινάου, την πρωτεύουσα της χώρας είδαμε ένα γκράφιτι και τμήμα ενός πεζόδρομου με σχέδια από αυτά τα χαλιά.

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Δεκαέξι χρόνια με μια AI αξιολόγηση!

 


Είπα κι εγώ να μπω λίγο στο κλίμα των ημερών και να απευθυνθώ στο AI για μια αξιολόγηση του ιστολογίου μου “το δισάκι μου στον ώμο…”, τώρα που συμπληρώνονται 16 χρόνια από τη γέννησή του. Το αποτέλεσμα μου άρεσε και ευλογώντας τα γένια μου, αποφάσισα για τα φετινά του γενέθλια να ανεβάσω αυτή την αξιολόγηση:

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Τοιχογραφίες στο Περιστέρι!

 1 Οκτωβρίου 2026

 

 

Μια δουλειά με έφερε για άλλη μια φορά στην πόλη μου, το Περιστέρι. Περπατώντας στο κέντρο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Αιμίλιου Βεάκη, το δρόμο που έχει σχεδόν αποκλειστικά μπαρ, καφέ και φαγάδικα,

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Χρώμα και σχέδια στους τοίχους της Πάτρας!

 15 Απριλίου & 31 Δεκεμβρίου 2023

 


Αυτές τις μέρες, με την ευκαιρία της παρουσίασης κάποιων τοιχογραφιών (murals) από την Αθήνα (Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!) και διαβάζοντας πως τώρα πραγματοποιείται στην Πάτρα το «ArtWalk 11 | ANO KATO, Everything Changes», που αλλάζει μορφή και τρόπους έκφρασης, εξ’ ου και το «ΑΝΩ ΚΑΤΩ» θυμήθηκα ένα φάκελο κάπου στον υπολογιστή που είχα βάλει κάποιες φωτογραφίες τοιχογραφιών, που είχα βγάλει το 2023, μιας και εκείνη τη χρονιά περάσαμε και τις γιορτές του Πάσχα, αλλά και αυτές των Χριστουγέννων στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Τις είχα συγκεντρώσει εκεί προκειμένου να κάνω μια μικρή παρουσίαση, αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο τις είχα διαγράψει από τη μνήμη μου. Φωτογραφίζοντας όμως ένα έργο του Gera1 στο Μεταξουργείο («It's Yours!» στο Μεταξουργείο!)

θυμήθηκα αυτό, του ίδιου, που είχα φωτογραφίσει στην Πάτρα. Έτσι ξέθαψα το φάκελο και ξεκίνησα το ψάξιμο για πληροφορίες σχετικά με τα έργα. Μια δουλειά με αρκετό ψάξιμο.

Η Πάτρα από τον Οκτώβριο του 2014, όταν ξεκίνησε ο θεσμός ArtWalk / Street Art Festival, στα πλαίσια του RE-culture 3, μετατράπηκε σε ένα απέραντο καμβά, που σχεδόν κάθε χρόνο είναι διαθέσιμος σε σπουδαίους Έλληνες και ξένους street artists. Αποτέλεσμα πάνω από 10 χρόνια έντονης street art δραστηριότητας με πάνω από 70, πολύ μεγάλων διαστάσεων έργα (κάπου διάβασα για 78), με ποικίλα θέματα και τεχνοτροπίες.

Εκείνη λοιπόν τη χρονιά φωτογράφισα 6 έργα που έγιναν από διαφορετικούς καλλιτέχνες από το 2016 ως το 2020.

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Χάλκη, το νησί της Ειρήνης και της Φιλίας των Νέων!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 13ο

(συνέχεια από Ρόδος,η αρχιτεκτονική της Ιταλοκρατίας!)


6 Ιουνίου 2022



Η ημέρα της εκδρομής στη Χάλκη ξημέρωσε. Αφού φάγαμε το πρωινό μας μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε. Περίπου 40χμ Ν.Δ. και γύρω στα 45΄ ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

«It's Yours!» στο Μεταξουργείο!

 3 Οκτωβρίου 2026

 

 

Φεύγοντας από το τραπέζι στον Κεραμεικό (Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!) είδα στο δρόμο μου μια ακόμα τεράστια τοιχογραφία. Ευτυχώς στο σημείο έχει φανάρι, που ήταν κόκκινο και πρόλαβα να τραβήξω μία φωτογραφία. 

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026

Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!

 3 Οκτωβρίου 2026

 

 

Σάββατο μεσημέρι και είμαστε καλεσμένοι σε τραπέζι σε εστιατόριο στον Κεραμεικό. Τελικά σταθήκαμε τυχεροί και βρήκαμε να παρκάρουμε, στην ιδιαίτερα προβληματική από αυτή την άποψη περιοχή. Πηγαίνοντας στο ραντεβού μας είδαμε δύο τοιχογραφίες, που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Και οι δύο βρίσκονται επί της οδού Κεραμεικού.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026

Ρόδος, η αρχιτεκτονική της Ιταλοκρατίας!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 12ο

(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! γ΄)


5 Ιουνίου 2022



Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή και σκέφτηκα πως αν κατεβαίναμε στην πόλη με το αυτοκίνητο θα ήταν πιο εύκολο να βρούμε να παρκάρουμε, με τα μαγαζιά κλειστά. Και τελικά έτσι έγινε.

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026

Ρόδος, η παλιά πόλη! γ΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 11ο

(συνέχεια από Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!)


4 Ιουνίου 2022



Κινηθήκαμε αρχικά στα νοτιοδυτικά της παλιάς πόλης και στη συνέχεια στο κέντρο της και είδαμε πολλά ενδιαφέροντα, κυρίως της Οθωμανικής περιόδου.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

Εκδρομή στα βόρεια του Δήμου Καρύστου!

 19 Σεπτεμβρίου 2026



Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.

Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.

Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 10ο

(συνέχεια από Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄)


4 Ιουνίου 2022



Και η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλιά πόλη. Αποφασίσαμε να κατέβουμε και πάλι με το λεωφορείο,

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026

“Αφανείς Ναύτες” στην Καρυστία!

 30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026



Δύο είναι τα μνημεία για τον “Αφανή Ναύτη” στην Καρυστία, στη Νότια Εύβοια και αποτελούν φόρο τιμής σε όλους τους χαμένους ναυτικούς της περιοχής που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη θάλασσα.

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Ρόδος, η παλιά πόλη! α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 8ο

(συνέχεια από Πηγαίνονταςπρος τα βόρεια της Ρόδου!)


3 Ιουνίου 2022



Είχε έρθει η μέρα που θα επισκεπτόμασταν την παλιά πόλη της Ρόδου, το διαμάντι αυτό της χώρας μας και ένα από τα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Λόγω της ομολογουμένως σχεδόν αδύνατης εύρεσης χώρου στάθμευσης και αφού το ψάξαμε λίγο, μαθαίνοντας πως τα λεωφορεία έχουν ράμπες για ΑΜΕΑ και τις χρησιμοποιούν, αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πόλη με λεωφορείο.

Μετά το πραγματικά καλό πρωινό, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε. Περίπου 300μ από το ξενοδοχείο είναι η στάση. Το λεωφορείο ήρθε, μπήκαμε και μετά από περίπου 20΄ κατεβήκαμε στο τέρμα, πολύ κοντά στην παλιά πόλη.

Για εκεί ξεκινήσαμε.

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026

“Memory in Transit - Μνήμη Διέλευσης”!

 1 Σεπτεμβρίου 2026



Στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που διοργανώνει η Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου στον Θερινό Κινηματογράφο της πόλης “Σίνε Αύρα”, με τίτλο “Ξένος εδώ, ξένος εκεί, όπου κι αν πάω ξένος…”

Σάββατο 29 Αυγούστου 2026

Πηγαίνοντας προς τα βόρεια της Ρόδου!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 7ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄)

2 Ιουνίου 2022


Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Είχαμε προγραμματίσει τις επόμενες 9 νύχτες να μέναμε στην Ιαλυσσό και πιο συγκεκριμένα στην Ίξια, κοντά στην πόλη της Ρόδου που έχει και τα περισσότερα αξιοθέατα, αλλά να πάμε και μια ημερήσια στη Χάλκη (είχαμε προγραμματίσει και μια για Καστελόριζο, αλλά ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις).

Πηγαίνοντας όμως στα βόρεια θέλαμε να περάσουμε να δούμε και κάποια από τα χωριά, που ήταν στο δρόμο μας.

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 6ο

(συνέχεια από Σούρουπο στη Λίνδο!)

31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2022



Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μεσόγεια χωριά του νότου της Ρόδου αλλά και κάποια στη δυτική του μεριά.

Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

Σούρουπο στη Λίνδο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 5ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄)

30 Μαΐου 2022


Απόγευμα ξεκινήσαμε να επισκεφθούμε τη Λίνδο. Το χωριό θεωρείται το πιο ζεστό μέρος όλης της Ευρώπης και γι αυτό, αν και τέλη Μάη, καλό είναι να το αποφεύγει κανείς τις μεσημεριανές ώρες. Ή νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα είναι καλύτερα. Εμείς διαλέξαμε το δεύτερο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Κάμειρος, Ιάλυσος και Λίνδος, γιοι του Κέρκαφου, γιου του Θεού Ήλιου και της Νύμφης Ρόδου μοίρασαν το νησί στα τρία και έχτισαν από μια πόλη στην οποία έδωσαν ο καθένας το όνομά του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λίνδος ιδρύθηκε από τον Δαναό και τις 50 κόρες του, τις Δαναΐδες.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα τον Τληπόλεμο.

Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια ιστορία που ξεκινά μερικές χιλιάδες χρόνια πριν με την μεγάλη ακμή της την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αι π.Χ.). Ήταν μάλιστα τόση η ναυτική της δύναμη, που της αποδίδουν τη δημιουργία του πρώτου Ναυτικού Δίκαιου (“Νόμος Ροδίων Ναυτικός”), του σύνολου των κανόνων που ρύθμιζαν τις σχέσεις των ναυτικών και των εμπόρων, που εμπορεύονταν μέσω της θάλασσας.

Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού οικισμού και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου και ο τρίτος σε επισκεψιμότητα της Ελλάδας, μετά την Ακρόπολη των Αθηνών και το Ανάκτορο της Κνωσού.

Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), ενώ η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.

Από τη Ρόδο και από τη Λίνδο πέρασαν και άφησαν το σημάδι τους οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Ιωαννίτες Ιππότες.

Σάββατο 8 Αυγούστου 2026

Τελευταίες εικόνες της Νορβηγίας!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12ο

(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)


29-30 Μαΐου 2023



Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

Με καλούς φίλους στον Πλατανιστό!

 3 Αυγούστου 2026



Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).

Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11ο

(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)


28-29 Μαΐου 2023



Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10ο

(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)


26-27 Μαΐου 2023


Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...