Πηγαίνοντας προς τα βόρεια της Ρόδου!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 7ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄)

2 Ιουνίου 2022

Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Είχαμε προγραμματίσει τις επόμενες 9 νύχτες να μέναμε στην Ιαλυσσό και πιο συγκεκριμένα στην Ίξια, κοντά στην πόλη της Ρόδου που έχει και τα περισσότερα αξιοθέατα, αλλά να πάμε και μια ημερήσια στη Χάλκη (είχαμε προγραμματίσει και μια για Καστελόριζο, αλλά ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις).

Πηγαίνοντας όμως στα βόρεια θέλαμε να περάσουμε να δούμε και κάποια από τα χωριά, που ήταν στο δρόμο μας.

Πήραμε Β.Δ. κατεύθυνση και λίγο πριν τα Λάερμα είδαμε την πέτρινη στήλη προς τιμή του 32χρονου Σωτήρη Κουφού, γραμματέα της κοινότητας Λαέρμων, που το 1992 πάλεψε για τρία μερόνυχτα με τις φλόγες στο δάσος των Σιαννών, όπου και έχασε τη ζωή του. Η στήλη έγινε με πρωτοβουλία του Γ. Ζίγδη.

Περίπου 30χμ από την αναχώρησή μας περάσαμε από το χωριό Άγιος Ισίδωρος

και συνεχίζοντας μετά από 7χμ φτάσαμε στο μοναστήρι του ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου του Αρταμίτου. Ιδρύθηκε τον 9ο αι στη θέση Αρταμύτιον του όρους Ατταβύρου, του υψηλότερου όρους του νησιού, όπου στην αρχαιότητα υπήρχε ιερό της Αρτέμιδος. Στη δωρική διάλεκτο Αρταμίτια ονομάζονταν οι εορτές προς τιμήν της θεάς Αρτέμιδος.

Το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε κατά την τουρκοκρατία και ξαναλειτούργησε κατά το β΄μισό του 19ου αι,

οπότε κτίστηκε το καθολικό και τα κελιά

ενώ το περίτεχνο τέμπλο και το περίτεχνο, επιχρυσωμένο και επιζωγραφισμένο προσκυνητάρι με την εικόνα της Παναγίας λίγα χρόνια μετά.

Μπήκαμε στο καθολικό

και είδαμε ακόμα κάποια ενδιαφέροντα.

Στην αυλή έχει μια μεγάλη, γέρικη ελιά,

αρκετά κεραμικά αγγεία,

ενώ γύρω είναι κήποι με καλλιέργειες του μοναστηριού.

Στο βράχο από πάνω στέκουν μεγάλοι σταυροί, κάτι σαν αναπαράσταση του Γολγοθά.

Σειρά είχε ο Έμπωνας, το οινοπαραγωγικό κέντρο του νησιού, με τα επισκέψιμα οινοποιεία και συνεχίζοντας προς τα δυτικά

φτάσαμε στην Κρητηνία, που είναι κτισμένη σε ύψωμα και έχει πανοραμική θέα στη θάλασσα.

Αρχικά, ο οικισμός ήταν παραθαλάσσιος (στην τωρινή θέση Κάμειρος Σκάλα), αλλά κατά τα μεταβυζαντινά χρόνια μεταφέρθηκε πιο ορεινά, για περισσότερη ασφάλεια από τους πειρατές. Είχε δημιουργηθεί από Κρήτες πρόσφυγες, εξ ου και το όνομα που σημαίνει «Νέα Κρήτη».

Σταματήσαμε στη βρύση, που έφτιαξαν οι Ιταλοί το 1914

και κάτσαμε στην παχιά σκιά του πλάτανου, που είναι στην “πλατεία των δασκάλων Σ. Χατζηπαπάκη-Α.Αμβροσιάδη”, για ένα καφέ.

Δίπλα είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου,

δυστυχώς κλειστή,

αλλά και άλλα ενδιαφέροντα κτίρια.

Στην έξοδο του χωριού προς το κάστρο είναι το Λαογραφικό Μουσείο του.

Λίγο μετά το χωριό στέκει επιβλητικό το Κάστρο της Κρητηνίας

ή Κάστελλος, που άρχισε να κατασκευάζεται το 1472 από τον Giorgio Orsini, 

του οποίου το οικόσημο είναι σε εμφανές σημείο, για την προστασία των κατοίκων από τις επιθέσεις του τουρκικού στόλου και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον 16ο αι.

Εποπτεύει το πέλαγος προς τα δυτικά και τα ξερονήσια,

αλλά και προς την βορειοδυτική ακτογραμμή του νησιού.

Στο εσωτερικό του υπάρχουν ερείπια διαφόρων κτισμάτων.

Άφησα τη Σοφία στο αυτοκίνητο για μια σύντομη επίσκεψη και αφού γύρισα

κατεβήκαμε στην Κάμειρο Σκάλα και πήραμε τον παραλιακό μέχρι την τουριστική περιοχή Ίξια της Ιαλυσού, αρκετά κοντά στην πόλη της Ρόδου. Ήταν απόγευμα σαν φτάσαμε, βρήκαμε το ξενοδοχείο μας, ανεβάσαμε τα πράγματα και κατεβήκαμε για να φάμε εκεί δίπλα. Έχει πολλά μαγαζιά, όλα βέβαια πολύ τουριστικά, αλλά στην ανάγκη τι να κάνεις;

Βραδάκι ανεβήκαμε στο δωμάτιο και απολαύσαμε από το μπαλκόνι ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα, υπέροχη καληνύχτα και μοναδικό καλωσόρισμα στα βόρεια του νησιού. 

(το ταξίδι συνεχίζεται )

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 6ο

(συνέχεια από Σούρουπο στη Λίνδο!)

31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2022

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μεσόγεια χωριά του νότου της Ρόδου αλλά και κάποια στη δυτική του μεριά.

Σούρουπο στη Λίνδο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 5ο

(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄)

30 Μαΐου 2022

Απόγευμα ξεκινήσαμε να επισκεφθούμε τη Λίνδο. Το χωριό θεωρείται το πιο ζεστό μέρος όλης της Ευρώπης και γι αυτό, αν και τέλη Μάη, καλό είναι να το αποφεύγει κανείς τις μεσημεριανές ώρες. Ή νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα είναι καλύτερα. Εμείς διαλέξαμε το δεύτερο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Κάμειρος, Ιάλυσος και Λίνδος, γιοι του Κέρκαφου, γιου του Θεού Ήλιου και της Νύμφης Ρόδου μοίρασαν το νησί στα τρία και έχτισαν από μια πόλη στην οποία έδωσαν ο καθένας το όνομά του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λίνδος ιδρύθηκε από τον Δαναό και τις 50 κόρες του, τις Δαναΐδες.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα τον Τληπόλεμο.

Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια ιστορία που ξεκινά μερικές χιλιάδες χρόνια πριν με την μεγάλη ακμή της την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αι π.Χ.). Ήταν μάλιστα τόση η ναυτική της δύναμη, που της αποδίδουν τη δημιουργία του πρώτου Ναυτικού Δίκαιου (“Νόμος Ροδίων Ναυτικός”), του σύνολου των κανόνων που ρύθμιζαν τις σχέσεις των ναυτικών και των εμπόρων, που εμπορεύονταν μέσω της θάλασσας.

Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού οικισμού και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου και ο τρίτος σε επισκεψιμότητα της Ελλάδας, μετά την Ακρόπολη των Αθηνών και το Ανάκτορο της Κνωσού.

Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), ενώ η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.

Από τη Ρόδο και από τη Λίνδο πέρασαν και άφησαν το σημάδι τους οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Ιωαννίτες Ιππότες.

Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 4ο

(συνέχεια από Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!)

29-30 Μαΐου 2022

Λίγο μετά τις 10 το επόμενο πρωί

Τελευταίες εικόνες της Νορβηγίας!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12^ο

(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)

29-30 Μαΐου 2023

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.

Με καλούς φίλους στον Πλατανιστό!

 3 Αυγούστου 2026

Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).

Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.

Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!

 2 Αυγούστου 2026

Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου

Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11^ο

(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)

28-29 Μαΐου 2023

Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.

Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10^ο

(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)

26-27 Μαΐου 2023

Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).

Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 9^ο

(συνέχεια από Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!)

25-26 Μαΐου 2023

Φύγαμε από το Μπέργκεν με βροχή,

Ένας “Γάμος...Ματωμένος” στην Κάρυστο!

 19 Ιουλίου 2026

Κυριακή βράδυ πάμε ξανά στο Υπαίθριο Θέατρο

Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 8^ο

(συνέχεια από Bergen,η «πόλη των επτά βουνών»!)

24 Μαΐου 2023

Ένα άλλο προσωνύμιο της πόλης είναι «πύλη για τα φιόρδ», μιας και είναι κοντά στην είσοδο των μεγάλων φιόρδ και πολλοί την χρησιμοποιούν σαν βάση για την επίσκεψη σε αυτά.

Το επόμενο πρωί διαπιστώσαμε πως το Μπέργκεν ήρθε “στα ίσα” του. Βροχή! Τι άλλο;

Bergen, η «πόλη των επτά βουνών»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 7^ο

(συνέχεια από Bergen, πρώτες «μουσκεμένες» εικόνες!)

23 Μαΐου 2023

Ξημέρωσε η άλλη μέρα και ναι, ήταν ηλιόλουστη(!!!!). Στον τόπο που βρέχει (σχεδόν) πάντα. Βέβαια ήταν ήλιος με δόντια. Σαν να ήμασταν στον τόπο μας Αλκυονίδες μέρες. Ποιος άραγε από τους Θεούς του Σκανδιναβικού Πανθέου μας είχε ευλογήσει; Τυχεροί; Θάλεγα κάτι άλλο αλλά δεν κάνει.

Φάγαμε ένα πολύ πλούσιο πρωινό και ξεκινήσαμε. Η μέρα προβλεπόταν γεμάτη Μπέργκεν για τα καλά. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε τη λιακάδα.

«Σωτηρία με λένε»!

 5 Ιουλίου 2026

Την 1η Κυριακή του Ιούλη, το βράδυ,

Πιρουέτες…...στο “Βυθό”!

 1 Ιουλίου 2026

Πρώτο βραδάκι του Ιουλίου και βρισκόμαστε στη δροσιά του υπαίθριου δημοτικού θεάτρου της Καρύστου δίπλα στη θάλασσα.

Το "στέκι" της Monachus monachus!

Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 3ο

(συνέχεια από “Πεπάρηθος”, το πιο πράσινο ελληνικό νησί!)

10-13 Ιουνίου 2026

H μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού. Παλαιότερα ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, της Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα είδη του πλανήτη. Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 250-300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.

Σημαντικό βήμα για την προστασία της μεσογειακής φώκιας και των βιοτόπων της αποτέλεσε η ανακήρυξη της περιοχής των Βορείων Σποράδων σε προστατευόμενη και η ίδρυση το 1992 του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ), του 1ου από τα δύο τέτοια πάρκα στην Ελλάδα. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης ΜOm / Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας στην οργάνωση και λειτουργία δραστηριοτήτων όπως η ενημέρωση του κοινού και η παρακολούθηση της κατάστασης του πληθυσμού της Μεσογειακής φώκιας, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού, τουλάχιστον 55 διαφορετικά ενήλικα ζώα έχουν αναγνωριστεί να συχνάζουν στην περιοχή του θαλάσσιου πάρκου, ενώ υπολογίζεται γεννιούνται άλλα οχτώ τον χρόνο. Στο πάρκο περιλαμβάνονται η Αλόννησός και πολλά μικρότερα νησιά, ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω της. (πληροφορίες εδώ και εδώ)