Τελευταίες εικόνες της Νορβηγίας!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12^ο

(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)

29-30 Μαΐου 2023

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.

Κάναμε μια μικρή στάση σε μια λίμνη και 120χμ μετά το Τροντχάϊμ

είδαμε πάνω στο δρόμο μια ακόμα ξύλινη εκκλησία έξω από το χωριό Kvikne (Kvikne kirke), μια εκκλησία που χτίστηκε μεταξύ 1652-1654 και αναστηλώθηκε μεταξύ 1738-1739. Δυστυχώς ήταν κλειστή και έτσι δεν μπορέσαμε να δούμε το τέμπλο και τον άμβωνα, που όπως λένε είναι περίτεχνα.

Έτσι περιοριστήκαμε σε όσα βλέπαμε απ’ έξω, που κάποιες λεπτομέρειες ομολογουμένως ήταν ενδιαφέρουσες.

Γύρω από την εκκλησία είναι το νεκροταφείο.

Μετά από περίπου 260χμ και 3.30 ώρες φτάσαμε στην πόλη Χαμάρ στην ανατολική όχθη της μεγαλύτερης λίμνης της Νορβηγίας τη Mjøsa. Βρήκαμε το ξενοδοχείο και ανεβήκαμε για την τελευταία διανυκτέρευση του ταξιδιού μας. Ήμασταν αρκετά κουρασμένοι και το απόγευμα είχε προχωρήσει και έτσι αποφασίσαμε να μην βγούμε. Η πτήση της επιστροφής στο σπίτι μας ήταν την μεθεπόμενη ξημερώματα, οπότε είχαμε χρόνο την άλλη μέρα να γνωρίσουμε κάπως την πόλη αλλά και μια άλλη εκεί κοντά.

Το άλλο πρωί, αφού φάγαμε το τελευταίο πρωινό του ταξιδιού και αφού κανονίσαμε να κάνουμε late check out αργά το απόγευμα (με το αζημίωτο φυσικά) ξεκινήσαμε να γνωρίσουμε την πόλη. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και έτσι έμεινε μέχρι τέλους, ο καλύτερος αποχαιρετισμός, που μας επιφύλαξε η καταπληκτική αυτή χώρα του βορρά.

Πολύ κοντά στον καθεδρικό παρκάραμε και ξεκινήσαμε την πεζή γνωριμία μας με το κέντρο της πόλης.

Μπροστά μας ήταν η μεγάλη πλατεία Stortorget

με ενδιαφέροντα κτίρια ένα γύρω,

μια ωραία τοιχογραφία σε ένα κτίριο

και ένα μνημείο με τίτλο "Η Εργαζόμενη Γυναίκα-το Όνειρο και ο Σπόρος", που δημιουργήθηκε το 1989 από τον Γλύπτη Svein-Tore Kleppan (γ. 1953) και τιμά την εργαζόμενη γυναίκα. 

Περνώντας κάτω από τις γραμμές του τρένου φτάσαμε στο λιμάνι.

Εδώ να πούμε πως στη λίμνη δεν υπάρχουν σύγχρονα πλοία της γραμμής παρά μόνο μικρά σκάφη και ένα παλιό, παραδοσιακό ατμόπλοιο, το Skibladner. που κάνει δρομολόγια και λειτουργεί και σαν τουριστικό αξιοθέατο. Είναι το παλαιότερο ατμόπλοιο με πλευρικούς τροχούς στον κόσμο, πρωτολειτούργησε το 1856 και αναφέρεται συχνά ως “Mjøsas Hvite Svane”, (ο Λευκός Κύκνος της Mjøsa).

Ένα ομοίωμά του πάνω σε ένα τρέϊλερ είδαμε στο λιμάνι.

Εκεί, ανάμεσα στα σκαφάκια

είδαμε και ένα αντίγραφο πλοίου των Βίκινγκς.

Μία άλλη, ενδιαφέρουσα κατασκευή που βρίσκεται μέσα στο νερό είναι ένα Carillon (Καριγιόν), που είναι μουσικό όργανο με καμπάνες. Το συγκεκριμένο αποτελείται από 24 καμπάνες και εκτείνεται σε δύο οκτάβες. Σχεδιάστηκε το 2004 από τον αρχιτέκτονα Tor Kraft, σαν πύργος ρολογιού μιας και παίζει κάποια μελωδία κάθε ώρα από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ (εμείς δυστυχώς δεν έτυχε να ήμαστε εκεί όταν έπαιξε).

Περάσαμε πάλι κάτω από τις γραμμές σε άλλο σημείο και βγήκαμε

σε ένα ωραίο πάρκο με γλυπτά,

μια πολύ εντυπωσιακή παιδική χαρά και πολύ πράσινο.

Συνεχίσαμε

και φτάσαμε στον καθεδρικό, που ήταν κλειστός. Είναι η έδρα της επισκοπής του Hamar και κατασκευάστηκε το 1866 σε σχέδια του Heinrich Ernst Schirmer.

Έχει μια όμορφη είσοδο

και απ’ έξω δύο μνημεία για δύο επισκόπους. Τον Halvor Folkestad (1807-1889), που υπήρξε επίσκοπος Hamar από το 1864 ως το 1887 και της Rosemarie Köhn (1939-2022), που ήταν η πρώτη γυναίκα επίσκοπος της Σκανδιναβίας και ήταν επίσκοπος Hamar από το 1993 ως το 2006.

Συνεχίσαμε τις βόλτες μας μέχρι το Δημαρχείο, ένα πολύ μοντέρνο κτίριο,

μέσα από πεζόδρομους,

πλατείες με ωραία έργα τέχνης

και μικρά πάρκα

και με το μεσημέρι να έχει προχωρήσει γυρίσαμε στο αυτοκίνητο και από εκεί στο ξενοδοχείο για ξεκούραση και ετοιμασία αναχώρησης.

Επειδή έπρεπε να παραδώσουμε το αυτοκίνητο πριν τις 11.30μ.μ. τόχαμε πάρει απόφαση πως θα διανυκτερεύαμε στο αεροδρόμιο. Θέλαμε όμως να κάνουμε μια τελευταία επίσκεψη. Στο νοτιότερο μέρος της λίμνης είναι ο δήμος του Eidsvoll, που αποτελείται από διάφορους οικισμούς. Διοικητικό κέντρο του είναι το Sundet, που βρίσκεται στη νότια άκρη της λίμνης Mjøsa, δίπλα στον ποταμό Vorma, που ξεκινάει απ’ αυτή και ρέει προς τα νότια και αποτελεί το εμπορικό και τοπικό κέντρο της περιοχής. Εκεί θέλαμε να τελειώσουμε το ταξίδι μας.

Το αεροδρόμιο απέχει περίπου 100χμ από το Hamar, ενώ το Sundet περίπου 65.

Αργά το απόγευμα φορτώσαμε και ξεκινήσαμε.

Σε λιγότερο από μια ώρα φτάσαμε στο Sundet.

Είχε ακόμα φως και έτσι παρκάραμε έξω από ένα εμπορικό κέντρο

και κάναμε τις βόλτες μας.

Έχει μέτωπο στο ποτάμι και αυτό του δίνει μια γραφικότητα.

Έχει αρκετό πράσινο, λουλούδια παντού,

κάποια ενδιαφέροντα κτίρια,

αλλά κατά τ’ άλλα τα υπόλοιπα κτίρια, όπως αυτό που στεγάζει τη Βιβλιοθήκη και το Κέντρο Υγείας είναι αδιάφορα.

Αφού ολοκληρώσαμε τη βόλτα μας μπήκαμε πάλι στο αυτοκίνητο και συνεχίσαμε. Πριν το αεροδρόμιο φουλάραμε, φτάσαμε, παραδώσαμε το αυτοκίνητο και άρχισε η μεγάλη αναμονή.

Όσες βόλτες και αν έκανα στο γεμάτο μοντέρνα γλυπτά

και χώρους για να απασχολούν τα παιδιά η ώρα περνούσε απελπιστικά αργά. Λίγο πριν τις 5 κάναμε check in

και μισή ώρα μετά άνοιξε η πύλη.

Στις 6 απογειωθήκαμε και νωρίς το μεσημέρι μπαίναμε στο σπίτι μας, ψόφιοι από κούραση και ξενύχτι, αλλά γεμάτοι από εικόνες και εντυπώσεις μιας υπέροχης χώρας.

Λείψαμε 17 ημέρες σε ένα οδικό ταξίδι 2.500χμ σε ένα σχετικά καλό οδικό δίκτυο, χωρίς αυτοκινητόδρομους, αλλά με άπειρα τούνελ, οδηγώντας για πρώτη φορά αυτόματο αυτοκίνητο. Ένα ταξίδι με πάρα πολύ πράσινο, αλλά και γυμνά αλπικά τοπία, χιόνια και νερά. Απίστευτα πολλά νερά. Θαλασσινά, λιμνίσια, αλλά κυρίως τρεχούμενα. Ορμητικά ποτάμια και κυρίως καταρράκτες. Καταρράκτες “ων ουκ έστιν αριθμός”! Ένα ταξίδι ηρεμίας, γιατί όλοι γύρω σου ήταν ήρεμοι, αλλά και ακριβό, γιατί όλα ήταν “φωτιά”.

Με λίγα λόγια ένα ΥΠΕΡΟΧΟ ταξίδι, από τα καλύτερα που έχω κάνει! Νάμαστε καλά και για άλλα πολλά ακόμα! 

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

 

Με καλούς φίλους στον Πλατανιστό!

 3 Αυγούστου 2026

Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).

Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.

Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!

 2 Αυγούστου 2026

Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου

Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11^ο

(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)

28-29 Μαΐου 2023

Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.

Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10^ο

(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)

26-27 Μαΐου 2023

Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).

Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 9^ο

(συνέχεια από Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!)

25-26 Μαΐου 2023

Φύγαμε από το Μπέργκεν με βροχή,

Ένας “Γάμος...Ματωμένος” στην Κάρυστο!

 19 Ιουλίου 2026

Κυριακή βράδυ πάμε ξανά στο Υπαίθριο Θέατρο

Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 8^ο

(συνέχεια από Bergen,η «πόλη των επτά βουνών»!)

24 Μαΐου 2023

Ένα άλλο προσωνύμιο της πόλης είναι «πύλη για τα φιόρδ», μιας και είναι κοντά στην είσοδο των μεγάλων φιόρδ και πολλοί την χρησιμοποιούν σαν βάση για την επίσκεψη σε αυτά.

Το επόμενο πρωί διαπιστώσαμε πως το Μπέργκεν ήρθε “στα ίσα” του. Βροχή! Τι άλλο;

Bergen, η «πόλη των επτά βουνών»!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 7^ο

(συνέχεια από Bergen, πρώτες «μουσκεμένες» εικόνες!)

23 Μαΐου 2023

Ξημέρωσε η άλλη μέρα και ναι, ήταν ηλιόλουστη(!!!!). Στον τόπο που βρέχει (σχεδόν) πάντα. Βέβαια ήταν ήλιος με δόντια. Σαν να ήμασταν στον τόπο μας Αλκυονίδες μέρες. Ποιος άραγε από τους Θεούς του Σκανδιναβικού Πανθέου μας είχε ευλογήσει; Τυχεροί; Θάλεγα κάτι άλλο αλλά δεν κάνει.

Φάγαμε ένα πολύ πλούσιο πρωινό και ξεκινήσαμε. Η μέρα προβλεπόταν γεμάτη Μπέργκεν για τα καλά. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε τη λιακάδα.

«Σωτηρία με λένε»!

 5 Ιουλίου 2026

Την 1η Κυριακή του Ιούλη, το βράδυ,

Πιρουέτες…...στο “Βυθό”!

 1 Ιουλίου 2026

Πρώτο βραδάκι του Ιουλίου και βρισκόμαστε στη δροσιά του υπαίθριου δημοτικού θεάτρου της Καρύστου δίπλα στη θάλασσα.

Το "στέκι" της Monachus monachus!

Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 3ο

(συνέχεια από “Πεπάρηθος”, το πιο πράσινο ελληνικό νησί!)

10-13 Ιουνίου 2026

H μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού. Παλαιότερα ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, της Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα είδη του πλανήτη. Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 250-300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.

Σημαντικό βήμα για την προστασία της μεσογειακής φώκιας και των βιοτόπων της αποτέλεσε η ανακήρυξη της περιοχής των Βορείων Σποράδων σε προστατευόμενη και η ίδρυση το 1992 του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ), του 1ου από τα δύο τέτοια πάρκα στην Ελλάδα. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης ΜOm / Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας στην οργάνωση και λειτουργία δραστηριοτήτων όπως η ενημέρωση του κοινού και η παρακολούθηση της κατάστασης του πληθυσμού της Μεσογειακής φώκιας, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού, τουλάχιστον 55 διαφορετικά ενήλικα ζώα έχουν αναγνωριστεί να συχνάζουν στην περιοχή του θαλάσσιου πάρκου, ενώ υπολογίζεται γεννιούνται άλλα οχτώ τον χρόνο. Στο πάρκο περιλαμβάνονται η Αλόννησός και πολλά μικρότερα νησιά, ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω της. (πληροφορίες εδώ και εδώ)