Χάλκη, το νησί της Ειρήνης και της Φιλίας των Νέων!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 13ο

(συνέχεια από Ρόδος,η αρχιτεκτονική της Ιταλοκρατίας!)

6 Ιουνίου 2022

Η ημέρα της εκδρομής στη Χάλκη ξημέρωσε. Αφού φάγαμε το πρωινό μας μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε. Περίπου 40χμ Ν.Δ. και γύρω στα 45΄ ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο

φτάσαμε στο λιμάνι Κάμειρος Σκάλα για να πάρουμε το καραβάκι που θα μας πήγαινε στο νησί της Χάλκης, το νησί που έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO ως “Το νησί της Ειρήνης και της Φιλίας των Νέων όλου του Κόσμου”, με αποτέλεσμα να το επισκέπτεται μεγάλος αριθμός νέων από όλο τον κόσμο. Για την προέλευση του ονόματος του υπάρχουν δύο εκδοχές. Είτε από τα ορυχεία και τα εργαστήρια επεξεργασίας χαλκού που υπήρχαν στο νησί κατά την αρχαιότητα, είτε από τη φοινικική λέξη “κάρκι” ή “κάλχι” που σημαίνει “πορφύρα”, το όστρακο που υπήρχε άφθονο στις ακτές του νησιού τότε και το οποίο εμπορεύονταν οι Φοίνικες.

Είναι μικρό νησί δυτικά και πολύ κοντά (περίπου 5ν.μ. από το ακρωτήρι Αρμενιστής) στο μέσο της δυτικής ακτής της Ρόδου. Έχει 475 μόνιμους κάτοικους και έναν οικισμό, το Εμπορειός ή Νημποριός, που είναι και το λιμάνι του. Ο οικισμός αυτός έχει παραδοσιακή αρχιτεκτονική με πολύχρωμα νεοκλασικά κτίρια, δίνοντας την εντύπωση πως είναι μια μικρογραφία της Σύμης.

Φεύγοντας από το λιμάνι της Καμείρου-Σκάλας είδαμε ψηλά στα αριστερά μας το Κάστρο της Κρητινίας, που είχαμε επισκεφτεί τέσσερεις μέρες πριν,

και στη διαδρομή περάσαμε από κοντά από διάφορα ξερονήσια

με σημαντικότερο το μεγαλύτερο από αυτά, την Αλιμιά.

Μιάμιση ώρα αφ’ ότου φύγαμε

φάνηκε το λιμάνι της Χάλκης. Από μακριά ακόμα φαινόταν πόσο όμορφο είναι και όσο πλησιάζαμε οι εικόνες γινόταν ακόμα πιο εντυπωσιακές. 

Οι τρεις ανεμόμυλοι ψηλά στα αριστερά,

το Δημαρχείο με τον πύργο του ρολογιού στο κέντρο

και ο Άγιος Νικόλαος με το υπέροχο καμπαναριό προς τα δεξιά. 

Το πλοίο έδεσε 

και εμείς κατεβήκαμε με το στόμα ανοικτό από την ομορφιά που αντίκριζαν τα μάτια μας.

Κάναμε την πρώτη βόλτα μας κατά μήκος του λιμανιού

μέχρι την άκρη του. Υπάρχουν σπίτια χωρίς επίχρισμα και χρώμα διατηρώντας τη δωρική ομορφιά της πέτρας.

Ένα τέτοιο είναι το σπίτι του Δημήτρη Κρεμαστινού (1942-2020), του καρδιολόγου, βουλευτή και υπουργού Υγείας, που γεννήθηκε στη Χάλκη.

Κάτσαμε σε ένα καφέ για ένα ακόμα καφέ

και όμορφες εικόνες του λιμανιού. Μιας και τα ενδιαφέροντα του οικισμού είναι προσβάσιμα με σκάλες άφησα τη Σοφία για λίγο και εγώ πήγα να δω κάποια από αυτά

ξεκινώντας από τον Άγιο Νικόλαο, τον προστάτη του νησιού. Ο ναός χτίστηκε το 1861 πάνω στα ερείπια παλαιότερου.

Στην κορυφή της σκάλας που ξεκινά από το δρόμο του γιαλού στέκει, ή καλύτερα «λογχίζει» τον ουρανό το ψηλότερο καμπαναριό των Δωδεκανήσων, φτιαγμένο το 1894 από τον Ροδίτη Ελευθέριο Σελλά,

όπως μαρτυρά σχετική επιγραφή.

Στη βάση του είναι η είσοδος στην αυλή του ναού

στρωμένη με ένα βοτσαλωτό «χαλί» με κύριο θέμα τον δικέφαλο αετό.

Μπαίνοντας στην αυλή μένεις με το στόμα ανοικτό. Όλη ένα «περσικό χαλί» φτιαγμένο από χιλιάδες άσπρα και μαύρα βότσαλα (αραιά και που και μερικά χρωματιστά) σμιλεμένα από τα κύματα του Αιγαίου. Γεωμετρικά σχέδια,

ρόδακες διαφόρων τύπων

και άλλος δικέφαλος,

κυπαρίσσια και άλλα φυτά με πουλιά στις κορυφές τους και άλλα μοτίβα συνθέτουν αυτό το υπέροχο κατασκεύασμα, που από μόνο του αποτελεί λόγο επίσκεψης. Ευτυχώς δηλαδή γιατί η εκκλησία ήταν κλειστή. Έτσι περιορίστηκα στους εξωτερικούς χώρους. Την αυλή,

τη βρύση σε μια άκρη της

και τα σύμβολα, παγανιστικά θα έλεγα, πάνω από το ιερό.

Βγαίνοντας απέναντι από το καμπαναριό ξεκινάνε πολύ στενά καλντερίμια, που οδηγούν στο εσωτερικό του οικισμού.

Αφού περπάτησα λίγο στα στενάκια

κατέβηκα

στο λιμάνι

με σκοπό να ανέβω προς το Δημαρχείο και το Ρολόϊ.

Πήρα τον ανήφορο μέσα από όμορφα σπίτια

μέχρι που φτάνοντας στην ανηφόρα με τα σκαλιά που πάει προς τον προορισμό μου

είδα πως στον ίδιο χώρο με το ρολόϊ είναι και μια θολωτή κατασκευή, βυθισμένη όμως σε επίπεδο κάτω από το έδαφος. Πρόκειται για το Σαρέντζι, παλιά θολωτή δεξαμενή, που έχοντας γίνει σκουπιδότοπος, ο Δήμος αποφάσισε να την ανακαινίσει και να την κάνει εκθεσιακό χώρο. Έτσι προχώρησε στο έργο, το ίδιο που περιλάμβανε και την ανακαίνιση του Ρολογιού. Τα δύο γειτονικά κτίσματα έγιναν «καινούρια», με το ένα να αποκτά νέα χρήση.

Αν και τα έργα δεν έχουν τελειώσει, μπήκα στο Σαρέντζι και πραγματικά είναι πολύ ενδιαφέρον. Φαντάζομαι μια έκθεση έργων τέχνης εκεί μέσα και μου αρέσει πολύ η εικόνα που έφτιαξα με τη φαντασία μου.

Δεξιά από το Ρολόϊ

στέκει το πολύ όμορφο Δημαρχείο με τη διπλή κλίμακα.

Κατέβηκα ξανά

και πέρασα από το ηρώο του νησιού πηγαίνοντας στη Σοφία. Της περιέγραψα αυτά που είδα, της έδειξα και τις φωτογραφίες και σηκωθήκαμε. Πήγαμε μέχρι τη βάση της σκάλας που ανεβαίνει στον Άγιο Νικόλαο για να δει ότι μπορούσε από την εκκλησία και κυρίως το καμπαναριό και κάτσαμε σε ένα από τα εστιατόρια του λιμανιού.

Απολαύσαμε το γεύμα μας που είχε σαν κύριο πιάτο το Συμιακό γαριδάκι,

αλλά ζαλιστήκαμε από τις φωνές ενός πλανόδιου πωλητή λουλουδιών και φυτών, που όσο περίμενε για το καράβι θεώρησε σωστό να διαλαλεί την πραμάτια του από το μεγάφωνο.

Δίπλα εκεί που φάγαμε είναι άλλο ένα όμορφο κτίριο του λιμανιού. Κτίριο της Ιταλοκρατίας στεγάζει σήμερα στον όροφο το ταχυδρομείο του νησιού και στο ισόγειο τις τουριστικές πληροφορίες.

Εκεί που φάγαμε ήπιαμε και τον απογευματινό μας καφέ μέχρι να έρθει το καράβι.

Αποχαιρετήσαμε την πανέμορφη μικρούλα Χάλκη και προχωρημένο απόγευμα φτάσαμε στο δωμάτιό μας. Αράξαμε και δεν ξαναβγήκαμε. Την επόμενη θα την αφιερώναμε στα χωριά της βόρειας Ρόδου. 

(το ταξίδι συνεχίζεται )

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

«It's Yours!» στο Μεταξουργείο!

 3 Οκτωβρίου 2026

 

 

Φεύγοντας από το τραπέζι στον Κεραμεικό (Μουσικοίκαι μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!) είδα στο δρόμο μου μια ακόμα τεράστια τοιχογραφία. Ευτυχώς στο σημείο έχει φανάρι, που ήταν κόκκινο και πρόλαβα να τραβήξω μία φωτογραφία.

Στο ίντερνετ αργότερα βρήκα κάποιες πληροφορίες:

Η τοιχογραφία (mural) λέγεται «It's Yours!» και δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Gera1 στο Μεταξουργείο το 2022 στα πλαίσια της δράσης «Γενιά 17» (σχετικά με τους παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και την υπεύθυνη κατανάλωση, Target 12), με υποστήριξη από το elculture, το Helidoni Foundation και άλλους φορείς.

‘It’s Yours!’

Sustainability and Responsible Consumption look essential in our days, with this mural we would like to encourage everyone to feel the power to change and improve our environment! (Η βιωσιμότητα και η υπεύθυνη κατανάλωση φαίνονται απαραίτητες στις μέρες μας. Με αυτήν την τοιχογραφία θα θέλαμε να ενθαρρύνουμε όλους να νιώσουν τη δύναμη να αλλάξουν και να βελτιώσουν το περιβάλλον μας!).

Άλλα δύο έργα του Gera1 έχω δει και φωτογραφίσει ως τώρα. Ένα στη Νέα Φιλαδέλφεια (Δύο τοιχογραφίες στη Νέα Φιλαδέλφεια!) και ένα στην Πάτρα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη πρόκειται για πολύ σημαντικό καλλιτέχνη με πολύ ενδιαφέροντα έργα. 

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!

 3 Οκτωβρίου 2026

 

 

Σάββατο μεσημέρι και είμαστε καλεσμένοι σε τραπέζι σε εστιατόριο στον Κεραμεικό. Τελικά σταθήκαμε τυχεροί και βρήκαμε να παρκάρουμε, στην ιδιαίτερα προβληματική από αυτή την άποψη περιοχή. Πηγαίνοντας στο ραντεβού μας είδαμε δύο τοιχογραφίες, που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Και οι δύο βρίσκονται επί της οδού Κεραμεικού.

Ρόδος, η αρχιτεκτονική της Ιταλοκρατίας!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 12ο

(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! γ΄)

5 Ιουνίου 2022

Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή και σκέφτηκα πως αν κατεβαίναμε στην πόλη με το αυτοκίνητο θα ήταν πιο εύκολο να βρούμε να παρκάρουμε, με τα μαγαζιά κλειστά. Και τελικά έτσι έγινε.

Ρόδος, η παλιά πόλη! γ΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 11ο

(συνέχεια από Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!)

4 Ιουνίου 2022

Κινηθήκαμε αρχικά στα νοτιοδυτικά της παλιάς πόλης και στη συνέχεια στο κέντρο της και είδαμε πολλά ενδιαφέροντα, κυρίως της Οθωμανικής περιόδου.

Εκδρομή στα βόρεια του Δήμου Καρύστου!

 19 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.

Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.

Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.

Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 10ο

(συνέχεια από Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄)

4 Ιουνίου 2022

Και η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλιά πόλη. Αποφασίσαμε να κατέβουμε και πάλι με το λεωφορείο,

“ΥΔΩΡ”, τέχνη που “κυλάει” στην Κάρυστο!

 15 Σεπτεμβρίου 2026

Από την 1η Αυγούστου και μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του 2026 στη φιλόξενη Alchemy Gallery της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια