2025, μια πολύ δύσκολη χρονιά!

Ίσως η δυσκολότερη χρονιά της ζωής μου, μιας και σε προσωπικό επίπεδο ήρθαν έτσι τα πράγματα που σε όποιον και να το πεις δεν θα το πιστέψει.

Για το πρώτο μισό αυτής της χρονιάς είχαμε προγραμματίσει αρκετά ταξίδια εκτός και κυρίως εντός. Για τον Ιανουάριο ένα τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία, για το Πάσχα δύο εβδομάδες στη Νότια Ιταλία (Καμπανία και Απουλία) με τους Ελβετούς φίλους μας, ταξίδι το οποίο θα συνεχίζονταν για άλλη μια εβδομάδα στην Ιθάκη και για τον Μάϊο και τον Ιούνιο ένα 20μερο σε Σποράδες και μετά ορεινή Λάρισα.

Αλλά όπως είναι γνωστό, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια». Από ότι φάνηκε στη συνέχεια, δεν έβαλε απλά τα γέλια. Ξεκαρδίστηκε.

Τον Μάρτιο ένα τσεκάπ ρουτίνας και κάποιες εξετάσεις δείχνουν σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά και ξεκινάνε διάφορες εξετάσεις και απόφαση για χειρουργείο bypass. Φυσικά από εκεί και πέρα ακυρώνονται όλα τα σχέδια για ταξίδι.

Το χειρουργείο διπλού bypass προγραμματίστηκε και πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου. Όλα πήγαν μια χαρά με την επέμβαση αλλά το ίδιο βράδυ φεύγει από τη ζωή, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από ΧΑΠ, ο κατά 3,5 χρόνια μικρότερος αδελφός μου, γεγονός που μου κρατάνε κρυφό για 4 μέρες. Πρώτο χαστούκι σε μια πολύ δύσκολη για την υγεία μου στιγμή. Βγαίνω από το νοσοκομείο και δύο μέρες μετά μπαίνει ο μικρός μου αδελφός με επιθετική επιδείνωση καρκίνου, που κατά τ’ άλλα φαινόταν να πηγαίνει καλά. Τρεις μέρες μετά και 10 από το «φευγιό» του μεσαίου μας, φεύγει και αυτός αφήνοντάς με μόνο και με ανείπωτο πόνο. Πώς να παλέψεις τόσα χαστούκια μαζί; Η οικογένειά μου, οι νύφες μου, τα ανίψια μου, παρά το δικό τους πόνο, «πέφτουν» όλοι μαζί πάνω μου να με προστατέψουν όσο γίνεται απ’ αυτήν την «κατάρα».

Η αποθεραπεία, σωματική και ψυχική, ήταν μακρά. Δύο μήνες να μην μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα από τις συνηθισμένες μου ασχολίες. Τι να κάνουμε όμως. Τουλάχιστον από άποψη υγείας φαίνεται πως γλυτώσαμε τα χειρότερα (προς το παρόν).

Αφού πέρασε το καλοκαίρι και τα πράγματα κάπως στρώσανε, μπορέσαμε να κάνουμε κάποια ταξίδια μέσα στον Οκτώβριο.

Η χρονιά τελείωσε γενικά με ταξιδιωτική απραξία εκτός από μια ημερήσια εκδρομή. 

Προς την Ύδρα….οδικά!

Ύδρα, το νησί των καραβοκυραίων της επανάστασης! 1

20 Μαρτίου 2023

 

 

Ήταν τέλη της άνοιξης του 2021, τις μέρες που η αναθεματισμένη η καραντίνα τελείωνε, όταν μάθαμε τα ευχάριστα νέα. Η Σ. και ο Ε. θα παντρεύονταν τον Αύγουστο, με κουμπάρα (μάρτυρας μιας και ο γάμος θα ήταν πολιτικός) την κόρη μας. Και το καλύτερο, ο γάμος θα γινόταν στην Ύδρα. Χαρήκαμε λοιπόν τριπλά. Για τον γάμο των δικών μας παιδιών, για την κουμπαριά και γιατί επιτέλους θα πηγαίναμε στην Ύδρα. Ναι, έχουμε πάει τόσα και τόσα μακρινά ταξίδια και στην Ύδρα, που είναι στη γειτονιά μας (εντός Αττικής) δεν είχαμε αξιωθεί.

Όπως, όμως είναι γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια» Περίπου 10 μέρες πριν από το γάμο η Σοφία χτύπησε στο πόδι και το έβαλε στο γύψο. Γκαντεμιά!! Χάσαμε το γάμο, χάσαμε την ευκαιρία να καμαρώσουμε την κόρη μας κουμπάρα και βέβαια και πάλι δεν πήγαμε στην Ύδρα. Καινούριο απωθημένο!

Ο καιρός πέρναγε και η Ύδρα εκεί, με τριβέλιζε. Έψαχνα ευκαιρία για ένα ταξιδάκι εκεί. Και αυτή ήρθε περίπου ενάμιση χρόνο μετά.

Στην Ύδρα, όπως είναι γνωστό, δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και πας με δύο τρόπους. Με το πλοίο από τον Πειραιά ή με μικρό καραβάκι σε μισή ώρα, από τη νοτιοανατολική Αργολίδα, από το Μετόχι Πηγαδίων. Στη δεύτερη περίπτωση μπορείς να το συνδυάσεις με κάποια ακόμα να δεις πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας.

Διαλέξαμε το δεύτερο τρόπο και αποφασίσαμε να μείνουμε δύο νύχτες στα Πηγάδια και έτσι να δούμε κάποια πράγματα πριν και μετά και να πάμε και στην Ύδρα.

Η Αργολίδα είναι κοντινός και αγαπημένος προορισμός και έχουμε πάει αρκετές φορές. Όμως, όσες φορές και αν έχουμε πάει, πάντα υπάρχει κάτι που δεν έχουμε δει ή που θέλουμε να ξαναδούμε. Έτσι την πρώτη μέρα του ταξιδιού την αφιερώσαμε σε μνημεία και αξιοθέατα, που εγώ τουλάχιστον, τα είχα επισκεφτεί στο παρελθόν (Στο Πόρτο Χέλι, στην Ερμιόνη!).

Κατάδυση στην Αρμένικη Ιστορία!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 11^ο

(συνέχεια από Πρωινή βόλτα στα σιντριβάνια του Ερεβάν!)

 

11 Μαΐου 2024

 

Φτάσαμε στο Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας,

Η Πυθία, ο Ηνίοχος και η Σφίγγα!

Τρεις ανοιξιάτικες μέρες στη Φωκίδα, μέρος 4^ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για τους Δελφούς!)

 19 Απριλίου 2023

 

12χμ ανατολικά από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία σταματήσαμε έξω από το Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών. Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα αρχαιολογικά μουσεία του τόπου μας και θα έλεγα ένα από τα σπουδαιότερα παγκοσμίως. Η επίσκεψη σε αυτό, σε συνδυασμό δε με τον μοναδικό αρχαιολογικό χώρο και την ενέργεια που αυτός εκπέμπει είναι εμπειρία ζωής.

Εγώ έχω επισκεφτεί τον χώρο τουλάχιστον τρεις φορές, αλλά το μουσείο μόνο μία και αυτή πριν την τελευταία επανέκθεση του 1999, ενώ η Σοφία δεν έχει επισκεφτεί κανένα από τα δύο. Ευκαιρία λοιπόν να δούμε και οι δύο το μουσείο, μιας και ο χώρος είναι πολύ προβληματικός όσον αφορά άτομα με κινητικά προβλήματα.

Aventicum, η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Helvetia!

Φθινόπωρο στην Ελβετία, μέρος 6ο

(συνέχεια από Στα «δίγλωσσα»μεσαιωνικά τείχη!)

 10 Νοεμβρίου 2021

 

Την επομένη το πρωί κάτσαμε στο σπίτι. Το απόγευμα θα πηγαίναμε για καφέ στη Βέρνη,  στο σπίτι της κόρης της Ανίτας, που μας είχε καλέσει. Θα φεύγαμε όμως μετά το μεσημεριανό για μια ακόμα επίσκεψη. Όμως και μετά τον καφέ κάπου θα πηγαίναμε, αλλά ο Βέρνερ μας το κράταγε για έκπληξη.

Μετά το μεσημεριανό μας γεύμα ήπιαμε ένα καφέ και μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Μετά από περίπου 20χμ, προς τα βόρεια φτάσαμε.

Κοντά στη λίμνη Morat/Murten, στη Ν.Δ. της άκρη είναι η Avenches. Έχει λίγο περισσότερους από 4000 κάτοικους, ενώ στη μεγάλη της ακμή, το 2^ο αι είχε μέχρι 20000.

Οι ρίζες της πόλης πρέπει να αναζητηθούν στην εποχή των Κελτών. Μια φυλή παλαιών «Ελβετών» (Helvetii) είχε κτίσει έναν οικισμό στους λόφους του Bois de Châtel, νότια του κατοπινού, μεγαλύτερου ρωμαϊκού. Αν και δεν είναι σαφές πότε ακριβώς δημιουργήθηκε ο οχυρός ρωμαϊκός οικισμός Aventicum, φαίνεται πως αυτό έγινε στις αρχές του 1^ου αι. Τους επόμενους αιώνες η πόλη άκμασε και έγινε η πρωτεύουσα της επαρχίας. Το όνομα προέρχεται από τη θεά της άνοιξης των Ελβετών, Aventia.

«Χθες…ανάμεσα στη Μεσόγειο και τη Βόρεια θάλασσα»!

Φθινόπωρο στην Ελβετία, μέρος 4ο

(συνέχεια από Καλεσμένοι του κυρίου Τσάπλιν!)

 9 Νοεμβρίου 2021

 

Την Τρίτη (6^η ημέρα του ταξιδιού μας) ο Βέρνερ είχε κάποιες δουλειές και γι αυτό θα πηγαίναμε σε κάποιες επισκέψεις με την Ανίτα, με το αυτοκίνητο.

Μετά το πρωινό ξεκινήσαμε για τη λίμνη Neuchâtel και το προάστιο της ομώνυμης πόλης, το Hauterive. Εκεί είναι το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μουσείο στην Ελβετία. Το Laténium. Το όνομά του παραπέμπει στη διάσημη κοντινή τοποθεσία La Tène που έδωσε το όνομά της στη δεύτερη ευρωπαϊκή εποχή του σιδήρου. Η μόνιμη έκθεση έχει τον τίτλο «χθες…ανάμεσα στη Μεσόγειο και τη Βόρεια θάλασσα» και παρουσιάζει περίπου 3000 αντικείμενα που καλύπτουν 50.000 χρόνια από το παρελθόν της Ευρώπης.

Στη γενέτειρα του Αλέξανδρου!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 4ο

(συνέχεια από Ο «Παλαιός Άγιος» των χιονοδρόμων και η πόλη του νερού!)

 

24 Μαρτίου 2024

 

Η Κυριακή ξημέρωσε λαμπρή. Για εκείνη τη μέρα είχαμε αποφασίσει να πάμε να δούμε το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας.

Στον αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας είχαμε πάει τον Αύγουστο του 2005 και εκτός από το χώρο είχαμε επισκεφτεί και το μικρό αλλά πολύ συμπαθητικό μουσείο που υπήρχε εκεί (https://disaki.blogspot.com/2011/09/blog-post_27.html) Είχαμε μάθει όμως πως φτιάχτηκε καινούριο, μεγάλο και σύγχρονο μουσείο και μιας και βρισκόμαστε στην περιοχή είπαμε να πάμε για μια νέα επίσκεψη.

Η Πέλλα απέχει περίπου 50χμ ανατολικά της Έδεσσας. Η διαδρομή είναι μέσα από την εύφορη πεδιάδα των Γιαννιτσών, εκεί που κάποτε ήταν η λίμνη που σχημάτιζε ο ποταμός Λουδίας στο διάβα του για το Θερμαϊκό. Εκείνη η λίμνη, γνωστή και σαν Βάλτος (σε αυτόν αναφέρεται το μυθιστόρημα της Π. Δέλτα «Τα μυστικά του βάλτου») αποξηράνθηκε στα χρόνια του μεσοπολέμου και έτσι προέκυψαν τα εύφορα εδάφη της περιοχής.

Η Αρχαία Αμβρακία και το Δεσποτάτο της Ηπείρου!

Στο δρόμο του Αώου! Μέρος 13^ο (τελευταίο)

(συνέχεια από Νερά της Ηπείρου!) 

29-30 Οκτωβρίου 2023

 

Ήτανε το 1980, όταν τελειώνοντας τη βασική μου εκπαίδευση στο στρατόπεδο της Κορίνθου, μου έδωσαν ειδικότητα στο υγειονομικό και με έστειλαν για τη σχετική εκπαίδευση στη Άρτα. Είχα περάσει πολλές φορές απ’ έξω πηγαίνοντας για Γιάννενα, αλλά μέσα δεν είχα μπει ποτέ. Κατά τη διάρκεια εκείνου του Απρίλη, στις εξόδους μου περπάτησα αρκετά την πόλη και μου είχαν αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις και ο τόπος και οι άνθρωποι.

43 χρόνια πέρασαν και αν και έχουμε σταματήσει κάποιες φορές στο διάσημο γεφύρι της για να το δούμε ή να πιούμε ένα καφέ, δεν είχαμε αξιωθεί να ξαναπερπατήσουμε στην πόλη, για την οποία είχα διαβάσει τα καλύτερα για τις παρεμβάσεις που είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια. Θέλαμε να επισκεφτούμε και κάποια από τα εμβληματικά της μνημεία, που τότε δεν τα είχα επισκεφτεί. Ευκαιρία λοιπόν. Γι αυτό και βάλαμε δύο διανυκτερεύσεις στην περιοχή κατά την επιστροφή μας.

2024, τι κάναμε, που ταξιδέψαμε!

Άλλη μια χρονιά πέρασε. Μια χρονιά που κύλησε με πάνω από πέντε μήνες στην Κάρυστο (1,5 μήνα το χειμώνα, 3 μήνες το καλοκαίρι και 3 εβδομάδες στο τέλος του χρόνου), δύο δεκαήμερα ταξίδια εντός Ελλάδας , 17 ημέρες ταξίδι με αυτοκίνητο (νοικιασμένο) σε Γεωργία και Αρμενία και 2 εβδομάδες με νοικιασμένο και πάλι αυτοκίνητο σε Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο και Γερμανία.

Λάρισα, τεκμήρια ιστορίας!

Μια μέρα στην πόλη της Λάρισας, μέρος 2ο

(συνέχεια από Λάρισα, εικόνες τέχνης και καθημερινότητας!)

23 Οκτωβρίου 2021

Η Λάρισα είναι πανάρχαια πόλη και κατοικείται εδώ και σχεδόν 4.000 χρόνια. Οι αρχαιολογικές έρευνες μαρτυρούν ότι η ευρύτερη περιοχή της κατοικείτο κατά την Παλαιολιθική περίοδο.

Μνημεία όλων των ιστορικών περιόδων θα βρει ο ενδιαφερόμενος. Κυρίως όμως μια επίσκεψη στο σύγχρονο “Διαχρονικό Μουσείο” με τα εκθέματα που καλύπτουν όλες τις ιστορικές φάσεις από την προϊστορία μέχρι και την Τουρκοκρατία είναι αυτή που θα καλύψει κάθε ερώτημά του.

Μια Αράχωβα και η Ακρόπολη των Αθηνών!

 11 Ιουνίου 2024

 

 
Το θερμόμετρο έδειχνε 39^ο C όταν φύγαμε από την Αθήνα. Ο «πρώιμος» καύσωνας του Ιουνίου στο φόρτε του και εμείς φεύγουμε για λίγες μέρες σε ένα νησί που χρόνια θέλουμε να πάμε. Επιτέλους «θα βρούμε τα Κύθηρα»! Επειδή το καράβι θα έφευγε από τη Νεάπολη Λακωνίας νωρίς το επόμενο πρωί και για να μην έχουμε το άγχος να «μη χάσουμε το πλοίο της γραμμής», είχαμε κλείσει μια βραδιά σε ξενοδοχείο της Νεάπολης.
Το ταξίδι μέχρι τη Νεάπολη είναι περίπου 350χμ και πάνω από 4.30 ώρες. Είπαμε να το σπάσουμε με μια στάση για ξεκούραση και φαγητό. Ψάχνοντας στο χάρτη κατά μήκος της διαδρομής εντόπισα ένα χωριό από το οποίο έχουμε περάσει απ’ έξω 2-3 φορές, αλλά δεν είχαμε μπει ποτέ μέσα. Μια μικρή λοιπόν παράκαμψη και φτάσαμε στα 950μ υψόμετρο.

Διεθνής Ημέρα Μουσείων!

 17 Μαΐου 2024

Γεωργία-Τυφλίδα, Ιστορικό Μουσείο. Εκθέματα της κλασσικής εποχής

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), επιθυμώντας να αναδείξει το ρόλο των Μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, όρισε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι «να γίνουν τα Μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών, με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης και της αμοιβαίας κατανόησης, τη συνεργασία και την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς». Η είσοδος στα μουσεία είναι ελεύθερη.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/29

Αιγές, η Βασιλική Μητρόπολη των Μακεδόνων!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 2ο

(συνέχεια από Αναζητώντας τις ανθισμένες ροδακινιές!)

 

22 Μαρτίου 2024

 

 

Τρίτη και τελευταία μέρα στην Ημαθία, ξεκινήσαμε με τη Βεργίνα.

Ήταν το 1977, όταν η μικρή αυτή κωμόπολη της Ημαθίας γινόταν παγκόσμια γνωστή, μετά από την ανακάλυψη των ασύλητων βασιλικών τάφων από τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρόνικο (1919-1992). Ο ένας από αυτούς ταυτίστηκε με αυτόν του Φίλιππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα ερείπια του εντυπωσιακού ανάκτορου και το θέατρο σε συνδυασμό με τους τάφους «φώναζαν» ΑΙΓΕΣ.

Ο Ανδρόνικος διατύπωσε την πεποίθηση του πως εκεί ήταν οι αρχαίες Αιγές, η πρώτη πρωτεύουσα του Μακεδονικού βασιλείου.. Αν και υπάρχουν αντίθετες απόψεις, οι ανασκαφές που συνεχίστηκαν και από τον ίδιο, αλλά και μετά το θάνατό του δείχνουν να επαληθεύουν τις απόψεις του. Εκτός των Βασιλικών τάφων ανακαλύφθηκαν τα ερείπια μιας ολόκληρης και περίλαμπρης πόλης.

Ο Ηριδανός στο Μοναστηράκι!

 9 & 16 Νοεμβρίου 2023

 

 

Αλήθεια πόσες φορές έχω περάσει δίπλα του χωρίς να του δώσω την πρέπουσα σημασία; Κι εγώ και κάμποσα εκατομμύρια Αθηναίοι και μη, Έλληνες και ξένοι. Μόνο μια φορά, πολλά χρόνια πριν κοντοστάθηκα και του έριξα μια ματιά.

2023, ο απολογισμός!

 

Πάει και αυτή η χρονιά και πήγε καλά. Είμαστε καλά και κάναμε και κάποια ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Τη χρονιά αυτή, λοιπόν, περάσαμε πάνω από 3 μήνες στην Κάρυστο, κυρίως το καλοκαίρι, αλλά κάναμε κάποιες εκδρομές και ταξίδια, κυρίως εντός Ελλάδας και ένα ταξίδι-όνειρο με το αυτοκίνητο (νοικιασμένο) στη Νορβηγία.

Η Κοιλάδα των Ναών!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!

Ταξίδι στη Δυτική Σικελία, μέρος 9^ο (τελευταίο)

(συνέχεια από Έρυξ και Κεφαλοίδιον!)

 

9-10 Οκτωβρίου 2019

 

Αφού τελειώσαμε την επίσκεψή μας στην Cefalù, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για να δούμε έναν από τους κορυφαίους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Μια διαδρομή γύρω στα 150χμ νότια μας έφερε περίπου στη μέση της νότιας ακτής του.

Το 689/88 π.Χ., Ρόδιοι και Κρήτες ίδρυσαν τη Γέλα, την πρώτη ελληνική αποικία στις νότιες ακτές τις Σικελίας. Έναν αιώνα αργότερα, το 583 ή 582 π.Χ., άποικοι από τη Γέλα, μαζί με πολιτικούς εξόριστους από τη μητροπολιτική Ρόδο, ιδρύουν κοντά στον ποταμό Ακράγαντα μια νέα αποικία και τη βαφτίζουν με το όνομα του ποταμού.

Υπήρξε σπουδαία πόλη με πλούτο και μεγάλο πληθυσμό. Στη μεγαλύτερη ακμή της έφτασε το πρώτο μισό του 5^ου αι, μετά τη λαμπρή νίκη εναντίον των Καρχηδονίων στην Ιμέρα. Για τους Ακραγαντίνους, έλεγε ο συμπολίτης τους Εμπεδοκλής (5^ος π.Χ. αι.) ότι «απολαμβάνουν τη ζωή σα να επρόκειτο να πεθάνουν την επομένη και κτίζουν σα να πρόκειται να ζήσουν αιώνια».

Το πιο χαρακτηριστικό είναι μια σειρά μεγάλων περίπτερων ναών τους οποίους έκτισαν τον έναν μετά τον άλλον, πάνω στο χείλος του απότομου βράχου, πίσω από τον οχυρωματικό περίβολο της πόλης και πολύ κοντά σε αυτόν. Όλη η «Κοιλάδα των ναών» εκτείνεται κατά μήκος της ακτής. Ο επισκέπτης που ερχόταν από τη θάλασσα, αντίκριζε το υψηλό τείχος πάνω στο ύψωμα και, πάνω από τον οχυρωματικό περίβολο, τις στέγες των ναών της Αρχαϊκής και Κλασικής εποχής.

Τα απομεινάρια εκείνων των μεγαλόπρεπων ιερών κτισμάτων της «Κοιλάδας των Ναών» του Ακράγαντα είχαμε έρθει να δούμε. Λόγω του κινητικού προβλήματος μας επέτρεψαν να επισκεφτούμε όλο το χώρο με το αυτοκίνητο.

Σελινούς, η αποικία της αποικίας!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!

Ταξίδι στη Δυτική Σικελία, μέρος 7^ο

(συνέχεια από Monreale, η αποθέωση της τέχνης του ψηφιδωτού!)

8 Οκτωβρίου 2019

 

 

Γύρω στα 100χμ Ν.-Ν.Δ. του Παλέρμο, στην άλλη (νότια) μεριά του νησιού, πάνω στη θάλασσα, είναι ένας από τους σημαντικότερους και πολύ εντυπωσιακός αρχαιολογικός χώρος της Σικελίας.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 2ο

(συνέχεια από Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 1ο )

19 Ιανουαρίου 2019

 

Αφού πήραμε την απαραίτητη ανάσα

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 1ο

 19 Ιανουαρίου 2019

Μετά τη διαδοχική επέλαση των Ραφαήλ, Σοφίας, Τηλέμαχου και Υπατίας, που δεν μας άφησαν να πάρουμε ανάσα από τις βροχές, τον αέρα, το χιόνι και το κρύο και πριν από την επέλαση του Φοίβου, κάπως έφτιαξε ο καιρός και βρήκαμε την ευκαιρία κι εμείς, σα «δίποδα σαλιγκάρια» για μια μικρή βόλτα.

Πάνε πολλά χρόνια από τότε, που σε μια εκδρομή συνόδεψα μαθητές μου στη Θήβα και στο Αρχαιολογικό της Μουσείο. Ήταν το παλιό μουσείο εκείνο. Δε θυμάμαι και πολλά από εκείνη την επίσκεψη, αλλά αυτό που σίγουρα θυμάμαι, είναι η εντύπωση που μου έκαναν κάποια από τα εκθέματα. Κυρίως τα Μυκηναϊκά και μάλιστα οι σαρκοφάγοι. Το έβαλα στο νου να πάω και πάλι, μόνος αυτή τη φορά, να τα δω με την ησυχία μου. Πέρασαν τα χρόνια, έμαθα πως το μουσείο ανακατασκευάστηκε με αποτέλεσμα να είναι ένα άλλο, καινούριο μουσείο και εγώ δεν πήγα.

Έτσι μετά την επέλαση της Υπατίας με τις πολλές βροχές, όταν ακούσαμε ότι το Σαββατοκύριακο που έρχονταν ο καιρός θα ήταν αρκετά καλός, είπαμε να βγούμε. Που θα πηγαίναμε όμως; Τότε θυμήθηκα εκείνη την επίσκεψη και την εκκρεμότητα που είχα με τη Θήβα. Θήβα λοιπόν και το Νέο Αρχαιολογικό της Μουσείο.

Μια καθημερινή στην Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης!

9 Μαρτίου 2023

Το πρωί της Πέμπτης είχε μια λαμπρή λιακάδα και θερμοκρασίες που προβλέπονταν να φλερτάρουν με τους 20^ο C. Είχε όμως και ένα αεράκι που έτσουζε πότε πότε. Μια ανοιξιάτικη μέρα δηλαδή. Μήπως να πηγαίναμε καμιά βόλτα; Που όμως. Μήπως κάπου κοντά; Μήπως να πάμε στην Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2023, δηλαδή την Ελευσίνα; Καθόλου άσχημη ιδέα.