4-12 Φεβρουαρίου 2026
Όσοι
μας γνωρίζουν ξέρουν πως λατρεύουμε τα ταξίδια όσο τίποτα άλλο. Τα οργανώνουμε
και τα πραγματοποιούμε σχεδόν πάντα μόνοι μας. Άλλα εύκολα, άλλα όχι και τόσο,
άλλα δύσκολα και τέλος κάποια «ανέφικτα», όσο κι αν λαχταράμε να τα κάνουμε. Αυτό
βέβαια έχει να κάνει με τις προσωπικές μας ανάγκες, κάτι που μπορεί να είναι
και τις περισσότερες φορές είναι, διαφορετικό για την πλειοψηφία. Επειδή
χρησιμοποιούμε αναπηρικό αμαξίδιο βασική αιτία για το πόσο εύκολο ή δύσκολο
είναι ένα ταξίδι είναι οι υποδομές πρόσβασης του προορισμού. Υπάρχουν όμως και
άλλοι παράγοντες. Το κλίμα (οι θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την υγρασία των
χωρών της Ν.Α. Ασίας είναι απαγορευτικές για το πρόβλημα της Σοφίας) ή οι
συνθήκες υγιεινής είναι εξ ίσου σημαντικοί παράγοντες.
Ένα
από τα «ανέφικτα» ταξίδια ήταν αυτό στην Αίγυπτο. Έλα όμως που τα εγκαίνια του
Νέου Μουσείου στη Γκίζα ήταν η χαριστική βολή στην επιφυλακτικότητα μας και
έστω και με πολύ σκέψη και άγχος αποφασίσαμε να πάμε μερικές μέρες στην Αλεξάνδρεια
και το Κάϊρο.
Δεν
θα περιγράψω εδώ το πώς περάσαμε. Το αφήνω για όταν θα γράψω αναλυτικά γι αυτό
το ταξίδι. Θα πω μόνο πως πήγαν όλα καλά και γυρίσαμε αλώβητοι διαγράφοντας
τελικά το ταξίδι στην Αίγυπτο από τα «ανέφικτα». Για τη Σοφία ήταν τα καλύτερο
που έχει κάνει ποτέ, κυρίως λόγω του ότι πιστεύαμε πως δεν θα το κάνουμε ποτέ.
Νάμαστε
μόνο καλά και να κάνουμε κι άλλα ταξίδια, εφικτά και «ανέφικτα».
