30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026
30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026
22 Νοεμβρίου 2025
17 Φεβρουαρίου 2025
Σήμερα βρέθηκα σε κεντρικό διαγνωστικό κέντρο στους Αμπελοκήπους, στην Αθήνα για μια εξέταση ρουτίνας. Στο χώρο υποδοχής, εκεί που περιμένεις έχει κάποια ενδιαφέροντα έργα τέχνης. Περιμένοντας τα χάζεψα και τα φωτογράφισα.
(συνέχεια από Αθήνα, γλυπτά από συμπόσια Γλυπτικής!)
14 Απριλίου 2023
Έχοντας
κατέβει στην Πάτρα για Πάσχα στους φίλους μας, έκανα ως συνήθως τις βόλτες μου
και στάθηκα να φωτογραφίσω αρχικά κάποια γλυπτά από το Συμπόσιο Γλυπτικής του
2002, που βρίσκονται στο παραθαλάσσιο πάρκο βόρεια της μαρίνας και του
καρνάγιου. 4 γλυπτά βρήκα και τα τρία δεν είχαν κανένα στοιχείο και όσο και αν
έψαξα δεν βρήκα τίποτα πουθενά. Το ένα μόνο είχε την υπογραφή του δημιουργού
του.
12 & 25 Απριλίου 2023
Στην
καθημερινότητα μου, γυρνώντας για διάφορες δουλειές στις γειτονιές της Αθήνας, καθημερινά
«πέφτω» πάνω σε διάφορα γλυπτά και κάποια τα έχω φωτογραφίσει και έχω παρουσιάσει
στο «δισάκι». Το ίδιο ισχύει και για έργα που συναντώ στις εκδρομές και τα
ταξίδια μου. Κάποια από αυτά ανήκουν σε ένα σύνολο έργων διαφόρων καλλιτεχνών
που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός «συμποσίου
γλυπτικής».
Στην
ιστοσελίδα Γλυπτοθήκη
διαβάζουμε: «Το
κίνημα
των συμποσίων γλυπτικής έλκει την καταγωγή του από την Αυστρία, όταν ο
αυστριακός γλύπτης Karl Prantl διοργάνωσε το 1959 την πρώτη διεθνή συνάντηση
γλυπτών σε ένα εγκαταλειμμένο λατομείο στην πόλη St Margaretten. Σκοπός του
συμποσίου ήταν η συνάντηση καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες και κουλτούρα, η
μεταξύ τους ανταλλαγή απόψεων και η δημιουργία έργων μνημειακών διαστάσεων από
την πέτρα του λατομείου με τελικό προορισμό το στήσιμό τους σε δημόσιους χώρους.
Με τη
λήξη του συμποσίου, πολλοί καλλιτέχνες επιστρέφοντας στην πατρίδα τους
διοργάνωσαν και αυτοί με τη σειρά τους τα δικά τους συμπόσια γλυπτικής με
αποτέλεσμα τη ραγδαία εξάπλωσή τους.
Στην
Ελλάδα τα πρώτα συμπόσια γλυπτικής εμφανίστηκαν τη δεκαετία του ΄80, αρχής
γενομένης με το συμπόσιο που διοργάνωσε ο Δήμος Υμηττού, επί δημαρχίας Ανδρέα
Λεντάκη, για να συνεχιστούν και σε άλλες πόλεις όπως τα Γιάννενα, την Καλαμάτα,
τον Διόνυσο Αττικής , τη Λέσβο, τα Τρίκαλα , την Αμαλιάδα, το Πανεπιστήμιο
Πατρών, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στη Θάσο, ενώ στην Παλιανή Ηρακλείου Κρήτης
έγιναν πέντε συμπόσια!»
Τα
γλυπτά ενός τέτοιου συμποσίου, που έγινε το 1995 στην Κόνιτσα των Ιωαννίνων, παρουσίασα
πριν περίπου ένα χρόνο (Σύγχρονη γλυπτική
στην Κόνιτσα!).
Σήμερα
θα παρουσιάσω τα γλυπτά που βρήκα στην Αγία Παρασκευή και στη Μεταμόρφωση. Και
συγκεκριμένα
Μια μέρα στην πόλη της Λάρισας, μέρος 1ο
(συνέχεια από Γιάννινα, οι θησαυροί του Ιτς Καλέ!)
23 Οκτωβρίου 2021
Ξημέρωσε μια πολύ γεμάτη μέρα στη Λάρισα, που περιλάμβανε επίσκεψη σε ένα μουσείο και μια πινακοθήκη, σε δύο αρχαία θέατρα και πολλές βόλτες στην πόλη. Επειδή αυτά που είδαμε ήταν πολλά, αποφάσισα να τα παρουσιάσω σε δύο μέρη, όχι κατ’ ανάγκη με τη σειρά που τα είδαμε, αλλά χωρίζοντας τα μάλλον με το περιεχόμενό και τη σημασία τους.
26 Απριλίου 2024
Στην μικρή τριγωνική πλατεία της συμβολής των οδών 25ης Μαρτίου,
Παναγή Τσαλδάρη και Κώστα Βάρναλη στο Περιστέρι Αττικής
21 Μαρτίου 2024
Μέσα
στο πάρκο-πλατεία Εληάς στη Βέροια υπάρχει, εκτός των άλλων, ένα εντυπωσιακό
μπρούτζινο άγαλμα, μια γυμνής γυναίκας χωρίς χέρια. Πρόκειται για έργο του Βεροιώτη
ζωγράφου και γλύπτη Θωμά Βαφείδη και έγινε το 1983 (περισσότερα για το έργο εδώ).
Πρόκειται
για αντίγραφο, σε μεγέθυνση, αρχαίου αγαλματιδίου, που βρέθηκε στη Βέροια το
1909 και βρίσκεται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου (περισσότερα εδώ).
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
18 Δεκεμβρίου 2023
Λίγες μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου πήγαμε να δούμε μια έκθεση με έργα
του Νίκου Ζήβα στη Zivasart Gallery (Νίκος Ζήβας: "Το ίχνος των κρυμμένων σχημάτων"!).
21-23 Οκτωβρίου 2023
Όταν
ετοίμαζα το ταξίδι μας στα Μαστοροχώρια διάβασα για τα μοντέρνα γλυπτά που
βρίσκονται στην Κόνιτσα, προϊόντα ενός συμποσίου γλυπτικής που έγινε εκεί το
1995.
Απορία
μου γεννήθηκε πως προέκυψε συμπόσιο γλυπτικής στην ακριτική αυτή μικρή πόλη;.
Ώσπου κατάλαβα. Μα η αιτία είναι οι «πελεκάνοι». Και δεν εννοώ τα γνωστά
πουλιά. «Πελεκάνους» λέγανε τους λιθοξόους, τους μαστόρους που πελεκάγανε την
πέτρα και βγάζανε θαύματα. Οι περισσότεροι και καλύτεροι προέρχονταν από τα
Μαστοροχώρια, τα χωριά βόρεια της Κόνιτσας. Χτίσανε τα χωριά τους, χτίσανε την
Ήπειρο, χτίσανε την Ελλάδα και η μαστοριά τους έφτασε στα πέρατα του κόσμου,
από την Περσία μέχρι την Αλάσκα. Και δεν ήταν μόνο οι πετράδες. Σε άλλο
μαστοροχώρι βγαίνανε ταλιαδούροι, δηλαδή ξυλογλύπτες, που έφτιαχναν τέμπλα και
έπιπλα απαράμιλλης τέχνης και ομορφιάς, ενώ από τους Χιονάδες (μαστοροχώρι κι
αυτό), έβγαιναν οι περιβόητοι Χιοναδίτες Ζωγράφοι. Όλα αυτά δείχνουν πως οι
άνθρωποι της περιοχής της Κόνιτσας έχουν μπολιαστεί με την τέχνη, έχει περάσει
στο DNA τους. Γιατί λοιπόν να μην κάνουν το συμπόσιο που λέγαμε;
Έτσι
το 1995 ο δήμος Κόνιτσας διοργάνωσε συμπόσιο γλυπτικής με σκοπό να τιμήσει τους
«Πελεκάνους» της γύρω περιοχής.
Στο
συμπόσιο συμμετείχαν 11 γλύπτριες και γλύπτες, που δημιούργησαν ισάριθμα έργα,
που άφησαν στον τόπο, τοποθετημένα σε διάφορες θέσεις. Για να τα βρω και να τα
φωτογραφίσω έψαξα πρώτα στο ίντερνετ, ρώτησα στο γραφείο τουρισμού, αλλά και
ντόπιους και τελικά κατάφερα να τα βρω όλα.
5-6 Σεπτεμβρίου 2023
Πάνε
δυο χρόνια που είδα πρώτη φορά έργα της Παρθένας Τσανακίδου στο ξενοδοχείο
Καρύστιον, στην Κάρυστο της Νότιας Εύβοιας και ζήτησα από τον ιδιοκτήτη του
ξενοδοχείου την άδεια να τα φωτογραφήσω και να τα παρουσιάσω με μια ανάρτηση (4
γλυπτά της Παρθένας Τσανακίδου στο "Καρύστιον"!). Ήταν έργα που μου
άρεσαν και έτσι γνώρισα το έργο μιας άγνωστης σε εμένα καλλιτέχνιδας.
Ταξίδι στα Τζουμέρκα, ημέρα 4η (τελευταία)
(συνέχεια από Στο βασίλειο της πέτρας!)
21 Οκτωβρίου 2021
Τελευταία
μέρα στα Τζουμέρκα, τελευταία μέρα σε αυτόν τον μοναδικό τόπο και αφού φάγαμε
το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της ημέρας, ξεκινήσαμε.
19 Ιουνίου 2023
Η Αντιπαροχή
Αύριο, 10 Ιουλίου 2023, γίνονται τα εγκαίνια της έκθεσης έργων του Νίκου Ζήβα με τίτλο «Το Αίμα της Μνήμης».
Τρεις εβδομάδες πριν, πηγαίνοντας στην Zivasart Gallery να δούμε την έκθεση
του καλλιτέχνη, "Το ίχνος των
κρυμμένων σχημάτων" περάσαμε και απέναντι στο χώρο της συλλογής
Μνημείων Νεώτερης Αρχιτεκτονικής Κωνσταντίνου Ζήβα (Η Μάντρα του Ζήβα) να δούμε
τα τέσσερα έργα, μεγάλων διαστάσεων, που ετοιμάζονταν για την έκθεση «Το Αίμα
της Μνήμης».
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 1ο
15 Μαΐου 2023
Ήταν
8 το πρωί όταν το Airbus της Aegean
απογειώθηκε από το «Ελευθέριος Βενιζέλος»
31 Ιανουαρίου 2023
Έξω από την κεντρική
είσοδο του κτιρίου του Νοσοκομείου "ΑΤΙΙΚΟΝ", βρίσκεται ένα
ενδιαφέρον γλυπτό.
Έργα του Λ.Λαμέρα από τη συλλογή Νάσου Κοτσανά.
6 Μαρτίου 2023
Δυο εβδομάδες μετά τα εγκαίνια της έκθεσης «Η Ανάσταση της Αφαίρεσης», με
έργα του γλύπτη Λάζαρου Λαμέρα, από τη συλλογή Νάσου Κοτσανά στην Zivasart
Gallery, πήγαμε κι εμείς να δούμε την υπέροχη αυτή έκθεση.
Ανάγλυφα και Γλυπτά του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
10 Δεκεμβρίου 2022
Πριν περίπου ένα μήνα, όταν είχαμε πάει στην Zivasart Gallery να δούμε την έκθεση
του Νίκου Ζήβα (Νίκος Ζήβας:
"Βαρυτικά πεδία"!) μας μίλησε για την τρέχουσα έκθεση του
γλύπτη Γιώργου Σταματόπουλου με τίτλο «Αναδιατάξεις και Παραλληλίες» και για
τον δημιουργό των έργων της.
21 Αυγούστου 2022
13 Φεβρουαρίου 2022
(φωτογραφία Μαριάννα Φιωτάκη)
Έργο
του Θεόδωρου Παπαγιάννη,
του 2000, που βρίσκεται στην πλατεία Μαδρίτης, επί της Μιχαλακοπούλου, πίσω από
το Χίλτον. Μάρμαρο και ορείχαλκος.
Οι μαθητές (δύο αγόρια, δύο κορίτσια) στέκουν αριστερά και παρακολουθούν το
δάσκαλό τους που δείχνει στον πίνακα που γράφει:
Κλείσε μεσα 'ς την ψυχή σου την Ελλάδα
και θα αισθανθής μέσα σου να λαχταρίζη
κάθε είδος μεγαλείου "
Περισσότερα για
τον καλλιτέχνη και το έργο του εδώ
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας