Άλλος για τη Μουσουνίτσα!

                                                                                                         12 Μαΐου 2026

Στον Αθανάσιο Διάκο

στη Φωκίδα

Μνημείο για τον Π. Μικρόπουλο, έναν ήρωα 19 χρονών!

 10 Μαΐου 2026

 

Την Κυριακή που μας πέρασε έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τον ΕΠΟΝίτη Παναγιώτη Μικρόπουλο, στη συμβολή της οδού Μαρίνου Αντύπα με αυτήν που φέρει το όνομά του (Π. Μικροπούλου) στο Νέο Ηράκλειο. 

Bergen, πρώτες «μουσκεμένες» εικόνες!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 6^ο

(συνέχεια από Πλησιάζοντας το Bergen!)

22 Μαΐου 2023

 

 

Στην περιοχή Arstad του Bergen, στη συνοικία Fantoft, βρίσκεται ακόμα μία από τις ξύλινες εκκλησίες της Νορβηγίας, η Fantoft stavkyrkje. Πρόκειται για σύγχρονη ανακατασκευή μετά τον εμπρησμό της παλιότερης στις 6 Ιουνίου 1992. Ήταν η πρώτη σε μια σειρά εμπρησμών εκκλησιών από μέλη της «πρώιμης νορβηγικής black metal σκηνής» (!!!!!!!) (είπατε κάτι για ταλιμπάν; Τελικά «ταλιμπάν» υπάρχουν σε όλες τις θρησκείες και ιδεολογίες). Η κατασκευή άρχισε αμέσως μετά τον εμπρησμό και κράτησε περίπου 6 χρόνια.

Η αρχική εκκλησία χτίστηκε γύρω στο έτος 1150 στο Fortun in Sogn, ένα χωριό κοντά στο εσωτερικό ή ανατολικό άκρο του Sognefjord. Το 1879, η νέα εκκλησία Fortun (Fortun kyrkje) κατασκευάστηκε ως αντικατάσταση της μεσαιωνικής ξύλινης εκκλησίας. Η ξύλινη εκκλησία Fantoft απειλούνταν με κατεδάφιση, όπως και εκατοντάδες άλλες ξύλινες εκκλησίες στη Νορβηγία. Τελικά αγοράστηκε από τον πρόξενο Fredrik Georg Gade και σώθηκε μεταφέροντας την σε κομμάτια στη Fana κοντά στο Bergen το 1883.

Έξω από την εκκλησία βρίσκεται ένας πέτρινος σταυρός από την Tjora. (πληροφορίες εδώ)

Βρίσκεται στην κορυφή ενός υψώματος, μέσα σε πυκνό δάσος. 

Επειδή ο χώρος δεν είναι προσβάσιμος σε όσους δεν μπορούν να περπατήσουν στο δάσος και στο ανηφορικό μονοπάτι, άφησα τη Σοφία στο αυτοκίνητο στο χώρο στάθμευσης

και πήρα τον ανήφορο. Ο χώρος και η εκκλησία είναι ένα εντυπωσιακό σύνολο και αν και φαίνεται πως είναι καινούρια είναι τόσο καλοφτιαγμένη που μπορείς να πάρεις μια πολύ καλή ιδέα πως ήταν οι παλιές εκείνες ξύλινες εκκλησίες.

Οι δράκοι στη στέγη,

το λιτό εσωτερικό

με τα λίγα ξυλόγλυπτα και ο εξωτερικός

στεγασμένος διάδρομος γύρω της. Ο χώρος φυλάσσεται για προστασία.

Γύρισα στο αυτοκίνητο και σε λίγο μπήκαμε στην κίνηση που μας οδήγησε στο κέντρο του Μπέργκεν, που μας υποδέχτηκε με βροχή. Άλλωστε είναι γνωστό για τις συχνότατες βροχές του. Είναι κάποιος πολύ τυχερός αν βρει το Μπέργκεν «στεγνό».

Βρήκαμε το ξενοδοχείο μας, που ήταν στο λιμάνι και αφού ανεβάσαμε τα πράγματα στο δωμάτιο, η Σοφία ξάπλωσε λίγο και εγώ κατέβηκα

για μια πρώτη ματιά.

Ανάμεσα στο δρόμο του ξενοδοχείου και τη θάλασσα μεσολαβεί

μια σειρά κτιρίων του λιμανιού και αποβάθρες (εκεί ήταν και το πάρκινγκ που άφησα το αυτοκίνητο). Ανάμεσα στα κτίρια έχει ανοίγματα από τα οποία μπορείς να θαυμάσεις την απέναντι, βόρεια πλευρά του λιμανιού, το πιο πολυφωτογραφημένο σημείο της πόλης,

το παλιό λιμάνι με τα πολύχρωμα κτίρια, γνωστό σαν «Bryggen». Τι εικόνα!

Στο κέντρο τα πολύχρωμα κτίρια της Χανσεατικής Εμπορικής Ένωσης,

αριστερά ένα μεσαιωνικό καστέλι κι μια ρόδα λουναπάρκ (η πλήρης αντίθεση),

ενώ στα δεξιά πίσω από τα πρώτα κτίρια η πράσινη κορυφή του καμπαναριού μιας εκκλησίας. Πίσω τους τα βουνά. Άλλωστε το Μπέργκεν είναι μεταξύ των άλλων γνωστό και σαν «η πόλη των επτά βουνών».

Γύρισα στο δωμάτιο για λίγη ξεκούραση.

Σαν βράδιασε και μιας και είχε σταματήσει η βροχή, είπαμε να βγούμε να δούμε την πόλη λίγο τη νύχτα.

Άλλωστε μια τόσο φωτογενής πόλη θα «απογειώνονταν» με τα φώτα.

Και έτσι ήταν.

Φτάσαμε μέχρι ένα πολύ όμορφο κτίριο. Το Μουσείο Buekorps (Buekorpsmuseet), που είναι αφιερωμένο στην παραδοσιακή οργάνωση νεολαίας της γειτονιάς, Buekorps. Ιδρύθηκε το 1977 και στεγάζεται στο Murhvelvingen. Το Murhvelvingen κατασκευάστηκε ως ιδιωτική κατοικία το 1561. Το κτίριο υπέστη ζημιές από πολλές πυρκαγιές στο πέρασμα των χρόνων, ενώ το παρόν κτίσμα χτίστηκε μετά την πυρκαγιά του Μπέργκεν το 1702.

Κάπου εκεί ξανάρχισε να βρέχει και έτσι γυρίσαμε στο ξενοδοχείο. Ελπίζουμε την επομένη να μας κάνει τη χάρη να έχουμε περισσότερες «στεγνές» ώρες για να απολαύσουμε την, κατά γενική ομολογία, όμορφη πόλη.

 

το ταξίδι συνεχίζεται

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

 

 

Πλησιάζοντας το Bergen!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 5^ο

(συνέχεια από Φιόρδ, βουνά, καταρράκτες …και άλλα μαγικά!)

21-22 Μαΐου 2023

 

Το επόμενο πρωί, αφού φάγαμε το πρωινό μας, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Προορισμός μας το χωριό Røldal, γύρω στα 234χμ νότια.

Περάσαμε για άλλη μια φορά (και τελευταία) τα χωριά Flåm και Gudvangen, που σημαίνει πως περάσαμε ξανά τα δύο μεγάλα τούνελ και συνεχίσαμε νότια. Φτάσαμε στο δεύτερο μακρύτερο φιόρδ της χώρας, το Hardangerfjord και ακολουθήσαμε το στενό παρακλάδι του το Sørfjorden, στην άκρη του οποίου είναι η πόλη Odda.

Φιόρδ, βουνά, καταρράκτες …και άλλα μαγικά!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 4^ο

(συνέχεια από Εθνική γιορτή, διήμερη αργία!)

19-20 Μαΐου 2023

 

Το επόμενο πρωί, αφού πήραμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της ημέρας, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε το οδικό μας ταξίδι στη Νορβηγία. Το επόμενο τετραήμερο θα ταξιδεύαμε δυτικά-βορειοδυτικά «κυνηγώντας» καταρράκτες, ξύλινες εκκλησίες και φιόρδ, οδηγώντας μέσα στη μαγική Νορβηγική ύπαιθρο. Ανεβήκαμε και κατεβήκαμε βουνά, άλλα χιονισμένα και άλλα όχι, περάσαμε από λίμνες, ποτάμια και εντυπωσιακούς καταρράκτες. Ταξιδέψαμε με πλοίο σε φιόρδ, με τρένο σε φαράγγι με καταρράκτες και περάσαμε από τούνελ «ων ουκ έστιν αριθμός». Τούνελ μικρά, μεσαία, μεγάλα και πολύ μεγάλα. Μέχρι και από το μεγαλύτερο οδικό τούνελ του κόσμου, το Lærdalstunnelen, μήκους 24,5χμ περάσαμε 3 φορές (!!!!). Εμπειρία μοναδική, αλλά όχι για κλειστοφοβικούς. Το απόγευμα της τέταρτης μέρας φτάσαμε στο Bergen, την «πρωτεύουσα των φιόρδ».