Από τα πολύ ψηλά στο….σπίτι μας!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Γ΄΄

(συνέχεια από Γύρω από τη Λίμνη του Λάδωνα!)

 

31 Μαρτίου 2022

Την τελευταία μέρα του Μάρτη, φάγαμε πρωινό, πληρώσαμε και φορτώσαμε, έχοντας ξεχάσει μια συσκευή στο δωμάτιο (μας τη στείλανε λίγες μέρες μετά).

Γύρω από τη Λίμνη του Λάδωνα!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Β΄

(συνέχεια από Στο δρόμο για τα Λαγκάδια!)

 30 Μαρτίου 2022

 

 

Η μέρα που ξημέρωσε θα ήταν αφιερωμένη στην περιοχή βόρεια και δυτικά των Λαγκαδίων, στην Τεχνητή Λίμνη του ποταμού Λάδωνα και τα χωριά γύρω της.

Στο δρόμο για τα Λαγκάδια!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Α΄

29 Μαρτίου 2022

 

Ήταν το 2002, που αποφασίσαμε με τους φίλους μας από την Πάτρα να πάμε για το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος στην ορεινή Αρκαδία. Διαλέξαμε να μείνουμε στα δωμάτια που διέθετε το τότε κάμπινγκ Δ. Μητρόπουλος έξω από τη Βυτίνα. Ήταν ένα υπέροχο τριήμερο γεμάτο εικόνες από τα βουνά και τα χωριά της Αρκαδίας και των γειτονικών νομών. Μεταξύ των εκδρομών που κάναμε ήταν και μια επίσκεψη στο Ναό του Επικούριου Απόλλωνα και την Ανδρίτσαινα. Εκείνο το απόγευμα γυρνώντας είχαμε αποφασίσει να σταματήσουμε για καφέ στα Λαγκάδια. Η Μαριάννα τότε μόλις έμπαινε στην εφηβεία και δεν ήταν και πολύ ευχαριστημένη που ήταν μαζί μας και όχι με τις φίλες της. Την ενοχλούσαν και οι μεγάλες και γεμάτες στροφές ορεινές διαδρομές και μας είχε «πρήξει» με το πότε φτάνουμε και το πότε φτάνουμε. Οι απαντήσεις μας οι κλασσικές. Σε λίγο, στην επόμενη στροφή κλπ. Τελικά φτάσαμε στα Λαγκάδια και κάτσαμε για καφέ, θαυμάζοντας το όμορφο πέτρινο χωριό που κατρακυλά στην πλαγιά.

Το βράδυ έχουμε μόλις ξαπλώσει στο δωμάτιο, που ήταν πολύ κοντά στην είσοδο του κάμπινγκ και λόγω ζέστης είχαμε ανοικτά παράθυρα. Ακούσαμε λοιπόν ένα αυτοκίνητο να σταματά και κάποιον να ρωτά τον ιδιοκτήτη: «Για Λαγκάδια καλά πάμε;» «Ναι» του απάντησε αυτός. Και τότε ακούμε τη Μαριάννα: «Και αν τα βρεις να με χ….ς». Περιττό να πω πως βρέθηκα κάτω από το κρεβάτι από τα γέλια. Από τότε τα Λαγκάδια στο μυαλό μου είχαν συνδεθεί με εκείνο το περιστατικό.

Τα χρόνια πέρασαν και μιας και η περιοχή της Β.Δ. Αρκαδίας μας ήταν σχετικά άγνωστη αποφασίσαμε να κάνουμε ένα τριήμερο με βάση τα Λαγκάδια για να δούμε τα χωριά της περιοχής, αλλά και τη λίμνη του Λάδωνα, που δεν είχαμε επισκεφτεί ποτέ.

Κοιλαδογέφυρα μεγάλων διαστάσεων!

 20 Ιουνίου 2024

 

Ήταν περασμένες 6 το απόγευμα σαν έφτασε το πλοίο από τα Κύθηρα στη Νεάπολη Λακωνίας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μας.
Ψάχνοντας για κάτι ενδιαφέρον στο δρόμο για μια μικρή στάση, το μάτι μου έπεσε σε κάτι που φαινόταν σημαντικό.
Αρκετά κοντά στην Τρίπολη είναι ένα χωριό, που λέγεται Μάναρη ή Μάναρι, από το οποίο περνά το ομώνυμο ρέμα στο βάθος ρεματιάς, που όμως το τρένο της γραμμής Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα έπρεπε να περάσει.

Τεγέα, τα ίχνη της σπουδαίας Αρκαδικής πόλης!

 14 Δεκεμβρίου 2023

 

 

Μέσιασε ο Δεκέμβρης, καλή μέρα ήτανε, πάμε εκδρομούλα λοιπόν. Που όμως;

Πάει καιρός που σκεφτόμουνα το Αρχαιολογικό Μουσείο της Τεγέας, έξω από την Τρίπολη, για το οποίο είχα διαβάσει πολύ καλά λόγια. Πάμε λοιπόν να το δούμε και αυτό και τα αρχαία που είναι στην ίδια περιοχή. Έτσι κι αλλιώς η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη με τον αυτοκινητόδρομο. 

Τριήμερο στα βουνά της Αρκαδίας!

9-11 Δεκεμβρίου 2016

Η Ορεινή Αρκαδία είναι ένας αγαπημένος προορισμός για μάς. Έχουμε πάει αρκετές φορές, κυρίως ημερήσιες ή ολιγοήμερες εκδρομές από Πάτρα και Αθήνα (π.χ. http://disaki.blogspot.gr/2011/02/blog-post_183.html). Η τελευταία φορά ήταν, όταν πήγαμε για ένα τετραήμερο με φίλους στα Καλάβρυτα, 2,5 χρόνια πριν (http://disaki.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html). Αυτές οι εκδρομές αφορούσαν κυρίως τα «αστέρια» της περιοχής, Δημητσάνα και Στεμνίτσα. Το 2002 είχαμε πάει του Αγίου Πνεύματος και πήγαμε για πρώτη και μοναδική φορά στην Καρύταινα, την Ανδρίτσαινα και τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Eίχαμε επισκεφτεί και το Μουσείο Υδροκίνησης της Δημητσάνας.

Σχετικά πρόσφατα βρήκα μια προσφορά για έναν ενδιαφέροντα ξενώνα στο Ελληνικό. Επικοινώνησα με τους φίλους μας στην Πάτρα και κανονίσαμε να πάμε αρχές Νοεμβρίου. Ένα πρόβλημα με την υγεία δικού μας προσώπου ανέβαλε το ταξίδι. Το πρόβλημα εξελίχθηκε αρκετά καλά και ψάχναμε να βρούμε πότε θα πηγαίναμε. Ψυχολογικά είχαμε «φορτώσει» και το δελτίο καιρού, που προέβλεπε πολύ καλό καιρό για το Σαββατοκύριακο, που θα έρχονταν, ήρθε και κλείδωσε την απόφαση. «Πάμε τώρα!» Συμφωνήσανε και οι φίλοι μας, πήραμε τηλέφωνο και κλείσαμε στον ξενώνα και να που έφτανε η μέρα της αναχώρησης.

Ο οδοντωτός, τα έλατα και το καλό κρασί!

2014, Στα ορεινά της Πελοποννήσου!

2-5 Αυγούστου 2014

-Θέλω να σε ρωτήσω αν νομίζεις πως θα μπορούσαμε κάποια στιγμή να ανέβουμε στα Καλάβρυτα με τον οδοντωτό. Κάπου διάβασα πως τελείωσαν τις εργασίες και δουλεύει τώρα πια κανονικά.

-Με τον οδοντωτό; Δεν ξέρω αν είναι προσβάσιμος σε καροτσάκι. Πρέπει να τηλεφωνήσουμε.

-Δεν θα έχω το ηλεκτρικό. Με το άλλο, το χειροκίνητο.

-Άσε να πάρω τηλέφωνο και θα δούμε. Για πότε το σκέφτεσαι;

-Του χρόνου το καλοκαίρι.

Δύου αμέρε τα Τσακωνιά!

(Δύο μέρες στην Νότια Κυνουρία!)

14-16 Ιανουαρίου 2016

Ήταν το πολύ μακρινό 1995, τότε που αφιερώσαμε ένα μέρος των καλοκαιρινών μας διακοπών για να γνωρίσουμε την παραλιακή Αρκαδία, την περιοχή της Κυνουρίας ή Τσακωνιά, στην τοπική διάλεκτο (http://disaki.blogspot.com/2011/05/1995.html). Η εντύπωση, που μου άφησε τότε η Τσακωνιά ήταν ενός τόπου «Δωρικού», σαν την γλώσσα του.

Σκληρός τόπος αλλά όχι τόσο άγριος όσο η Μάνη, με φιλόξενους, αν και αρκετά «κλειστούς» ανθρώπους, πανέμορφα τοπία και χωριά και μοναδικές θάλασσες.

Πέρασαν τα χρόνια και δεν αξιωθήκαμε να ξαναπάμε.

Είναι λίγες μέρες μετά τις γιορτές του νέου χρόνου, η Μαριάννα θα έφευγε για τη μηνιαία επίσκεψή της στη Βαρκελώνη και εμένα δε με χώραγε ο τόπος. Είχαν συμβεί και αρκετά δυσάρεστα από το καλοκαίρι, που είχε περάσει και έλεγα πως το σπίτι, όπου νάναι θα πέσει να με πλακώσει! Ψάχνω να δω, που να πάμε για 2-3 μέρες και μούρχεται στο μυαλό το 1995. ΤΣΑΚΩΝΙΑ! Να που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για μια «αναμνηστική δόση» (κάτι σαν εμβόλιο, ένα πράγμα)!