Αντίο Αρμενία! Σε ευχαριστούμε! (Ts’tesut’yun Hayastan. Shnorhakalut’yun!)

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 14^ο

(συνέχεια από Tatev, το μοναστήρι και η γέφυρα του διαβόλου!)

 

13-14 Μαΐου 2024

  

Από το μοναστήρι Tatev πήραμε προς τα πίσω το δρόμο που πάει για Ερεβάν και περίπου 130χμ. μετά, λίγο πριν τη διασταύρωση για Νοραβάνκ, κάναμε δεξιά και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε. Όσο ανεβαίναμε το τοπίο γινόταν όλο και πιο γυμνό και ο δρόμος χειρότερος. 

Tatev, το μοναστήρι και η γέφυρα του διαβόλου!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 13^ο

(συνέχεια από Το «Νέο Μοναστήρι» με τη διώροφη εκκλησία!)

 

13 Μαΐου 2024

 

 

Το άλλο πρωί, αφού τσιμπήσαμε κάτι μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Το ταξίδι εκείνης της μέρας προβλέπονταν μακρύ σε χιλιόμετρα και ακόμα πιο μακρύ σε χρόνο, ενώ δεν θα έλειπαν και κάποιες επισκέψεις. Γύρω στα 330χμ και πάνω από 5.30 ώρες (καθαρός χρόνος χωρίς απρόβλεπτες καθυστερήσεις, που σχεδόν πάντα είχαμε). Και όλο αυτό σε υψόμετρο από 1200 μέχρι και πάνω από 2400μ.

Πρώτος προορισμός της ημέρας ήταν το μνημείο για το οποίο είχαμε κάνει όλο αυτό το δρόμο και δεν ήταν άλλο από το Μοναστήρι του Tatev.

Το «Νέο Μοναστήρι» με τη διώροφη εκκλησία!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 12^ο

(συνέχεια από Κατάδυση στην Αρμένικη Ιστορία!)

 

12 Μαΐου 2024

 

Το πρωί, αφού φάγαμε κάτι και ήπιαμε ένα καφέ, φορτώσαμε και αποχαιρετήσαμε το Ερεβάν, που μας είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. 

Κατάδυση στην Αρμένικη Ιστορία!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 11^ο

(συνέχεια από Πρωινή βόλτα στα σιντριβάνια του Ερεβάν!)

 

11 Μαΐου 2024

 

Φτάσαμε στο Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας,

Πρωινή βόλτα στα σιντριβάνια του Ερεβάν!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 10^ο

(συνέχεια από Τέσσερα μνημεία κοντά στο Ερεβάν!)

 

11 Μαΐου 2024

 

 

Νωρίς το πρωί βγήκα μόνος για να πάω στο ταχυδρομείο στην πλατεία Δημοκρατίας να στείλω κάποιες κάρτες και με την ευκαιρία να κάνω μια βόλτα γύρω από την πλατεία, κυρίως στα πάρκα με τα πολλά γλυπτά και τα σιντριβάνια.

Τέσσερα μνημεία κοντά στο Ερεβάν!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 9^ο
(συνέχεια από Ερεβάν, η “ροζ πόλη” των γλυπτών!)

10 Μαΐου 2024

Η επόμενη μέρα ξημέρωσε κι αυτή ηλιόλουστη (αν και τη φάγαμε κάποια στιγμή την καταιγιδούλα μας) και την αφιερώσαμε σε επισκέψεις σε μνημεία έξω από το Ερεβάν, αλλά όχι μακριά. Τα δύο από αυτά είναι στα ανατολικά της πόλης και τα άλλα δύο προς τα δυτικά.

Πήραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε. Μετά από περίπου 28χμ φτάσαμε. Είναι το χωριό Garni και στην άκρη του είναι το “Ιστορικό και Πολιτιστικό Μουσείο του Garni” που περιλαμβάνει εκτός των άλλων τον αναστηλωμένο Ελληνο-ρωμαϊκό ναό, ένα από τα πιο διάσημα και εντυπωσιακά μνημεία της περιοχής του Καύκασου. Πρόκειται για ναό που πιθανότατα κτίστηκε τον 1ο αι.μ.Χ. από το βασιλιά Τιριδάτη Α΄ ως ναός του Θεού Ήλιου Μιχρ. Όταν τον 4ο αι το βασίλειο έγινε Χριστιανικό ο ναός μετατράπηκε σε βασιλική θερινή κατοικία της Χοσροβιντουχτ, αδελφής του Τιριδάτη Γ΄ και έτσι γλύτωσε την καταστροφή μέχρι το 1679, που καταστράφηκε από σεισμό. Στη δεκαετία του 1970 άρχισαν ανασκαφές και τότε αναστηλώθηκε κι αυτός.

Ερεβάν, η “ροζ πόλη” των γλυπτών!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 8^ο

(συνέχεια από Ένα–σταν στην Ευρώπη!)

 

9 Μαΐου 2024

 

 
Ξημέρωσε η 9^η Μαΐου. Το 1945, εκείνη τη μέρα υπογράφηκε το σύμφωνο παράδοσης της Γερμανίας στους Σοβιετικούς και τυπικά έληξε ο Β΄Π.Π. Η μέρα γιορταζόταν σαν «Η Ημέρα της Νίκης» στην ΕΣΣΔ και συνεχίζει να γιορτάζεται στις περισσότερες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες (εξαίρεση αποτελούν οι τρεις χώρες της Βαλτικής, ενώ στην Ουκρανία γιορτάζεται με ένα πιο «λάϊτ» περιεχόμενο).
Έτσι και στην Αρμενία. Η μέρα αυτή είναι αργία για πολλές υπηρεσίες 

Ένα –σταν στην Ευρώπη!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 7^ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για μια Αρμένικη επίσκεψη!)

 

8 Μαΐου 2024

 

 
-Ξέρεις πως υπάρχει ένα –σταν στα όρια Ευρώπης-Ασίας και μάλιστα από τους περισσότερους θεωρείται πως ανήκει στην Ευρώπη;
--σταν στην Ευρώπη;
-Και όμως ναι. Είναι το Χαγιαστάν.
-Τι είναι τούτο πάλι;
-Δεν ξέρεις; Και εγώ μέχρι πριν λίγο δεν ήξερα. Και μάλιστα είχα πάει και δεν ήξερα πως αυτό ήταν το Χαγιαστάν Νόμιζα απλά πως είχα πάει στην Αρμενία. Γιατί το Χαγιαστάν είναι η Αρμενία για τους Αρμένιους.
 
Είμαστε στο συνοριακό σταθμό της Bavra, έχοντας περάσει εύκολα το Γεωργιανό κομμάτι.
Όμως, επειδή το αυτοκίνητο το έχουμε νοικιάσει στη Γεωργία υπάρχει μια διαδικασία για να περάσει στην Αρμενία. Τρεις μέρες τουλάχιστον πριν παραλάβουμε το αυτοκίνητο είχαμε ενημερώσει το γραφείο ενοικίασης πως θα πηγαίναμε και Αρμενία. Είχαν ετοιμάσει τα σχετικά έγγραφα στα Αρμένικα και τα ρώσικα, ένα πάκο χαρτιών αρκετών σελίδων και με αυτά τα έγγραφα φτάσαμε στο Αρμένικο φυλάκιο. Αφού περάσαμε τον έλεγχο διαβατηρίων έπρεπε να πάρουμε την άδεια εισόδου για το αυτοκίνητο από ειδικό γραφείο. Η γραφειοκρατική αυτή διαδικασία πήρε πάνω από ώρα με εμένα να υπογράφω, ούτε ξέρω πόσα χαρτιά και χωρίς επίσης να ξέρω τι υπογράφω μιας και όλα ήταν στα Αρμένικα, σε μια γραφή δηλαδή εντελώς ακατανόητη. Η υπάλληλος έκανε φιλότιμες προσπάθειες σε όσα αγγλικά ήξερε εκείνη και όσα ξέρω εγώ να μου δώσει να καταλάβω τι ήταν αυτά τα χαρτιά και με τα πολλά τελειώσαμε. Έπρεπε να κάνω και ασφάλεια. Σε άλλο κτίριο αυτό. Θα μέναμε 6 μέρες στην Αρμενία, αλλά το ελάχιστο ασφάλισης ήταν 23,00€ για 10 μέρες και αυτά σε δολάρια ή ευρώ (τα ρέστα ήταν ευρώ και Αρμένικα ντραμ). Τέλος καλό, όλα καλά. Ώρα να ξεκινήσει το οδικό μας ταξίδι στην Αρμενία.