Τελευταία μέρα στο
Μινσκ, τελευταία μέρα στη Λευκορωσία. Μιας και η πτήση μας ήταν για το απόγευμα,
είχα προγραμματίσει να πάω να επισκεφτώ το Κρατικό
Μουσείο της Ιστορίας του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Λευκορωσίας (Музей
гісторыі Вялікай Айчыннай вайны), που βρισκόταν απέναντι από το ξενοδοχείο μας.
Το πρωί αφήσαμε προσωρινά
το δωμάτιο, μιας και το επόμενο βράδυ θα μέναμε πάλι εκεί και πήραμε το δρόμο
για τη δυτική άκρη της χώρας, στα σύνορα με την Πολωνία. Προορισμός μας η πόλη
Μπρεστ. Πριν όμως είχαμε να σταματήσουμε να δούμε δύο Κάστρα (παλάτια), που
φιγουράρουν στη λίστα της UNESCOμε τα μνημεία Παγκόσμιας
Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πρώτα το Κάστρο Mirκαι στη
συνέχεια αυτό του Nesvizh, για να καταλήξουμε
αργά το απόγευμα στην Μπρεστ. Ξεκινάμε λοιπόν.
(Τις μέρες που γράφω
αυτό το οδοιπορικό στη Λευκορωσία, οι ειδήσεις «φιλοξενούν» τη χώρα αυτή, λόγω
των αιματηρών επεισοδίων, που ακολούθησαν την επανεκλογή στον προεδρικό θώκο του
«πατερούλη» Αλεξάντερ Λουκασένκο, που τον κατέχει συνεχώς από τον Ιούλιο του
1994. Η αντιπολίτευση τον καταγγέλλει για νοθεία και βγάζει τους οπαδούς της στους
δρόμους, με τον Λουκασένκο να απαντά με τις δυνάμεις της τάξης. Για να δούμε
ποια θα είναι η συνέχεια όλων αυτών).
Εδώ και περίπου μια
ώρα πετάμε πάνω από τη μεγάλη πεδιάδα ταξιδεύοντας από το Λβιβ στο Μίνσκ.
Μπαίνοντας
στο Κάστρο του Μπρεστ στη Λευκορωσία (χαρακτηρισμένο σαν «Κάστρο Ήρωας» επί
Σοβιετικής εποχής, μιας και αντιστάθηκε στους Γερμανούς πάνω από ένα μήνα), στα
αριστερά είναι μερικά άρματα μάχης του Κόκκινου Στρατού. Εκείνη την ώρα μερικά
πιτσιρίκια, από κάποιο σχολείο που επισκέπτονταν το χώρο, έπαιζαν έχοντας
ανέβει πάνω τους και τρέχοντας γύρω τους. Η εικόνα αυτή μου έφερε στο μυαλό ένα
αντάρτικο-φιλειρηνικό τραγούδι της φοιτητικής μου νιότης. Ήταν το «Τι τα
θέλουμε τα όπλα» και το τραγούδαγε ο Πέτρος Πανδής.
Τι
σου είναι όμως το μυαλό. Εκείνη την ώρα «παραχάραξα» τους στίχους και σκάρωσα
ένα στιχάκι για να ταιριάζει με αυτό που έβλεπα.
«Τι τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Να τα κάνουμε παιγνίδια
για να παίζουν τα παιδιά!»
Είπαμε,
Ποιητής εκ του προχείρου….
Και για να θυμηθούν
οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι
Τί τα θέλουμε τα όπλα
Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά.
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά
Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια τα βαριά;
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.
Τί τον θέμε τον "Αβέρωφ"
τί τον θέμε το "Κιλκίς";
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.
Στην πλατεία Ανεξαρτησίας, την κεντρική πλατεία του Μινσκ, της πρωτεύουσας της Λευκορωσίας, υπάρχουν εκτός των άλλων ο Καθολικός Ναός των Αγίων Σίμωνα και Άννας (φτιαγμένος από κόκκινο τούβλο) και αριστερά του αυτό το τεράστιο λευκό κτίριο, που είναι η έδρα της κυβέρνησης.
