Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019

Μπανάκι, ψαράκι και καφέ, λίγο πιο έξω από την Κάρυστο!


Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2019


Καλά περνάμε στην Κάρυστο το καλοκαίρι, και πότε, πότε κάνουμε και καμιά βόλτα λίγο παραέξω. Είτε μόνοι, είτε κυρίως με παρέα.
Έτσι και το φετινό καλοκαίρι, κάναμε τρεις όμορφες βόλτες.
Η πρώτη, που ήταν και η πιο μακρινή έγινε στις 29 του Αυγούστου.
Στην περιοχή των Κριεζών είναι το μικρό λιμανάκι των Αγίων Αποστόλων και αυτός ήταν ο προορισμός μας.
Αντιγράφω κάποιες πληροφορίες από το ίντερνετ
«Οι Άγιοι Απόστολοι (Τοπική Κοινότητα Πετριών - Δημοτική Ενότητα ΔΙΣΤΥΩΝ του δήμου ΚΥΜΗΣ – ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ) είναι ένα γραφικό ψαροχώρι της Κεντρικής Εύβοιας με θέα το Bόρειο Αιγαίο. Η ιστορία του χωριού ξεκινά το 1830, όταν Πετριώτες ψαράδες από το ομώνυμο γειτονικό χωριό, έχτισαν τα πρώτα σπίτια.

Σήμερα, στον απάνεμο όρμο των Αγίων Αποστόλων, έχει αναπτυχθεί ένας παραθεριστικός οικισμός με αξιόλογη τουριστική υποδομή, ιδανικός προορισμός γι΄ αυτούς που αγαπούν το ψάρεμα, τη χαλάρωση και την αυθεντικότητα του νησιώτικου τοπίου». 

Στους Αγίους Αποστόλους είχαμε ξαναπάει παλιότερα δύο φορές από την Αθήνα, τη μία αρχές καλοκαιριού
και είχαμε κάνει μπάνιο από την άλλη μεριά του λιμανιού εκεί που είναι βράχια. Το ψαράκι και τις δύο φορές το είχαμε ευχαριστηθεί δεόντως.
Αυτή τη φορά πήγαμε στη δεξιά μεριά του λιμανιού, εκεί που είναι η αμμουδερή παραλία. Το μπάνιο στην εξαιρετική θάλασσα ήταν θαυμάσιο, το ψαράκι κάτω από τα αρμυρίκια ακόμα καλύτερο και ο καφές με το παγωτό ήταν το επιστέγασμα μιας υπέροχης ημερήσιας εκδρομής στην περιοχή αυτή της Εύβοιας.

Η δεύτερη εκδρομούλα έγινε την 1η του Σεπτέμβρη.
Χρόνια τώρα που πηγαινοέρχομαι στην Κάρυστο και τα πέριξ, περνώντας από το χωριό Κάψαλα, έβλεπα την πινακίδα: ΝΙΜΠΟΡΙΟ 4,5. Και όμως δεν είχα πάει ποτέ. Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου και ξεκινήσαμε να πάμε στο Νημποριό.
Για το Νιμποριό ή Νημποριό (το βρήκα και με τις δύο γραφές, αλλά προσωπικά προτιμώ τη δεύτερη) είχα διαβάσει πολλά χρόνια πριν σε κάποιο βιβλίο του μεγάλου λογοτέχνη Τάσου Ζάππα, που γεννήθηκε εκεί.
«Το Νημποριό είναι ένας μικρός σχετικά κόλπος της Νότιας Εύβοιας, ανάμεσα στα Στύρα και το Μαρμάρι, απέναντι από το Μαραθώνα.
Λόφοι αγκαλιάζουν την πλάτη του και μικρές χαράδρες οδηγούν στα παραλιακά επίπεδα χωραφάκια».
Το όνομά του φαίνεται πως έχει Βυζαντινή προέλευση και είναι συγχώνευση των λέξεων Νέο και Εμπορείο (το λιμάνι στα χρόνια εκείνα). Ήταν δηλαδή η σκάλα των ορεινών χωριών της περιοχής.
Οι πληροφορίες που βρήκαμε για την πρόσβαση, ευτυχώς διαψεύστηκαν. Το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου είναι πια ασφαλτοστρωμένος ή τσιμεντόδρομος και μόνο προς το τέλος μέσα στο οικισμό γίνεται αρκετά δύσβατος, όχι όμως αποτρεπτικός.
Το τοπίο είναι πολύ όμορφο και οι εικόνες, όπως κατεβαίναμε γαλήνιες και ειδυλλιακές.
Η παραλία είναι μεγάλη και η θάλασσα φαίνεται κρυστάλλινη. 
Δυστυχώς, για λόγους προσωπικούς, δεν μπορέσαμε να κάνουμε μπάνιο.
Απολαύσαμε όμως ωραίο φαγητό στην ταβέρνα της περιοχής 
και μετά ανεβήκαμε στα Στύρα, για να πιούμε ένα καφέ στη δροσιά της πλατείας.

Η Τρίτη εκδρομή ήταν και η πιο κοντική. Στις 10 του Σεπτέμβρη πήγαμε μέχρι την Παραλία Πόρτο Λάφια (το Ελαφολίμανο για κάποιους).
Όμορφος παραθεριστικός οικισμός στα βόρεια του Μαρμαρίου, στο Νότιο Ευβοϊκό.
Μέχρι το Μαρμάρι η γνωστή διαδρομή. Από εκεί πήραμε τον ασφαλτόδρομο που πάει παραλιακά,
περάσαμε πρώτα από τον Φυγιά,
είδαμε λίγο μετά τις ιχθυοκαλλιέργειες,
τον μικρότερο παραθεριστικό οικισμό Αγία Ειρήνη και λίγο μετά τελείωσε ο άσφαλτος. Ένα συνεργείο έστρωνε τα τελευταία περίπου 2 χμ χωματόδρομου.
Μόλις περάσαμε τα μηχανήματα, σε μια στροφή είδαμε μπροστά μας την παραλία Πόρτο Λάφια.
Αμμώδης η παραλία με ήσυχα, αβαθή αλλά πεντακάθαρα νερά, λίγα σπίτια ένα γύρω
και μια καντίνα για να τσιμπήσουμε κατιτίς μετά το μπάνιο.
Το μπάνιο ήταν υπέροχο, αλλά η αθερίνα «όλα τα λεφτά»!
Την ώρα που τρώγαμε, στον ορίζοντα είδαμε το πλοίο της γραμμής Μαρμάρι-Ραφήνα.  
Αφού ήπιαμε και τον καφέ μας, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Και τις τρεις αυτές βόλτες τις κάναμε με τους αγαπημένους μας φίλους, την Anita και τον Werner.
Και του χρόνου περισσότερα!






Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Πετρούπολη-Λένινγκραντ-Αγία Πετρούπολη! 2


Λευκές Νύχτες, Μέρος 13ο


1 Ιουλίου 2015


Η Πετρούπολη υπήρξε η πραγματοποίηση του ονείρου ενός βασιλιά που ήθελε να ξεφύγει η χώρα του από τη μιζέρια και τη στασιμότητα  στην οποία βρισκόταν, να τη μεταρρυθμίσει, να αναδιοργανώσει το κράτος και το στρατό και να δημιουργήσει ,ένα ισχυρό ναυτικό. Για να γίνει αυτό το τελευταίο έπρεπε να ανοίξει μια «πόρτα», ένα λιμάνι προς την Ευρώπη. 

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Nana Simopoulos, World Jazz στην Κάρυστο!


18 Αυγούστου 2019



Κυριακή βράδυ στην πλατεία της Καρύστου είναι αραδιασμένα τα όργανα της μπάντας που σε λίγα λεπτά θα παίξει. Λίγος ο κόσμος στις καρέκλες. Οι περισσότεροι παραθεριστές προτιμούν τα ουζάδικα και τα μπαράκια της παραλίας. Ίσως φταίει και το είδος της μουσικής που θα ακούσουμε. World Jazz!! Χάθηκε κανένα νησιώτικο βρε αδερφέ να μερακλώσουμε καλοκαιριάτικα!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Τί τα θέλουμε τα όπλα!


10 Ιουνίου 2019


Μπαίνοντας στο Κάστρο του Μπρεστ στη Λευκορωσία (χαρακτηρισμένο σαν «Κάστρο Ήρωας» επί Σοβιετικής εποχής, μιας και αντιστάθηκε στους Γερμανούς πάνω από ένα μήνα), στα αριστερά είναι μερικά άρματα μάχης του Κόκκινου Στρατού. Εκείνη την ώρα μερικά πιτσιρίκια, από κάποιο σχολείο που επισκέπτονταν το χώρο, έπαιζαν έχοντας ανέβει πάνω τους και τρέχοντας γύρω τους. Η εικόνα αυτή μου έφερε στο μυαλό ένα αντάρτικο-φιλειρηνικό τραγούδι της φοιτητικής μου νιότης. Ήταν το «Τι τα θέλουμε τα όπλα» και το τραγούδαγε ο Πέτρος Πανδής.
Τι σου είναι όμως το μυαλό. Εκείνη την ώρα «παραχάραξα» τους στίχους και σκάρωσα ένα στιχάκι για να ταιριάζει με αυτό που έβλεπα.
«Τι τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Να τα κάνουμε παιγνίδια
για να παίζουν τα παιδιά!»

Είπαμε, Ποιητής εκ του προχείρου….

Και για να θυμηθούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι



Τί τα θέλουμε τα όπλα

Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια, τα σπαθιά;
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά.
Nα τα φτιάξουμε αλέτρια
να δουλέυει η αγροτιά

Τί τα θέλουμε τα όπλα,
τα κανόνια τα βαριά;
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.
Nα τα φτιάξουμε εργαλεία
να δουλέυει η εργατιά.

Τί τον θέμε τον "Αβέρωφ"
τί τον θέμε το "Κιλκίς";
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.
Να τα κάνουμε τρακτέρια
να οργώνουμε τη γης.






Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

Όλοι οι καλοί χωράνε!

7 Ιουνίου 2019

Στην πλατεία Ανεξαρτησίας, την κεντρική πλατεία του Μινσκ, της πρωτεύουσας της Λευκορωσίας, υπάρχουν εκτός των άλλων ο Καθολικός Ναός των Αγίων Σίμωνα και Άννας (φτιαγμένος από κόκκινο τούβλο) και αριστερά του αυτό το τεράστιο λευκό κτίριο, που είναι η έδρα της κυβέρνησης. 

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

We Have Dreams!


18 Μαΐου 2019


Λίγο έξω από τη Βέροια, κάναμε μια βόλτα παράλληλα με τον Αλιάκμονα, στην αριστερή πλευρά της κοιλάδας του. Ανεβήκαμε το δρόμο, που πάει από τη λίμνη Ασωμάτων στο φράγμα Σφηκιάς, σε ένα τοπίο υπέροχο, μέσα σε πυκνό πράσινο και με το ποτάμι στο βάθος από κάτω μας, να κινείται νωχελικά στο δρόμο του προς τη θάλασσα.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Ajlun και Αντιόχεια η επί Χρυσορρόη!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 3ο μέρος

9 Μαρτίου 2019


Λίγο παραπάνω από 50χμ βόρεια του Αμμάν είναι η Jerash (Γέρασα). Πόλη με πληθυσμό περίπου 50.000 ψυχών, είναι γνωστή για την αρχαία της πρόγονο με το ίδιο όνομα.
Λίγο περισσότερο από 20χμ βορειοδυτικά της Γέρασας, είναι μια μικρότερη πόλη των 10.000 περίπου κατοίκων, η Ajlun. Είναι γνωστή για ένα σπουδαίο κάστρο, που βρίσκεται στην περιοχή της και φέρνει το όνομά της.
Για εκεί κινήσαμε αφού τελειώσαμε με τα αρχαιολογικά αξιοθέατα του Αμμάν.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

Rabbath Ammon-Φιλαδέλφεια-Αμμάν!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 2ο μέρος
9 Μαρτίου 2019


Κατεβήκαμε νωρίς για πρωινό και στη συνέχεια, στη ρεσεψιόν, συναντήσαμε τον ξεναγό μας τον Ahmad. Γίνανε οι συστάσεις σε άψογα ελληνικά και μπήκαμε στο βανάκι για μια βόλτα στην πόλη και στάση για να επισκεφτούμε την ακρόπολη και το ρωμαϊκό θέατρο.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

“ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ”!


3 Απριλίου 2019


Χθες το βραδάκι βρεθήκαμε στο αμφιθέατρο του Νέου Δημαρχείου Περιστερίου για να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Μαυρικάκη, “Περαστικά”.

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Από την Αθήνα στο Αμμάν!


Αμμωνίτες, Ναβαταίοι και Άγιοι Τόποι! -Ταξίδι στην Ιορδανία 1ο μέρος


-Νομίζω πως πρέπει να βγάλετε από το μυαλό σας τις διακοπές. Το πρόβλημα μοιάζει να είναι σοβαρό. Δεν μπορεί να περιμένει. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Να δούμε και τα αποτελέσματα των εξετάσεων για να είμαστε σίγουροι.
Είναι τέλη του Ιουλίου του 2018, λίγες μέρες αφότου γυρίσαμε από το οδικό μας ταξίδι στα Βαλκάνια και λίγο πριν φύγουμε για Κάρυστο.
Τα λόγια της γιατρού μου έκοψαν τα πόδια. Φυσικά και για το ταξίδι, που είχαμε κλείσει για τον Οκτώβριο, ούτε λόγος. Μπορούσε να περιμένει. Εμείς να είμαστε καλά.
Δύο ώρες μετά είχαν όλα ακυρωθεί. Η Ιορδανία εκεί θα είναι. Κάποια άλλη στιγμή.

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Ένα καυτό φιλί στο Tartu!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 11ο


29-30 Ιουνίου 2015


Νωρίς το πρωί φορτώσαμε και φύγαμε. Είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Το τέλος του ταξιδιού μας στις χώρες της Βαλτικής πλησίαζε και είχε για προορισμό το αεροδρόμιο του Ταλλίν. Αυτό όμως θα γινόταν την επομένη. Για εκείνο το βράδυ είχαμε προγραμματίσει μια στάση στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Εσθονίας, το Tartu.

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα!

12 Μαρτίου 2019


Ένα παλιό όνειρο πήρε σήμερα σάρκα και οστά. Περπατήσαμε στη μοναδική Πέτρα της Ιορδανίας! Εδώ στο τέλος του φαραγγιού (Siq), μόλις φαίνεται το "θησαυροφυλάκιο". 

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Βίλνιους γ΄ και το κάστρο της λίμνης!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 10ο


28 Ιουνίου 2015


Η τελευταία μέρα στη Λιθουανία, μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη. Πρώτα πήγαμε να επισκεφτούμε το Εθνικό Μουσείο της Λιθουανίας, μετά κάναμε μια εκδρομή στο Τρακάι και τέλος γυρίσαμε στο Βίλνιους, για μια τελευταία βόλτα και γνωριμία με κάποιες γωνιές της πόλης, που είχαμε αφήσει.

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Ου παντός πλειν ες Κόρινθον!


21 Φεβρουαρίου 2019


«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» λέει ο λαός μας. Και μπορεί να μην μύρισε καλοκαίρι, πάντως άνοιξη μύρισε.
Πέρασε κι έφυγε η «Χιόνη» και έρχεται η «Ωκεανίδα» (μόνο αυτή η αμερικανόφερτη μόδα, να ονοματίζουμε τις κακοκαιρίες και μάλιστα με αλφαβητική σειρά μας έλειπε!-αλήθεια που πήγε το Ψ;).
Αυτή η εβδομάδα όμως ήταν χαρά Θεού. Μεγάλωσε η μέρα, άρχισε να «ανοίγει» η διάθεσή μας και έπρεπε «επειγόντως» να εκδράμουμε. Έτσι, σήμερα που δεν είχαμε κάποια υποχρέωση, όπως τις προηγούμενες μέρες, ξεκινήσαμε για άλλη μια αρχαιολογική βόλτα. Μια ακόμα «κατάδυση» στο παρελθόν αυτού του τόπου.

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Γάμοι, πολλοί γάμοι στο Κάουνας!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 9ο


27 Ιουνίου 2015


Περίπου 100 χμ δυτικά-ΒΔ του Βίλνιους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το όμορφο και γραφικό Κάουνας.
Ένας μύθος θέλει την αρχή της πόλης στα 1030, αλλά η πραγματικότητα δείχνει πως μάλλον αυτό έγινε 3 αιώνες μετά, όταν αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτές πηγές (1361).

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...