Βίλνιους γ΄ και το κάστρο της λίμνης!

Λευκές Νύχτες, Μέρος 10^ο

(συνέχεια από Γάμοι, πολλοί γάμοι στο Κάουνας!)

28 Ιουνίου 2015

Η τελευταία μέρα στη Λιθουανία, μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη. Πρώτα πήγαμε να επισκεφτούμε το Εθνικό Μουσείο της Λιθουανίας, μετά κάναμε μια εκδρομή στο Τρακάι και τέλος γυρίσαμε στο Βίλνιους, για μια τελευταία βόλτα και γνωριμία με κάποιες γωνιές της πόλης, που είχαμε αφήσει.

Γάμοι, πολλοί γάμοι στο Κάουνας!

Λευκές Νύχτες, Μέρος 9^ο

(συνέχεια από Βίλνιους, η Ιερουσαλήμ του βορρά! β΄)

27 Ιουνίου 2015

Περίπου 100 χμ δυτικά-ΒΔ του Βίλνιους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το όμορφο και γραφικό Κάουνας.

Ένας μύθος θέλει την αρχή της πόλης στα 1030, αλλά η πραγματικότητα δείχνει πως μάλλον αυτό έγινε 3 αιώνες μετά, όταν αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτές πηγές (1361).

Βίλνιους, η Ιερουσαλήμ του βορρά! β΄

Λευκές Νύχτες, Μέρος 8^ο

(συνέχεια από Βίλνιους, η Ιερουσαλήμ του βορρά! α΄)

26 Ιουνίου 2015

Φεύγοντας από τη «Δημοκρατία του Užupis»

Βίλνιους, η Ιερουσαλήμ του βορρά! α΄

Λευκές Νύχτες, Μέρος 7^ο

(συνέχεια από Χριστιανοί και Παγανιστές στο δρόμο για το Βίλνιους!)

26 Ιουνίου 2015

Η μέρα ξημέρωσε λαμπρή, καλοκαιρινή, με τη θερμοκρασία κοντά στους 20 βαθμούς. Τι ωραία! Τέλεια μέρα για περπάτημα και εξερεύνηση.

Χριστιανοί και Παγανιστές στο δρόμο για το Βίλνιους!

Λευκές Νύχτες, Μέρος 6^ο

(συνέχεια από Η μαύρη γάτα της Ρίγας! β΄)

25 Ιουνίου 2015

Το πρωί, φεύγοντας από τη Ρίγα, η πόλη μας αποχαιρέτησε με ψιλόβροχο. Αργότερα ο καιρός καλυτέρεψε, αν και κάποιες βροχούλες τις φάγαμε.

Περίπου 75 χμ μετά, περάσαμε στη Λιθουανία, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι. Ίδιος καιρός (συννεφιά), ίδιο τοπίο (δάση). Σχεδόν άλλα 60χμ. και φτάσαμε στην πόλη Šiauliai. Μπήκαμε στην πόλη, κάναμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο,

2015, Ένας ταξιδιωτικός απολογισμός!

Έφυγε και το 2015, μια χρονιά στην καρδιά της κρίσης, με τρίτο μνημόνιο και περικοπές στις συντάξεις μας. Η ανασφάλεια και το άγχος βαρέσανε κόκκινο και ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε την κατάθλιψη ήταν τα ταξίδια. Όσο αντέχαμε εμείς, όσο άντεχε κι η τσέπη μας.