“Zeni esù en ise ettù sti Kalimera” “Ξένη εσύ δεν είσαι εδώ στην Καλημέρα”!

 1 Οκτωβρίου 2025

Πάνε πολλά χρόνια, που σαν καθηγητής έκανα άλλο ένα πολιτιστικό πρόγραμμα με μια ομάδα μαθητές και κάποιους συναδέλφους. Το θέμα εκείνου του προγράμματος αφορούσε τους “Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας. Τότε ψάχνοντας έπεσα σε μια φωτογραφία που με συγκλόνισε.

Η Κοιλάδα των Ναών!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!

Ταξίδι στη Δυτική Σικελία, μέρος 9^ο (τελευταίο)

(συνέχεια από Έρυξ και Κεφαλοίδιον!)

 

9-10 Οκτωβρίου 2019

 

Αφού τελειώσαμε την επίσκεψή μας στην Cefalù, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για να δούμε έναν από τους κορυφαίους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Μια διαδρομή γύρω στα 150χμ νότια μας έφερε περίπου στη μέση της νότιας ακτής του.

Το 689/88 π.Χ., Ρόδιοι και Κρήτες ίδρυσαν τη Γέλα, την πρώτη ελληνική αποικία στις νότιες ακτές τις Σικελίας. Έναν αιώνα αργότερα, το 583 ή 582 π.Χ., άποικοι από τη Γέλα, μαζί με πολιτικούς εξόριστους από τη μητροπολιτική Ρόδο, ιδρύουν κοντά στον ποταμό Ακράγαντα μια νέα αποικία και τη βαφτίζουν με το όνομα του ποταμού.

Υπήρξε σπουδαία πόλη με πλούτο και μεγάλο πληθυσμό. Στη μεγαλύτερη ακμή της έφτασε το πρώτο μισό του 5^ου αι, μετά τη λαμπρή νίκη εναντίον των Καρχηδονίων στην Ιμέρα. Για τους Ακραγαντίνους, έλεγε ο συμπολίτης τους Εμπεδοκλής (5^ος π.Χ. αι.) ότι «απολαμβάνουν τη ζωή σα να επρόκειτο να πεθάνουν την επομένη και κτίζουν σα να πρόκειται να ζήσουν αιώνια».

Το πιο χαρακτηριστικό είναι μια σειρά μεγάλων περίπτερων ναών τους οποίους έκτισαν τον έναν μετά τον άλλον, πάνω στο χείλος του απότομου βράχου, πίσω από τον οχυρωματικό περίβολο της πόλης και πολύ κοντά σε αυτόν. Όλη η «Κοιλάδα των ναών» εκτείνεται κατά μήκος της ακτής. Ο επισκέπτης που ερχόταν από τη θάλασσα, αντίκριζε το υψηλό τείχος πάνω στο ύψωμα και, πάνω από τον οχυρωματικό περίβολο, τις στέγες των ναών της Αρχαϊκής και Κλασικής εποχής.

Τα απομεινάρια εκείνων των μεγαλόπρεπων ιερών κτισμάτων της «Κοιλάδας των Ναών» του Ακράγαντα είχαμε έρθει να δούμε. Λόγω του κινητικού προβλήματος μας επέτρεψαν να επισκεφτούμε όλο το χώρο με το αυτοκίνητο.

Έρυξ και Κεφαλοίδιον!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!

Ταξίδι στη Δυτική Σικελία, μέρος 8^ο

(συνέχεια από Σελινούς, η αποικία της αποικίας!)

 

8-9 Οκτωβρίου 2019

 

 

Αφού τελειώσαμε με τον αρχαιολογικό χώρο του Σελινούντα μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για ένα ακόμα αξιοθέατο, μια μικρή όμορφη «μεσαιωνική» πόλη.

Σελινούς, η αποικία της αποικίας!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!

Ταξίδι στη Δυτική Σικελία, μέρος 7^ο

(συνέχεια από Monreale, η αποθέωση της τέχνης του ψηφιδωτού!)

8 Οκτωβρίου 2019

 

 

Γύρω στα 100χμ Ν.-Ν.Δ. του Παλέρμο, στην άλλη (νότια) μεριά του νησιού, πάνω στη θάλασσα, είναι ένας από τους σημαντικότερους και πολύ εντυπωσιακός αρχαιολογικός χώρος της Σικελίας.

Monreale, η αποθέωση της τέχνης του ψηφιδωτού!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 6ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 5)

 

6-7 Οκτωβρίου 2019

 

Το προάστιο του Παλέρμο Monreale βρίσκεται στα νότια και πολύ κοντά στην πόλη. Έχει περίπου 40.000 κατοίκους και ανήκει στην μητροπολιτική περιφέρεια του Παλέρμο.

Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 5

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 5ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 4)

 5 Οκτωβρίου 2019

 

 

Αφού τελειώσαμε με το Παλάτι των Νορμανδών,

Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 4

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 4ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 3)

 

5 Οκτωβρίου 2019

Την επομένη, μετά το πρωινό πήραμε το γνωστό μας δρόμο και βρεθήκαμε στη διπλή πλατεία Castelnuovo και Ruggero Settimo, στην οποία βρίσκεται το Politeama Garibaldi. Στην Castelnuovo έχει αρκετό πράσινο,

Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 3

 Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 3ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 2)

 

4 Οκτωβρίου 2019

Βγήκαμε από το Μουσείο Μαριονέτας και πήραμε την Via Vittorio Emanuele II, με κατεύθυνση προς τον Καθεδρικό.

Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 2

 Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 2ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 1)

4 Οκτωβρίου 2019

 

Σηκωθήκαμε ξεκούραστοι και ορεξάτοι για μεγάλες βόλτες. Πριν όμως ξεκινήσουμε ας πούμε λίγα πράγματα για το νησί και την πόλη.

Η Σικελία είναι το μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου και βρίσκεται στο κέντρο αυτής της υπέροχης, ιστορικής θάλασσας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι κατοικείται από το 8000 π.Χ. και από το έδαφός της πέρασαν ΟΛΟΙ (!!!). Φοίνικες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Βάνδαλοι, Οστρογότθοι, Βυζαντινοί, Άραβες, Νορμανδοί και άλλοι πολλοί, μέχρι που εντάχθηκε στο ενοποιημένο Βασίλειο της Ιταλίας το 1861. Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του νησιού εδώ.

Η πρωτεύουσα του νησιού έχει κι αυτή πολύ μακριά ιστορία, που φυσικά σε μεγάλο βαθμό ακολουθεί αυτή της Σικελίας. Την ίδρυσαν οι Φοίνικες της Καρχηδόνας βαφτίζοντάς την Ζιζ. Αργότερα οι Έλληνες τη μετονόμασαν σε Πάνορμο και οι Άραβες γύρω στον 10^ο αι της έδωσαν το σημερινό της όνομα, Παλέρμο. Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία της, εδώ. 

Η πολυτάραχη αυτή ιστορία της Σικελίας και του Παλέρμο είναι εμφανής σε κάθε βήμα. Όλοι οι λαοί που πέρασαν άφησαν τα έργα τους και δημιούργησαν αυτό το μοναδικό μίγμα που είναι η Σικελία.

Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 1

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 1ο

Η διαγώνιος χωρίζει το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο σε δύο ορθογώνια τρίγωνα.

Μικρή βόλτα στο Treviso!

Στην Κ. Ευρώπη πάνω σε 4 ρόδες-Μέρος 4ο-Ιταλία

(2ο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη)  

(συνέχεια από ΑΝΩ ΑΥΣΤΡΙΑ, Βόρεια του Δούναβη!!)

30 Ιουλίου 2008 

Την προηγούμενη το βράδυ, φτάσαμε στο Τρεβίζο, προερχόμενοι από τη Νότια Τσεχία και την Αυστρία. Βρήκαμε το κατάλυμά μας, αφήσαμε τα πράγματα και βγήκαμε ένα γύρω. Κάτσαμε σε μια πιτσαρία για νόστιμη Ιταλική πίτσα και γυρίσαμε στο δωμάτιο για ξεκούραση μιας και με τη φοβερή κίνηση, που βρήκαμε στους Αυστριακούς αυτοκινητόδρομους, κάναμε 10 ώρες ταξίδι και ήμασταν ψόφιοι.

2003, Σλοβενία, η χώρα του Καρστ! 3 … και λίγο από Ιταλία

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

 (συνέχεια από Σλοβενία, η χώρα του Καρστ! 2. Ljubljana η αξιαγάπητη)

 (Σελίδες από τα Παλιά Ταξιδιωτικά μου Ημερολόγια 2)

 3-5 Αυγούστου 2003

 

Το ταξίδι μας σιγά-σιγά πλησίαζε στο τέλος του. Δύο μέρες μένανε πριν την αναχώρησή μας για την πατρίδα και για εκείνη, την προτελευταία μέρα είχαμε αποφασίσει να ξεκινήσουμε από την Ιταλία.

Οδηγώντας στη Σικελία!

το 500σαράκι μας

Πάει ένας μήνας που γύρισα από το ταξίδι μιας εβδομάδας στη Δυτική Σικελία (3-10/10/2019). Μείναμε στο Παλέρμο 7 μέρες και τις 4 πρώτες τις αφιερώσαμε στην πόλη. Τις 3 τελευταίες νοικιάσαμε ένα αυτοκίνητο για να κάνουμε κάποιες μακρινές ή κοντινές, ημερήσιες εκδρομές. Το σύνολο κάτι παραπάνω από 900 χμ.

Αν και έχω οδηγήσει σε 18 χώρες εκτός Ελλάδας (της Ιταλίας συμπεριλαμβανομένης, αλλά μόνο στο Βορά), η εμπειρία από τους Σικελικούς δρόμους και κυρίως τους οδηγούς ήταν κάτι ξεχωριστό, κάτι μη αναμενόμενο.

Οι δρόμοι εκτός πόλης είναι από άθλιοι έως καλοί. Πολύ καλό δρόμο δεν είδα.

Οι επαρχιακοί είναι όπως κι εδώ και σε κάποια σημεία με πολλά «σαμάρια» και μπαλώματα, ενώ δεν έλειπαν και οι λακούβες. Ο αυτοκινητόδρομος που πάει Κατάνια είναι υπερυψωμένος σε πολύ μεγάλο μήκος. Αυτό σημαίνει πως είναι σαν μια γέφυρα πολλών δεκάδων χιλιομέτρων. Και όπως σε όλες τις γέφυρες υπάρχουν συνδέσεις μεταξύ των τμημάτων της. Αισθανόμουνα σα να ήμουν σε τρένο του παλιού καιρού. Ήταν τόσο πολλά και συνεχόμενα τα «σαμάρια». Σκέφτηκα πως αν σέρνεις πίσω σου τροχόσπιτο ή μπαγκαζιέρα, θα σε διαλύσει. Ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του αυτοκινητόδρομου ήταν από τα χειρότερα οδοστρώματα που έχω οδηγήσει ποτέ. Βέβαια συναντήσαμε πολλά έργα. Ελπίζω σε λίγα χρόνια να έχει γίνει κι αυτός ένας καλός αυτοκινητόδρομος. Και κάτι καλό. Δεν έχει διόδια. Τα μόνα που πληρώσαμε ήταν κάτι λιγότερο από 1 ΕΥΡΩ πλησιάζοντας την Cefalu, στο κομμάτι του δρόμου που πάει στη Μεσίνα. Δεν ξέρω αν συνεχίζοντας έχει και άλλα μιας και η Cefalu ήταν ο προορισμός μας.

Οι Σικελοί, σαν οδηγοί, μοιάζουν εν πολλοίς στους Έλληνες (όπως και σε πολλά άλλα), σε κάποιες συμπεριφορές καλύτεροι και σε κάποιες χειρότεροι.

Η εμπειρία μου από τους Ιταλούς οδηγούς είναι αρκετά θετική, ως προς την οδηγική τους συμπεριφορά. Έτσι πηγαίνοντας στη Σικελία, περίμενα κάτι ανάλογο. Σε κάποια πράγματα ήταν όντως έτσι. Σταματάνε στις διαβάσεις για τους πεζούς, δεν προσπερνάνε από δεξιά, δεν μπαίνουν ανάποδα σε μονόδρομους, δεν περνάνε με κόκκινο (αν και το είδα κι αυτό αλλά σε πολύ μικρό βαθμό).

Οι οδηγοί των μηχανών είναι λίγο πιο «έλληνες». Προσπερνάνε από δεξιά, περνάνε με κόκκινο (αρκετά συχνά), παρκάρουν σε πεζοδρόμια, αλλά φοράνε κράνος (οι περισσότεροι).

Όλοι όμως θεωρούν απλά διακοσμητικά στοιχεία τις πινακίδες ορίου ταχύτητας και απαγόρευσης προσπέρασης στους δρόμους εκτός πόλης, αυτοκινητόδρομους και επαρχιακούς.

Το ίδιο διακοσμητικά στοιχεία της πόλης θεωρούν τα ΣΤΟΠ και τις πινακίδες παραχώρησης προτεραιότητας. Όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε, όποιος δεν πρόλαβε, μπορεί και να δει το χάρο με τα μάτια του. Δεν έχω δει τόσο επιθετικούς οδηγούς στην Ευρώπη, ούτε στα Βαλκάνια. Κάποιες στιγμές μου θύμιζε η κατάσταση Τεχεράνη.

Όσον αφορά το παρκάρισμα, άλλη μια περίπτωση αλά ελληνικά και σε κάποιες περιπτώσεις χειρότερα. Είδα σταματημένα σε διαβάσεις, σε ράμπες και σε θέσεις στάθμευσης ΑΜΕΑ. Όχι τόσο όσο εδώ αλλά αρκετά έντονο. Σε μια περίπτωση ο τύπος είχε παρκάρει μισό μέτρο από το πεζοδρόμιο και πάνω στη στροφή. Ούτε στον ένα ούτε στον άλλο δρόμο. Και ήταν μέσα και κάπνιζε το τσιγαράκι του. Το λεωφορείο που ήθελε να στρίψει κόρναρε, κορνάρανε και άλλοι αυτός στην κοσμάρα του. Αναγκάστηκε το λεωφορείο που ανέβαινε στο αντίθετο ρεύμα να σταματήσει για να μπορέσει το άλλο να στρίψει (!!!). Αυτό όμως που δεν παίζονται είναι το διπλοπαρκάρισμα. Πάει σύννεφο. Και δεν μιλάμε για το δπλοπαρκάρισμα για να πάρεις τσιγάρα από το περίπτερο. Έξω από ένα LIDL ήταν διπλοπαρκαρισμένα για ψώνια από το Σούπερ Μάρκετ. Είδα κυρίες φορτωμένες με ψώνια να βγαίνουν και να μπαίνουν στο αυτοκίνητο.

Αυτές είναι οι εμπειρίες μου από το εβδομαδιαίο ταξίδι στη Σικελία. Θέλησα να τις μοιραστώ με όσους πρόκειται να ταξιδέψουν εκεί και να οδηγήσουν. Όχι για να τους αποτρέψω αλλά απλά να το έχουν υπ’ όψη.

Κατά τα άλλα ήταν ένα υπέροχο ταξίδι, που με άγχωσε κάπως περισσότερο τις τρεις μέρες που οδηγούσα.

«Τέχνη» του ουρανού και της θάλασσας!

3 Οκτωβρίου 2019

Πετάμε πάνω από την Τυρηνική θάλασσα με προορισμό το Παλέρμο της Σικελίας.

Για τους νεκρούς της θάλασσας!

3 Οκτωβρίου 2019

Στην πλατεία G. Verdi στο Palermo, την πρωτεύουσα της Σικελίας, μπροστά στο Teatro Massimo,

Στα βουνά του Laurino!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

(συνέχεια από Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!)

(Σελίδες από τα Παλιά Ταξιδιωτικά μου Ημερολόγια 2)

22-24 Ιουλίου 2003

Ιταλία 2 (Δολομίτες)

Ανεβαίνοντας στα βουνά

Στα βόρεια της Ιταλίας είναι ένας τόπος μαγικός και μαγευτικός που περιβάλλεται από θρύλους. Ένας απ’ αυτούς λέει πως κάποτε εκεί κατοικούσαν ξωτικά, γίγαντες, νεράϊδες και νάνοι. Οι τελευταίοι βασίλευαν στις κορφές των βουνών και έκρυβαν εκεί τους αμύθητους θησαυρούς τους.

Ένας από τους θησαυρούς ήταν οι υπέροχοι ροδώνες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα που κάλυπταν τις κορυφές. Όμως οι άνθρωποι της κοιλάδας θέλησαν για τον εαυτό τους, τους θησαυρούς αυτούς.

Ο βασιλιάς των νάνων Laurino μετέτρεψε τους ροδώνες σε πέτρα και καταράστηκε τους ανθρώπους να μην μπορούν πια να τους δουν ούτε μέρα ούτε νύχτα. Ξέχασε όμως το δειλινό, τότε που ο ήλιος λίγο πριν χαθεί πίσω από τα βουνά βάφει τις κορφές με ένα υπέροχο ροζ χρώμα. Και έτσι οι ροδώνες του Laurino ξαναζωντανεύουν αυτή την ώρα. Το φαινόμενο ονομάζεται “Enrosadura”.

Πρόκειται για τη δίγλωσση περιοχή της Ιταλίας με κατοίκους που είναι Ιταλοί υπήκοοι αλλά που η νοοτροπία και η κουλτούρα τους θυμίζει περισσότερο Αυστρία. Είναι το Νότιο Τυρόλο, η περιοχή των Ιταλικών Άλπεων, η περιοχή των ψηλών βουνών, των Δολομιτών.

Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

(Σελίδες από τα Παλιά Ταξιδιωτικά μου Ημερολόγια 2)

19-21 Ιουλίου 2003

Ιταλία 1 (Περιοχή Βενετίας)

Είναι μεσημέρι Σαββάτου και οδηγώ με προσοχή πάνω στον καταπέλτη του πλοίου. Μόλις φτάσαμε στην Ανκόνα, το λιμάνι της Κεντρικής Ιταλίας στην Αδριατική μετά από ένα ταξίδι 20 περίπου ωρών. Ένα ταξίδι που δεν ήταν και τόσο ήρεμο, ιδίως στην Αδριατική. Το Ιόνιο ήταν πιο ήσυχο. Έχω τεταμένη την προσοχή να μην χάσω το άλλο αυτοκίνητο της παρέας αλλά κυρίως για να βρούμε το δρόμο μας προς τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας (Autostrada) μιας και είναι η πρώτη φορά που οδηγώ στο εξωτερικό. Ευτυχώς οι πινακίδες είναι στη σωστή θέση για να μη χαθείς. Βγαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε κατεύθυνση βόρεια.

Η κίνηση απερίγραπτη, κυρίως φορτηγά. Βλέπεις ο δρόμος αυτός οδηγεί προς την Κεντρική Ευρώπη. Είναι όμως έτσι φτιαγμένος που κινούμαστε γρήγορα και κυρίως χωρίς πρόβλημα. Έτσι «καταπίνουμε» τα χιλιόμετρα χωρίς όμως να μπορούμε να απολαύσουμε τη διαδρομή. Σε επόμενο ταξίδι μου πρέπει πωσδήποτε να δω και αυτή την περιοχή. Αυτή τη φορά το ταξίδι μας αφορά τη βόρεια-βορειοανατολική Ιταλία.

Προσπερνάμε το Ρίμινι και έξω από τη Μπολόνια στρίβουμε δεξιά προς Πάντοβα και Βενετία, τελικό μας προορισμό. Η Βενετία είναι απλά ένας σταθμός για το ταξίδι μας αλλά επειδή δεν έχουμε πάει ξανά αποφασίσαμε να αφιερώσουμε σ’ αυτήν και τη γύρω περιοχή δύο ημέρες για μια πρώτη γνωριμία. . Έχει σουρουπώσει όταν φτάνουμε στην περιοχή Fusina στα ανατολικά της λιμνοθάλασσας της Βενετίας και στήνουμε τις σκηνές μας στο ομώνυμο κάμπινγκ έχοντας δει και άλλα κάμπινγκ της περιοχής που όμως δεν μας ικανοποίησαν. Έχει νυχτώσει για τα καλά και καθόμαστε για μια πίτσα στην πιτσαρία του κάμπινγκ λίγο πριν αυτό κλείσει. Α! ρε Ελλάδα με τα ξενύχτια σου!!! Η παρέα των Γάλλων δίπλα μας, μας ενημερώνει ότι στη Βενετία απόψε θα έχει καύση πυροτεχνημάτων που φαίνονται από το κάμπινγκ Έτσι παίρνουμε καρέκλες και πιάνουμε θέση μαζί με άλλους πολλούς στην παραλία απέναντι από την «Γαληνότατη». Ήταν πολύ καλά και πρωτότυπα αλλά είχαν πολύ μεγάλη διάρκεια και έτσι γίνονται κουραστικά.

Ώρα για ύπνο και ξεκούραση

Χαρτογραφώντας ένα ταξίδι!

Πετώντας από την Αθήνα μέχρι τη Γενεύη.

15 Απριλίου 2016

Μεσημέρι της 15ης Απριλίου του 2016, με 29 βαθμούς θερμοκρασία και το αεροπλάνο της Aegean απογειώνεται από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο ουρανός καταγάλανος κι ο ήλιος λαμπρός. Τραβώ φωτογραφίες σε μεγάλο μέρος του ταξιδιού και είναι σα να φτιάχνω έναν ανάγλυφο χάρτη. 

Caffé Greco!

4 Απριλίου 2004

Απόψε άκουγα στο ραδιόφωνο τη συναυλία της Νένας Βενετσάνου από τη σειρά συναυλιών που κάνει η ΕΡΤ στα στούντιό της. Ακούγοντας το τραγούδι ΚΑΦΕ ΓΚΡΕΚΟ από τον ομώνυμο δίσκο, μου γεννήθηκε η επιθυμία να ψάξω γι αυτό το καφέ. Βρήκα πως υπάρχουν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το ιστορικότερο υπάρχει στη Ρώμη, υπάρχουν όμως και στο Σαν Φρανσίσκο, τη Μελβούρνη, το Ρέθυμνο και πιθανά και αλλού.

Ένα Caffé Greco βρέθηκε κάποτε στο δρόμο μου. Το θυμήθηκα και έψαξα τη φωτογραφία που είχα τραβήξει τότε. Ήταν 4 του Απρίλη του 2004, Κυριακή των Βαΐων για τους Καθολικούς, στην πόλη Como στην ομώνυμη λίμνη της Βόρειας Ιταλίας. Σε ένα πεζόδρομο κοντά στον καθεδρικό το είδα. Μικρό, σέρβιρε κυρίως στο πόδι. Το όνομα σα μαγνήτης σήκωσε το φακό της μηχανής και το κλείστρο ανοιγόκλεισε απαθανατίζοντας την εικόνα που έβλεπα. Αυτή την εικόνα θυμήθηκα ακούγοντας το τραγούδι. Για το ταξίδι εκείνο που είχα κάνει με μαθητές μου, επισκεπτόμενοι σχολείο στη Βόρειο Ιταλία είχα γράψει παλιότερα εδώ: http://disaki.blogspot.gr/2011/03/blog-post_18.html

 

 

Στου Πάδου την πεδιάδα!!

1-8 Απριλίου 2004

Παρασκευή

Το Superfast XII έμπαινε στο λιμάνι της Ancona και υπήρχε μια έξαψη στην ομάδα. Οι περισσότεροι μαθητές μας, ηλικίας 14-15 χρόνων ταξίδευαν για πρώτη φορά έξω από την Ελλάδα και αυτό δικαιολογούσε την έξαψη. Το ταξίδι είχε κυλήσει πολύ ομαλά και οι περίπου 20 ώρες είχαν περάσει χωρίς απρόοπτα αν και αρκετά βαρετά.

Κατεβήκαμε στο λιμάνι και χωρίς καθυστέρηση μπήκαμε στο λεωφορείο μας και ξεκινήσαμε προς τα βόρεια.

Benvenuti a Italia!!!!

Με μεγάλη περιέργεια παρατηρούσαν γύρω τους τους άγνωστους τόπους που όμως όπως διαπίστωναν δεν διαφέρανε και πολύ από αυτούς που γνωρίζανε. Μεσόγειος γαρ!! Καμιά εκατοστή χιλιόμετρα μετά την Ancona βγήκαμε από την Autostrada στην έξοδο για Rimini. Πρώτη μας στάση ένα θεματικό πάρκο της περιοχής με μινιατούρες μνημείων από όλη την Ιταλία αλλά και από άλλες χώρες, το Italia in Miniatura. Όλο σχεδόν το απόγευμα πέρασε εκεί.

Έχουν φτιάξει ένα τεράστιο χάρτη της Ιταλίας και στη θέση των διαφόρων πόλεων έχουν τοποθετήσει σε μινιατούρα (1 / 25 κλίμακα) τα σπουδαιότερα μνημεία της πόλης.