Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί! Δ΄

(Συνέχεια από:  Επιστήμη και Τεχνολογία!)

Κούκοι, Μπλακ Φόρεστ και γαλλικό κρασί!

14-18 Αυγούστου 2009

Στα λουτρά των βασιλιάδων και…των απλών θνητών!

Την άλλη μέρα, μετά το πρωινό μας, μαζέψαμε τα πράγματα, φορτώσαμε, ευχαριστήσαμε και χαιρετίσαμε τους φιλόξενους φίλους που θα έφευγαν και αυτοί γι τη Γαλλία και ξεκινήσαμε για τον επόμενο προορισμό μας, το «Μαύρο Δάσος» ή αλλιώς «Μέλας Δρυμός» (Schwarzwald), πατρίδα της διάσημης σε όλο τον κόσμο τούρτας Black Forest!!

Η διαδρομή μέχρι τη μικρή πόλη Bad Krozingen στην οποία είχαμε κλείσει ένα διαμέρισμα (η υπόλοιπη παρέα θα έμενε σε ένα κάμπινγκ ανάμεσα στο παρακείμενο Staufen και το Munstertall) είναι περίπου 250χμ. Εμείς τη σπάσαμε ακριβώς στη μέση για μια μικρή επίσκεψη σε μια διάσημη λουτρόπολη της Ευρώπης, το Baden-Baden.

Γνωστή λουτρόπολη από τα χρόνια των Ρωμαίων έφτασε στην αποθέωση όταν τον 19^ο αι. Βασιλιάδες, Αυτοκράτορες, ζωγράφοι, συνθέτες και λοιποί καλλιτέχνες και πλούσιοι της εποχής συνέρρεαν στην πόλη που ονομάστηκε «Καλοκαιρινή Πρωτεύουσα της Ευρώπης». Το ξεπεσμένο καζίνο μετατράπηκε σε ένα παλάτι αντάξιο των επισκεπτών της πόλης (Kurhaus) και περιουσίες ολόκληρες κερδίζονταν ή χάνονταν ώσπου να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Φυσικά και οι λουτρικές εγκαταστάσεις είναι αντάξιες των κορμιών που κουράρουν και πάνω απ’ όλα των πορτοφολιών τους.

Ακολουθώντας δευτερεύοντες δρόμους, σε μια ώρα και κάτι φτάσαμε στην πόλη. Παρκάραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε μια βόλτα.

Πρώτα στο παλιό κέντρο της με τις πλατείες, τα πλακόστρωτα σοκάκια,

Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί! Γ΄

(Συνέχεια από:  Στα μέρη των Nibelungen!)

Επιστήμη και Τεχνολογία!

11-13 Αυγούστου 2009

Η Χαϊδελβέργη των πανεπιστημίων!

Η Τρίτη ξημέρωσε βροχερή αλλά κάτι τέτοια δε μας τρομάζουν. Το ραντεβού με τους υπόλοιπους ήταν στην πλατεία της αγοράς (Marktplatz) της πόλης. Φτάσαμε και βάλαμε το αυτοκίνητο σε ένα υπόγειο πάρκινγκ. Ξεκινήσαμε τη βόλτα μπαίνοντας στην παλιά πόλη (Alstadt) και στον πεζόδρομο Hauptstrasse που πάει παράλληλα με το ποτάμι της πόλης, τον Neckar, παραπόταμο το Ρήνου.

Φτάσαμε στην πλατεία όπου δεσπόζουν στη μια μεριά το Δημαρχείο (Rathaus) 

Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί! Β΄

(Συνέχεια από: Στη χώρα του Γουλιέλμου Τέλου! )

Στα μέρη των Nibelungen!

8-10 Αυγούστου 2009

Bensheim

Από τη Λουκέρνη κατευθυνθήκαμε βόρεια σε πολύ καλούς δρόμους μέχρι την πόλη της Γερμανίας, Bensheim, 30 και κάτι χμ μετά τη Χαϊδελβέργη και περίπου 65 χμ πριν φτάσουμε στη Φρανκφούρτη, στα νότια της Έσης. Συνολικά περίπου 370χμ. 

Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων!

Λίμνη Κερκίνη, 23 Αυγούστου 2005

H Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου, γιατί στις 2 Φεβρουαρίου 1977 υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στην πόλη Ραμσάρ του Ιράν, στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας. Υγρότοποι χαρακτηρίζονται τα δέλτα, τα έλη, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, οι πηγές, οι εκβολές, οι ποταμοί και οι τεχνητές λίμνες.

Έξι μέρες στο Βερολίνο και τις γύρω περιοχές!

Στην Κ. Ευρώπη πάνω σε 4 ρόδες-Μέρος 1ο-Γερμανία, Βερολίνο και γύρω περιοχές!!

(2ο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη)

(συνέχεια από Τέσσερις μέρες σε πόλεις της Βαυαρίας!)

Β΄ Έξι μέρες στο Βερολίνο και τις γύρω περιοχές

Ημέρα 5η

Οδηγώντας σε ένα από τους κεντρικότερους αυτοκινητόδρομους της Γερμανίας, τον Α9 με σχετική κίνηση και κάνοντας κάτι παραπάνω από 400χμ., φτάσαμε στον επόμενό μας προορισμό. Η περιοχή της πρωτεύουσας της χώρας. Είχαμε κλείσει να μείνουμε σε ένα κάμπινγκ μεταξύ Βερολίνου και Potsdam, στην περιοχή Kleinmachnow, πάνω στο κανάλι Teltow που πηγαίνει προς την Πολωνία. Οι φίλοι μας τακτοποιήσανε το τροχόσπιτό τους και εμείς τακτοποιηθήκαμε στο συμπαθητικό δωμάτιο που είχαμε κλείσει μέσω internet. Κουρασμένοι από το ταξίδι δεν βγήκαμε. Αράξαμε στο εστιατόριο δίπλα στο κανάλι για να περάσουμε το βράδυ μας. Λουκάνικα, χοιρινές μπριζόλες, πατατοσαλάτες και μπύρες. Και απόλυτη ηρεμία που έσπαγε μόνο από τη μηχανή κάποιου μικρού σκάφους που περνούσε πότε-πότε. Ή μιας μεγάλης πολωνικής μαούνας, φορτωμένης που τράβαγε αργά-αργά προς τα ανατολικά. Στην απέναντι όχθη και μέσα στο πολύ πυκνό πράσινο φτερούγιζε ένα ζευγάρι ερωδιών. Την άλλη μέρα είδαμε ότι είχαν και μικρά. Γαλήνεψε κορμί και νους. Νωρίς στο κρεβάτι για ξεκούραση. Η επόμενη είχε πολλά να κάνουμε και να δούμε.

Ημέρα 6η

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Το πρωί φεύγοντας περάσαμε από ένα εξουσιοδοτημένο συνεργείο για να προμηθευτούμε το αυτοκόλλητο που χρειάζονται όλα τα οχήματα για να μπουν στην πόλη. Είναι κάτι σαν έλεγχος για την φιλικότητα του οχήματος προς το περιβάλλον.

(http://www.toytowngermany.com/lofi/index.php/t110313.html) Στη συνέχεια μπήκαμε στην ατέλειωτη ουρά των αυτοκινήτων για να μπούμε στην πόλη. Απίστευτη κίνηση. Μπήκαμε λοιπόν από τα νοτιοδυτικά και διασχίζοντας ένα μεγάλο μέρος της πόλης φτάσαμε στην περιοχή που βρίσκεται ο Καθεδρικός (Dom) αλλά και το νησί των Μουσείων. Παρκάραμε εκεί κοντά και πήγαμε να δούμε το Μουσείο της Περγάμου (http://www.smb.museum/smb/standorte/index.php?lang=en&p=2&objID=27&n=2&r=1). Τι να πει κανείς γι αυτό το μουσείο. Πρώτα απ’ όλα ότι τελικά όλοι όσοι σε κάποια φάση έχουν δύναμη την ασκούν πάνω σε ασθενέστερους πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο. Φωνάζουμε, και σωστά, για την κλοπή των Μαρμάρων του Παρθενώνα από τον Έλγιν. Από την άλλη Γάλλοι ή Γερμανοί έχουν γεμίσει τεράστια μουσεία είτε με κλοπιμαία, είτε με ευρήματα τα οποία αφού ανακάλυψαν οι επιστημονικές-αρχαιολογικές τους αποστολές οικειοποιήθηκαν χωρίς κανένα ενδοιασμό. Τι θα ήταν το Λούβρο χωρίς τα «κλοπιμαία» από Αίγυπτο, Περσία, Μεσοποταμία, Ελλάδα; Τι θα ήταν το Βρετανικό; Τι θα ήταν λοιπόν το Μουσείο της Περγάμου χωρίς τα τρία διαμάντια του; Τον βωμό από την Πέργαμο, την πύλη της αγοράς της Μιλήτου και την πύλη της Αστάρτης από τη Βαβυλώνα;

Μέχρι εδώ όμως με την πικρία που βγαίνει όταν βλέπεις τα κλοπιμαία άλλων πολιτισμών να δίνουν αίγλη σε αυτούς που άνομα τα οικειοποιήθηκαν.

Εμείς αυτή τη μέρα θαυμάζαμε τα αριστουργήματα προγόνων από πατρίδες που τις έσβησε η ιστορία, κρατώντας την αίγλη τους ζωντανή μέσα από τα έργα άξιων ανθρώπων.

Τέσσερις μέρες σε πόλεις της Βαυαρίας!

Στην Κ. Ευρώπη πάνω σε 4 ρόδες-Μέρος 1ο-Γερμανία, Βαυαρία

(2ο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη)

Το πλοίο φτάνει στο λιμάνι

-Τα σέβη μου Υψηλοτάτη!!

Κι αυτή φιλάρεσκα και με ένα χαμόγελο ανωτερότητας άφησε να φανούν κάποια από τα πολλά της κάλλη, κρατώντας τα υπόλοιπα γι αυτούς που είναι πρόθυμοι για πιο στενές προσεγγίσεις. Και όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί με ανοικτό στόμα, τα κλείστρα των φωτογραφικών μας μηχανών να έχουν πάρει φωτιά και οι κασέτες, οι κάρτες μνήμης και τα DVD των βιντεοκαμερών μας να γεμίζουν αποτίνουμε φόρο τιμής στην πεντάμορφη!

Μόναχο, μικρή βόλτα στη Χριστουγεννιάτικη Marienplatz.

16 Δεκεμβρίου 2008, ώρα 8.00 το πρωί. Ο ήχος των τροχών που ακούμπησαν στο διάδρομο του αεροδρομίου του Μονάχου ακούστηκε τη στιγμή που φάνηκε ο διάδρομος!! Πρώτη φορά έβλεπα τέτοια ομίχλη. (Η σύγκριση αναπόφευκτη. Ποιο αεροσκάφος θα προσγειωνόταν σε Ελληνικό αεροδρόμιο με τέτοιες συνθήκες; Δεν ξέρω αλλά προβληματίζομαι.)

Damen und Herren, Herzlich Willkommen in Munchen. Κυρίες και Κύριοι Καλώς Ήλθατε στο Μόναχο! Το Α320 της Lufthansa μόλις είχε φτάσει και εμείς είχαμε στη διάθεση μας περίπου έξι ώρες μέχρι το δεύτερο μέρος του ταξιδιού μας για Κρακοβία που ήταν και ο τελικός μας προορισμός. Οι βαλίτσες είχαν φορτωθεί για Κρακοβία και εμείς γρήγορα-γρήγορα βγήκαμε από το αεροδρόμιο και από το Σιδηροδρομικό Σταθμό πήραμε το S8 για το κέντρο της πόλης. Σε όλη τη διαδρομή το τοπίο χιονισμένο. Λευκά Χριστούγεννα στον ορίζοντα!! Κατεβήκαμε μετά από 40΄ δύο στάσεις πριν τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό στη στάση Marienplatz. Ήταν νωρίς το πρωί και τα μαγαζιά μόλις είχαν αρχίσει να ανοίγουν.