19-23 Ιουλίου 1994-Δεύτερο ταξίδι
Τη Δευτέρα στις 10.30 το βράδυ φύγαμε με τον αδερφό μου με λεωφορείο για Θεσσαλονίκη. Ήταν άγρια χαράματα σαν φτάσαμε και με ένα ταξί πήγαμε στο σταθμό των λεωφορείων για Χαλκιδική. Μια μπουγάτσα (με κρέμα βέβαια…….) και ένας καφές από το διπλανό μαγαζί για πρωινό και στις 6 φεύγουμε για Ουρανούπολη, όπου και φτάσαμε λίγο πριν τις 9. Πήραμε τα διαμονητήρια που είχαμε κλείσει τηλεφωνικά, στις 9.30 (μετά από άλλο ένα καφέ!) μπήκαμε στο καραβάκι και μισή ώρα αργότερα φεύγαμε για Δάφνη. Το οδοιπορικό στο Περιβόλι της Παναγίας μόλις ξεκίναγε. Για μένα το δεύτερο, μιας και δύο χρόνια πριν πρωτοπήγα και περπάτησα εκείνα τα χώματα (http://disaki.blogspot.com/2011/02/blog-post.html ).
Το καραβάκι, αφού έπιασε σε όλους τους αρσανάδες και τις παραλιακές μονές, έφτασε στις 11.30 στη Δάφνη. Κατεβήκαμε και γραμμή στο λεωφορείο για τις Καρυές. Πήραμε κάτι από το φούρνο για να τσιμπήσουμε και πήγαμε στο μαγαζί που διατηρούν δύο Μοναχοί. Οι πατέρες Ιερόθεος και Κύριλλος. Τους έδωσα χαιρετίσματα από ένα κοινό φίλο και κάτσαμε για λίγη κουβέντα. Επικοινώνησα με τους δικούς μου, πήγαμε να προσκυνήσουμε στο Πρωτάτο και αφού φορτωθήκαμε τα σακίδια ξεκινήσαμε την πορεία μας.
Η πρώτη στάση ήταν σχεδόν αμέσως. Μονή Κουτλουμουσίου. Υπέροχο μοναστήρι με καταπληκτικές τοιχογραφίες, ειδικά με μουσικά όργανα, κάτι που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Στο αρχονταρίκι μας κέρασαν λουκούμι και δροσερό νερό,
κάτσαμε και λίγο απ’ έξω στην πανέμορφη βρύση και πάλι στο μονοπάτι μας για το μοναστήρι του Φιλοθέου.
