Εκδρομή στα βόρεια του Δήμου Καρύστου!

 19 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.

Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.

Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.

Αμέσως μετά είδαμε από μακρυά τον ανεμόμυλο πάνω σε μια κορφούλα. Του έχουν βάλει και πτερύγια και έχει κάπως αποκατασταθεί. Σε λίγο ο δρόμος κάνει διχάλα. Αριστερά μπαίνει στο χωριό και δεξιά περνά απ’ έξω και πάει στην παραλία.

Περνώντας έξω από το χωριό, οι εικόνες του είναι πολύ όμορφες.

Ένας ακόμα ανεμόμυλος αριστερά και η εκκλησία δεξιά, στα δύο πιο ψηλά σημεία του χωριού, είναι μια υπέροχη εικόνα.

Φτάνοντας στη θάλασσα το αυτοκίνητο δεν πάει μέχρι την παραλία, στην οποία υπάρχουν κάποια σπίτια από παλιά,

που της χαρίζουν ένα ξεχωριστό χαρακτήρα. Είναι μικρή παραλία, ανάμεσα σε βράχια

και με ένα μικρό νησάκι να κλείνει τον στενόμακρο κόλπο.

Όλα αυτά τα είδαμε από πάνω σε ένα πλάτωμα όπου βρίσκεται η προτομή του Νικόλα Κ. Αδάμ.

Ο ήρωας Νικόλας Κ. Αδάμ, ένας νεαρός ψαράς με καταγωγή από τους Τσακαίους, υπήρξε αντιστασιακός που έδρασε κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής στη χώρα μας σαν μέλος της οργάνωσης “Απόλλων”, τα μέλη της οποίας, στόχευαν εχθρικά πλοία στον Πειραιά και με σαμποτάζ προκαλούσαν την έκρηξή τους.

Ο Αδάμ εκτελέστηκε από τους Ναζί στις 9 Οκτωβρίου του 1943, στα 25 του μόλις χρόνια και αφού είχε υποστεί φοβερά βασανιστήρια στα υπόγεια της Γκεστάπο

Γύρω στα 300μ μετά φτάσαμε στον Λιμνιώνα. Έχει 2-3 ταβέρνες και ένα καφέ, κάπως υπερυψωμένο.

Κυρίως όμως έχει ομπρεολοξαπλώστρες. Πολλά από δαύτα.

Ευτυχώς προς την μια μεριά

έχει ένα κομμάτι ελεύθερο για όσους δεν θέλουν ή δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ξαπλώστρες.

Κάτσαμε στο καφέ όσο η παρέα πήγε για μπάνιο. Η ώρα πέρασε και όταν επέστρεψαν φύγαμε για τον Αλμυροπόταμο. Και εδώ το χωριό είναι μεσόγειο και εμείς κατεβήκαμε στο επίνειό του την παραλία Αλμυροποτάμου ή Παναγιά.

Παραλία ήσυχη και ρηχή

με μια μικρή γοργόνα πάνω σε ένα βραχάκι. Παρότι Σάββατο μεσημέρι είχε ελάχιστο κόσμο

και μόνο μια ψαροταβέρνα, δίπλα στο λιμάνι, ανοικτή. Εκεί κάτσαμε για ψαράκι. Ο γαύρος πολύ καλός αλλά το κουτσομουράκι το καλύτερο που έχω φάει ποτέ.

Ήταν απόγευμα σαν φύγαμε, μετά το υπέροχο γεύμα και γύρω στις 7 φτάσαμε στην Κάρυστο. Επιτέλους, κάναμε και αυτή την εκδρομή που τόσες φορές είχαμε σχεδιάσει.

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας