Ταξίδι στην Αίγυπτο. Έγινε κι αυτό!

 4-12 Φεβρουαρίου 2026

 

Όσοι μας γνωρίζουν ξέρουν πως λατρεύουμε τα ταξίδια όσο τίποτα άλλο. Τα οργανώνουμε και τα πραγματοποιούμε σχεδόν πάντα μόνοι μας. Άλλα εύκολα, άλλα όχι και τόσο, άλλα δύσκολα και τέλος κάποια «ανέφικτα», όσο κι αν λαχταράμε να τα κάνουμε. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με τις προσωπικές μας ανάγκες, κάτι που μπορεί να είναι και τις περισσότερες φορές είναι, διαφορετικό για την πλειοψηφία. Επειδή χρησιμοποιούμε αναπηρικό αμαξίδιο βασική αιτία για το πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι ένα ταξίδι είναι οι υποδομές πρόσβασης του προορισμού. Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες. Το κλίμα (οι θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την υγρασία των χωρών της Ν.Α. Ασίας είναι απαγορευτικές για το πρόβλημα της Σοφίας) ή οι συνθήκες υγιεινής είναι εξ ίσου σημαντικοί παράγοντες.

Ένα από τα «ανέφικτα» ταξίδια ήταν αυτό στην Αίγυπτο. Έλα όμως που τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου στη Γκίζα ήταν η χαριστική βολή στην επιφυλακτικότητα μας και έστω και με πολύ σκέψη και άγχος αποφασίσαμε να πάμε μερικές μέρες στην Αλεξάνδρεια και το Κάϊρο.

Δεν θα περιγράψω εδώ το πώς περάσαμε. Το αφήνω για όταν θα γράψω αναλυτικά γι αυτό το ταξίδι. Θα πω μόνο πως πήγαν όλα καλά και γυρίσαμε αλώβητοι διαγράφοντας τελικά το ταξίδι στην Αίγυπτο από τα «ανέφικτα». Για τη Σοφία ήταν τα καλύτερο που έχει κάνει ποτέ, κυρίως λόγω του ότι πιστεύαμε πως δεν θα το κάνουμε ποτέ.

Νάμαστε μόνο καλά και να κάνουμε κι άλλα ταξίδια, εφικτά και «ανέφικτα».

 

Αναμονή παρέα με Μυταρά και Κένταρχο!

8 Δεκεμβρίου 2025

Περιμένοντας να μας δει ο γιατρός χαζεύω του πίνακες που είναι ένα γύρω στην αίθουσα αναμονής. Δύο από αυτούς μου έκαναν εντύπωση και τους φωτογράφισα. Ένας του Δημήτρη Μυταρά (1934-2017) 

Στο νησί της Ναυμαχίας…άλλη μια φορά!

 16 Ιανουαρίου 2026

 

 

Είναι κάποια γεγονότα που καθορίζουν την ιστορία ενός τόπου ή και την ιστορία γενικότερα και βέβαια συνδέονται με τον τόπο στον οποίο έγιναν. Η Ελληνική ιστορία έχει πολλά τέτοια. Π.χ. οι μάχες των Περσικών πολέμων. Μια από αυτές έγινε το 480 π.Χ. Στο στενό ανάμεσα στη Σαλαμίνα και την Αττική έγινε η ναυμαχία ανάμεσα στον Περσικό και τον Ελληνικό στόλο με νίκη του ελληνικού. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους των Περσικών πολέμων και της αποτυχίας των Περσών να διεισδύσουν και να κατακτήσουν Ευρωπαϊκά εδάφη.

Καλό ταξίδι φίλε Νίκο!

 26 Ιανουαρίου 2026

 

 

Το Σάββατο που μας πέρασε (24/1/26) έφυγε από κοντά μας ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και διανοητής και πάνω απ’ όλα ένας πολύτιμος φίλος. Ο Νίκος Ζήβας πάλεψε γερά με το τέρας αλλά νικήθηκε. Για όσους τον γνωρίσαμε και μας τίμησε με τη φιλία και την αγάπη του θα είναι πάντα εδώ.

Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 3ο

(συνέχεια από Στο νησί του Πανορμίτη! β΄)

27-28 Μαΐου 2022

 

 

Λίγο μετά τις 8 το βράδυ

Το κορίτσι με τα περιστέρια!

 17 Νοεμβρίου 2025

Ένα ενδιαφέρον γκράφιτι στον τοίχο σχολείου της Νέας Ιωνίας, απέναντι από την πύλη Δ΄ του ΟΑΚΑ και που φαίνεται όταν περνάς από τη Σπύρου Λούη. Δυστυχώς δεν βρήκα καμιά πληροφορία για τη δημιουργία του.

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Στο νησί του Πανορμίτη! β΄

 Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 2ο

(συνέχεια από Στονησί του Πανορμίτη! α΄)

26-27 Μαΐου 2022

 

 

Στην άλλη άκρη του νησιού στο νότο είναι ένας πολύ κλειστός κόλπος. Πάνορμο τον λένε. Εκεί βρίσκεται ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα των Δωδεκανήσων και του Αιγαίου ολόκληρου. Είναι το μοναστήρι του Ταξιάρχη, του Αρχάγγελου Μιχαήλ, που λόγω της θέσης του τον λένε απλά «Πανορμίτη».

Ήταν το πολύ μακρινό 1980, που έκανα τη θητεία μου στο Παρθένι της Λέρου, όταν είδα το όνομα αυτό γραμμένο στο πλάι του καραβιού που ένωνε τα νησιά των Δωδεκανήσων, του θρυλικού «Πανορμίτη» και το άκουσα σαν μικρό όνομα σε κάποιους φαντάρους από τα γύρω νησιά. Με εντυπωσίασε πολύ, ρώτησα και έμαθα.

Αν και δεν είναι γνωστό πότε χτίστηκε το μοναστήρι, υπάρχουν ενδείξεις ότι ανεγέρθη γύρω στο 450 μ.Χ., στο σημείο όπου βρισκόταν αρχαίος ναός του Απόλλωνα. Το καθολικό της Μονής πήρε τη σημερινή του μορφή τον 18ο αιώνα και το καμπαναριό, που είναι χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ, είναι του 1911.

Παιδεία & Τεχνολογία!

 17 Οκτωβρίου 2025

Στον πιο κεντρικό δρόμο του Περιστερίου, στην Παναγή Τσαλδάρη απέναντι από το δημαρχείο και την Ευαγγελίστρια,

Στο νησί του Πανορμίτη! α΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 1ο

 

24-26 Μαΐου 2022

 

Ήταν Απρίλης του 2003 και το υπέροχο ταξίδι στη Φινλανδική Λαπωνία έφτανε στο τέλος του. Στο αεροπλάνο από το Ivalo προς το Ελσίνκι, στο δρόμο της επιστροφής, πιάνουμε κουβέντα με έναν Φινλανδό, που κάθεται δίπλα μου.

-Από πού είστε;

-Από την Ελλάδα

-Πολύ όμορφη χώρα. Έχω πάει 3 φορές. Στην Κω, τη Ρόδο και τη Σαντορίνη.

-Εγώ δεν έχω πάει σε κανένα από αυτά τα νησιά

Με κοιτάζει σαν να βλέπει εξωγήινο.

-Και τι θέλετε εδώ πάνω;

-Που να σου εξηγώ.

 

Πέρασαν 19 ολόκληρα χρόνια και η κατάσταση για μένα δεν έχει αλλάξει. Έχω βρεθεί σε 40 χώρες εκτός Ελλάδας και σε αυτά τα νησιά δεν αξιώθηκα. Αφήνω στην άκρη κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες (και όμως υπάρχουν κι αυτές) και λέω στη Σοφία: Φέτος μετά την Ιταλία θα πάμε Δωδεκάνησα και μάλιστα Ρόδο. Δεν παίρνει αναβολή. Η Σοφία εδώ και καιρό μου το λέει και έτσι δεν έχει αντίρρηση. Κάνουμε προγράμματα για Απρίλιο και Ιούνιο, αλλά ως γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Μια σοβαρή αναποδιά μας αναγκάζει να ακυρώσουμε το ταξίδι στην Ιταλία και αφού την αποκαθιστούμε «σκάει» ο γάμος. Γάμος δικού μας παιδιού μέσα στο ταξίδι στα Δωδεκάνησα. Νέα αλλαγή. Ψάξιμο, ακυρώσεις, νέες κρατήσεις, αλλαγές σε ξενοδοχεία και το ταξίδι τακτοποιείται, έστω και με κάποια οικονομική επιβάρυνση.

Νοτιάς και κουτσομούρες!

 3 Ιανουαρίου 2026

 

Είναι κάποιοι τόποι, που τους απαξιώνεις, έτσι χωρίς λόγο και τους κρατάς έξω από τα εκδρομικά σου σχέδια, ακόμα κι αν είναι δίπλα σου.

Ένας τέτοιος τόπος για μένα ήταν η Κινέτα. Θυμάμαι μικρό παιδί τη μακαρίτισσα τη μάνα μου να πηγαίνει εκεί για μπάνιο. Σαν τις περισσότερες οικογένειες εκείνα τα χρόνια δεν είχαμε αυτοκίνητο. Έτσι για τα καλοκαιρινά μας μπάνια χρησιμοποιούσαμε τα μέσα συγκοινωνίας ή κάποια πρακτορεία που έβαζαν (και βάζουν ακόμα) πούλμαν για τις διάφορες παραλίες της Αττικής.

2025, μια πολύ δύσκολη χρονιά!

Ίσως η δυσκολότερη χρονιά της ζωής μου, μιας και σε προσωπικό επίπεδο ήρθαν έτσι τα πράγματα που σε όποιον και να το πεις δεν θα το πιστέψει.

Για το πρώτο μισό αυτής της χρονιάς είχαμε προγραμματίσει αρκετά ταξίδια εκτός και κυρίως εντός. Για τον Ιανουάριο ένα τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία, για το Πάσχα δύο εβδομάδες στη Νότια Ιταλία (Καμπανία και Απουλία) με τους Ελβετούς φίλους μας, ταξίδι το οποίο θα συνεχίζονταν για άλλη μια εβδομάδα στην Ιθάκη και για τον Μάϊο και τον Ιούνιο ένα 20μερο σε Σποράδες και μετά ορεινή Λάρισα.

Αλλά όπως είναι γνωστό, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια». Από ότι φάνηκε στη συνέχεια, δεν έβαλε απλά τα γέλια. Ξεκαρδίστηκε.

Τον Μάρτιο ένα τσεκάπ ρουτίνας και κάποιες εξετάσεις δείχνουν σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά και ξεκινάνε διάφορες εξετάσεις και απόφαση για χειρουργείο bypass. Φυσικά από εκεί και πέρα ακυρώνονται όλα τα σχέδια για ταξίδι.

Το χειρουργείο διπλού bypass προγραμματίστηκε και πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου. Όλα πήγαν μια χαρά με την επέμβαση αλλά το ίδιο βράδυ φεύγει από τη ζωή, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από ΧΑΠ, ο κατά 3,5 χρόνια μικρότερος αδελφός μου, γεγονός που μου κρατάνε κρυφό για 4 μέρες. Πρώτο χαστούκι σε μια πολύ δύσκολη για την υγεία μου στιγμή. Βγαίνω από το νοσοκομείο και δύο μέρες μετά μπαίνει ο μικρός μου αδελφός με επιθετική επιδείνωση καρκίνου, που κατά τ’ άλλα φαινόταν να πηγαίνει καλά. Τρεις μέρες μετά και 10 από το «φευγιό» του μεσαίου μας, φεύγει και αυτός αφήνοντάς με μόνο και με ανείπωτο πόνο. Πώς να παλέψεις τόσα χαστούκια μαζί; Η οικογένειά μου, οι νύφες μου, τα ανίψια μου, παρά το δικό τους πόνο, «πέφτουν» όλοι μαζί πάνω μου να με προστατέψουν όσο γίνεται απ’ αυτήν την «κατάρα».

Η αποθεραπεία, σωματική και ψυχική, ήταν μακρά. Δύο μήνες να μην μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα από τις συνηθισμένες μου ασχολίες. Τι να κάνουμε όμως. Τουλάχιστον από άποψη υγείας φαίνεται πως γλυτώσαμε τα χειρότερα (προς το παρόν).

Αφού πέρασε το καλοκαίρι και τα πράγματα κάπως στρώσανε, μπορέσαμε να κάνουμε κάποια ταξίδια μέσα στον Οκτώβριο.

Η χρονιά τελείωσε γενικά με ταξιδιωτική απραξία εκτός από μια ημερήσια εκδρομή.