Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2026

2025, μια πολύ δύσκολη χρονιά!

Ίσως η δυσκολότερη χρονιά της ζωής μου, μιας και σε προσωπικό επίπεδο ήρθαν έτσι τα πράγματα που σε όποιον και να το πεις δεν θα το πιστέψει.

Για το πρώτο μισό αυτής της χρονιάς είχαμε προγραμματίσει αρκετά ταξίδια εκτός και κυρίως εντός. Για τον Ιανουάριο ένα τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία, για το Πάσχα δύο εβδομάδες στη Νότια Ιταλία (Καμπανία και Απουλία) με τους Ελβετούς φίλους μας, ταξίδι το οποίο θα συνεχίζονταν για άλλη μια εβδομάδα στην Ιθάκη και για τον Μάϊο και τον Ιούνιο ένα 20μερο σε Σποράδες και μετά ορεινή Λάρισα.

Αλλά όπως είναι γνωστό, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια». Από ότι φάνηκε στη συνέχεια, δεν έβαλε απλά τα γέλια. Ξεκαρδίστηκε.

Τον Μάρτιο ένα τσεκάπ ρουτίνας και κάποιες εξετάσεις δείχνουν σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά και ξεκινάνε διάφορες εξετάσεις και απόφαση για χειρουργείο bypass. Φυσικά από εκεί και πέρα ακυρώνονται όλα τα σχέδια για ταξίδι.

Το χειρουργείο διπλού bypass προγραμματίστηκε και πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου. Όλα πήγαν μια χαρά με την επέμβαση αλλά το ίδιο βράδυ φεύγει από τη ζωή, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από ΧΑΠ, ο κατά 3,5 χρόνια μικρότερος αδελφός μου, γεγονός που μου κρατάνε κρυφό για 4 μέρες. Πρώτο χαστούκι σε μια πολύ δύσκολη για την υγεία μου στιγμή. Βγαίνω από το νοσοκομείο και δύο μέρες μετά μπαίνει ο μικρός μου αδελφός με επιθετική επιδείνωση καρκίνου, που κατά τ’ άλλα φαινόταν να πηγαίνει καλά. Τρεις μέρες μετά και 10 από το «φευγιό» του μεσαίου μας, φεύγει και αυτός αφήνοντάς με μόνο και με ανείπωτο πόνο. Πώς να παλέψεις τόσα χαστούκια μαζί; Η οικογένειά μου, οι νύφες μου, τα ανίψια μου, παρά το δικό τους πόνο, «πέφτουν» όλοι μαζί πάνω μου να με προστατέψουν όσο γίνεται απ’ αυτήν την «κατάρα».

Η αποθεραπεία, σωματική και ψυχική, ήταν μακρά. Δύο μήνες να μην μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα από τις συνηθισμένες μου ασχολίες. Τι να κάνουμε όμως. Τουλάχιστον από άποψη υγείας φαίνεται πως γλυτώσαμε τα χειρότερα (προς το παρόν).

Αφού πέρασε το καλοκαίρι και τα πράγματα κάπως στρώσανε, μπορέσαμε να κάνουμε κάποια ταξίδια μέσα στον Οκτώβριο.

Η χρονιά τελείωσε γενικά με ταξιδιωτική απραξία εκτός από μια ημερήσια εκδρομή.

Όσον αφορά τις αναρτήσεις στο «δισάκι» ήταν συνολικά 75.

Από αυτές 20 αφορούσαν ταξίδια προηγούμενων χρόνων στο εξωτερικό, 22 αφορούσαν ταξίδια προηγούμενων χρόνων στην Ελλάδα και 2 ήταν αναρτήσεις πολιτιστικών προηγούμενων χρόνων.

27 αφορούσαν δραστηριότητες του 2025: 12 από τα ταξίδια και τις εκδρομές στην Ελλάδα, 1 από το ταξίδι στην Ιταλία και 14 πολιτιστικά «ταξίδια».

Τέλος οι άλλες 4 αναρτήσεις ήταν ο απολογισμός του 2024 (2024, τι κάναμε, που ταξιδέψαμε!), αυτή για τα 15^α γενέθλια του ιστολογίου ("Εφηβάκι" 15 χρόνων!) και δύο αναρτήσεις με ευχές για την Πρωτοχρονιά (Ευτυχισμένο το 2025!) και το Πάσχα (Καλή Ανάσταση!).

Αναλυτικά ο ταξιδιωτικός απολογισμός (πραγματικός και πολιτιστικός) της χρονιάς, που μόλις έφυγε και οι αναρτήσεις στο «δισάκι» έχει ως εξής:

Ιανουάριος- Ιούνιος

Το πρώτο εξάμηνο πέρασε με την περιπέτεια της υγείας μου και την αποθεραπεία.

Παρ’ όλα αυτά προλάβαμε το τετραήμερο σε Μεσσηνία και Ηλεία τον Ιανουάριο (Εδώ Ανεμοχώρι, εκεί Ανεμοχώρι, που είναι τ’ Ανεμοχώρι;) και εννέα ημέρες στην Κάρυστο για τις αποκριές (τέλη Φεβρουαρίου-αρχές Μαρτίου). Είδαμε δύο ταινίες στο Γιοκάλειο, από την Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου και προέκυψαν τρεις αναρτήσεις στο δισάκι,

μία που αφορούσε τη συμμετοχή μας σε ένα αποκριάτικο γλέντι (Αποκριάτικο γλέντι στην Κάρυστο!)

και δύο με εικόνες όταν πηγαίναμε (Χειμωνιάτικος Νότιος Ευβοϊκός!)

και όταν φεύγαμε από την Κάρυστο (Οι ανεμόμυλοι των Ζάρκων!).

Τον Μάρτη κάναμε μια ημερήσια εκδρομή στην ορεινή Κορινθία, στην περιοχή των Τρικάλων, για να δούμε και το Βουδιστικό κέντρο διαλογισμού που υπάρχει εκεί (Ένας Βούδας στο Μαύρο Όρος της Κορινθίας!). Πήγαμε και τρεις φορές στο Μεγάλο Πεύκο για ψαράκι.

Την τελευταία μέρα του Ιουνίου, την παραμονή που θα φεύγαμε για Κάρυστο, πήγαμε να δούμε την έκθεση αναλογικών κολάζ του Νίκου Ζήβα, στη Zivasart Gallery (Νίκου Ζήβα: “Η Σύναξη των ετερόκλητων”!).

Το εξάμηνο συμπληρώθηκε με τέσσερεις ακόμα αναρτήσεις πολιτιστικού περιεχομένου

(Μια "κοντούλα λεμονιά" ανθίζει στο δρόμο!,

Αναμονή και….τέχνη!,

Η τέχνη θεραπεύει;,

Το βλέμμα της προσφοράς!).

Ιούλιος-Σεπτέμβριος

Την 1η του Ιούλη φύγαμε για Κάρυστο (Άφιξη στο λιόγερμα!,

Κόκκινο, ματωμένο φεγγάρι!,

Άγιος Νικόλαος Καρύστου!,) και γυρίσαμε στην Αθήνα στις 20 Σεπτεμβρίου.

Στο διάστημα αυτό πήγαμε 1 ημερήσια βόλτα Στους Αγίους Αποστόλους, στην Εύβοια!, στις Πετριές, 1 φορά στην παραλία του Καλλιανού, 2-3 φορές μέχρι το Παραδείσι και άλλες τόσες στο Μαρμάρι, οι περισσότερες για φαΐ ή καφέ και είδαμε μερικές καλές ταινίες στο τοπικό θερινό σινεμά, και στο 3ήμερο 8^ο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της τοπικής Κινηματογραφικής Λέσχης. Συμμετείχαμε σε 7 καλλιτεχνικές δράσεις. Είδαμε τρεις θεατρικές παραστάσεις:

το «Χόρεψε με, πατέρα»! με τον Γιώργο Αρμένη,

το "Ραντεβού (στην Έξοδο)" ("Ραντεβού (στην Έξοδο)"...του καλοκαιριού!) με τους Παναγιώτα Μπιμπλή και Γιάννη Μαστρογιάννη

και το ΤΟΚ-ΤΟΚ (ΤΟΚ-ΤΟΚ στην Κάρυστο!) με το θεατρικό του Δήμου. Πήραμε μέρος σε δύο χορευτικά-γλέντια

(“Ένα φιλί της θάλασσας….”!,

Νησιώτικο γλέντι στην Κάρυστο!)

και παρακολουθήσαμε το νεαρό μουσικό στο λιμάνι (Η “αποβίβαση” του Σεβάχ στο λιμάνι!).

Τέλος είδαμε την έκθεση ζωγραφικής Soil with Soul της Elena Tschaikowski («Soil with Soul», έκθεση ζωγραφικής στην Κάρυστο!)

και την εικαστική σύνθεση τοίχου “Ζωντανοί Θησαυροί”….στην Κάρυστο!.

Στις 25 Σεπτεμβρίου φύγαμε, μέσω Πάτρας για ένα 5ήμερο στην Ιθάκη, το μόνο από τα μεγάλα νησιά του Ιονίου που δεν είχαμε πάει και στις 30 του μήνα, μέσω Αστακού Αιτωλοακαρνανίας αυτή τη φορά, πήγαμε στην Ηγουμενίτσα για να πάρουμε το βραδινό πλοίο για Μπάρι για ένα 9ήμερο στην περιοχή της Απουλίας στην νότια Ιταλία.

Μια ανάρτηση για ένα μνημείο στο νησί έγινε από αυτό το ταξίδι (Ένα ιστορικό γεγονός, 84 χρόνια πριν!).

Οκτώβριος-Δεκέμβριος

Τις 10 πρώτες μέρες του Οκτώβρη τις περάσαμε στο ταξίδι μας στην Ιταλία.

Το ταξίδι αυτό ήταν αρχικά προγραμματισμένο να γίνει με τους Ελβετούς φίλους μας το Πάσχα, αλλά προέκυψε το πρόβλημα της υγείας μου και έτσι πήρε αναβολή.

Το ταξίδι αυτό αφορούσε την περιοχή της Απουλίας με έμφαση στα Ελληνόφωνα χωριά, αλλά και στα “αστέρια” της ευρύτερης περιοχής, όπως το Λέτσε ή το Αλμπερομπέλο.

Το μοναδικό μνημείο στο χωριό Calimera αποτέλεσε το θέμα μιας ανάρτησης από αυτό το ταξίδι (“Zeni esù en ise ettù sti Kalimera” “Ξένη εσύ δεν είσαι εδώ στην Καλημέρα”!).

Το υπόλοιπο του Οκτώβρη κύλησε με απόλυτη ταξιδιωτική απραξία. Στο Περιστέρι μόνο φωτογράφισα ένα εντυπωσιακό γκράφιτι.

Τον Νοέμβρη πήγαμε μια ημερήσια βόλτα στη Λιβαδειά (Μικρή επίσκεψη στον Τροφώνιο!), ένα Σάββατο στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) για μια εκδήλωση,