Ρόδος, η παλιά πόλη! γ΄

Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 11ο

(συνέχεια από Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!)

4 Ιουνίου 2022

Κινηθήκαμε αρχικά στα νοτιοδυτικά της παλιάς πόλης και στη συνέχεια στο κέντρο της και είδαμε πολλά ενδιαφέροντα, κυρίως της Οθωμανικής περιόδου.

Πίσω από τα ερείπια του Αγ. Ιωάννη είναι το Τέμενος του Σουλεϊμάν (Süleymaniye Camii), το πρώτο τζαμί που έκτισαν οι Τούρκοι μετά την κατάληψη του νησιού το 1522‎‎ και το οποίο ανακατασκευάστηκε το 1808.

Δίπλα στο τζαμί είναι ο Πύργος του Ρολογιού, που κατασκεύασε ο Φετίχ Πασάς τη δεκαετία του 1850, μάλλον στα ερείπια παλαιότερου μεσαιωνικού πύργου, γι αυτό και συχνά αναφέρεται σαν τέτοιος.

Απέναντι από το Τζαμί είναι η Βιβλιοθήκη, που στεγάζει τη συλλογή με χειρόγραφα του Χαφίζ Αχμέτ Αγά και φέρει το όνομά του. Αυτός ήταν λόγιος που έζησε το δεύτερο μισό του 18ου αι.

Όμορφο κτίριο με ακόμα πιο όμορφη αυλή

και ενδιαφέρον εσωτερικό.

Εκτίθενται κάποια χειρόγραφα σε οθωμανική-αραβική γραφή, που ήταν η γραφή των Τούρκων εκείνα τα χρόνια.

Συνεχίζουμε προς τα νότια, από σοκάκια με λουλουδιασμένες αυλές,

περνάμε από την εκκλησία της Αγίας Παρασκεύης, του 15ου αι

και άλλα όμορφα σοκάκια,

μετά από τα ερείπια ενός Ρωμαϊκού κτιρίου της Αγοράς

και φτάνουμε στην περίεργη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου,

που έχει δώσει το όνομά του στην παρακείμενη πύλη του κάστρου.

Συνεχίσαμε μέσα από τα μεσαιωνικά στενάκια και περίπου 100μ βόρεια του Αγ. Αθανασίου

φτάσαμε στην υπέροχη, δροσερή, στη σκιά των δέντρων Πλατεία Δωριέως.

Σε αυτήν είναι ο Ναός του Αγ. Φανουρίου, του 13ου αι (δυστυχώς κλειστός και δεν είδαμε τις καθ’ ομολογία υπέροχες τοιχογραφίες)

και το Τέμενος του Ρετζίπ Πασά, του 1587 (και αυτό κλειστό λόγω έργων).

Κάτσαμε για ένα αναψυκτικό και να ξαποστάσουμε απολαμβάνοντας δροσιά και πολύ όμορφες εικόνες.

Περίπου 200μ Β.Δ. είναι η επίσης καταπράσινη Πλατεία Αρίωνος στην οποία υπάρχουν δύο Οθωμανικά μνημεία.

Το Τέμενος Σουλτάν Μουσταφά, του 1765

και το Λουτρό του Σουλεϊμάν ή λουτρά του Μουσταφά, γνωστό και ως Yeni Hamam, του 16ου αι.

Περίπου άλλα 250μ ανατολικά είναι η Πλατεία Αθηνάς

και εκεί είναι τα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

και ακόμα πιο ανατολικά

το Τέμενος του Ιμπραήμ Πασά, του 1540, που είναι το παλαιότερο εν ενεργεία τζαμί του νησιού.

Ανεβαίνοντας προς τα βόρεια φτάσαμε στην πλατεία του Μουσείου.

Εκεί υπάρχει μια πολύ όμορφη Τούρκικη βρύση,

λίγα μέτρα προς τα ανατολικά είναι η διπλή Πύλη Αρνάλδου.

Απ’ έξω στο λιμάνι είναι αραγμένο ένα πλωτό σουβενιράδικο με κοχύλια και διάφορα καλούδια της θάλασσας.

Κάπου εκεί τελείωσε η 2η μέρα μας στην υπέροχη παλιά πόλη του Νησιού. Βγήκαμε από τα τείχη και πήγαμε να πάρουμε το λεωφορείο.

Στη διαδρομή, στην κυκλική Πλατεία Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου είδαμε ένα γλυπτό. Πρόκειται για το “ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΓΟΡΑ”, έργο του Ηρακλή Ξανθόπουλου (1956-2014).

Στο γλυπτό αυτό αναπαριστάτε ο φημισμένος πυγμάχος Διαγόρας ο Ρόδιος και οι δύο γιοί του Ακουσίλαος και Δαμάγητος και δείχνει τον θρίαμβο του Διαγόρα όταν οι ολυμπιονίκες γιοί του αφού θριάμβευσαν στο αγώνισμα παγκράτιο, τον παίρνουν στους ώμους και τον περιφέρουν στεφανωμένο στο στάδιο της Ολυμπίας.

Λίγο μετά συναντάμε τον ιστορικό συνοικισμό-προάστιο Κρητικά, που χτίστηκε γύρω στο 1897 για να στεγάσει μουσουλμάνους πρόσφυγες από την Κρήτη, οι οποίοι αποτελούσαν μια ιδιότυπη «μειονότητα μέσα στη μειονότητα», γιατί δεν μιλούσαν τούρκικα, άρα “δεν ήταν Τούρκοι”, αλλά Ελληνικά, όμως “δεν ήταν ορθόδοξοι Έλληνες”.

Το βράδυ δεν ξαναβγήκαμε. Κάτσαμε να ξεκουραστούμε και να χωνέψουμε τα τόσα πολλά και ενδιαφέροντα που είχαμε δει και εκείνη τη μέρα.

(το ταξίδι συνεχίζεται )

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια