Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Ένα βλέμμα......!!!


Φοβερός πιτσιρικάς στον Ηλεκτρικό, κάπου κοντά στο ΟΑΚΑ, στην Αθήνα. Αν και αρκετά κουνημένη η φωτογραφία, το βλέμμα του είναι πολύ εύγλωττο. 2 Δεκεμβρίου 2012

Τζαζ στην Πλατεία!!


2 Δεκεμβρίου 2012


 Ο ήχος ευφραίνει την καρδιά και το νου!! Και δεν πωλειται!
Μόνο ό,τι έχετε ευχαρίστηση, ανταπόδοση για την απόλαυση!


Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Το Πάρκο των ψυχών!



1 Δεκεμβρίου 2012

Το Σάββατο που ανεβήκαμε στην Πάρνηθα, φτάνοντας στο «Ξενία», είδα στη στροφή κάτι πρωτόγνωρο. «Το Πάρκο των ψυχών». Τόσες φορές έχω ανέβει στην Πάρνηθα, πότε ξεφύτρωσε αυτό; Πρόκειται για ένα σύνολο γλυπτών που εγκαινιάστηκε στις 20 Οκτωβρίου. Λιγότερο από ενάμιση μήνα πριν! Κατέβηκα και πλησιάζοντας διάβασα το κείμενο που παραθέτω ολάκερο παρακάτω και εξηγεί τα πάντα. Και φυσικά μετά πήρε η μηχανή φωτιά.


Η Πύλη

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Εικόνες της Πάρνηθας!!


 1 Δεκεμβρίου 2012

Ηλιόλουστη η πρώτη μέρα του φετινού Δεκέμβρη! Έτσι αποφασίσαμε μια μεσημεριάτικη βόλτα στην Πάρνηθα. Δύο σάντουιτς μας κάλυψαν από άποψη τροφής και γύρω στις 4.00, μετά από βόλτα σε κάποια σημεία του βουνού, φτάσαμε και στο καταφύγιο ΜΠΑΦΙ. Το τζάκι έκαιγε και μιας και η θερμοκρασία είχε πέσει στους 10 βαθμούς, ήταν ότι έπρεπε για το απογευματινό μας καφεδάκι. Εκεί τελείωσε η βόλτα μας. Παρακάτω μερικές εικόνες της Πάρνηθας με τη μορφή slide show.



Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

Kαι περνούσανε τα τραμ...

30 Νοεμβρίου 2012


Στου φαναριού το φως γυαλίζει
το κάθετο λεπτό λεπίδι
αδιάφορο πελώριο φίδι
το τραμ περνά και κουδουνίζει.

Και περνούσαν και περνούσανε τα τραμ

νταραντατάμ νταραντατάμ.


                           Μανώλης Αναγνωστάκης




Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Καρποφορία!!

25 Νοεμβρίου 2012

 Στην τελευταία βόλτα μας στον Υμηττό, την ηλιόλουστη Κυριακή που μας πέρασε, εντύπωση μου έκανε η καρποφορία των δέντρων του δάσους. Αυτό σε συνδυασμό με τις εικόνες που έχω δει τον τελευταίο καιρό με ελιές, αμπέλια και τζιτζιφιές να λυγίζουν από τον καρπό, έχω να πω πως η «ανάπτυξη» στη φύση καλπάζει, σε αντίθεση με την κοινωνία μας που βρίσκεται στα τάρταρα!

«Πήρε φωτιά» ο Πυράκανθος!

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Τσιπουροκατάσταση!

Η "ανταποκρίτριά" μας στην Πελοπόννησο μας έστειλε μερικές φωτογραφίες από κάποιο χωριό, όπου βρέθηκε κατά τη διαδικασία απόσταξης του τσίπουρου της χρονιάς. Ευχαριστούμε "Φιλιότσα"!
Νοέμβριος 2012
Το καζάνι έτοιμο!

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Ο Ελικώνας του … Ελικώνα!



10 Νοεμβρίου 2012

 
Πόσες φορές πηγαίνοντας προς Αράχοβα ή Παρνασσό δεν άφηνα στα αριστερά μου τον Ελικώνα, το όμορφο βουνό των Μουσών! Έπρεπε να φτάσει η ώρα για να τον επισκεφτώ. Και αυτό έγινε για πρώτη φορά το Μάη του 2006. Αγία Άννα για φαΐ, Αρβανίτσα για να θαυμάσουμε τα υπέροχα έλατα και Παραλία Σαράντη για καφέ. Εκεί βρήκαμε και φίλους από τα φοιτητικά μας χρόνια που είχαμε να τους δούμε από τότε! Ξαναπήγα άλλη μια φορά και μια πρόταση για εκδρομή σε μια ηλεκτρονική εφημερίδα, μας έφερε σήμερα πάλι σε εκείνα τα χώματα.

55.555!!

 Την Πέμπτη 15/11 στις 11.55 το πρωί το ιστολόγιο είχε 55.555 επισκέψεις!!! Λέτε να σημαίνει κάτι αυτό; Μήπως να πάρω λαχείο που να λήγει σε 5;


Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

Θράκη η Τριεθνής! 7. Ελλάδα: Θράκη ΙΙ

(Συνέχεια από: Θράκη η Τριεθνής! 6. Ελλάδα: Θράκη Ι)


6-11 Αυγούστου 2012



Οι Άγιοι της σπηλιάς!

(6 Αυγούστου 2012)

Έχοντας κουραστεί πολύ την προηγούμενη, η μέρα αυτή ήταν της απόλυτης χαλάρωσης (ή σχεδόν, μιας και δεν είναι του χαρακτήρα μας να καθόμαστε και να χαλαρώνουμε).

Νωρίς το πρωί πήγαμε για μπάνιο στην Αγία Παρασκευή. Δεν είχε πλακώσει ακόμα το λεφούσι και έτσι ευχαριστηθήκαμε μπάνιο. Το μεσημέρι παραγγείλαμε από εστιατόριο της πόλης και μας έφερε φαΐ στο ξενοδοχείο. Είχε προχωρήσει το απόγευμα για τα καλά όταν αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα εκεί κοντά.
Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου μου είχε μιλήσει γι αυτή τη βόλτα. Έλεγε και κάποιες πληροφορίες ο οδηγός μου και είπαμε να πάμε.
Μέσα από την πόλη στρίψαμε για Άβαντα. Ο δρόμος περνά μέσα από μια ιδιαίτερη γειτονιά της πόλης. Τον Μαχαλά. Τη γειτονιά των Τσιγγάνων δηλαδή. Χαμηλά, φτωχικά σπιτάκια (πολλά από αυτά παράγκες φτιαγμένες από κάθε λογής υλικά) δεξιά και αριστερά του δρόμου δίνουν μια εικόνα τελείως διαφορετική από αυτή της υπόλοιπης πόλης και ίσως μια εικόνα που η πόλη δεν θα ήθελε να έχει. Λίγο μετά στα αριστερά μας ένα σπίτι είχε ανάψει την φωτεινή του επιγραφή. «Villa d’ amore»!! Για την αναπτέρωση του ηθικού των φαντάρων μας και όχι μόνο!!!

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Θράκη η Τριεθνής! 6. Ελλάδα: Θράκη Ι


2-5 Αυγούστου 2012
 
Ο Τάφος με τις άμαξες και τα άλογα!!
(2 Αυγούστου 2012)
Έχοντας πληρώσει από βραδύς, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Η μέρα φαινόταν να είναι από τις πιο ζεστές του ταξιδιού μας.
Μια μικρή στάση για να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε ένα καφέ και παίρνουμε το δρόμο που είχαμε πάρει δύο μέρες πριν μέχρι το Harmanli και από εκεί κατευθυνθήκαμε προς το Svilengrad αλλά από τον αυτοκινητόδρομο. Λίγο πριν φτάσουμε σ’ αυτό μια πινακίδα έδειχνε προς τα δεξιά: «Greece 3 km». Εδώ είμαστε! Περάσαμε τα σύνορα χωρίς χρονοτριβή και πήραμε άλλο, επαρχιακό δρόμο αυτή τη φορά, Περάσαμε τον Άρδα στην περιοχή του Κυπρίνου και περίπου 45χμ επί Ελληνικού εδάφους φτάσαμε στο χωριό Μικρή Δοξιπάρα. Εκεί ρωτήσαμε και πήραμε πληροφορίες για το πώς θα πάμε στο χώρο των ανασκαφών των τάφων, όπου σκοπεύαμε να κάνουμε την πρώτη μας στάση. Ο χώρος βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Μικρή Δοξιπάρα και Ζώνη και γι αυτό και η ονομασία του περιλαμβάνει τα ονόματα και των δύο χωριών (http://www.mikridoxipara-zoni.gr/mainMenu_greek.html).

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Θράκη η Τριεθνής! 5. Βουλγαρία γ΄: Β. Α. Ροδόπη.




1 Αυγούστου 2012

 Ο Τάφος στο Μουσείο και το Μουσείο της Ανατολικής Ροδόπης!!

Τελευταία μέρα στη Βουλγαρία και είχαμε να επισκεφτούμε αξιοθέατα, κοντά ή μακριά από το Khaskovo.
Ο οδηγός μου μίλαγε για άλλον ένα τάφο Θράκα άρχοντα στην περιοχή κοντά μας. Πιο συγκεκριμένα το 2000 μια ομάδα αρχαιολόγων με επικεφαλής το καθηγητή Γκ. Κίτοβ, ανασκάψανε ένα επιτάφιο τεχνητό τύμβο, τον οποίο ήδη είχαν «χτυπήσει» αρχαιοκάπηλοι. Η ευρύτερη περιοχή βρίθει αρχαιολογικών χώρων και τύμβων, διαφόρων εποχών. Η πλειοψηφία τους έχει υποστεί από μικρές μέχρι ανεπανόρθωτες ζημιές από τη δράση αρχαιοκαπήλων όλων των εποχών αλλά και από τις γεωργικές δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής. Μερικοί έχουν καταστραφεί τελείως.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Θράκη η Τριεθνής! 4. Τουρκία-Edirne (Αδριανούπολη).


31 Ιουλίου  2012



Αδριανύπολη ή Edirne, η πύλη της Τουρκίας προς την Ευρώπη!!
(31 Ιουλίου 2012)
Τελευταία μέρα του Ιουλίου. Μέρα πολύ ζεστή και πάλι, και είχαμε αποφασίσει να την αφιερώσουμε στην Τουρκία! Στην όμορφη Αδριανούπολη, την πόλη που στέκει στο σημείο που οι τρεις χώρες «ακουμπάν» η μια την άλλη!
Ο δρόμος από το Khaskovo κινείται ανατολικά για 33χμ μέχρι το Harmanli. Από εκεί υπάρχουν δύο εναλλακτικές, αν και οι χάρτες στο GPS δεν είχαν την πρώτη και πιο γρήγορη. Αυτοκινητόδρομος (όχι καλός, αλλά αυτοκινητόδρομος) για 35χμ νοτιοανατολικά μέχρι το Svilengrad, στη συνέχεια 10χμ μέχρι τα σύνορα με την Τουρκία (όχι αυτοκινητόδρομος) και μετά 18χμ αυτοκινητόδρομος μέσα στην Τουρκία. Σύνολο κάτι λιγότερο από 100χμ. Η δεύτερη λύση ήταν από το Harmanli να πάρουμε την παράλληλη διαδρομή (αυτή έδινε και το GPS) με τα ίδια περίπου χιλιόμετρα μέχρι το Svilengrad. Από εκεί και μετά όπως και στην πρώτη. Εμείς όμως, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, αποφασίσαμε μια Τρίτη. Μέσω Ελλάδας, με τα ίδια περίπου χιλιόμετρα. Έτσι φτάσαμε στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα στο σταθμό του Ορμενίου. Περάσαμε γρήγορα και μπήκαμε σε υπέροχο δρόμο σε Ελληνικό έδαφος (όχι αυτοκινητόδρομο). Επιτέλους δρόμος της προκοπής. Πόσο θα απογοητευόμασταν τις επόμενες μέρες!! Περίπου 20χμ μέχρι τις Καστανιές και το σταθμό εισόδου στην Τουρκία. Είχαμε μια μικρή καθυστέρηση μέχρι να περάσουν όλα τα στοιχεία από τις ταυτότητες και την πράσινη κάρτα στον υπολογιστή τους και νάμαστε να οδηγούμε για 7χμ σε Τούρκικο δρόμο. Το πόσες διαφημιστικές πινακίδες στα ελληνικά είδαμε, δε λέγεται!

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

Θράκη η Τριεθνής! 3. Βουλγαρία β΄: Οροσειρά του Αίμου.


26-30 Ιουλίου  2012



Στην παλιά πρωτεύουσα της Βουλγαρίας!!
(26 Ιουλίου 2012)
Η μέρα του ταξιδιού δεν είχε τίποτα το εξαιρετικό. Πήραμε το δρόμο που πάει από Σόφια προς Μπουργκάς, αυτοκινητόδρομος, εξαιρετικός σε κάποια κομμάτια του αλλά άσχημος σε κάποια άλλα. Από τη Nova Zagora πήραμε το δρόμο που πάει στο Ruse, την πόλη που βρίσκεται πάνω στον Δούναβη και τη μοναδική όπου υπάρχει γέφυρα που περνά απέναντι στη Ρουμανία. Ο δρόμος δεν είναι αυτοκινητόδρομος, έχει μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και απίστευτο αριθμό από νταλίκες, με ότι σημαίνει αυτό. Φτάσαμε στο Veliko Tarnovo, 260 χμ από τη Φιλιππούπολη, βρήκαμε το ξενοδοχείο μας, τσιμπήσαμε κάτι πρόχειρο που είχαμε μαζί και αφού ξαπλώσαμε λίγο, πήραμε το αυτοκίνητο για μια αναγνωριστική βόλτα μέσα στην πόλη. Αφού προσανατολιστήκαμε κάπως και είδαμε πως τα πράγματα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα με το αυτοκίνητο, μιας και γίνονταν παντού έργα, γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας για δείπνο, μιας και η κράτηση περιλάμβανε και ημιδιατροφή. Και τι δείπνο! Από το κατάλογο ότι θέλαμε 3 πιάτα και ποτά της αρεσκείας μας! Και όλα αυτά για 35 ΕΥΡΩ τη νύχτα το δίκλινο (!!!)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...