1 Οκτωβρίου 2026
Μια
δουλειά με έφερε για άλλη μια φορά στην πόλη μου, το Περιστέρι. Περπατώντας στο
κέντρο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Αιμίλιου Βεάκη, το δρόμο που έχει σχεδόν
αποκλειστικά μπαρ, καφέ και φαγάδικα,
1 Οκτωβρίου 2026
Μια
δουλειά με έφερε για άλλη μια φορά στην πόλη μου, το Περιστέρι. Περπατώντας στο
κέντρο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Αιμίλιου Βεάκη, το δρόμο που έχει σχεδόν
αποκλειστικά μπαρ, καφέ και φαγάδικα,
15 Απριλίου & 31 Δεκεμβρίου 2023
Αυτές τις μέρες, με την ευκαιρία της παρουσίασης κάποιων τοιχογραφιών (murals) από την Αθήνα (Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!) και διαβάζοντας πως τώρα πραγματοποιείται στην Πάτρα το «ArtWalk 11 | ANO KATO, Everything Changes», που αλλάζει μορφή και τρόπους έκφρασης, εξ’ ου και το «ΑΝΩ ΚΑΤΩ»
θυμήθηκα ένα φάκελο κάπου στον υπολογιστή που είχα βάλει κάποιες φωτογραφίες
τοιχογραφιών, που είχα βγάλει το 2023, μιας και εκείνη τη χρονιά περάσαμε και
τις γιορτές του Πάσχα, αλλά και αυτές των Χριστουγέννων στην Αχαϊκή πρωτεύουσα.
Τις είχα συγκεντρώσει εκεί προκειμένου να κάνω μια μικρή παρουσίαση, αλλά για
κάποιο ανεξήγητο λόγο τις είχα διαγράψει από τη μνήμη μου. Φωτογραφίζοντας όμως
ένα έργο του Gera1 στο Μεταξουργείο («It's Yours!» στο Μεταξουργείο!)
θυμήθηκα αυτό, του ίδιου, που είχα φωτογραφίσει στην Πάτρα. Έτσι ξέθαψα
το φάκελο και ξεκίνησα το ψάξιμο για πληροφορίες σχετικά με τα έργα. Μια
δουλειά με αρκετό ψάξιμο.
Η Πάτρα από τον Οκτώβριο του 2014, όταν ξεκίνησε ο θεσμός ArtWalk / Street Art Festival, στα πλαίσια
του RE-culture 3, μετατράπηκε σε ένα απέραντο καμβά, που σχεδόν κάθε
χρόνο είναι διαθέσιμος σε σπουδαίους Έλληνες και ξένους street artists. Αποτέλεσμα πάνω
από 10 χρόνια έντονης street art δραστηριότητας με πάνω από 70, πολύ μεγάλων
διαστάσεων έργα (κάπου διάβασα για 78), με ποικίλα θέματα και τεχνοτροπίες.
Εκείνη λοιπόν τη χρονιά φωτογράφισα 6 έργα που έγιναν από διαφορετικούς καλλιτέχνες από το 2016 ως το 2020.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 13ο
(συνέχεια από Ρόδος,η αρχιτεκτονική της Ιταλοκρατίας!)
6 Ιουνίου 2022
3 Οκτωβρίου 2026
Φεύγοντας από το τραπέζι στον Κεραμεικό (Μουσικοί και μπαλαρίνες κάπου στον Κεραμεικό!) είδα στο δρόμο μου μια ακόμα τεράστια τοιχογραφία. Ευτυχώς στο σημείο έχει φανάρι, που ήταν κόκκινο και πρόλαβα να τραβήξω μία φωτογραφία.
3 Οκτωβρίου 2026
Σάββατο
μεσημέρι και είμαστε καλεσμένοι σε τραπέζι σε εστιατόριο στον Κεραμεικό. Τελικά
σταθήκαμε τυχεροί και βρήκαμε να παρκάρουμε, στην ιδιαίτερα προβληματική από
αυτή την άποψη περιοχή. Πηγαίνοντας στο ραντεβού μας είδαμε δύο τοιχογραφίες,
που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Και οι δύο βρίσκονται επί της οδού
Κεραμεικού.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 12ο
(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! γ΄)
5 Ιουνίου 2022
Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή και σκέφτηκα πως αν κατεβαίναμε στην πόλη με το αυτοκίνητο θα ήταν πιο εύκολο να βρούμε να παρκάρουμε, με τα μαγαζιά κλειστά. Και τελικά έτσι έγινε.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 11ο
(συνέχεια από Τα σέβη μας στον Μεγάλο Μάγιστρο!)
4 Ιουνίου 2022
Κινηθήκαμε αρχικά στα νοτιοδυτικά της παλιάς πόλης και στη συνέχεια στο κέντρο της και είδαμε πολλά ενδιαφέροντα, κυρίως της Οθωμανικής περιόδου.
Ο Δήμος Καρύστου καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Εύβοιας και έχει έδρα του την πόλη της Καρύστου. Αν κανείς πάρει το δρόμο από το νοτιοανατολικότερο χωριό της Εύβοιας, την Πρινιά, που είναι και το πιο κοντινό στο ακρωτήριο Καφηρέας (Καβοντόρος) μέχρι τον Αλμυροπόταμο στα βόρεια, δηλ. αυτόν που ενώνει τα δύο άκρα του Δήμου, θα διαπιστώσει πως η Κάρυστος είναι περίπου στη μέση του.
Στην Κάρυστο έχουμε σπίτι και περνάμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του χρόνου, κυρίως το καλοκαίρι. Για να φτάσει κανείς στην Κάρυστο μπορεί είτε οδικά είτε το συνδυασμό οδικά και ακτοπλοϊκά. Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε σχεδόν αποκλειστικά τον δεύτερο αλλά από την πανδημία και , με τους περιορισμούς της, χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά την οδική πρόσβαση. Αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει της διαδρομή που περνά από τα βόρεια της Καρύστου χωριά του Δήμου, ουκ ολίγες φορές. Όμως στα χωριά αυτά, που απ’ τα περισσότερα ο δρόμος περνά απ’ έξω, έχουμε πάει πολύ λίγες φορές, όπως στον Αλμυροπόταμο ή δεν έχουμε πάει ποτέ. Θυμάμαι μόνο μια φορά, πολλά-πολλά χρόνια πριν, που είχαμε πάει από την Αθήνα ημερήσια με κάποιους φίλους στον Λιμνιώνα των Μεσοχωρίων για μπάνιο και φαγητό. Μια παραλία, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ “trendy” και φιγουράρει όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής δικτύωσης, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.
Τα τελευταία χρόνια, θέλοντας να κάνουμε κάποια εκδρομή από την Κάρυστο σκεφτόμασταν τα χωριά αυτά και τις παραλίες τους. Ο καιρός περνούσε και όλο και κάτι ανέβαλε την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Αλλά φέτος είπαμε δεν έχει άλλο. Το Σάββατο πάμε Τσακαίους, Μεσοχώρια και Αλμυροπόταμο. Θα πάρουμε μαζί και μαγιό και ίσως να βουτήξουμε. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ν. και τη Δ.
Στη διασταύρωση του δρόμου που ανεβαίνει από τα Νέα Στύρα με τον κεντρικό που ενώνει τη Χαλκίδα με την Κάρυστο, περάσαμε απέναντι προς Τσακαίους.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 10ο
(συνέχεια από Ρόδος, η παλιά πόλη! β΄)
4 Ιουνίου 2022
Και η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στην παλιά πόλη. Αποφασίσαμε να κατέβουμε και πάλι με το λεωφορείο,
15 Σεπτεμβρίου 2026
Από την 1η Αυγούστου και μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του 2026 στη φιλόξενη Alchemy Gallery της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 9ο
(συνέχεια από Ρόδος,η παλιά πόλη! α΄)
3 Ιουνίου 2022
Αφού ξαποστάσαμε λίγο κάναμε την επόμενη επίσκεψη.
30 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου 2026
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 8ο
(συνέχεια από Πηγαίνονταςπρος τα βόρεια της Ρόδου!)
3 Ιουνίου 2022
Είχε έρθει η μέρα που θα επισκεπτόμασταν την παλιά πόλη της Ρόδου, το διαμάντι αυτό της χώρας μας και ένα από τα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Λόγω της ομολογουμένως σχεδόν αδύνατης εύρεσης χώρου στάθμευσης και αφού το ψάξαμε λίγο, μαθαίνοντας πως τα λεωφορεία έχουν ράμπες για ΑΜΕΑ και τις χρησιμοποιούν, αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πόλη με λεωφορείο.
Μετά το πραγματικά καλό πρωινό, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε. Περίπου 300μ από το ξενοδοχείο είναι η στάση. Το λεωφορείο ήρθε, μπήκαμε και μετά από περίπου 20΄ κατεβήκαμε στο τέρμα, πολύ κοντά στην παλιά πόλη.
Για εκεί ξεκινήσαμε.
1 Σεπτεμβρίου 2026
Στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που διοργανώνει η Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου στον Θερινό Κινηματογράφο της πόλης “Σίνε Αύρα”, με τίτλο “Ξένος εδώ, ξένος εκεί, όπου κι αν πάω ξένος…”
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 7ο
(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια β΄)
2 Ιουνίου 2022
Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Είχαμε προγραμματίσει τις επόμενες 9 νύχτες να μέναμε στην Ιαλυσσό και πιο συγκεκριμένα στην Ίξια, κοντά στην πόλη της Ρόδου που έχει και τα περισσότερα αξιοθέατα, αλλά να πάμε και μια ημερήσια στη Χάλκη (είχαμε προγραμματίσει και μια για Καστελόριζο, αλλά ο καιρός είχε άλλες διαθέσεις).
Πηγαίνοντας όμως στα βόρεια θέλαμε να περάσουμε να δούμε και κάποια από τα χωριά, που ήταν στο δρόμο μας.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 6ο
(συνέχεια από Σούρουπο στη Λίνδο!)
31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2022
Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μεσόγεια χωριά του νότου της Ρόδου αλλά και κάποια στη δυτική του μεριά.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 5ο
(συνέχεια από Στο νησί του Ήλιου! στα νότια α΄)
30 Μαΐου 2022
Απόγευμα ξεκινήσαμε να επισκεφθούμε τη Λίνδο. Το χωριό θεωρείται το πιο ζεστό μέρος όλης της Ευρώπης και γι αυτό, αν και τέλη Μάη, καλό είναι να το αποφεύγει κανείς τις μεσημεριανές ώρες. Ή νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα είναι καλύτερα. Εμείς διαλέξαμε το δεύτερο.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Κάμειρος, Ιάλυσος και Λίνδος, γιοι του Κέρκαφου, γιου του Θεού Ήλιου και της Νύμφης Ρόδου μοίρασαν το νησί στα τρία και έχτισαν από μια πόλη στην οποία έδωσαν ο καθένας το όνομά του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λίνδος ιδρύθηκε από τον Δαναό και τις 50 κόρες του, τις Δαναΐδες.
Αναφέρεται, επίσης, ότι η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα τον Τληπόλεμο.
Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια ιστορία που ξεκινά μερικές χιλιάδες χρόνια πριν με την μεγάλη ακμή της την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αι π.Χ.). Ήταν μάλιστα τόση η ναυτική της δύναμη, που της αποδίδουν τη δημιουργία του πρώτου Ναυτικού Δίκαιου (“Νόμος Ροδίων Ναυτικός”), του σύνολου των κανόνων που ρύθμιζαν τις σχέσεις των ναυτικών και των εμπόρων, που εμπορεύονταν μέσω της θάλασσας.
Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού οικισμού και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου και ο τρίτος σε επισκεψιμότητα της Ελλάδας, μετά την Ακρόπολη των Αθηνών και το Ανάκτορο της Κνωσού.
Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), ενώ η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.
Από τη Ρόδο και από τη Λίνδο πέρασαν και άφησαν το σημάδι τους οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Ιωαννίτες Ιππότες.
Στα χνάρια των Ιπποτών! Μέρος 4ο
(συνέχεια από Εκεί που ζούσαν νάνοι ελέφαντες!)
29-30 Μαΐου 2022
Λίγο
μετά τις 10 το επόμενο πρωί
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 12ο
(συνέχεια από Ο “Δρόμος του Ατλαντικού” και το Τροντχάϊμ!)
29-30 Μαΐου 2023
.jpg)
Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για μια διαδρομή περίπου 380χμ και 5 ωρών προς τα νότια-νοτιοανατολικά, προς την κατεύθυνση του ‘Οσλο. Ίσως επειδή απομακρυνόμασταν από τον Ωκεανό και μπαίναμε στο εσωτερικό της χώρας, η βροχή σιγά-σιγά κόπασε και λίγο μετά σταμάτησε.
3 Αυγούστου 2026
Η Ε. και ο Λ. , καλοί φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να περάσουν μερικές μέρες στη Νότια Εύβοια, στην οποία δεν είχαν έρθει ποτέ. Στον προγραμματισμό τους έβαλαν και λίγες μέρες στην Κάρυστο. Το γεγονός ο, τι είχε μελτέμια δεν στάθηκε ικανό να τους χαλάσει τις διακοπές. Βρεθήκαμε λοιπόν μετά από κάποια χρόνια που είχαμε να βρεθούμε απ’ όταν πήγαμε τελευταία φορά στη Θεσσαλονίκη.
Μεταξύ άλλων πήγαμε δυο ημερήσιες εκδρομές να τους δείξουμε ορισμένες ομορφιές του τόπου και να φάμε ντόπιες λιχουδιές. Τη μια μέρα πήγαμε στο Παραδείσι για φαΐ και μετά στον Άγιο Δημήτρη για καφέ (Η παραλία του Αγίου Δημητρίου με μελτέμι!).
Την άλλη πήγαμε στον Πλατανιστό.
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 11ο
(συνέχεια από Ålesund, το ξαναγεννημένο Art Nouveau διαμάντι της Νορβηγίας!)
28-29 Μαΐου 2023
Αφήσαμε το Ålesund με βροχή για ένα ταξίδι 350 χιλιομέτρων και περίπου 6.30 ωρών καθαρής οδήγησης (των πορθμείων περιλαμβανομένων). Ένα ταξίδι στο μεγαλύτερο μέρος του βροχερό.
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 10ο
(συνέχεια από Προς τα βόρεια, στον τόπο των φιόρδ!)
26-27 Μαΐου 2023
Ήταν 23 Ιανουαρίου 1904, μέσα στη μαύρη νύχτα, όταν ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά που κατάστρεψε σχεδόν όλο το κέντρο την πόλης, αφήνοντας, ευτυχώς, μόνο έναν ηλικιωμένο νεκρό, αλλά πάνω από 10.000 άστεγους. Όπως όλες οι πόλεις της Νορβηγίας εκείνη την εποχή είχαν ξύλινα σπίτια και φυσικά ήταν πολύ εύκολο να καταστραφούν από φωτιά. Αμέσως μετά τη φωτιά μια μεγάλη ομάδα (πάνω από 50) αρχιτεκτόνων σχεδίασαν τη νέα πόλη και την έκτισαν με πέτρα, τούβλα και κονίαμα στο στυλ που επικρατούσε τότε, το Jugendstil (Art Nouveau).
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 9ο
(συνέχεια από Bergen, η «πύλη για τα φιόρδ»!)
25-26 Μαΐου 2023
Φύγαμε από το Μπέργκεν με βροχή,
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 8ο
(συνέχεια από Bergen,η «πόλη των επτά βουνών»!)
24 Μαΐου 2023
Ένα άλλο προσωνύμιο της πόλης είναι «πύλη για τα φιόρδ», μιας και είναι κοντά στην είσοδο των μεγάλων φιόρδ και πολλοί την χρησιμοποιούν σαν βάση για την επίσκεψη σε αυτά.
Το επόμενο πρωί διαπιστώσαμε πως το Μπέργκεν ήρθε “στα ίσα” του. Βροχή! Τι άλλο;
Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 7ο
(συνέχεια από Bergen, πρώτες «μουσκεμένες» εικόνες!)
23 Μαΐου 2023
Ξημέρωσε η άλλη μέρα και ναι, ήταν ηλιόλουστη(!!!!). Στον τόπο που βρέχει (σχεδόν) πάντα. Βέβαια ήταν ήλιος με δόντια. Σαν να ήμασταν στον τόπο μας Αλκυονίδες μέρες. Ποιος άραγε από τους Θεούς του Σκανδιναβικού Πανθέου μας είχε ευλογήσει; Τυχεροί; Θάλεγα κάτι άλλο αλλά δεν κάνει.
Φάγαμε ένα πολύ πλούσιο πρωινό και ξεκινήσαμε. Η μέρα προβλεπόταν γεμάτη Μπέργκεν για τα καλά. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε τη λιακάδα.
1 Ιουλίου 2026
Πρώτο βραδάκι του Ιουλίου και βρισκόμαστε στη δροσιά του υπαίθριου δημοτικού θεάτρου της Καρύστου δίπλα στη θάλασσα.
Ένα δεκαήμερο στις «νήσους των Μαγνήτων»! μέρος 3ο
(συνέχεια από “Πεπάρηθος”, το πιο πράσινο ελληνικό νησί!)
10-13 Ιουνίου 2026
H μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού. Παλαιότερα ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, της Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα είδη του πλανήτη. Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 250-300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.
Σημαντικό βήμα για την προστασία της μεσογειακής φώκιας και των βιοτόπων της αποτέλεσε η ανακήρυξη της περιοχής των Βορείων Σποράδων σε προστατευόμενη και η ίδρυση το 1992 του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ), του 1ου από τα δύο τέτοια πάρκα στην Ελλάδα. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης ΜOm / Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας στην οργάνωση και λειτουργία δραστηριοτήτων όπως η ενημέρωση του κοινού και η παρακολούθηση της κατάστασης του πληθυσμού της Μεσογειακής φώκιας, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού, τουλάχιστον 55 διαφορετικά ενήλικα ζώα έχουν αναγνωριστεί να συχνάζουν στην περιοχή του θαλάσσιου πάρκου, ενώ υπολογίζεται γεννιούνται άλλα οχτώ τον χρόνο. Στο πάρκο περιλαμβάνονται η Αλόννησός και πολλά μικρότερα νησιά, ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω της. (πληροφορίες εδώ και εδώ)