Αγγλία, Εκπαιδευτικό ταξίδι το 1999!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Ήταν τον Απρίλη του μακρινού 1999. Πάνω από τρεις μήνες σκληρής δουλειάς είχε σαν αποτέλεσμα το πρώτο ταξίδι με μαθητές στη Βρετανική Πρωτεύουσα. Τρεις καθηγητές (και ένας φίλος δάσκαλος) και 31 μαθητές 13-14 χρονών κάναμε εκείνο το εκπαιδευτικό ταξίδι στο Λονδίνο. Το θέμα μας ήταν η θάλασσα. Και ότι βέβαια έχει σχέση μ’ αυτήν. Ναυσιπλοΐα, ζωή, καιρικά φαινόμενα, τεχνολογία κ.ά. Φυσικά στο ταξίδι αυτό είδαμε και άλλα πολλά και επισκεφθήκαμε και αξιοθέατα και έξω από το Λονδίνο. Εν ολίγοις το ταξίδι εκείνο ήταν ανεπανάληπτο. 
Σκαλίζοντας προ ημερών τα χαρτιά μου βρήκα το κείμενο που είχα φτιάξει τότε, σαν απολογισμό για εκείνο το ταξίδι. Το κείμενο αυτό αποτελεί ξεχωριστό οδοιπορικό με πολλές λεπτομέρειες από τις επισκέψεις που κάναμε και σχετίζονταν με το θέμα μας. Το παραθέτω όπως το είχα γράψει τότε αφαιρώντας μόνο τα ονόματα που υπήρχαν.

5 Οκτωβρίου 2011

«Κύριε Κουκ, Κύριε Νεύτωνα, Κύριε Δαρβίνε, τι θα μας διδάξετε σήμερα;»
Ευρωπαϊκό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα

13-20 Απριλίου 1999

1η Μέρα: Άφιξη και ξενάγηση
Ώρα 01.30 (άγρια μεσάνυχτα!) στο Ανατολικό Αεροδρόμιο άρχισαν να συγκεντρώνονται παιδιά και συνοδοί καθηγητές για το 8ήμερο εκπαιδευτικό ταξίδι στο Λονδίνο. Ένας υπάλληλος του τουριστικού γραφείου που μας οργάνωσε το ταξίδι, μας περίμενε να μας δώσει τα εισιτήρια και κάποια δωράκια. Δώσαμε τις αποσκευές, πήραμε τις θέσεις και ετοιμαστήκαμε για αναχώρηση. Φιλιά, αγκαλιές και κλάματα στο σκηνικό του αποχαιρετισμού. Περάσαμε τον έλεγχο των διαβατηρίων και περιμέναμε στην αίθουσα αναμονής την αναγγελία της πτήσης μας. Στις 04.05 το Airbus της Air 2000 άρχισε τη διαδικασία της απογείωσης. Μετά από ένα ωραίο ταξίδι 4 ωρών φτάσαμε στο Λονδίνο (06.00 τοπική ώρα) στο αεροδρόμιο Gatwick. Έλεγχος, παραλαβή των αποσκευών και έξοδος όπου μας περίμενε η ιδιοκτήτρια του ταξιδιωτικού γραφείου. Επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και μετά από 1 ώρα αρχίσαμε να μπαίνουμε στο ευρύτερο Λονδίνο. Είναι πολύ γραφικό. Χαμηλά κτίρια με κεραμίδι, κήπους και τούβλο. Έχεις την αίσθηση ότι είναι επαρχιακή πόλη και σ' αυτό έχει συμβάλει το γεγονός ότι παλιά το σημερινό Λονδίνο ήταν μικρά χωριά που αναπτύχθηκαν και ενώθηκαν σ' ένα οικιστικό σύνολο. Μπαίνοντας στην πόλη είχαμε την πανοραμική ξενάγηση:

Κοινοβούλιο, Μπιγκ Μπεν, Αβαείο του Γουέστμίνστερ, Καθεδρικός του Αγ. Παύλου, Πύργος του Λονδίνου, Γέφυρα του Πύργου, Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ (μικρό για τέτοια αυτοκρατορία), Τραφάλγκαρ Σκουέαρ, Πικαντίλυ Σέρκους κ.ά.

ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΣ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ 1ου ΕΠΑΛ & ΣΕΚ ΑΡΓΟΥΣ. ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.
ΑΦΗΓΗΣΗ: ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Κατέβα στη Μυλοκοπή, στη Σκαλωσιά Στραβά να βγεις!!!!

3 Ιουνίου 2008

Και εξηγούμαι. Μυλοκοπή, Σκαλωσιά και Στραβά δεν είναι τίποτα άλλο από τοπωνύμια και παραλίες πολύ κοντά στην Αθήνα. Μέχρι εχθές το μεσημέρι δεν τα είχα ακούσει ποτέ, όπως φαντάζομαι και η πλειοψηφία των Αθηναίων.

Όλα ξεκίνησαν όταν αποφασίσαμε να πάμε για το πρώτο μπάνιο της χρονιάς. Η πρόβλεψη της ΕΜΥ, που επαληθεύτηκε, δεν ήταν και πολύ αισιόδοξη. Συννεφιά και ένα αεράκι που τσίμπαγε. Έτσι η σχετικά χαμηλή θερμοκρασία δεν σε προδιέθετε για μπάνιο. Βόλτα λοιπόν και αν προέκυπτε διάθεση για μπάνιο κάναμε και καμιά βουτιά. Καθημερινή νωρίς το μεσημέρι, σε άδειους δρόμους αποφασίσαμε να πάμε κάπου κοντά αλλά και κάπως άγνωστα (για μένα τελείως). Η Μίνα, που συνήθως είναι αυτή που συστήνει τα μέρη στην παρέα θυμήθηκε που πριν από χρόνια πήγαν σε κάποιες άγνωστες και ερημικές παραλίες στο Στερεοελλαδίτικο κομμάτι του νομού Κορινθίας που βρέχεται από την ανατολική πλευρά του Κορινθιακού κόλπου, στην περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου. Το Touring του 2000 κατέβηκε από την βιβλιοθήκη και με αυτό πολύτιμο οδηγό ξεκινήσαμε.

Αθήνα, Λουτράκι και πήραμε το δρόμο για Περαχώρα και Λίμνη Ηραίου. Στη διασταύρωση της Περαχώρας στρίψαμε αριστερά για Λίμνη Ηραίου. Λίγο πιο κάτω πήραμε τον δεξιό ασφαλτόδρομο για  Σκαλωσιά και Στραβά (εμείς καλά αρμενίζαμε!!). Σύμφωνα με το πρόχειρο πρόγραμμα θα πηγαίναμε πρώτα στη Μυλοκοπή και μετά Σκαλωσιά και θα συνεχίζαμε. Περίπου 4 χμ. ασφάλτου έπρεπε να στρίψουμε αριστερά αλλά πινακίδα για Μυλοκοπή δεν είδαμε. Έτσι συνεχίσαμε, περάσαμε την ασφάλτινη διασταύρωση για Λάκκα Ζέζα και λίγο μετά στρίψαμε στην ασφάλτινη διασταύρωση που η πινακίδα έλεγε Σκαλωσιά. Η άσφαλτος φτάνει μέχρι το χωριό και σε μια διχάλα πήραμε την αριστερή χωμάτινη διαδρομή που έδειχνε η διφορούμενης κατεύθυνσης πινακίδα «προς παραλία».

Λιγότερο από 1 χμ φτάσαμε σε ένα σημείο πάνω ακριβώς από την πολύ όμορφη παραλία. Εκεί υπάρχει πινακίδα που προειδοποιεί τα απλά Ι.Χ. να μην κατέβουν τον πολύ άσχημο και πολύ απότομο κατήφορο. Υπάρχει σκάλα με 52 μεγάλα πλακόστρωτα πλατύσκαλα.

Σέριφος, Σήμερα γάμος γίνεται …στο Μέγα το Λιβάδι!!!

28-30 Σεπτεμβρίου 2007

Έρχεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου του 2007 και έχουμε να πάμε στη Σέριφο για ένα γάμο. Ο ξάδερφός μας παντρεύεται την καλή του και παρ’ όλο που κανείς τους δεν είναι από εκεί αποφάσισαν να κάνουν το γάμο τους σε αυτό το Κυκλαδονήσι. Και τι καλά που το ’καμαν!!

Πάτμος, τ’ Αϊ Γιάννη το νησί!!

9 Αυγούστου 2007

Αναμνήσεις

Πάνε 30 χρόνια από τότε που  υπηρετούσα τη μαμά Πατρίδα και πήρα τη μετάθεση: Στο ιστορικό Παρθένι της Λέρου. Βλέπεις δεν ήμουν καλό παιδί και δεν καθόμουνα στ’ αυγά μου. Ήταν Ιούλης και το γερό μελτέμι μου χάρισε άλλη μια μέρα στην Αθήνα και τη μοναδική εμπειρία της παράστασης του Θεάτρου Τέχνης στο Ηρώδειο με τους Ιππείς του Αριστοφάνη και τη μοναδική μουσική του Θεοδωράκη. Την άλλη μέρα όμως -μεσημεράκι ήτανε- μπήκα στο «σκυλοπνίχτη» που έκανε τότε τη γραμμή για Δωδεκάνησα και ξεκίνησα για το πρώτο μου ταξίδι στα νησιά (μόνο στην πατρίδα μου την Κρήτη είχα πάει κάποιες φορές μέχρι τότε). Το πρώτο νησί που πιάσαμε ήταν η Μύκονος. Ήταν ακόμα μέρα και εγώ στο κατάστρωμα, εντελώς άφωνος, με το στόμα ανοιχτό από τη μια να θαυμάζω της ομορφιά της χώρας μπροστά μου και από την άλλη να χαζεύω τις βάρκες που βγάζανε αυτούς που κατεβαίνανε και φέρνανε αυτούς που πήγαιναν για κάτω(πιο λίγοι αυτοί). Δεν μπορούσε τότε να εξυπηρετήσει το λιμάνι του νησιού μεγάλα (!!!!!!!!!!) πλοία. Γύρω στα μεσάνυχτα το επόμενο λιμάνι. Ένα όμορφο λιμάνι με ένα φωτισμένο καστρομονάστηρο στην κορυφή του λόφου. Πάτμος. Το νησί της Αποκάλυψης, του Άη Γιάννη του Θεολόγου! Άλλη ομορφιά και δαύτη που ξετυλίγονταν μπροστά στα άμαθα μάτια μου. Εκείνο το βράδυ υποσχέθηκα στον εαυτό μου να ξαναπάω μια μέρα και στα δύο νησιά. Πέρασαν δέκα χρόνια για να πάω στη Μύκονο ημερήσια από Τήνο και 27(!!) για να πάω και πάλι ημερήσια στην Πάτμο από τη Σάμο! Και στη Λέρο έταξα τον εαυτό μου να πάω αλλά πέρασαν 30 χρόνια και ακόμα το τάμα περιμένει!

Το ταξίδι

Πρωί της 9ης μέρας του Αυγούστου και στο Πυθαγόρειο της Σάμου

(βλ. http://disaki.blogspot.com/2011/10/blog-post_03.html ) μπαίνουμε για άλλη μια φορά στο ιπτάμενο δελφίνι που μετά από μια ώρα θα μας έφερνε στην Πάτμο. Δυο μέρες πριν κάναμε άλλη μιαν απόπειρα, το δελφίνι ξεκίνησε αλλά 15 λεπτά μετά τον απόπλου επιστρέψαμε λόγω βλάβης! Έτσι και εκείνη τη μέρα δεν ήμουν και πολύ αισιόδοξος ότι θα φτάναμε στην Πάτμο. Και όμως όλα πήγαν καλά και γύρω στις 9.30 πραγματοποιούσα την υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου τότε. Η πρώτη εικόνα εντελώς διαφορετική από εκείνη της Σάμου.

Μια γουλιά γλυκό Σαμιώτικο κρασί!!

26 Ιουλίου – 12 Αυγούστου 2007

«Σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο, το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών»

Τι δουλειά έχει το Πυθαγόρειο θεώρημα σε μια ταξιδιωτική ιστορία; Καμιά, εκτός και αν μιλάμε για το νησί του Πυθαγόρα. Την καταπράσινη Σάμο!

Για τη Σάμο λοιπόν η ιστορία μας.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια που ταξιδέψαμε ανατολικά, εκεί που η θάλασσα χωρίζει τον τόπο αυτόν από τη γειτονική Τουρκία αλλά απέχει μόνο όσο «η φωνή ενός πετεινού». Στο πιο κοντινό στα Μικρασιατικά παράλια νησί μας, την πανέμορφη «Κυρά των αμπελιών», τον τόπο που κάνει το πιο γλυκό κρασί και βγάζει τα πιο γερά μαθηματικά μυαλά!!

Η πρόσκληση των φίλων μας Χρήστου και Μίνας να επισκεφτούμε το νησί της δεύτερης, εκκρεμούσε χρόνια τώρα. Αλλά όπως για όλα τα πράγματα έπρεπε να έρθει η ώρα της αποδοχής της.

Στο Φιόρο του Λεβάντε!

20-27 Αυγούστου 2008

Μέρα 1^η

Ο Αύγουστος έφτανε στο τέλος του. Πέρασε και της Παναγίας με τις γιορτές και τα πανηγύρια και τα πάντα άρχισαν να μυρίζουν επιστροφή και φθινόπωρο. Με την παρέα μας είχαμε κανονίσει μια εβδομάδα στη Ζάκυνθο, το πανέμορφο Φιόρο Του Λεβάντε. Το νησί των μεγάλων ποιητών Κάλβου και Σολωμού αλλά και του Ξενόπουλου. Το νησί της καντάδας, της Αρέκιας, της «ομιλίας», του μαντολάτου, του μπουγαρινιού και της Καρέτα Καρέτα.

Πάτρα και Harley Davidson!!

22-23 Μαΐου 2010

Το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος του 2010, βρέθηκα στην Πάτρα. Τις μέρες αυτές εκεί γινόταν η μεγάλη συγκέντρωση των απανταχού «Χαρλεάδων» με την επωνυμία Super Rally 2010, Harley Davidson Club. Δεν ήξερα τίποτα γι αυτό το γεγονός και μου έκανε εντύπωση ότι είδαμε πολλές Harley Davidson στο δρόμο προς την Πάτρα. Μπαίνοντας στην πόλη το μποτιλιάρισμα ήταν κάτι που δε είχα ξαναδεί στην πόλη αυτή. Και φυσικά αυτό που κυριαρχούσε ήταν οι χιλιάδες Harley Davidson από όλη την Ευρώπη.

Όπου και αν πήγαινες και όπου και να στεκόσουν στην Πάτρα αυτές τις μέρες όλο και κάποιες δεκάδες μηχανές θα πέρναγαν ή θα ήταν παρκαρισμένες δίπλα σου. Το Σάββατο το μεσημέρι πέρασαν και τη γέφυρα στην προσπάθεια για μια θέση στο βιβλίο Γκίνες. Δεν ξέρω αν το πέτυχαν. 

Εμείς ήμασταν σε μια καφετέρια απέναντι από τη γέφυρα. 

Κόσμος, μηχανές και ελικόπτερα παντού. Το ίδιο απόγευμα μέσα στην πόλη ο χαμός. Επιδείξεις και συναυλίες στην Πλατεία Γεωργίου, 

εκατοντάδες μηχανές αραγμένες στο σταθμό του τρένου στο λιμάνι και στην παρακείμενη πλατεία και πολλές άλλες να πηγαινοέρχονται παντού. Και την Κυριακή χιλιάδες μηχανόβιοι απολάμβαναν τη λιακάδα παντού στην πόλη.

Πάω πολύ συχνά στην Πάτρα. Ήταν μια Πάτρα που δεν είχα δει ποτέ πριν. Κάτι το ξεχωριστό. Από αυτό το τριήμερο παραθέτω μερικές φωτογραφίες, κυρίως με μοτοσικλέτες.

Έξι μέρες στο Βερολίνο και τις γύρω περιοχές!

Στην Κ. Ευρώπη πάνω σε 4 ρόδες-Μέρος 1ο-Γερμανία, Βερολίνο και γύρω περιοχές!!

(2ο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη)

(συνέχεια από Τέσσερις μέρες σε πόλεις της Βαυαρίας!)

Β΄ Έξι μέρες στο Βερολίνο και τις γύρω περιοχές

Ημέρα 5η

Οδηγώντας σε ένα από τους κεντρικότερους αυτοκινητόδρομους της Γερμανίας, τον Α9 με σχετική κίνηση και κάνοντας κάτι παραπάνω από 400χμ., φτάσαμε στον επόμενό μας προορισμό. Η περιοχή της πρωτεύουσας της χώρας. Είχαμε κλείσει να μείνουμε σε ένα κάμπινγκ μεταξύ Βερολίνου και Potsdam, στην περιοχή Kleinmachnow, πάνω στο κανάλι Teltow που πηγαίνει προς την Πολωνία. Οι φίλοι μας τακτοποιήσανε το τροχόσπιτό τους και εμείς τακτοποιηθήκαμε στο συμπαθητικό δωμάτιο που είχαμε κλείσει μέσω internet. Κουρασμένοι από το ταξίδι δεν βγήκαμε. Αράξαμε στο εστιατόριο δίπλα στο κανάλι για να περάσουμε το βράδυ μας. Λουκάνικα, χοιρινές μπριζόλες, πατατοσαλάτες και μπύρες. Και απόλυτη ηρεμία που έσπαγε μόνο από τη μηχανή κάποιου μικρού σκάφους που περνούσε πότε-πότε. Ή μιας μεγάλης πολωνικής μαούνας, φορτωμένης που τράβαγε αργά-αργά προς τα ανατολικά. Στην απέναντι όχθη και μέσα στο πολύ πυκνό πράσινο φτερούγιζε ένα ζευγάρι ερωδιών. Την άλλη μέρα είδαμε ότι είχαν και μικρά. Γαλήνεψε κορμί και νους. Νωρίς στο κρεβάτι για ξεκούραση. Η επόμενη είχε πολλά να κάνουμε και να δούμε.

Ημέρα 6η

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Το πρωί φεύγοντας περάσαμε από ένα εξουσιοδοτημένο συνεργείο για να προμηθευτούμε το αυτοκόλλητο που χρειάζονται όλα τα οχήματα για να μπουν στην πόλη. Είναι κάτι σαν έλεγχος για την φιλικότητα του οχήματος προς το περιβάλλον.

(http://www.toytowngermany.com/lofi/index.php/t110313.html) Στη συνέχεια μπήκαμε στην ατέλειωτη ουρά των αυτοκινήτων για να μπούμε στην πόλη. Απίστευτη κίνηση. Μπήκαμε λοιπόν από τα νοτιοδυτικά και διασχίζοντας ένα μεγάλο μέρος της πόλης φτάσαμε στην περιοχή που βρίσκεται ο Καθεδρικός (Dom) αλλά και το νησί των Μουσείων. Παρκάραμε εκεί κοντά και πήγαμε να δούμε το Μουσείο της Περγάμου (http://www.smb.museum/smb/standorte/index.php?lang=en&p=2&objID=27&n=2&r=1). Τι να πει κανείς γι αυτό το μουσείο. Πρώτα απ’ όλα ότι τελικά όλοι όσοι σε κάποια φάση έχουν δύναμη την ασκούν πάνω σε ασθενέστερους πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο. Φωνάζουμε, και σωστά, για την κλοπή των Μαρμάρων του Παρθενώνα από τον Έλγιν. Από την άλλη Γάλλοι ή Γερμανοί έχουν γεμίσει τεράστια μουσεία είτε με κλοπιμαία, είτε με ευρήματα τα οποία αφού ανακάλυψαν οι επιστημονικές-αρχαιολογικές τους αποστολές οικειοποιήθηκαν χωρίς κανένα ενδοιασμό. Τι θα ήταν το Λούβρο χωρίς τα «κλοπιμαία» από Αίγυπτο, Περσία, Μεσοποταμία, Ελλάδα; Τι θα ήταν το Βρετανικό; Τι θα ήταν λοιπόν το Μουσείο της Περγάμου χωρίς τα τρία διαμάντια του; Τον βωμό από την Πέργαμο, την πύλη της αγοράς της Μιλήτου και την πύλη της Αστάρτης από τη Βαβυλώνα;

Μέχρι εδώ όμως με την πικρία που βγαίνει όταν βλέπεις τα κλοπιμαία άλλων πολιτισμών να δίνουν αίγλη σε αυτούς που άνομα τα οικειοποιήθηκαν.

Εμείς αυτή τη μέρα θαυμάζαμε τα αριστουργήματα προγόνων από πατρίδες που τις έσβησε η ιστορία, κρατώντας την αίγλη τους ζωντανή μέσα από τα έργα άξιων ανθρώπων.

Τέσσερις μέρες σε πόλεις της Βαυαρίας!

Στην Κ. Ευρώπη πάνω σε 4 ρόδες-Μέρος 1ο-Γερμανία, Βαυαρία

(2ο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη)

Το πλοίο φτάνει στο λιμάνι

-Τα σέβη μου Υψηλοτάτη!!

Κι αυτή φιλάρεσκα και με ένα χαμόγελο ανωτερότητας άφησε να φανούν κάποια από τα πολλά της κάλλη, κρατώντας τα υπόλοιπα γι αυτούς που είναι πρόθυμοι για πιο στενές προσεγγίσεις. Και όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί με ανοικτό στόμα, τα κλείστρα των φωτογραφικών μας μηχανών να έχουν πάρει φωτιά και οι κασέτες, οι κάρτες μνήμης και τα DVD των βιντεοκαμερών μας να γεμίζουν αποτίνουμε φόρο τιμής στην πεντάμορφη!

Γ.Ε.Φ.Υ.Ρ.Α.

Γάλλο Ελληνικός Φορέας Υπερυψηλής Ζεύξης Ρίου – Αντιρρίου

Δύο επισκέψεις στη φάση της κατασκευής της Γέφυρας!!

(Τον Ιούλιο του 2003, με το έργο να κατασκευάζεται πυρετωδώς ανέβηκα σε ένα της πυλώνα. Μια εμπειρία που προφανώς λόγω αποπεράτωσης του έργου δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Ξαναπήγα 11 μήνες μετά, λίγες μέρες πριν τελειώσει οριστικά και επιτραπεί στο κοινό η άνοδος σε αυτήν. Και αυτή η εμπειρία μοναδική).

Επίσκεψη 1η

17 Ιουλίου 2003

Γ.Ε.Φ.Υ.Ρ.Α. λοιπόν η εταιρεία που έχει αναλάβει την κατασκευή ενός από τα μεγαλύτερα έργα που έγιναν ποτέ στη χώρα μας. Την γέφυρα που θα συνδέσει το Ρίο με το Αντίρριο και έτσι την δυτική Πελοπόννησο με τη δυτική Ελλάδα και την Ήπειρο. Ένα έργο που η ιδέα της κατασκευής του ξεκίνησε δεκαετίες πριν. Σε ένα περίπου χρόνο θα είναι πραγματικότητα.

Στη γη των Θεών!

17-24 Αυγούστου 2005

Το τριήμερο της Παναγίας πέρασε και οι ορδές γύρισαν στη βάση τους! Εμείς τότε αποφασίσαμε να πάμε προς τα βόρεια. Εκείνο το καλοκαίρι του 2005 ήταν δύσκολο μιας και ήταν το τελευταίο πριν τις Πανελλήνιες εξετάσεις της κόρης μας και όλος ο Ιούλιος πέρασε με τα φροντιστηριακά της μαθήματα.

Ήταν το πάρα πολύ μακρινό 1977, όταν φοιτητής ταξίδεψα για πρώτη φορά στα βόρεια πηγαίνοντας στον συγκάτοικό μου στη Θεσσαλονίκη. Ανεβαίνοντας με το λεωφορείο και αφού είχαμε περάσει τα Τέμπη αρκετή ώρα σε μια στροφή κόντεψε να μου φύγει το σαγόνι από την έκπληξη.

Πάνω στο δρόμο το πιο ωραίο μεσαιωνικό κάστρο που είχα δει!! Φυσικά μιλάω για το Κάστρο στον Πλαταμώνα.

Χιλιομόδι Κορινθίας-Παλιά Μονή Φανερωμένης

Μερικές φωτογραφίες από την επίσκεψή μας στο παλίο αυτό μοναστήρι της Κορινθίας σήμερα.

Περισσότερες φωτογραφίες

https://picasaweb.google.com/118233007438359760926/HiliomodiKorinthia2492011

Πορτογαλία

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

25 Απριλίου- 2 Μαΐου 1995

Αφορμή γι αυτό το ταξίδι στάθηκε η παρακολούθηση ενός 3ωρου εξοντωτικού σεμιναρίου-διάλεξης για τη χρονομεριστική μίσθωση (Time Sharing). Δεν αγοράσαμε αλλά πήραμε δωρεάν διανυχτερεύσεις στη Νότια Πορτογαλία. Έτσι συνδυάσαμε και μια μικρή επίσκεψη στη Λισσαβόνα

α. Λισσαβόνα

Τρίτη 25 Απριλίου 1995. Στις 5.30 απογειωθήκαμε από το ΕΛΛΗΝΙΚΟ για τη Λισσαβόνα με την TAP Airways. Μετά την Πάτρα και μέχρι την Ιβηρική ο ουρανός συννεφιασμένος, περιορίζοντας το ενδιαφέρον στα σχήματα που παίρνουν τα σύννεφα, πράγμα όχι και τόσο ασήμαντο.

Ημερήσιες Εξορμήσεις στο Χελμό (Λίμνη Τσιβλού-Φαράγγι Βουραϊκού)!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

1.   Στη Λίμνη Τσιβλού και στη Ζαρούχλα

3 Ιανουαρίου 1997

Τρίτη μέρα του νέου χρόνου και ξεκινάμε από την Πάτρα για τη Λίμνη του Τσιβλού. Είμαστε 3 αυτοκίνητα, φίλοι όλοι από παλιά. Στην Ακράτα, πήραμε το δρόμο που ανεβαίνει στη Ζαρούχλα. Είχε λίγο χιόνι στο δρόμο αλλά τα βουνά γύρω είναι κάτασπρα. Κάναμε μια δυο στάσεις, η δεύτερη σε σημείο που φαίνεται στο βάθος η λίμνη.

Υπέροχη εικόνα!! 27χμ μετά την Ακράτα στρίψαμε δεξιά στο χωματόδρομο και 2χμ μετά, αφού περάσαμε τον αφρισμένο Κράθυ, φτάσαμε. Γύρω από τη λίμνη υψώνονται τα βουνά και είναι κατάφυτα. Έλατα και πεύκα φτάνουν μέχρι τις όχθες της. Υπέροχο, «Ελβετικό» τοπίο!!

Αθήνα, έκρηξη των αισθήσεων στην αγορά!

23 Φεβρουαρίου 2010

Το λεωφορείο μας άφησε κοντά στην πλατεία Κοτζιά πάνω στην οδό Αθηνάς. Είμαστε μια μεγάλη ομάδα μαθητών με τους καθηγητές τους που δουλεύουν για δύο προγράμματα Αγωγής Υγείας με θέματα τα μπαχαρικά, τα αρτύματα και τα βότανα στη ζωή και τη διατροφή των νεοελλήνων. Σήμερα ήρθαμε στην αγορά στο κέντρο της Αθήνας να επισκεφτούμε καταστήματα που πουλάνε μπαχαρικά και βότανα και να αγοράσουμε από αυτά. Και για τα προγράμματά μας αλλά και για προσωπική χρήση ο καθένας.

Αλήθεια πόσες φορές έχω περάσει από τους δρόμους αυτούς; Πόσες φορές το βλέμμα μου έπεσε, χωρίς να σταματήσει σε όλα αυτά τα «καλούδια»; Να πω χιλιάδες μάλλον δεν είναι ψέμα. Σήμερα όμως κατέβαινα όχι σαν βιαστικός κάτοικος αυτής της αγχωτικής πόλης, αλλά σαν επισκέπτης, σαν τουρίστας. Η μηχανή λοιπόν περασμένη στο λαιμό και μπρος με τις αισθήσεις τσιτωμένες, σαν κυνηγός και συλλέκτης ερεθισμάτων , έτοιμος να αρπάξω. Εικόνες, χρώματα μυρωδιές, γεύσεις, ήχους. Και έχει απ’ όλα το μέρος της επίσκεψής μας. Και τα έχει σε αφθονία. Μια έκρηξη λοιπόν ερεθισμάτων. Και να αναρωτιέμαι, αν πράγματι αυτά είναι στην πόλη μου. Εικόνες που με εντυπωσίασαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, τώρα στα πόδια μου. Ζήτω τα χρώματα! Ζήτω τα αρώματα!

Περάσαμε πρώτα από την κεντρική ψαραγορά και κρεαταγορά.

Γοργοπόταμος: του νερού, του πράσινου, της ιστορίας.

9 Μαΐου 2009

Ο «Τέρης» (χαϊδευτικό του Terios) βγήκε στην Εθνική για Λαμία. Ήταν Σάββατο πρωί γύρω στις 9.30 και η κίνηση ήταν λιγοστή για να αυξηθεί αργότερα λόγω του ότι σε κάθε ρεύμα ο μισός δρόμος ήταν αποκομμένος για ασφαλτόστρωση και διαγράμμιση. Όμως η κίνηση κυλούσε. Αργά σχετικά αλλά κυλούσε. Προορισμός μας ο Γοργοπόταμος με την ιστορική του γέφυρα και την καλή μας φίλη Βαρσαμία.

Στάση στην παραλία της Αταλάντης για να ξεμουδιάσουμε.

Μόλις είχαν προσθαλασσωθεί δύο μικρά υδροπλάνα και οι πιλότοι τους τα έσερναν στα ρηχά. Κόσμος άρχισε να μαζεύεται για να τα χαζέψει, μαζί τους κι εμείς.

Οίτη, Γκιώνα, Βαρδούσια, ένα τριήμερο στα χωριά τους!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

28-30 Οκτωβρίου 1994

 
Εθνική επέτειος 28ης Οκτωβρίου την Παρασκευή και εμείς ξεκινάμε για ένα από τα πιο ήπια αλλά και πιο όμορφα βουνά της Στερεάς. Την Οίτη.
Ήταν σχετικά νωρίς το πρωί όταν ξεκινήσαμε για την Παύλιανη. Για το χωριό αυτό της Οίτης ξέραμε από φίλους που είχαν πάει παλαιότερα και είχαμε κλείσει εκεί δωμάτια. Συγκεκριμένα στην Κάτω Παύλιανη, που βρίσκεται πάνω στο δρόμο (τη δημοσιά). Βγαίνοντας από Αθήνα συναντήσαμε φοβερή κίνηση. Πηγαίναμε σημειωτόν μέχρι τη Μαλακάσα. Από εκεί και μετά τα πράγματα καλυτέρεψαν. Μετά τις Θερμοπύλες στρίψαμε προς Μπράλο. Είναι ο δρόμος που συνδέει την Ανατολική με τη Δυτική Ελλάδα, πηγαίνοντας από Λαμία, Μπράλο, Άμφισσα, Ιτέα, Ναύπακτο, Αντίρριο.

Αίγινα Στης Αφαίας το νησί!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

17-19 Απριλίου 1996

Θυμάμαι σαν όνειρο που παιδάκι πήγα με τους γονείς μου στην Αίγινα. Μάλλον για μπάνιο, αλλά σίγουρα για να προσκυνήσουμε στον Άγιο Νεκτάριο.

Πέρασαν οι μέρες των γιορτών του Πάσχα αλλά έχουμε ακόμα μια εβδομάδα διακοπές. Αποφασίσαμε λοιπόν να πάμε ένα τριήμερο κι εμείς στην Αίγινα που αν και είναι τόσο κοντινό στην Αθήνα νησί, δεν είχαμε αξιωθεί να επισκεφτούμε.

Τετάρτη μετά το Πάσχα και στις 1 το μεσημέρι ξεκινούσαμε από τον Πειραιά. Αν και το ταξίδι μικρό ήταν αρκετά «ανήσυχο». Κάτι όμως το διάβασμα, κάτι μερικές παρτίδες «Φιδάκι», πέρασε η ώρα και το κούνημα δεν μας ενόχλησε τόσο.

Στις 2.30 φτάσαμε και πήγαμε κατευθείαν στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει.

Τριήμερο στον Παρνασσό

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

26-28 Οκτωβρίου 1996

Άλλο ένα τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου πέρασε με μια πολύ όμορφη εκδρομή στον Φθινοπωρινό Παρνασσό.

Αργά το πρωί του Σαββάτου φύγαμε από την Αθήνα. Προορισμός μας το χωριό Επτάλοφος ή Αγόριανη, στη βόρεια πλευρά του Παρνασσού, στα 900μ υψόμετρο. Στην τουριστικότατη (αλλά παρ’ όλα αυτά όμορφη!) Αράχοβα δεν σταματήσαμε, αλλά στρίψαμε δεξιά για χιονοδρομικό και Επτάλοφο. Μέσα από μια ελατόφυτη διαδρομή, φτάσαμε αργά το μεσημέρι. Οι φίλοι μας είχαν φτάσει, άλλοι από την προηγούμενη το βράδυ και οι υπόλοιποι από την Πάτρα, μόλις πριν λίγο. Το σπίτι που μας είχε κλείσει ένας συνάδελφος, που είναι από εκεί, είναι πολύ συμπαθητικό και πάρα πολύ ζεστό. Η ώρα όμως έκανε τα στομάχια μας να διαμαρτύρονται και έτσι το πρώτο που κάναμε, αφού αφήσαμε τα πράγματά μας, ήταν να πάμε για φαΐ. Εκεί μας βρήκε και ο ντόπιος συνάδελφος και τα είπαμε για λίγο. Μετά το φαΐ κατεβήκαμε στην όμορφη πλατεία για καφέ.

Κάτω από τα τεράστια πλατάνια, με τον ήχο του νερού που τρέχει από παντού ένα γύρω, απολαύσαμε καφέ και φυσικά γλυκό του κουταλιού.

Κύθνος, Σα Θερμιώτικο πανηγύρι!!!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

6-12 Αυγούστου 1997

1η μέρα
Νωρίς το πρωί της 6ης μέρας του Αυγούστου, το κατάμεστο ΜΗΛΟΣ ΕΞΠΡΕΣ αναχώρησε από το λιμάνι του Πειραιά για τις Δυτικές Κυκλάδες. Το 3ωρο ταξίδι μέχρι τον Μέριχα, το λιμάνι της Κύθνου, όπου μας περίμεναν οι φίλοι μας, ήταν πολύ ήσυχο. Το δωμάτιο που είχαμε κλείσει ήταν στα Λουτρά, 12 χιλιόμετρα από το λιμάνι. Η διαδρομή μέσα σε ένα τελείως ξερό τοπίο, με πολλές ξερολιθιές, ανεμόμυλους και κάπου κοντά στη Χώρα τις ανεμογεννήτριες. Καθαρά Κυκλαδικό τοπίο δηλαδή!
Αφήσαμε τα πράγματα στο άθλιο δωμάτιο και πήγαμε στο πολύ όμορφο σπίτι των φίλων μας. Κάτσαμε στη δροσιά της βεράντας με όμορφη θέα στον κόλπο των Λουτρών και στο ανοικτό Αιγαίο προς τα ανατολικά.

Τα Λουτρά είναι χτισμένα αμφιθεατρικά σε ένα πολυδαίδαλο κόλπο στα βορειοανατολικά του νησιού.

Καλό καλοκαίρι!!!

 Εύχομαι σε όλους το καλοκαίρι αυτό της «κρίσης» να είναι γεμάτο εντυπώσεις και ενδιαφέροντα, να είναι το πιο γόνιμο σε συναισθήματα από κάθε άλλο μέχρι σήμερα.

Καλό Καλοκαίρι λοιπόν, Καλές Διακοπές και Καλά και Ουσιαστικά Ταξίδια. Και πάνω απ’ όλα να είμαστε ΟΛΟΙ πάλι εδώ σε λίγο καιρό, ΓΕΡΟΙ και ΟΡΘΙΟΙ!!!

Της Όχης οι ιδιαίτερες ομορφιές!!

Πεζοπορικές διαδρομές 1993-1996

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Στη Νότια Εύβοια είναι ένα βουνό. Η Όχη. Δεν είναι πολύ ψηλό. Μόνο 1398 μέτρα. Κατεβαίνει προς τη θάλασσα απότομα, σχηματίζοντας βραχώδεις ακτές με κόλπους και ακρωτήρια και όμορφες κρυφές αμμουδιές. Μερικές από αυτές θέλουν κόπο για να τις προσεγγίσεις. Στα βόρεια καταλήγει στο περιβόητο ακρωτήρι του Καφηρέα ή όπως είναι πιο γνωστό, του Καβοντόρου. Παρ’ όλο που το βουνό έχει πολύ πέτρα, έχει και νερά που σχηματίζουν καταπράσινες ρεματιές. Έχει και πολλά αξιοθέατα. Μνημεία ξεχωριστά, που σαν κι αυτά δεν θα βρεις αλλού.

Πηγαίνοντας εδώ και πολλά χρόνια, κάθε χρόνο για διακοπές στην Κάρυστο, περπάτησα κι εγώ τα άγρια, αλλά τόσο όμορφα, χώματα της Όχης και κολύμπησα σε νερά μοναδικής καθαρότητας και χρωμάτων. Τέσσερις λοιπόν από αυτές τις πεζοπορικές διαδρομές παρουσιάζω εδώ, Ελπίζω να σταθούν η αιτία να περπατήσουν κι άλλοι στις περιοχές αυτές. Δύο βέβαια είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς και πολύς κόσμος τις πραγματοποιεί κάθε χρόνο. Αυτή στην κορυφή και αυτής στο φαράγγι τους Δημοσάρη. Τη δεύτερη συνήθως κατεβαίνοντας και όχι όπως την έκανα εγώ. Καλές πορείες νάχουμε λοιπόν όλοι, στην Όχη και τα άλλα υπέροχα ελληνικά βουνά!!

Χανιά, Μέρος B΄

5-23 Ιουλίου 1997

 Προσκύνημα στη γενέθλια γη!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Σάββατο 5 Ιουλίου

Πέρασαν δυο χρόνια και νάμαι πάλι στα Χανιά, αυτή τη φορά για διακοπές και περιήγηση! Ημερήσιο το ταξίδι χωρίς προβλήματα με ένα ευχάριστο «απρόοπτο». Λίγο πριν τη Σούδα είδαμε ένα κοπάδι δελφίνια. Κάπως μακριά αλλά φαίνονταν πολύ καλά και ήταν τόσο εντυπωσιακά. Φτάνοντας πήγαμε κατευθείαν στο δωμάτιο που είχαμε κλείσει στην περιοχή μεταξύ Πλατανιά και Γερανίου, 12 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης των Χανίων. Όμορφο συγκρότημα πάνω στην αμμουδιά και γεμάτο λουλούδια. Ήταν αργά το απόγευμα που κάναμε το πρώτο μας μπάνιο στις Κρητικές θάλασσες. Η συνέχεια ήταν βόλτα στο παλιό λιμάνι των Χανίων. Σουρούπωνε όταν φτάσαμε. Είχε πολύ κόσμο που έκανε τη βόλτα του ή καθόταν σε κάποιο από τα πάρα πολλά μαγαζιά. Άναβαν σιγά-σιγά τα φώτα, φωτίστηκε και ο Φάρος και οι εικόνες έμοιαζαν εξωπραγματικές. Κάναμε και εμείς τη βόλτα μας, κάναμε λίγα ψώνια και κάτσαμε για κρητικές λιχουδιές. Ήταν αργά σα φτάσαμε ψόφιοι στο δωμάτιό μας. Κρήτη καλώς σε βρήκαμε!!!

Κυριακή 6 Ιουλίου

Πρωινό, δροσερό το μπάνιο μας και πλούσιο το πρωινό. Ξανά στην πόλη.

Πρώτη στάση το Αρχαιολογικό Μουσείο και μετά άραγμα στη δροσιά των δέντρων της πλατείας 1889 (Νέων Καταστημάτων).

Χανιά, Μέρος Α΄

7-9 Απριλίου1995

Προσκύνημα στη γενέθλια γη!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Στις 8 το βράδυ της Παρασκευής έφυγα με το ΚΡΗΤΗ για τα Χανιά. Ταξίδεψα παρέα με ένα ξάδελφο. Άλλωστε πηγαίναμε για μνημόσυνο! 12 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που κατέβηκα στην Κρήτη. Πολλά χρόνια!! Έχουν γίνει τόσα σε αυτό το διάστημα!

Στις 6.15 το πρωί του Σαββάτου, φτάσαμε στη Σούδα και πήγαμε στην πόλη, κατευθείαν για μπουγάτσα, όπως και πολλοί άλλοι συνεπιβάτες μας. Στη συνέχεια αφού άφησα τη βαλίτσα στο ΚΤΕΛ, κατέβηκα στο παλιό λιμάνι για καφέ. Πρωί πρωί με μιαν απίθανη ησυχία και γαλήνη, η ανοιξιάτικη εικόνα αυτού του μοναδικού λιμανιού ήταν πανέμορφη.

Από τις ωραιότερες που έχω δει. Τι μπορεί να φτιάξει ο άνθρωπος!!

Στα Βόρεια της Κυνουρίας

4 Μαΐου 2011

Καούρ Εκάνατε (Καλώς ήλθατε), έγραφε η πινακίδα στα Τσακώνικα στην είσοδο του Λεωνιδίου, το μακρινό καλοκαίρι του 1995 όταν πήγαμε για πρώτη φορά διακοπές στην Τσακωνιά ή με το επίσημο όνομα Κυνουρία. (http://disaki.blogspot.com/2011/05/1995.html) Την ανατολική περιοχή της Αρκαδίας που χωρίζεται από τον υπόλοιπο νομό από το υπέροχο βουνό, τον Πάρνωνα, ή Μαλεβό για τους ντόπιους, και που καταλήγει σε πολύ όμορφες αμμουδιές και ψαροχώρια στο Μυρτώο Πέλαγος. Περάσαμε τότε πολύ ωραία και μας άρεσε η περιοχή. Περιοριστήκαμε όμως σχεδόν αποκλειστικά στα παραθαλάσσια με εξαίρεση τον Κοσμά και τον Πραστό, δύο ορεινά χωριά. Μια άλλη πινακίδα στο λιμάνι του Τυρού μας προέτρεπε να ξαναπάμε. Έγραφε λοιπόν Κα’ πορεία νάχετε τσε’ να ξαναμολέτε (Καλό δρόμο νάχετε και να ξανάρθετε)

Αίγινα

στην Αίγινα Με Ενδιαφέροντες Ανθρώπους

5 Ιουνίου 2011

Για την εκδρομή αυτή δεν προγραμμάτισα τίποτα και δεν ασχολήθηκα καθόλου πέρα από το να στείλω τα χρήματα για τη συμμετοχή μας. Αφέθηκα στους οργανωτές της ομάδας. Μιας ομάδας 50 και παραπάνω ατόμων του Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΑμΣΚΠ) και των συνοδών τους. Οι μισοί λοιπόν με τα αναπηρικά τους αμαξίδια , τα μπαστούνια ή τις πατερίτσες τους. Άνθρωποι με Ειδικές Ανάγκες, με Ειδικές Απαιτήσεις. Όλοι όμως με ένα βασικό χαρακτηριστικό. Δίψα και θέληση για ζωή!!

Φυσικά σε αυτή την εκδήλωση δεν υπήρχε ταξιδιωτικός-περιηγητικός σκοπός. Άλλος ήταν και ήταν διπλός. Από τη μια να δώσει την ευκαιρία σε ανθρώπους που το πρόβλημά τους τους περιορίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, να βγουν έξω από τα συνηθισμένα και από την άλλη να δείξει ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορούν να κάνουν ότι και οι υπόλοιποι και ότι το πρόβλημα δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Χάρη λοιπόν σε ορισμένους ανθρώπους ο σκοπός επιτεύχθη. Πρώτα και κύρια βέβαια σε αυτούς που οργάνωσαν μια τόσο ιδιαίτερη εκδρομή. Τη Μαρία και τον Παναγιώτη και ίσως και κάποιους άλλους ακόμα που η συμμετοχή τους δεν φάνηκε. Το μέλη του πληρώματος  του πλοίου ΝΕΦΕΛΗ που κόπιασαν πραγματικά πολύ και το έκαναν με χιούμορ και κατάφεραν, με τη βοήθεια της κυλιόμενης σκάλας, να ανεβάσουν και να κατεβάσουν με απόλυτη ασφάλεια τόσα άτομα, ακόμα και σε αμαξίδια!! Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μας.

TANGO ACROPOLIS 2011

3 Ιουνίου 2011

Αυτές τις μέρες (1-5 Ιουνίου) στο Zάππειο Μέγαρο γίνεται ένα 5ήμερο φεστιβάλ αφιερωμένο στην Αργεντίνικη κουλτούρα και ο πρώτος επίσημος Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Χορού Tango που γίνεται στην Ελλάδα.

Από την απογευματινή μας επίσκεψη την Παρασκευή 3/6 μερικές φωτογραφίες

(Έργα τέχνης εμπνευσμένα από το Tango)

Περισσότερες φωτογραφίες
https://picasaweb.google.com/118233007438359760926/TangoACROPOLIS2011362011

και ένα μικρό βίντεο.

Πελοπόννησος 1995, Στου Πάρνωνα και του Ταΰγετου……τις παραλίες!!!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

1. Κυνουρία, 13-23 Ιουλίου 1995

Πέμπτη 13 Ιουλίου

Ήταν μεσημέρι που φύγαμε για την ανατολική Πελοπόννησο. Έξω από το Άργος, στο Κιβέρι κάτσαμε για φαΐ και νωρίς το απόγευμα φτάσαμε στο κάμπινγκ που θα μέναμε στην παραλία Ζαρίτσι , λίγο πριν την παραλία Τυρού, γύρω στα 30 χιλιόμετρα νότια τους Άστρους. Βρήκαμε ωραίες θέσεις κοντά στη θάλασσα και στήσαμε. Η θάλασσα πεντακάθαρη με βότσαλο και βαθιά. Η καλύτερή μου!!

Δίστομο, Άσπρα Σπίτια, Αντίκυρα.

Στα νοτιοδυτικά της Βοιωτίας!

29 Απριλίου 2011

Η μέρα ήταν θαυμάσια, με τον ήλιο να παίζει κρυφτούλι με τα συννεφάκια, χωρίς ζέστη αλλά ούτε και κρύο. Ότι πρέπει δηλαδή για εκδρομή.

-Καλημέρα! Τελικά θα πάτε Κύμη;

-Έτσι λέμε, εκτός κι αν έχετε καμιά καλύτερη ιδέα.

-Στην Αντίκυρα έχετε πάει;

-Ποτέ. Λες να πάμε κατά κει;

-Εμείς είμαστε έτοιμοι. Ελάτε και ξεκινάμε.

Έτσι λίγη ώρα αργότερα παίρνουμε την παλιά εθνική για Θήβα. Έξω από τη Θήβα στρίψαμε αριστερά, περάσαμε έξω από τη Λιβαδειά και λίγο αργότερα κάναμε την πρώτη μικρή στάση στο Δίστομο. Δυστυχώς και το Αρχαιολογικό και το Μουσείο των θυμάτων του ναζισμού είχαν κλείσει. Έτσι συνεχίζουμε, έχοντας βάλει στο μάτι το καφέ κάτω από τον τεράστιο πλάτανο για απογευματινό καφεδάκι. Σε λίγο από ψηλά είδαμε τα Άσπρα Σπίτια και τον κόλπο μπροστά του. Ο δρόμος όλο στροφές αλλά δεν συγκρίνεται με τον παλιό που τον βλέπουμε απέναντι όλο φουρκέτες. Περνάμε από τα Άσπρα Σπίτια και συνεχίζουμε παραλιακά για Αντίκυρα να κάτσουμε για ψαράκι.

Κάτσαμε δίπλα στη θάλασσα και πραγματικά απολαύσαμε όλα. Εικόνες, ηρεμία, δροσιά και φυσικά ψαράκι!