Άγιος Νικόλαος Καρύστου!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)

Καλοκαίρι 2025

Άγιος Νικόλαος. Η Κεντρική εκκλησία της πόλης της Καρύστου, βρίσκεται κάτω και δεξιά (ανατολικά) του Δημαρχείου. Πρόκειται για εντυπωσιακό κτίσμα με διπλό καμπαναριό στην πρόσοψη και ψηλό τρούλο.

«Soil with Soul», έκθεση ζωγραφικής στην Κάρυστο!

 8 Σεπτεμβρίου 2025

Η Alchemy Gallery Art Studio στην Κάρυστο υποδέχεται την ατομική έκθεση της Elena Tschaikowski με τίτλο «Soil with Soul».

"Ραντεβού (στην Έξοδο)"...του καλοκαιριού!

 5 Σεπτεμβρίου 2025

Πρώτη Παρασκευή του Σεπτέμβρη

Η “αποβίβαση” του Σεβάχ στο λιμάνι!

 24 Αυγούστου 2025

Και φέτος τα βράδια του καλοκαιριού στην Κάρυστο, η “μουσική υπόκρουση” προέρχεται από την κιθάρα και την όμορφη φωνή του νεαρού μουσικού που είχαμε δει και την προηγούμενη χρονιά (Ένας "Χαΐνης" στο λιμάνι της Καρύστου!). Ευρύ το ρεπερτόριο, όμορφα τραγούδια και ακόμα πιο όμορφες οι εικόνες και τα ακούσματα.

Περνώντας από εκεί τον άκουσα να παίζει το “Σεβάχ ο Θαλασσινός”, το υπέροχο τραγούδι των Μ. Λοΐζου και Λ. Παπαδόπουλου. Το τραγούδι αυτό, εκτός των άλλων ευτύχησε σε μια μοναδική εκτέλεση από τον ίδιο το Λοΐζο, εκτέλεση με την οποία λίγοι “τόλμησαν να αναμετρηθούν”. Η εκτέλεση του φίλου μας ήταν “τίμια” και θάλεγα αρκετά ως πολύ καλή.

Μπράβο σου παλικάρι μου! Σε ευχαριστούμε πολύ!

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

Του Κορβίνου το καστέλι!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 13^ο

(συνέχεια από Timisoara, εκεί που ξεκίνησε η ανατροπή!)

25 Οκτωβρίου 2022

Περίπου 160χμ ανατολικά της Τιμισοάρα είναι μια πόλη, που υπήρξε μεγάλο κέντρο βιομηχανίας, κυρίως χαλυβουργίας. Είναι η Χουνεντοάρα. Λόγω της βιομηχανίας της ο πληθυσμός της πριν μερικές δεκαετίες είχε φτάσει τους 86.000 κάτοικους, ενώ σήμερα, που η βιομηχανία έχει παρακμάσει έχει περίπου 50.000 κάτοικους. Το όνομά της το οφείλει στην οικογένεια Ουνυάδη ή Κορβίνου.

ΤΟΚ-ΤΟΚ στην Κάρυστο!

 20 Αυγούστου 2025

Η ξεκαρδιστική κωμωδία "ΤΟΚ-ΤΟΚ" του Laurent Baffie,

Timisoara, εκεί που ξεκίνησε η ανατροπή!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 12^ο

(συνέχεια από Arad, πόλη στον ποταμό Mures!)

24 Οκτωβρίου 2022

Ήταν το 1989, όταν το καθεστώς Τσαουσέσκου επιχείρησε να απελάσει τον αντιφρονούντα προτεστάντη πάστορα της Τιμισοάρα Λάσλο Τόκες (ουγγρικής καταγωγής), μετά από μια κρυφή τηλεοπτική συνέντευξη σε Καναδικό κανάλι, όπου κατηγορούσε το καθεστώς. Η ουγγρική κοινότητα της πόλης ξεσηκώθηκε για να τον υποστηρίξει. Την ακολούθησαν και άλλοι Ρουμάνοι και σε λίγο ο ξεσηκωμός είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Ο Νικολάε Τσαουσέσκου και η γυναίκα του Έλενα, στις 22 Δεκεμβρίου προσπάθησαν να φύγουν, αλλά συνελήφθησαν και μετά από μία σύντομη δίκη καταδικάστηκαν και την ημέρα των Χριστουγέννων εκτελέστηκαν. Το καθεστώς κατέρρευσε και ήταν το τελευταίο του συμφώνου της Βαρσοβίας και το μόνο που ο ηγέτης του εκτελέστηκε. Αυτά τα γεγονότα χάρισαν στην Τιμισοάρα το τίτλο της “γενέτειρας της Ρουμανικής Επανάστασης” (Revoluția română)

Κόκκινο, ματωμένο φεγγάρι!

 8 Αυγούστου 2025

Πρόβαλε από την Ανατολή και ήταν ολόγιομο και κατακόκκινο. Ματωμένο φεγγάρι!

Arad, πόλη στον ποταμό Mures!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 11^ο

(συνέχεια από Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 3η)

23 Οκτωβρίου 2022

Αργά το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε. Περίπου 100χμ προς τα Β.Α. φτάσαμε στα Σερβο-Ρουμάνικα σύνορα. Δε είχε κίνηση και περάσαμε σχετικά γρήγορα. Συνεχίσαμε με την ίδια κατεύθυνση, περάσαμε έξω από την Τιμισοάρα και περίπου σε άλλα 100χμ από τα σύνορα

«Χόρεψε με, πατέρα»!

 30 Ιουλίου 2025

Το Υπαίθριο Θέατρο Καρύστου άνοιξε τις πόρτες του για την παράσταση «Χόρεψε με, πατέρα» της Κατερίνας Αντωνιάδου.

Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 3η

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 10^ο

(συνέχεια από Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 2η)

22 Οκτωβρίου 2022

Τελευταία μέρα στο Βελιγράδι και θέλαμε να δούμε λίγο την πόλη των Αψβούργων και της Γιουγκοσλαβίας.

Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 2η

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 9^ο

(συνέχεια από Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 1η)

21 Οκτωβρίου 2022

Το άλλο πρωί, αφού τσιμπήσαμε κάτι ξεκινήσαμε για τις βόλτες της 2ης μέρας στο Βελιγράδι, με βασικό προορισμό για εκείνη τη μέρα το Εθνικό Μουσείο της Σερβίας.

Άφιξη στο λιόγερμα!

 15 &19 Ιουλίου 2025

Περιμένοντας 

Βελιγράδι, η «Λευκή Πόλη» στη σμίξη των ποταμών! Ημέρα 1η

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 8^ο

(συνέχεια από Δεκέβαλος, ο «βασιλιάς» στον Δούναβη!)

 

20 Οκτωβρίου 2022

Το Βελιγράδι (Београд=Λευκή Πόλη), είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Σερβίας και παλιότερα πρωτεύουσα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Σάβου και Δούναβη.

Στην περιοχή του Βελιγραδίου τα ευρήματα μαρτυρούν κατοίκηση από την παλαιολιθική εποχή, ενώ από την 7^η χιλιετία π.Χ. εμφανίζονται ο νεολιθικός πολιτισμός του Στάρτσεβο και στη συνέχεια αυτός του Βίντσα.

Στα αρχαία χρόνια περνάνε από εκεί Θράκες, Δάκες, Γαλάτες και Ρωμαίοι. Από εκεί και μετά πέρασαν όλοι οι λαοί που δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων. Υπολογίζεται πως η πόλη καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε 44 φορές (!!!!!).

Η παλιά πόλη αναπτύσσεται στη δεξιά πλευρά του Σάβου, ενώ η νέα στην αριστερή. Βασικός πυρήνας της παλιάς πόλης είναι το φρούριο και το πάρκο Καλεμέγκνταν, που βρίσκεται μέσα και γύρω του.

Νησιώτικο γλέντι στην Κάρυστο!

 11 Ιουλίου 2025

Την Παρασκευή που μας πέρασε 

“Ένα φιλί της θάλασσας….”!

 6 Ιουλίου 2025

Πρώτη Κυριακή του Ιουλίου, στο υπαίθριο θέατρο, της Καρύστου, δίπλα στη θάλασσα, πήγαμε να παρακολουθήσουμε

Δεκέβαλος, ο «βασιλιάς» στον Δούναβη!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 7^ο

(συνέχεια από Κρασί απ’ το Μελένικο!)

 

18-19 Οκτωβρίου 2022

 

 

Η διαδικασία στον συνοριακό σταθμό ήταν σύντομη και οδηγούσαμε πια (αφού πήραμε βινιέτες) σε Ρουμάνικους δρόμους προς τα βόρεια. Ο δρόμος πάει παράλληλα με τον Δούναβη, αλλά λίγο μακρύτερα και έτσι για κάμποσα χιλιόμετρα δεν τον βλέπαμε. 83χμ μετά τα σύνορα, στο χωριό Hinova τον ξαναβρήκαμε και πια θα κινούμασταν συνεχώς δίπλα του. Περάσαμε χωρίς να σταματήσουμε από τις πόλεις Drobeta Turnu Severin και Orsova. Ήταν αρκετά αργά το απόγευμα και θέλαμε να φτάσουμε και να βρούμε τα δωμάτια μας πριν νυχτώσει. Έτσι δεν σταματήσαμε ούτε εκεί που είναι το γλυπτό του Δεκέβαλου. Φτάσαμε στο χωριό Dubovo, που είναι πάνω στο ποτάμι. Εκεί είχαμε κλείσει. Βρήκαμε τα δωμάτια, τα οποία αποδείχτηκαν και τα δύο πως είχαν κάποιο πρόβλημα πρόσβασης αν και σαν δωμάτια ήταν εξαιρετικά. Επειδή όμως δεν είχαμε εναλλακτική είπαμε να μείνουμε εκείνο το βράδυ και το άλλο πρωί να φύγουμε ακυρώνοντας το 2^ο βράδυ που είχαμε κλείσει, αλλά και όλες τις επισκέψεις που είχαμε προγραμματίσει στην περιοχή. Πήραμε τηλέφωνο στο Βελιγράδι, επόμενό μας προορισμό και αφού βεβαιωθήκαμε πως τα δωμάτια ήταν διαθέσιμα και για άλλο ένα βράδυ, πριν από την κράτηση που είχαμε, κάτσαμε να ξεκουραστούμε.

Νίκου Ζήβα: “Η Σύναξη των ετερόκλητων”!

 Έκθεση Αναλογικών Κολάζ

30 Ιουνίου 2025

Παραμονή της αναχώρησής μας για καλοκαίρι στην Κάρυστο πήγαμε στην αγαπημένη μας Zivasart Gallery, που έμεινε κλειστή για πάνω από ενάμιση χρόνο, λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας του ιδιοκτήτη της και αγαπημένου εικαστικού Νίκου Ζήβα.

Κρασί απ’ το Μελένικο!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 6^ο

(συνέχεια από Εκεί που φτιάχνουν τους ακανέδες!)

 

16-18 Οκτωβρίου 2022

 

 

Μετά το πρωινό φορτώσαμε και ξεκινήσαμε προς τα βόρεια και μετά από 38χμ φτάσαμε στο συνοριακό σταθμό του Προμαχώνα (Κούλατα). Η Βουλγαρία δεν είχε μπει ακόμα στη Σένγκεν και έτσι υπήρχε συνοριακός έλεγχος, που ευτυχώς δεν διήρκεσε παρά μόνο μισή ώρα. 

Αφού μπήκαμε στη Βουλγαρία, αναζητήσαμε το πρώτο βενζινάδικο για να πάρουμε βινιέτες. Περίπου 16χμ μετά τα σύνορα, μια πινακίδα μας είπε να στρίψουμε δεξιά και σε περίπου 12χμ προς τα ανατολικά φτάσαμε στον πρώτο προορισμό μας στη γειτονική χώρα.

Στο Πόρτο Χέλι, στην Κοιλάδα και…..στο Αυγό!

Ύδρα, το νησί των καραβοκύρηδων της επανάστασης! 3

(συνέχεια από Η Ύδρα των καραβοκύρηδων, ηΎδρα των καλλιτεχνών!)

 

22 Μαρτίου 2023

 

Ξημέρωσε η μέρα των γενεθλίων και της επιστροφής. Μέρα ηλιόλουστη, καμμιά σχέση με την προηγούμενη.

Η Ύδρα των καραβοκύρηδων, η Ύδρα των καλλιτεχνών!

Ύδρα, το νησί των καραβοκύρηδων της επανάστασης! 2

(συνέχεια από Προς την Ύδρα….οδικά!)

21 Μαρτίου 2023

  

Νωρίς το επόμενο πρωί και αφού τσιμπήσαμε κάτι πήγαμε με το αυτοκίνητο μέχρι τη θέση Μετόχι, 5χμ ανατολικά, όπου το αφήσαμε, ανάμεσα σε δεκάδες άλλα και επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι που θα μας πήγαινε απέναντι στην Ύδρα. Ένα ταξίδι σύντομο, που διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα.

Προς την Ύδρα….οδικά!

Ύδρα, το νησί των καραβοκυραίων της επανάστασης! 1

20 Μαρτίου 2023

 

 

Ήταν τέλη της άνοιξης του 2021, τις μέρες που η αναθεματισμένη η καραντίνα τελείωνε, όταν μάθαμε τα ευχάριστα νέα. Η Σ. και ο Ε. θα παντρεύονταν τον Αύγουστο, με κουμπάρα (μάρτυρας μιας και ο γάμος θα ήταν πολιτικός) την κόρη μας. Και το καλύτερο, ο γάμος θα γινόταν στην Ύδρα. Χαρήκαμε λοιπόν τριπλά. Για τον γάμο των δικών μας παιδιών, για την κουμπαριά και γιατί επιτέλους θα πηγαίναμε στην Ύδρα. Ναι, έχουμε πάει τόσα και τόσα μακρινά ταξίδια και στην Ύδρα, που είναι στη γειτονιά μας (εντός Αττικής) δεν είχαμε αξιωθεί.

Όπως, όμως είναι γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός βάζει τα γέλια» Περίπου 10 μέρες πριν από το γάμο η Σοφία χτύπησε στο πόδι και το έβαλε στο γύψο. Γκαντεμιά!! Χάσαμε το γάμο, χάσαμε την ευκαιρία να καμαρώσουμε την κόρη μας κουμπάρα και βέβαια και πάλι δεν πήγαμε στην Ύδρα. Καινούριο απωθημένο!

Ο καιρός πέρναγε και η Ύδρα εκεί, με τριβέλιζε. Έψαχνα ευκαιρία για ένα ταξιδάκι εκεί. Και αυτή ήρθε περίπου ενάμιση χρόνο μετά.

Στην Ύδρα, όπως είναι γνωστό, δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και πας με δύο τρόπους. Με το πλοίο από τον Πειραιά ή με μικρό καραβάκι σε μισή ώρα, από τη νοτιοανατολική Αργολίδα, από το Μετόχι Πηγαδίων. Στη δεύτερη περίπτωση μπορείς να το συνδυάσεις με κάποια ακόμα να δεις πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας.

Διαλέξαμε το δεύτερο τρόπο και αποφασίσαμε να μείνουμε δύο νύχτες στα Πηγάδια και έτσι να δούμε κάποια πράγματα πριν και μετά και να πάμε και στην Ύδρα.

Η Αργολίδα είναι κοντινός και αγαπημένος προορισμός και έχουμε πάει αρκετές φορές. Όμως, όσες φορές και αν έχουμε πάει, πάντα υπάρχει κάτι που δεν έχουμε δει ή που θέλουμε να ξαναδούμε. Έτσι την πρώτη μέρα του ταξιδιού την αφιερώσαμε σε μνημεία και αξιοθέατα, που εγώ τουλάχιστον, τα είχα επισκεφτεί στο παρελθόν (Στο Πόρτο Χέλι, στην Ερμιόνη!).

Από τα πολύ ψηλά στο….σπίτι μας!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Γ΄΄

(συνέχεια από Γύρω από τη Λίμνη του Λάδωνα!)

 

31 Μαρτίου 2022

Την τελευταία μέρα του Μάρτη, φάγαμε πρωινό, πληρώσαμε και φορτώσαμε, έχοντας ξεχάσει μια συσκευή στο δωμάτιο (μας τη στείλανε λίγες μέρες μετά).

Γύρω από τη Λίμνη του Λάδωνα!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Β΄

(συνέχεια από Στο δρόμο για τα Λαγκάδια!)

 30 Μαρτίου 2022

 

 

Η μέρα που ξημέρωσε θα ήταν αφιερωμένη στην περιοχή βόρεια και δυτικά των Λαγκαδίων, στην Τεχνητή Λίμνη του ποταμού Λάδωνα και τα χωριά γύρω της.

Στο δρόμο για τα Λαγκάδια!

Τριήμερο στις ομορφιές της Β.Δ. Αρκαδίας, μέρος Α΄

29 Μαρτίου 2022

 

Ήταν το 2002, που αποφασίσαμε με τους φίλους μας από την Πάτρα να πάμε για το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος στην ορεινή Αρκαδία. Διαλέξαμε να μείνουμε στα δωμάτια που διέθετε το τότε κάμπινγκ Δ. Μητρόπουλος έξω από τη Βυτίνα. Ήταν ένα υπέροχο τριήμερο γεμάτο εικόνες από τα βουνά και τα χωριά της Αρκαδίας και των γειτονικών νομών. Μεταξύ των εκδρομών που κάναμε ήταν και μια επίσκεψη στο Ναό του Επικούριου Απόλλωνα και την Ανδρίτσαινα. Εκείνο το απόγευμα γυρνώντας είχαμε αποφασίσει να σταματήσουμε για καφέ στα Λαγκάδια. Η Μαριάννα τότε μόλις έμπαινε στην εφηβεία και δεν ήταν και πολύ ευχαριστημένη που ήταν μαζί μας και όχι με τις φίλες της. Την ενοχλούσαν και οι μεγάλες και γεμάτες στροφές ορεινές διαδρομές και μας είχε «πρήξει» με το πότε φτάνουμε και το πότε φτάνουμε. Οι απαντήσεις μας οι κλασσικές. Σε λίγο, στην επόμενη στροφή κλπ. Τελικά φτάσαμε στα Λαγκάδια και κάτσαμε για καφέ, θαυμάζοντας το όμορφο πέτρινο χωριό που κατρακυλά στην πλαγιά.

Το βράδυ έχουμε μόλις ξαπλώσει στο δωμάτιο, που ήταν πολύ κοντά στην είσοδο του κάμπινγκ και λόγω ζέστης είχαμε ανοικτά παράθυρα. Ακούσαμε λοιπόν ένα αυτοκίνητο να σταματά και κάποιον να ρωτά τον ιδιοκτήτη: «Για Λαγκάδια καλά πάμε;» «Ναι» του απάντησε αυτός. Και τότε ακούμε τη Μαριάννα: «Και αν τα βρεις να με χ….ς». Περιττό να πω πως βρέθηκα κάτω από το κρεβάτι από τα γέλια. Από τότε τα Λαγκάδια στο μυαλό μου είχαν συνδεθεί με εκείνο το περιστατικό.

Τα χρόνια πέρασαν και μιας και η περιοχή της Β.Δ. Αρκαδίας μας ήταν σχετικά άγνωστη αποφασίσαμε να κάνουμε ένα τριήμερο με βάση τα Λαγκάδια για να δούμε τα χωριά της περιοχής, αλλά και τη λίμνη του Λάδωνα, που δεν είχαμε επισκεφτεί ποτέ.

Ένας Βούδας στο Μαύρο Όρος της Κορινθίας!

 26 Μαρτίου 2025

 

Κάτι άκουσα, κάτι μου είπανε, κάτι διάβασα, κάτι είδα και δεν το πίστευα. Βουδιστική Στούπα στην Ελλάδα; Και μάλιστα στην Πελοπόννησο; Στην Κορινθία; Δίπλα μας δηλαδή! Και όμως.

Αντίο Αρμενία! Σε ευχαριστούμε! (Ts’tesut’yun Hayastan. Shnorhakalut’yun!)

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 14^ο

(συνέχεια από Tatev, το μοναστήρι και η γέφυρα του διαβόλου!)

 

13-14 Μαΐου 2024

  

Από το μοναστήρι Tatev πήραμε προς τα πίσω το δρόμο που πάει για Ερεβάν και περίπου 130χμ. μετά, λίγο πριν τη διασταύρωση για Νοραβάνκ, κάναμε δεξιά και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε. Όσο ανεβαίναμε το τοπίο γινόταν όλο και πιο γυμνό και ο δρόμος χειρότερος. 

Tatev, το μοναστήρι και η γέφυρα του διαβόλου!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 13^ο

(συνέχεια από Το «Νέο Μοναστήρι» με τη διώροφη εκκλησία!)

 

13 Μαΐου 2024

 

 

Το άλλο πρωί, αφού τσιμπήσαμε κάτι μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Το ταξίδι εκείνης της μέρας προβλέπονταν μακρύ σε χιλιόμετρα και ακόμα πιο μακρύ σε χρόνο, ενώ δεν θα έλειπαν και κάποιες επισκέψεις. Γύρω στα 330χμ και πάνω από 5.30 ώρες (καθαρός χρόνος χωρίς απρόβλεπτες καθυστερήσεις, που σχεδόν πάντα είχαμε). Και όλο αυτό σε υψόμετρο από 1200 μέχρι και πάνω από 2400μ.

Πρώτος προορισμός της ημέρας ήταν το μνημείο για το οποίο είχαμε κάνει όλο αυτό το δρόμο και δεν ήταν άλλο από το Μοναστήρι του Tatev.

Η τέχνη θεραπεύει;

Αθήνα 31 Μαρτίου 2025

Πραγματικά δεν μπορώ να απαντήσω στο παραπάνω ερώτημα. Είναι όμως σίγουρο πως βοηθάει στην βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης και αυτή με τη σειρά της βοηθαει στο καλύτερο αποτέλεσμα μιας θεραπείας. 

Το «Νέο Μοναστήρι» με τη διώροφη εκκλησία!

2024-Road Trip σε Γεωργία και Αρμενία, μέρος 12^ο

(συνέχεια από Κατάδυση στην Αρμένικη Ιστορία!)

 

12 Μαΐου 2024

 

Το πρωί, αφού φάγαμε κάτι και ήπιαμε ένα καφέ, φορτώσαμε και αποχαιρετήσαμε το Ερεβάν, που μας είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.