Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος και ο Άγιος Δημήτρης!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)


Ο Άγιος Δημήτρης είναι ένα όμορφο χωριό βόρεια της Καρύστου, που απέχει απ’ αυτήν κάτι λιγότερο από 25 χιλιόμετρα. Ο δρόμος, άσφαλτος σήμερα, λίγο πριν το έμπα του χωριού φεύγει αριστερά για Καλλιανού και τα άλλα βορινά χωριά του Καβοντόρου. Περίπου 1 χιλιόμετρο πριν φτάσουμε σε αυτή τη διασταύρωση, αν προσέξουμε αριστερά, κάτω από το δρόμο, στην πλαγιά, θα δούμε δύο ξωκλήσια, κοντά το ένα στο άλλο.
Στο πρώτο, αυτό των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, φτάνει χωματόδρομος, που συνεχίζει για μια στάνη λίγο πιο πάνω.

Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Η Θεοσκέπαστη, ο Άγιος Δημήτριος και ο Άη Γιώργης ο Μαύρος!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)


Από την πάνω γειτονιά του χωριού Αετός (Πάνω Αετός), όπου βρίσκεται και η εκκλησία της Παναγίας ξεκινά χωματόδρομος, μέτριας βατότητας, με κατεύθυνση βορειοανατολική, που φτάνει πρώτα στο ξωκλήσι της Θεοσκέπαστης.
Είναι χτισμένο κάτω από ένα τεράστιο βράχο, ο οποίος αποτελεί και το μεγαλύτερο μέρος της οροφής αλλά και των τοίχων. Μάλλον αυτή η ιδιαιτερότητα έδωσε και την ονομασία στο ξωκλήσι.

Δευτέρα 21 Μαΐου 2012

Το Φράγκικο αρχοντικό και τα δίδυμα ξωκλήσια!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)

 

 

Παίρνοντας τον παλιό δρόμο που πάει για Χαλκίδα, λίγο έξω από την πόλη, στη διασταύρωση που πάει δεξιά για Λάλα, στρίβουμε αριστερά στον κακοτράχαλο χωματόδρομο που περνά κάτω από το νέο δρόμο και φτάνουμε μετά από λίγες εκατοντάδες μέτρα σε δύο ακόμα κτίσματα. Το Χαρτζάνι αριστερά και το Δικλήσι δεξιά.

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Η Αγία Φωτεινή και το πηγάδι του κάμπου!

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)



Πόσα αυτοκίνητα περνούν άραγε καθημερινά από το σύγχρονο δρόμο που ενώνει την Κάρυστο με το Μαρμάρι; Ο δρόμος περνάει μέσα από τον κάμπο και σε εκείνη την περιοχή είναι μια μεγάλη ευθεία, γεγονός που επιτρέπει τα αυτοκίνητα να τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Δίπλα στο δρόμο, στα δεξιά, είναι δύο όμορφα και ενδιαφέροντα κτίσματα. Το πρώτο είναι ένα μικρό ξωκλήσι, η Αγία Φωτεινή. 

Το μικρό γεφύρι!


(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)


Στα όρια της πόλης της Καρύστου πάνω στο ρέμα Μπάρκα στέκει ένα ταπεινό πέτρινο γεφυράκι. Σήμερα δίπλα του στέκει αλαζονικά το δυνατό τσιμεντένιο «εγγόνι» του, που εξυπηρετεί τη διέλευση των βαριών, σύγχρονων οχημάτων. Μοιάζει να περιπαίζει τον ταπεινό του πρόγονο, σα κάτι άμυαλους νεαρούς που περιγελούν τους γέροντες που καρτερικά και με ένα στωικό χαμόγελο κάθονται στο κατώφλι «λιάζοντας τα αχαμνά τους», όπως λέει και ο ποιητής!!

Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία! Α΄ Μπούρτζι

Σπουδαίοι ή «ασήμαντοι», διάσημοι ή ανώνυμοι, κάποιοι μάρτυρες της ιστορίας αυτής της περιοχής στα νότια του νησιού της Εύβοιας, στέκουν (ακόμα) σε διάφορα σημεία, συνήθως παραμελημένοι, χορταριασμένοι και πολλές φορές σε άθλια κατάσταση. Πολλοί περνούν δίπλα χωρίς να δίνουν την παραμικρή σημασία. Και όμως, αν στήναμε το αυτί με αγάπη πόσα θα μπορούσαμε να ακούσουμε και να μάθουμε για την ιστορία αυτού του τόπου. Ευτυχώς υπήρξαν- και ακόμα υπάρχουν- κάποιοι άνθρωποι με ευαισθησία που έσκυψαν και αφουγκράστηκαν τα μηνύματα εκείνα. Και μετά τα παρουσίασαν σε πολύ ενδιαφέροντα πονήματα.
Χωρίς να είμαι ειδικός και χωρίς να έχω σκοπό να κάνω κάποια διατριβή παρουσιάζω εδώ μερικές φωτογραφίες των μαρτύρων αυτών. Έτσι απλά για να δούμε μερικές όμορφες εικόνες, που στέκουν πλάϊ μας κι ας μην τις «βλέπουμε». Η παρουσίαση θα γίνει με «τυχαίο» τρόπο, ανεξάρτητα από τοποθεσία ή ηλικία του κτίσματος.

Μπούρτζι, το παραλιακό καστράκι της Καρύστου

(Κάρυστος, κτίσματα με ιστορία!)

 

Στην ανατολική άκρη του λιμανιού της πόλης στέκει ένα εντυπωσιακό, μικρό αμυντικό κτίσμα. Οι ντόπιοι το ονομάζουν Μπούρτζι και έτσι είναι γνωστό σε όλους. 

Τρίτη 1 Μαΐου 2012

Μάρτυρες Βιομηχανικής Ανάπτυξης

Μικρή εισαγωγή:
Αν και η παρουσίαση αυτή είναι έτοιμη εδώ και μέρες, θέλησα να την ανεβάσω πρώτα στο αξιολογότατο ιντερνετικό περιοδικό για τη φωτογραφία http://www.fotoartmagazine.gr/ που με το «τεύχος» Μαΐου κάνει σήμερα, Πρωτομαγιά, μια «επανεκκίνηση», ένα νέο ξεκίνημα , μετά από δύο και χρόνια σιγής. Εύχομαι να είναι και αυτό τουλάχιστον το ίδιο καλό όπως και όταν πρωτοξεκίνησε 11 χρόνια πριν και με στόχο να το ξεπεράσει κατά πολύ σε ποιότητα! Καλή (νέα) αρχή!!!

2-22 Απριλίου 2012

(ας είναι αυτή η παρουσίαση ένα μικρό αφιέρωμα στην Εργατική Πρωτομαγιά, έστω και αν δεν έχει τη συνήθη μορφή αφιερωμάτων στην σπουδαία αυτή μέρα)

Η περιοχή της Νέας Ιωνίας στην Αθήνα υπήρξε για δεκαετίες μια πολύ ανεπτυγμένη βιομηχανική περιοχή. Διεκδίκησε κι αυτή, όπως κι ο Πειραιάς, την επωνυμία «Ελληνικό Μάντσεστερ». Και όπως λέει η γνωστή παροιμία «μαζί με το βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα», οι όμορες περιοχές, όπως η Νέα Φιλαδέλφεια, το Γαλάτσι, το Νέο Ηράκλειο, εκβιομηχανίστηκαν κι αυτές σε ένα βαθμό, λιγότερο ή περισσότερο. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως πήραν την «κάτω βόλτα» της αποβιομηχάνισης. Το αποτέλεσμα ήταν να αδειάσουν τα εργοστάσια και σιγά-σιγά να ερημώσουν. Τα περισσότερα σωριάστηκαν σε ερείπια (μόνα τους ή βίαια) και στα οικόπεδα σηκώθηκαν πολυκατοικίες ή σύγχρονα κτίρια διαφόρων χρήσεων. Κάποια παραμένουν ερείπια, καταφύγιο «παιδιών ενός κατώτερου Θεού» και αρουραίων.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Λίμνη Μαραθώνα

28 Απριλίου 2012


Μια ωραία βόλτα είναι η Λίμνη του Μαραθώνα. Απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από την Αθήνα και προσεγγίζεται εύκολα από την Εθνική Οδό Αθηνών Λαμίας ή την Κηφισιά μέσω Αγίου Στεφάνου. Μια άλλη ενδιαφέρουσα, αλλά πολύ μακρύτερη διαδρομή είναι αυτή μέσω του Μαραθώνα.

Παρασκευή 27 Απριλίου 2012

Ισθμός της Κορίνθου. Διαπλέοντας τη διώρυγα!

15 Ιουνίου 2007




Ο ισθμός είναι στενή λωρίδα εδάφους που συνδέει δύο μεγαλύτερες μάζες εδάφους.
Οι ισθμοί είναι από γεωγραφικής άποψης καλές θέσεις για να κατασκευαστούν κανάλια. (Wikipedia)

Στις μέρες μας συνηθίζουμε ΟΛΟΙ, όταν λέμε Ισθμός της Κορίνθου να εννοούμε τη διώρυγα. Το κανάλι.
Η διώρυγα εγκαινιάστηκε στις 25 Ιουλίου του 1893. Υπήρξε ένα κατασκευαστικό όνειρο - πρόκληση που κράτησε 2.300 χρόνια. Έχει μήκος 6343 μέτρα και από πάνω της περνούν οδικές και σιδηροδρομικές γέφυρες, παλιές και νέες. Στα δύο άκρα της έχει δύο βυθιζόμενες γέφυρες.

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Η Συκιά της αρμύρας!!


15 Ιουνίου 2008

Στο λιμάνι της Καρύστου, εκεί που δένουν οι βάρκες, οι τράτες, τα καΐκια, αλλά και τα κότερα, στο πλάι του τσιμεντένιου μόλου, φυτρώνει μια συκιά (!!!). Που βρίσκει άραγε χώμα και νερό; Δεν την καταστρέφει η αρμύρα του θαλασσινού νερού; Παρατήρησα πως κάποτε την κόψανε και την ξανάκοψαν. Αυτή, πεισματικά φύτρωσε και πάλι, πότε στην ίδια θέση, πότε λίγο παραπέρα!
Οι εικόνες είναι καλοκαιρινές. Μιας όμως και το καλοκαίρι έρχεται με «βήμα ταχύ» ας μπούμε λίγο στο κλίμα, έστω και με αυτό τον ανορθόδοξο τρόπο!

Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/112333101407674010719/KARYSTOS1562008




Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

Αγία Τριάδα Καρύστου

Συμφωνία του νερού!

16 Απριλίου 2012

Δευτέρα του Πάσχα και από το Πασχαλινό τραπέζι της προηγουμένης έχουν μείνει πολλά αφάγωτα. Είμαστε μια παρέα γύρω στα 30 άτομα που συζητάγαμε να πάμε κάπου πιο έξω για πικνίκ, καιρού επιτρέποντος βέβαια. Η ιδέα που επικράτησε ήταν η Αγία Τριάδα. 

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Στα περιβόλια, μεσ' στους ανθισμένους κήπους!!!

 Μεγάλη Παρασκευή 29 Απριλίου 2005

Μεγάλη Παρασκευή του 2005, προπαραμονή της Πρωτομαγιάς, στον επιτάφιο του Ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Αγιά Σωτήρα), στη Χώρα έξω από την πόλη της Καρύστου.
 Η εκκλησία βρίσκεται μέσα σε περιβόλια, κυρίως με λεμονιές και ο τόπος μοσκοβολάει.

Κυριακή 1 Απριλίου 2012

Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

Μικρή βόλτα στον Υμηττό!


24 Μαρτίου 2012

Στα ανατολικά και νότια της Αθήνας, ξαπλώνεται ένας «Τρελός»!! Έτσι λέγανε παλιά το τρίτο σε ύψος βουνό της Αττικής. Τον Υμηττό! Αυτό το λαϊκό τοπωνύμιο έδωσε αφορμή να χαρακτηρίσουν τους Αθηναίους τελείως παλαβούς, «αφού ο Ήλιος έβγαινε απ΄ τον Τρελό και έδυε στο Δαφνί»
Δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό βουνό (1026μ.) και ούτε πολύ δύσβατο. Έχει όμως ένα πολυτάραχο βίο και είναι πολύ ταλαιπωρημένο!!! Στην αρχαιότητα έδωσε όλη του σχεδόν τη βλάστηση με τη μορφή ξυλείας και την πέτρα από τα σπλάχνα του. Κάηκε πολλές φορές από τα αρχαία χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Στα χρόνια μας χτίστηκε, σε πολλά σημεία (κυρίως στα νότια) σχεδόν μέχρι την κορυφογραμμή του. Καταπατητές πολλοί ζήλεψαν (και ζηλεύουν) αυτό το «φιλέτο». Και αυτό σε πείσμα όλων, θάλλει και μεγαλόψυχα χαρίζει τον φυσικό και αισθητικό του πλούτο σε όλους τους κατοίκους της μεγαλούπολης, ανεξάρτητα αν το αγαπούν ή το επιβουλεύονται!!


Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

Λευκάδα

Νησιώτικη στεριά ή στεριανό νησί;

(συνέχεια του ταξιδιού από Στις παραλίες …………..της Ηπείρου!

27-30 Ιουλίου 2004



Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Αγία Μαύρα, σεισμοί, Ιωάννης Ζαμπέλιος, φακές, μουσείο φωνογράφου, νησί και στεριά, Ωνάσης, γιορτές λόγου και τέχνης, Λευκάδιος Hearn, σαλάμι αέρος, Άγγελος Σικελιανός. Μερικά πρόσωπα, πράγματα, γεγονότα, γνωστά, λιγότερο γνωστά ή «άγνωστα» που σχετίζονται με το νησί της Λευκάδας, ένα από τα Επτάνησα, το πιο κοντινό στη Στερεά Ελλάδα, με την οποία το ενώνει μια «κινητή γέφυρα».
Τέσσερεις μέρες στη Λευκάδα δε φτάνουν να πάρεις ούτε μυρωδιά από το υπέροχο αυτό νησί. Για μια πρώτη όμως γεύση καλά ήταν.

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

Στις παραλίες …………..της Ηπείρου!


20-26 Ιουλίου 2004


Προς τα βορειοδυτικά

2004, χρονιά «Εθνικής Υπερηφάνειας» και με όσα επακολούθησαν στη διάρκεια των αγώνων με τους «Ολυμπιονίκες» μας Εθνικής Ντροπής.
Πριν όμως από το «Μεγάλο Πανηγύρι» εμείς φεύγουμε από την Αθήνα για 10ήμερες διακοπές στα δυτικά. Ο Γιώργος με τη Ράνια με τη βέσπα και εγώ, η Σοφία και τα τρία παιδιά με το αυτοκίνητο. Μικρή στάση στο Ρίο, να χαζέψουμε λίγο τη γέφυρα και αφού περάσαμε απέναντι πήραμε το δρόμο για Μεσολόγγι. Βγαίνουμε από το δρόμο δεξιά και πάμε για τον Αϊ Συμιό με το πολύ πράσινο όπου και κάνουμε μια στάση να κολατσίσουμε. Είναι ο τόπος που κατέφυγαν όσοι επέζησαν από τη μεγαλειώδη ΕΞΟΔΟ και κάθε χρόνο στην επέτειο πάνε από την πόλη με άλογα και ζουρνάδες. Είναι ειδυλλιακό το τοπίο αν και η συμπεριφορά των συμπατριωτών μας είναι εμφανέστατη. Παντού σκουπίδια!!!Τι διάολο. Τέτοια γαϊδουριά πια; Τους αρέσει άραγε να πηγαίνουν και να τα βρίσκουν τόσο χάλια; Εμείς τα σκουπίδια μας μαζί και συνεχίζουμε. Λίγο μετά στρίβουμε αριστερά και πάμε για Αιτωλικό. Έχουμε αποφασίσει να αποφύγουμε την καρμανιόλα που πάει για Γιάννινα και ακολουθούμε τον μικρότερο, απείρως γραφικότερο και χωρίς καθόλου κίνηση δευτερεύοντα δρόμο που πάει από τα Ακαρνανικά παράλια. Περνάμε τις εντυπωσιακές αλυκές με τα λευκά «βουνά» από αλάτι και το Αιτωλικό χωρίς στάση, με σκοπό να κάτσουμε για φαΐ και καφέ στον Αστακό. Φτάνοντας στη θάλασσα και να ο Αστακός. Ιόνιο!!

Τρίτη 20 Μαρτίου 2012

Πεδίο του Άρεως

Όαση στην καρδιά της μεγαλούπολης!
19 Μαρτίου 2012

Ζω σ’ αυτή την πόλη μισό αιώνα και …….κάτι ψιλά! Έχω περάσει έξω από το Πεδίο του Άρεως εκατοντάδες φορές, πεζός ή με το αυτοκίνητο. Και όμως δεν είχα μπει ποτέ μέσα μέχρι πριν περίπου δύο εβδομάδες(!!!!). Τότε μια δουλειά, νομικής φύσης, με έφερε κοντά στα δικαστήρια. Φεύγοντας έφτασα μπροστά σε μια από τις πλευρικές εισόδους του πάρκου. Αντί να κινηθώ εξωτερικά στο πεζοδρόμιο, είπα να μπω μέσα να περπατήσω το λίγο που χρειαζόταν μέχρι την έξοδο που θα με έφερνε προς την πλατεία Βικτορίας.

Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

Κορινθιακός ρυθμός!!

19 Μαρτίου 2012

Το φυτό Άκανθος που ενέπνευσε τη δημιουργία του Κορινθιακού Κιονόκρανου
 (στο Πεδίο του Άρεως)

Σύμφωνα με το μύθο, ο γλύπτης Καλλίμαχος, εμπνεύστηκε το Κορινθιακό κιονόκρανο από ένα καλάθι που βρισκόταν στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο. Το καλάθι όπου ήταν τοποθετημένα τα παιγνίδια της, σκεπαζόταν από μια τετράγωνη πλάκα. Γύρω από το καλάθι είχαν φυτρώσει άκανθοι ακολουθώντας το σχήμα του. Έτσι γεννήθηκε το περίτεχνο κιονόκρανο του κορινθιακού ρυθμού!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...