Νεκρασόφ!

Μεγάλη Τετάρτη 4 Απριλίου 2018

Παρακολουθήσαμε χθες το απόγευμα στο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ, την παράσταση ΝΕΚΡΑΣΟΦ του Jean Paul Sartre, με τον θίασο ΘΕ.ΑΜ.Α.

Καλές Γιορτές!!

Ευχόμαστε σε όλους καλές Γιορτές και καλή Ανάσταση!

Το "δισάκι" στο http://www.travelnikos.com .Παρουσίαση!

Ο Νικόλας, από τη μακρινή Ταϋλάνδη "ξαναχτύπησε"!! Μετά τη συνέντευξη, που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του (http://www.travelnikos.com/taxidevontas/ellines-xenoi-taxidiotes/sunenteuxi-dimos-fiotakis/)  επανήλθε με την παρουσίαση του πρώτου μου ιστολόγιου (blog). 

Έτσι στο www.travelnikos.com, από χθες φιγουράρει η παρουσίαση του 

(http://www.travelnikos.com/afieromata/blog/disaki-blogspot-com/)

Γι άλλη μια φορά ευχαριστώ τον Νικόλα από καρδιάς.

Το δισάκι μου στον ώμο … disaki.blogspot.com 

Το δισάκι μου στον ώμο.. είναι ένα ταξιδιωτικό μπλοκ με πολλές ενδιαφέρουσες αναρτήσεις από πολιτισμό, ταξίδια και πολλά άλλα. Θα το βρείτε στην διεύθυνση disaki.blogspot.com. Δημιουργός του μπλοκ είναι ο Δήμος Φιωτάκης, για τον οποίο έχουμε γράψει και πάρει συνέντευξη για τα ταξίδια του, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ: Συνέντευξη με τον Δήμο Φιωτάκη.

Συνέντευξη στο http://www.travelnikos.com !

Ο Νικόλας είναι Έλληνας, που έχει εγκατασταθεί και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στην Νοτιοανατολική Ασία, στις χώρες της Ινδοκίνας. Έχει μια ιστοσελίδα, όπου παρουσιάζει θέματα από εκείνες τις χώρες. Ανάμεσα στα θέματα της ιστοσελίδας του είναι και συνεντεύξεις από Έλληνες και ξένους ταξιδευτές, που έχουν κάτι να μοιραστούν με τους αναγνώστες του. 

Αν και δεν έχω ταξιδέψει σε αυτές τις χώρες, μου έκανε τη μεγάλη τιμή να μου πάρει συνέντευξη για τα ταξίδια μου και να τη δημοσιεύσει χθες, 26 Μαρτίου 2018, στην ιστοσελίδα του.
http://www.travelnikos.com/taxidevontas/ellines-xenoi-taxidiotes/sunenteuxi-dimos-fiotakis/

Θεωρώντας το, όπως προείπα μεγάλη μου τιμή, πήρα την άδειά του και την αναδημοσιεύω. 

Σε ευχαριστώ Νικόλα. Νάσαι πάντα καλά εκεί στα μακρινά που είσαι!

Ίσις, Όσιρις και Ηρώδης ο Αττικός!

Ιερό των Αιγυπτίων Θεών στη Νέα Μάκρη (Μπρεξίζα)

10 Μαρτίου 2018

Ο Δυτικός Πυλώνας

Ανοιξιάτικο το δεύτερο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου. Ένα Σαββατοκύριακο στα τέλη ενός χειμώνα, που δεν «ήταν χειμώνας». Είχαμε καιρό να κάνουμε καμιά βόλτα και το αποφασίσαμε. Κάπου κοντά, κατά προτίμηση θάλασσα, να φάμε κανένα ψαράκι και να δούμε και τίποτα, που δεν έχουμε δει μέχρι τα τώρα. Ψάχνοντας και έχοντας κατά νου διάφορα ταξιδιωτικά καταλήξαμε. Μπρεξίζα! Όταν το είπα στη Σοφία, με κοίταξε σα να έβλεπε τρελό (συνηθισμένη αντίδραση σε παρόμοιες περιπτώσεις, μέχρι να δοθούν διευκρινήσεις) και ακολούθησε ένας διάλογος, κάπως έτσι:

-Τι είναι αυτό;

-Εκεί που θα πάμε σήμερα.

-Σε ποια γλώσσα;

-Εδώ στην Αττική είναι. Στη Νέα Μάκρη.

-Και τι θα δούμε εκεί;

-Το Ιερό των Αιγυπτίων Θεών.

-Και μετά ψαράκι;

-Ό,τι θέλεις!

Van Gogh Alive, ένα εικαστικό γεγονός στην Αθήνα!

2 Ιανουαρίου 2018

Πέρασε ένας μήνας από τη μέρα, που πήγαμε να δούμε το Van Gogh Alive, στο Μέγαρο μουσικής Αθηνών.

Ήταν κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «Έκθεση Van Gogh». Πρόκειται για ένα ψηφιακό πολυθέαμα, που στηρίζεται στο έργο του μεγάλου ζωγράφου. Πολύς κόσμος πήγε να δει έκθεση και απογοητεύτηκε, θεωρώντας μάλιστα το εισιτήριο αρκετά τσουχτερό. Άκουσα αρκετούς μέσα εκεί, αλλά και σε άλλες συναντήσεις μου να το επισημαίνουν αυτό. Εμένα, πάντως μου άρεσε και δεν «έκλαψα» τα λεφτά, που έδωσα.

Ψηφιδωτά και πάλι ψηφιδωτά!

(συνέχεια από Παλάτια, στέρνες και σταθμοί στην Πόλη!)

Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!

2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 6^ο μέρος

28 Μαρτίου 2013

Το πρωί, οι γυναίκες βαριόνταν να σηκωθούν και έτσι ξεκίνησα μόνος μου, νωρίς-νωρίς, για μερικά, λιγότερο γνωστά, αξιοθέατα στην περιοχή του Sultanahmet. Πάνω από το ξενοδοχείο, πήρα το τραμ και κατέβηκα στο Τσεμπερλίτας.

2017, Ταξιδιωτικός απολογισμός!

Το 2017 ήταν μια ακόμα δύσκολη χρονιά, για προσωπικούς, οικογενειακούς και φυσικά οικονομικούς λόγους. Ταξιδιωτικά λοιπόν, υπήρξε σχετικά «φτωχή»

Στο εξωτερικό κάναμε ένα ταξίδι 12 ημερών, για να πάμε να δούμε την κόρη μας, που κάνει το μεταπτυχιακό της στη Βαρκελώνη, αλλά και να κάνουμε μια μικρή περιοδεία μαζί της, στην Ανδαλουσία.

Στην Ελλάδα, εκτός από την Κάρυστο, όπου παραθερίζουμε μόνιμα, πήγαμε 3 εβδομάδες στη γενέθλια γη μου, την Κρήτη, όπου είχα να πάω 20 ολόκληρα χρόνια. Εκεί εκτός από κάποια μέρη, που δεν γνώριζα, ο καιρός πέρασε με συναντήσεις με φίλους από τα παλιά (κάποιους είχα να δω 40 χρόνια) και συγγενείς.

Λίγες μονοήμερες εκδρομές στα πέριξ και δύο ολιγοήμερες επισκέψεις στους φίλους μας στην Πάτρα συμπλήρωσαν ταξιδιωτικά τη χρονιά που έφυγε.

Στο Πάρκο του Κ.Π.Ι.Σ.Ν. (Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος)!

30 Δεκεμβρίου 2017

 

 

Προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο καιρός έχει καλυτερέψει αισθητά και κατηφορίζουμε για δεύτερη φορά προς το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, για μια επίσκεψη με ξενάγηση στο Πάρκο του συγκροτήματος. (https://disaki.blogspot.gr/2017/10/blog-post_30.html)

Στο Ιερό της Θεάς! (Βραυρώνα)

14 Δεκεμβρίου 2017

Η μέρα είχε όλες τις προϋποθέσεις για μια όμορφη εκδρομή εντός Αττικής. Υπέροχη. χειμωνιάτική λιακάδα και γενική απεργία ΑΔΕΔΥ-ΓΣΣΕ (!!!). Θα ρωτήσει κανείς, και δικαιολογημένα, γιατί το δεύτερο να αποτελεί προϋπόθεση για εκδρομή. Και εξηγώ. Η κόρη μας με μια φίλη της έπρεπε να ταξιδέψουν για Ισπανία και ο προαστιακός δεν λειτουργούσε. Έτσι ανέλαβα εγώ τη μεταφορά. Νωρίς το μεσημέρι τις αφήσαμε στο αεροδρόμιο και είχαμε ώρα για να υλοποιήσουμε ένα σχέδιο, που είχαμε στο νου εδώ και χρόνια.

Καλές Γιορτές!!

Εύχομαι σε όλους Καλές Γιορτές, με χαρά και υγεία, αγκαλιά με αυτούς που αγαπούν και τους αγαπούν

Ο Διογένης και οι φακές!

18 Δεκεμβρίου 2017

Γκράφιτι στο χώρο έξω από το Θέατρο «Κάτω απ’ τη γέφυρα» στο Νέο Φάληρο. Έργο του καλλιτέχνη, που υπογράφει με το καλλιτεχνικό ΣΕΠΑ

Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού. Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:

«Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.»

Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:

«Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.»

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο βρήκα στο ίντερνετ σε πολλές σελίδες και ιστολόγια τελείως ή σχεδόν πανομοιότυπο και έτσι δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω από ποιο απ’ αυτά το πήρα.

Πολιτισμός, Γλώσσες και Εθελοντισμός στο Χαλάνδρι!

4 Δεκεμβρίου 2017

Το Σώμα Εθελοντών του Δήμου Χαλανδρίου, εκτός των άλλων και πολλών δραστηριοτήτων του, έχει εντάξει σ’ αυτές μαθήματα εκμάθησης ξένων γλωσσών. Εθελοντές καθηγητές διδάσκουν αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, γερμανικά, ρώσικα και αραβικά.

Τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου το απόγευμα, οι καθηγητές με τους μαθητές τους συμμετείχαν σε εκδήλωση, όπου παρουσίασαν στοιχεία πολιτισμού, που σχετίζονται με την κάθε γλώσσα και τις χώρες στις οποίες μιλιέται η κάθε μία.

"Αποσπάσματα Μνήμης", Έκθεση του Νίκου Ζήβα!

28 Νοεμβρίου 2017

Παλάτια, στέρνες και σταθμοί στην Πόλη!

(συνέχεια από Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!)

Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!

2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 5^ο μέρος

27 Μαρτίου 2013

Πέμπτη μέρα στην Πόλη η σημερινή. Είμαστε λίγο κουρασμένοι και αφιερώσαμε εκείνη τη μέρα σε σχετικά λίγα, αλλά εκλεκτά. Τρία μνημεία είχαμε στο πρόγραμμα, που καλύπτουν χρονικά ένα διάστημα 1350 χρόνων, από το παλαιότερο μέχρι το νεώτερο.

Τα 9/8 της καρδιάς!

19 Νοεμβρίου 2017

Μεσημέρι Κυριακής, σε μουσικό μεζεδοπωλείο, κάπου στα δυτικά προάστια, μια παρέα περίπου 30 ατόμων, ατόμων που τους ενώνει η «Σκλήρυνση Κατά Πλάκας», μαζεύτηκε να τα πει, να φάει και να διασκεδάσει. Ο φίλος μας άνοιξε το χορό, χορεύοντας τις ζεϊμπεκιές του, αποδεικνύοντας πως το μεράκι και η λεβεντιά είναι στην καρδία και το μυαλό και όχι στα ποδάρια. Άλλωστε οι παλιοί το λέγανε: «Το λέει η περδικούλα του»!!

7 χρόνια «δισάκι»!

Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 7 χρόνια απ’ όταν γεννήθηκε το μεγάλο μου «παιδί», το ιστολόγιο (blog) «το δισάκι μου στον ώμο…». 7 χρόνια δημιουργικής γραφής, ταξιδιών (όχι πως πριν έκανα λιγότερα), νέων φίλων και πάνω από 450.00 επισκέπτες, που καλωσορίσαμε και φιλέψαμε «εικόνες και εντυπώσεις», από τον αγαπημένο μας τόπο, αλλά και από άλλους τόπους αυτού του όμορφου κόσμου. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς! Δεν έχω να ευχηθώ τίποτα άλλο, παρά μόνο να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε έτσι. Με πολλά ταξίδια και πολλές αναρτήσεις στο καλό μου «δισάκι»!

Στην Αγία Σοφία και τον Βόσπορο!

(συνέχεια από Ταξίμ και Μπλε Τζαμί!)

Η πόλη που την είπαν «Πόλη»!

2013-Ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, 4^ο μέρος

26 Μαρτίου 2013

Η τέταρτη μέρα του ταξιδιού μας στην Πόλη ήταν αφιερωμένη στην Αγία Σοφία και τον Ιππόδρομο, αλλά είχε και μια βόλτα στον Βόσπορο με το καραβάκι για μια ξεκούραστη απόλαυση διαφορετικών εικόνων.

Δημοπρατήριο και Γιουσουρούμης….!

22 Οκτωβρίου 2017

…που λέει και το σατιρικό τραγούδι «Εντάξει», του Α. Κωστή (Κώστας Μπέζος) της δεκαετίας του 1930.

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ)

Μια φωτογραφική ξενάγηση!

13 Οκτωβρίου 2017

Στις 13 Οκτωβρίου, πήγαμε με φίλους να επισκεφτούμε το νέο απόκτημα της πόλης, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο Φαληρικό Δέλτα, στους χώρους του παλιού Ιππόδρομου.

«Μια οθόνη προβάλλει τον Δημιουργόν της»!

Στη μνήμη του Σταμάτη Δ. Παπαμιχαήλ

8 Οκτωβρίου 2017

Στο κέντρο της πόλης της Καρύστου, στη Νότια Εύβοια, απέναντι από το αστυνομικό τμήμα και την Εθνική Τράπεζα,

Στα βουνά του Laurino!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

(συνέχεια από Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!)

(Σελίδες από τα Παλιά Ταξιδιωτικά μου Ημερολόγια 2)

22-24 Ιουλίου 2003

Ιταλία 2 (Δολομίτες)

Ανεβαίνοντας στα βουνά

Στα βόρεια της Ιταλίας είναι ένας τόπος μαγικός και μαγευτικός που περιβάλλεται από θρύλους. Ένας απ’ αυτούς λέει πως κάποτε εκεί κατοικούσαν ξωτικά, γίγαντες, νεράϊδες και νάνοι. Οι τελευταίοι βασίλευαν στις κορφές των βουνών και έκρυβαν εκεί τους αμύθητους θησαυρούς τους.

Ένας από τους θησαυρούς ήταν οι υπέροχοι ροδώνες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα που κάλυπταν τις κορυφές. Όμως οι άνθρωποι της κοιλάδας θέλησαν για τον εαυτό τους, τους θησαυρούς αυτούς.

Ο βασιλιάς των νάνων Laurino μετέτρεψε τους ροδώνες σε πέτρα και καταράστηκε τους ανθρώπους να μην μπορούν πια να τους δουν ούτε μέρα ούτε νύχτα. Ξέχασε όμως το δειλινό, τότε που ο ήλιος λίγο πριν χαθεί πίσω από τα βουνά βάφει τις κορφές με ένα υπέροχο ροζ χρώμα. Και έτσι οι ροδώνες του Laurino ξαναζωντανεύουν αυτή την ώρα. Το φαινόμενο ονομάζεται “Enrosadura”.

Πρόκειται για τη δίγλωσση περιοχή της Ιταλίας με κατοίκους που είναι Ιταλοί υπήκοοι αλλά που η νοοτροπία και η κουλτούρα τους θυμίζει περισσότερο Αυστρία. Είναι το Νότιο Τυρόλο, η περιοχή των Ιταλικών Άλπεων, η περιοχή των ψηλών βουνών, των Δολομιτών.

Στη γη που διαφέντευαν οι Δόγηδες!

Πρώτο Οδικό ταξίδι στην Ευρώπη (Ιταλία – Κροατία – Σλοβενία),

(Σελίδες από τα Παλιά Ταξιδιωτικά μου Ημερολόγια 2)

19-21 Ιουλίου 2003

Ιταλία 1 (Περιοχή Βενετίας)

Είναι μεσημέρι Σαββάτου και οδηγώ με προσοχή πάνω στον καταπέλτη του πλοίου. Μόλις φτάσαμε στην Ανκόνα, το λιμάνι της Κεντρικής Ιταλίας στην Αδριατική μετά από ένα ταξίδι 20 περίπου ωρών. Ένα ταξίδι που δεν ήταν και τόσο ήρεμο, ιδίως στην Αδριατική. Το Ιόνιο ήταν πιο ήσυχο. Έχω τεταμένη την προσοχή να μην χάσω το άλλο αυτοκίνητο της παρέας αλλά κυρίως για να βρούμε το δρόμο μας προς τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας (Autostrada) μιας και είναι η πρώτη φορά που οδηγώ στο εξωτερικό. Ευτυχώς οι πινακίδες είναι στη σωστή θέση για να μη χαθείς. Βγαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε κατεύθυνση βόρεια.

Η κίνηση απερίγραπτη, κυρίως φορτηγά. Βλέπεις ο δρόμος αυτός οδηγεί προς την Κεντρική Ευρώπη. Είναι όμως έτσι φτιαγμένος που κινούμαστε γρήγορα και κυρίως χωρίς πρόβλημα. Έτσι «καταπίνουμε» τα χιλιόμετρα χωρίς όμως να μπορούμε να απολαύσουμε τη διαδρομή. Σε επόμενο ταξίδι μου πρέπει πωσδήποτε να δω και αυτή την περιοχή. Αυτή τη φορά το ταξίδι μας αφορά τη βόρεια-βορειοανατολική Ιταλία.

Προσπερνάμε το Ρίμινι και έξω από τη Μπολόνια στρίβουμε δεξιά προς Πάντοβα και Βενετία, τελικό μας προορισμό. Η Βενετία είναι απλά ένας σταθμός για το ταξίδι μας αλλά επειδή δεν έχουμε πάει ξανά αποφασίσαμε να αφιερώσουμε σ’ αυτήν και τη γύρω περιοχή δύο ημέρες για μια πρώτη γνωριμία. . Έχει σουρουπώσει όταν φτάνουμε στην περιοχή Fusina στα ανατολικά της λιμνοθάλασσας της Βενετίας και στήνουμε τις σκηνές μας στο ομώνυμο κάμπινγκ έχοντας δει και άλλα κάμπινγκ της περιοχής που όμως δεν μας ικανοποίησαν. Έχει νυχτώσει για τα καλά και καθόμαστε για μια πίτσα στην πιτσαρία του κάμπινγκ λίγο πριν αυτό κλείσει. Α! ρε Ελλάδα με τα ξενύχτια σου!!! Η παρέα των Γάλλων δίπλα μας, μας ενημερώνει ότι στη Βενετία απόψε θα έχει καύση πυροτεχνημάτων που φαίνονται από το κάμπινγκ Έτσι παίρνουμε καρέκλες και πιάνουμε θέση μαζί με άλλους πολλούς στην παραλία απέναντι από την «Γαληνότατη». Ήταν πολύ καλά και πρωτότυπα αλλά είχαν πολύ μεγάλη διάρκεια και έτσι γίνονται κουραστικά.

Ώρα για ύπνο και ξεκούραση

Εικόνες από τη γιορτή κρασιού!

26 Αυγούστου 2017

Παραδοσιακά, το καλοκαίρι των εκδηλώσεων στην Κάρυστο κλείνει το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου με τη γιορτή του κρασιού. (φέτος θα ακολουθήσει μερικές μέρες μετά θεατρική παράσταση, αλλά αυτό είναι μια εξαίρεση)

Καστέλια στο νερό, φάλαινες στον αέρα!

Έκθεση ζωγραφικής της Μάρθας Τζαβάρα

26 Αυγούστου 2017

Γέμισε το Μπούρτζι, το μεσαιωνικό καστέλι που βρίσκεται στην παραλία της Καρύστου,

Πάμε στην Εύβοια να δοκιμάσουμε κρασιά!

23 Αυγούστου 2017

Μου αρέσει το καλό κρασί, δε λέω. Δεν είμαι όμως από αυτούς, που κυνηγάνε την εμπειρία της επίσκεψης οινοποιείων και της δοκιμής κρασιών. Πριν κάμποσα χρόνια, με μια ομάδα μαθητών μου κάναμε ένα πρόγραμμα για το κρασί και επισκεφτήκαμε κάποιο οινοποιείο στην Μαντίνεια (http://disaki.blogspot.gr/2011/11/blog-post_02.html). Η εμπειρία εκείνη δεν με τράβηξε ιδιαίτερα. Με λίγα λόγια, ο «οινικός τουρισμός» ήταν μια άγνωστη έννοια για μένα. Όλα αυτά μέχρι πριν τρία χρόνια, όταν με τους φίλους μας Werner και τη γυναίκα του Anita, οργανώσαμε μια τριήμερη εκδρομή στα Καλάβρυτα και τις γύρω περιοχές (http://disaki.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html), εντάσσοντας σε αυτό και μια επίσκεψη σε ένα πολύ καλό οινοποιείο στο Άνω Διακοφτό. (http://disaki.blogspot.gr/2014/08/blog-post_22.html) Οι Ελβετοί φίλοι μας είναι λάτρεις του καλού κρασιού και κάνουν συχνά επισκέψεις σε μικρά και μεγάλα οινοποιεία διαφόρων Ευρωπαϊκών χωρών. Γνωρίζοντάς το, σκέφτηκα να ψάξω να βρω ένα οινοποιείο εκεί στα ορεινά της Πελοποννήσου. Ενθουσιάστηκαν με την επίσκεψη και η χαρά τους εκείνη με έκανε κι εμένα να τη χαρώ. Από τότε το συζητάμε συχνά και οι εκδρομές που σχεδιάζουμε περιέχουν και κάποια δοκιμή κρασιών. Μόνο που από το 2014, για διάφορους λόγους, δεν καταφέραμε να κάνουμε κάποια από τις εκδρομές που είχαμε σχεδιάσει. Φέτος που είμαστε όλο το καλοκαίρι στην Κάρυστο, σκέφτηκα να ψάξω την Εύβοια. Λίγο ψάξιμο στο ίντερνετ μου αποκάλυψε πως το δεύτερο σε μέγεθος νησί μας δεν έχει πολλά οινοποιεία, αλλά περισσότερα από όσα περίμενα. Κάποια από αυτά είναι επισκέψιμα. Η αναπηρία του Werner, με έκανε να πάρω κάποια τηλέφωνα για να μάθω αν είναι προσβάσιμα. Έτσι καταλήξαμε σε δύο. Το ένα στην περιοχή του Μύτικα, στην καρδιά του εύφορου Ληλάντιου Πεδίου, δίπλα στη Χαλκίδα και το άλλο στον Μαλακώντα, κοντά στην Ερέτρια.

Πεταλιοί, σαν από αεροπλάνο!

23 Αυγούστου 2017

Στον γυρισμό στην Κάρυστο, ύστερα από μια βόλτα στα κεντρικά της Εύβοιας κάναμε μια στάση πάνω από τον οικισμό Πόρτο Λάφια. Οι Πεταλιοί, τα νησάκια που είναι κοντά στο Μαρμάρι, είναι απλωμένα μπροστά μας, και με "καλούν" για μια πανοραμική φωτογραφία. Φυσικά δεν λέω ποτέ όχι σε τέτοιου είδους προ(σ)κλήσεις.

Ένας «Βίκινγκ» στα νερά της Καρύστου!

18 Αυγούστου 2017

Σήμερα στο λιμάνι της Καρύστου ήταν αραγμένο ένα κότερο

Η Κοίμηση της Θεοτόκου στην Ερμούπολη της Σύρου!

8 Οκτωβρίου 2016

«Από ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό»!

12 Αυγούστου 2017

Σάββατο βράδυ, στην παραλία της Καρύστου, στην Εύβοια,