2 Ιανουαρίου 2022
Ζω στο Νέο Ηράκλειο (Αττικής) τα τελευταία 35 χρόνια και ήθελα
να πιστεύω πως την περιοχή γύρω από το σπίτι μου την ήξερα καλά. Μέχρι που
διαψεύστηκα τελείως.
2 Ιανουαρίου 2022
Ζω στο Νέο Ηράκλειο (Αττικής) τα τελευταία 35 χρόνια και ήθελα
να πιστεύω πως την περιοχή γύρω από το σπίτι μου την ήξερα καλά. Μέχρι που
διαψεύστηκα τελείως.
13 Φεβρουαρίου 2022
Τα εικονιζόμενα γλυπτά ήταν μέρος της έκθεσης “Είναι αλήθεια πως
η πέτρα μιλάει;” που πραγματοποιήθηκε στον αύλειο χώρο του Ε.Ι.Ε., από τον Μάιο
μέχρι τον Ιούλιο του 2006.
17 Μαρτίου 2022
Είμαστε
στα μέσα του Μάρτη, ενός Μάρτη με διαδοχικές κακοκαιρίες, χιόνια, βροχές και
κρύο. Είχαμε δυο μέρες με σχετικά καλό καιρό μετά από βροχές και πριν από
τσουχτερό κρύο, που ερχόταν. Την πρώτη από τις δύο δυστυχώς δεν μπορούσαμε να
φύγουμε, λόγω κάποιων υποχρεώσεων. Τη δεύτερη όμως ναι. Αποφασίσαμε να ξεφύγουμε
με μια σχετικά κοντινή βόλτα.
Στη
λίστα με τις εκδρομές και τα ταξίδια που θέλουμε να κάνουμε στην Ελλάδα, έχουμε,
μεταξύ άλλων, κάποιους προορισμούς στην Κορινθία. Προορισμούς με αρχαιολογικό
ενδιαφέρον. Ένας από αυτούς ήταν η Αρχαία Σικυώνα με το μουσείο της.
13 Φεβρουαρίου 2022
Έργο από μάρμαρο του Γιώργου Καλακαλλά, του 1974. Βρίσκεται στον
κήπο μεταξύ της Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου και των οδών Ριζάρη, Ναϊάδων και Σπ.
Μερκούρη. Τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση από το Δήμο της Αθήνας το 1988.
Περισσότερα για τον καλλιτέχνη και το έργο του εδώ
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας
4 Μαρτίου 2022
Παραφράζοντας
το γνωστό διαφημιστικό σποτ θα λέγαμε «έκαστος την καταγωγή του και ο Λουμίδης
απ’ την Κάρυστο». Γιατί τα τρία αδέρφια Λουμίδη έφυγαν από την Κάρυστο το 1913
για τον Πειραιά και εκεί ξεκίνησαν την επιχειρηματική τους διαδρομή (περισσότερα
εδώ).
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 10ο.
(Συνέχεια από Στη Λισαβόνα! μέρος Α΄)
1 Μαΐου 2018
Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη σε επίσκεψη τοποθεσιών και μνημείων έξω από την πρωτεύουσα, αλλά σε κοντινή απόσταση.
26 Φεβρουαρίου 2022
Η πρόσκληση για την έκθεση του Νίκου Ζήβα με τίτλο «Στο Έλασσον το Κάλλος» στην Zivasart Gallery είχε έρθει κάπου στις αρχές Φεβρουαρίου.
Άργος το γνωστό-άγνωστο, Άργος το παρεξηγημένο!, μέρος Β΄
(συνέχεια από Το Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας (ΒΥΜΑ)!)
11 Φεβρουαρίου 2022
Βγήκαμε
από το πολύ ενδιαφέρον Βυζαντινό Μουσείο και ξεκινήσαμε για να γνωρίσουμε
κάποια ενδιαφέροντα στην πόλη αυτή.
Το
Άργος θεωρείται η παλιότερη συνεχώς κατοικούμενη πόλη της Ευρώπης, μιας και
κατοικείται στην ίδια ακριβώς θέση από την 3η χιλιετία π.Χ. Σχεδόν
5000 χρόνια συνεχούς κατοίκησης (!!!!!!!!!). Αν και τα στρώματα της ιστορίας
έρχονται να καλύψουν το ένα το άλλο, κατά καιρούς βγαίνουν στην επιφάνεια τα πειστήρια
αυτής της τεράστιας ιστορίας. Δυστυχώς το Αρχαιολογικό Μουσείο, που στεγάζει
αυτά τα πειστήρια παραμένει εδώ και χρόνια κλειστό, λόγω έργων ανακαίνισης.
Υπάρχει όμως ο αρχαιολογικός χώρος στη δυτική άκρη της πόλης, αδιάψευστος
μάρτυρας.
Άργος το γνωστό-άγνωστο, Άργος το παρεξηγημένο!, μέρος Α΄
-Πόσες
φορές έχεις περάσει από το Άργος;
-Ούτε
ξέρω πόσες.
-Πόσες
φορές σταμάτησες;
-Καμία.
-Μήπως
να το ξανασκεφτείς;
Αυτά
είπα με τον εαυτό μου όταν διάβασα ένα άρθρο για τα ενδιαφέροντα αυτής της
Αργολικής πόλης, που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Μπήκε λοιπόν στη λίστα για
επίσκεψη.
Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή, Αθήνα
Κυριακή μεσημέρι και πήγαμε να δούμε την μόνιμη έκθεση της συλλογής του
Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρη στο Παγκράτι.
Την εποχή αυτή έχει και μια περιοδική έκθεση με τίτλο «Σωτήρης Σόρογκας: Ο χρόνος της μνήμης
στον εικαστικό λόγο του».
Ο Σόρογκας είναι ένας σπουδαίος Έλληνας εικαστικός, που τιμά τον τόπο με το
έργο του.
15 Ιανουαρίου 2022
Και το όνομά αυτού: «ΔΙΟΜΗΔΗΣ». Όπως ο μυθικός βασιλιάς της Θράκης, ήρθε φέρνοντας μαζί του, τα άλογά του. Και αυτά είχαν πολύ νερό, χιόνια και θυελλώδεις ανέμους. Ευτυχώς το πέρασμα της πρώτης κακοκαιρίας του 2022 ήταν σύντομο αλλά από ότι έδειχναν οι προβλέψεις σύντομα θα έρχονταν χειρότερα. Το Σάββατο όμως ξημέρωσε με λαμπρό ήλιο και έντονη διάθεση για μια σύντομη απόδραση.
Πάει
πάρα πολύς καιρός που σκεφτόμουν τον αρχαιολογικό χώρο της Νεμέας. Τόσο κοντά
στην Αθήνα και όμως δεν είχαμε πάει, αν και είχαμε περάσει αρκετές φορές από το
χωριό και ακόμα περισσότερες από τον αυτοκινητόδρομο εκεί κοντά, πηγαίνοντας σε
άλλους τόπους της Πελοποννήσου. Να λοιπόν ο προορισμός για εκείνη τη μικρή
απόδραση.
(συνέχεια από Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας«ΑΡΕΘΟΥΣΑ»!)
3 Ιανουαρίου 2022
Μετά
την επίσκεψη στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαλκίδας «ΑΡΕΘΟΥΣΑ», πήραμε το
αυτοκίνητο με σκοπό να πάμε όσο γίνεται πιο κοντά στην παραλία, για να κάνουμε
κάποιες βόλτες, να δούμε όσα περισσότερα ενδιαφέροντα μπορούσαμε και να
κάτσουμε για ψαράκι και για καφέ πριν γυρίσουμε στο σπίτι μας.
31 Ιανουαρίου 2022
Ήταν
24 Ιανουαρίου όταν πλάκωσε η «Ελπίδα» (αυτός που βάφτισε έτσι την κακοκαιρία έχει χιούμορ. Μαύρο), που με τη βοήθεια των διαφόρων
ανευθυνοϋπεύθυνων της κυβέρνησης, της περιφέρειας και των «λοιπών συγγενών»
δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα έκανε μαντάρα.
3 Ιανουαρίου 2022
Στη νοτιοανατολική είσοδο της πόλης της Χαλκίδας, αριστερά από τον κυκλικό κόμβο που οδηγεί δεξιά για Νότια Εύβοια και αριστερά για Βόρεια
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 9ο.
(Συνέχεια από Στο
δρόμο για τη Λισαβόνα!)
30 Απριλίου 2018
Ήταν
1 Νοεμβρίου του 1755 όταν απανωτές, ισχυρές σεισμικές δονήσεις, παλιρροϊκά
κύματα από τον ωκεανό και μια φωτιά ισοπεδώνουν την πόλη της Λισαβόνας,
αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια και περίπου 15.000 νεκρούς.
Ο πρωθυπουργός του Βασιλιά Ιωσήφ Α΄, Μαρκήσιος ντε Πομπάλ (1699-1782), μέχρι το τέλος του μήνα έχει εκπονήσει το σχέδιο ανοικοδόμησης της πρωτεύουσας. Η ανοικοδόμηση κράτησε πάρα πολλά χρόνια και το αποτέλεσμά της το βλέπουμε σήμερα στο κέντρο της πόλης, την Μπαΐξα (Baixa). Σκοπός του ήταν να ενώσει την πλατεία Εμπορίου (Praça do Comércio), δίπλα στον Τάγο, με την κεντρική πλατεία Ρόσιου (Praça Dom Pedro IV ή Rossio) μέσω της Αψίδας του θριάμβου (Arco da Rua Augusta). Η περιοχή έχει εξαιρετικό ρυμοτομικό σχέδιο και κτίρια των 18ου και 19ου αι.
ΚΑΤ, 26/3/2021
Την Κυριακή που μας πέρασε (16/1/2022) έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος μας ζωγράφος Αλέκος Φασιανός. Σαν ένα μικρό φόρο τιμής στο μεγάλο εκλιπόντα παρουσιάζω εδώ τέσσερα έργα του, που συνάντησα σε βόλτες και ταξίδια μου.
25 Αυγούστου 2021
Κάποτε ήταν μπακάλικο μιας γειτονιάς της Καρύστου, στο νησί της Εύβοιας. Τα χρόνια πέρασαν, το κτίσμα ανακαινίστηκε και άλλαξε χρήση,
20 Ιουνίου ως 29 Σεπτεμβρίου 2021
Η Παρθένα Τσανακίδου είναι γλύπτρια Ελληνικής καταγωγής που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία.
Σήμερα
διατηρεί ατελιέ κοντά στη Ζυρίχη της Ελβετίας. (περισσότερα εδώ)
Στο
ξενοδοχείο ΚΑΡΥΣΤΙΟΝ, στην Κάρυστο της Νότιας Εύβοιας εκτίθενται τέσσερα γλυπτά
της.
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 8ο.
(Συνέχεια από Τα μοναστήρια της Νίκης και των Ναϊτών και το παλιό
Πανεπιστήμιο!)
29 Απριλίου 2018
Την
επομένη το πρωί, πληρώσαμε, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε για το επόμενο κομμάτι του
ταξιδιού μας προς τα νότια, με τελικό προορισμό την πρωτεύουσα της χώρας, τη
μοναδική Λισαβόνα. Αλλά μέχρις εκεί είχαμε στάσεις να κάνουμε, είχαμε
ενδιαφέροντα να δούμε.
20 Δεκεμβρίου 2021
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και επιτέλους αποφασίσαμε να πάμε στη Zivasart Gallery για να δούμε
17 Οκτωβρίου 2021
Η μπύρα ΜΑΜΟΣ
Τα
τελευταία χρόνια μια «νέα» μπύρα εμφανίστηκε στην ελληνική αγορά. Η μπύρα
ΜΑΜΟΣ.
Φυσικά
δεν πρόκειται για νέα μπύρα, μιας και από το 1909 ως το 1976 λειτουργούσε το
εργοστάσιό της στην βόρεια πλευρά της Πάτρας, περίπου στο ύψος της Μαρίνας και
πίσω από το παλιό εργοστάσιο της ΜΙΣΚΟ.
Έργο τέχνης
11 Νοεμβρίου 2021
Σε
ένα καφέ της πόλης Burgdorf της Ελβετίας, κάπου
στην παλιά πόλη, κάτω από το κάστρο.
Στη γη των μεγάλων θαλασσοπόρων!
Ταξίδι στην Πορτογαλία 2018.
Μέρος 7ο.
(Συνέχεια από Ζωγραφισμένες «γόνδολες»
και fados με «πτυχίο»!)
28 Απριλίου 2018
Το Μοναστήρι της Νίκης
Κάτι
λιγότερο από 90χμ νότια της Coimbra, βρίσκεται ένα
μοναστήρι, πολύ σημαντικό για τους Πορτογάλους.
Το 1385, κοντά στην πόλη Batalha έγινε η μάχη της Aljubarrota, μεταξύ του Βασιλείου της Πορτογαλίας και του Στέμματος της Καστίλης, στην οποία νίκησαν οι πρώτοι.
17 Οκτωβρίου 2021
Αφού τελειώσαμε με την επίσκεψη στο Καταφύγιο (Πάτρα, μαρτυρίες και σύγχρονη τέχνη στο καταφύγιο!), ξεκινήσαμε να ανέβουμε στο Καστρίτσι (ή Άνω Καστρίτσι) για φαγητό. Είχαμε να ανέβουμε πάνω από 30 χρόνια και αν και ο καιρός ήταν βαρύς είπαμε να πάμε να το δούμε.
11 χρόνια! Μια ζωή! Πότε πέρασαν; 11 χρόνια γεμάτα ταξίδια, εμπειρίες, αναμνήσεις, αλλά και με το «διάολο», που μας έχει βρει τα τελευταία δύο. Που θα πάει; Θα περάσει κι αυτό. Μόνο νάχουμε την υγειά μας και κουράγιο για νέες εξορμήσεις, εντός και εκτός Ελλάδας. Για καινούριες εμπειρίες που θα πλουτίσουν κι άλλο το αγαπημένο μου «παιδί», το «δισάκι» μου. Κοιτάμε μπροστά με αισιοδοξία και ελπίδα και όλα θα πάνε καλά.
Και
του χρόνου νάμαστε πάλι εδώ!