Ταξίδι στην Ουκρανία
και τη Λευκορωσία, μέρος 1ο
Προγραμματισμός του ταξιδιού
-Πρέπει
να κανονίσεις ένα ταξιδάκι για κει. Είναι πολύ όμορφα και είναι εύκολη η
μετάβαση.
-Το
έχω στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν ξέρω πόσο προσβάσιμος είναι σαν
προορισμός. Αν και έχουμε πάει και σε χειρότερα.
-Όντως,
ίσως έχετε κάποια προβλήματα με την πρόσβαση σε διάφορους χώρους, αλλά οι
πόλεις είναι αρκετά επίπεδες.
Η
κουβέντα αυτή με τη φίλη μας την Α., απλά αναζωπύρωσε κάποια σχέδια που είχα
κατά νου εδώ και καιρό για ένα (τουλάχιστον) ταξίδι στην Ουκρανία. Καπάκι ήρθε
και μια είδηση που διάβασα πως η γειτονική Λευκορωσία καταργούσε τη βίζα γι
αυτούς που θα έμπαιναν και θα έβγαιναν από το αεροδρόμιο του Μινσκ και για
μέχρι 5 μέρες (που έγιναν 30 λίγο καιρό μετά). Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια ή
αλλιώς ένα ταξίδι δύο χώρες.
Πριν μάθω για την είσοδο χωρίς βίζα
στη Λευκορωσία, σχεδίαζα το ταξίδι στην Ουκρανία, για τρεις πόλεις με
αεροπορικές μεταβάσεις μεταξύ τους. Κίεβο, Οδησσός, Λβιβ. Βάζοντας όμως τη
Λευκορωσία στα σχέδιά μου έπρεπε η μια πόλη να φύγει. Έτσι το τελικό σχέδιο
διαμορφώθηκε έτσι που να επισκεφτούμε από δύο πόλεις σε κάθε μια από τις δύο
χώρες. Από την Αθήνα θα πηγαίναμε στο
Κίεβο με την Aegean και από εκεί θα επιστρέφαμε στην Αθήνα. Από το Κίεβο θα
πετάγαμε με την UIA (Ukraine
International Airlines)
για Lviv. Από εκεί με την Belavia
για Minsk. Στο Minsk θα νοικιάζαμε
αυτοκίνητο για να επισκεφτούμε, εκτός από την πρωτεύουσα και την πόλη Brest.
Στο δρόμο θα κάναμε επίσκεψη σε δύο κάστρα-παλάτια, που φιγουράρουν στη λίστα
της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco.
Αυτά του Mir και του Nesvizh.
Μετά το Brest θα γυρίζαμε στο Minsk,
απ’ όπου θα πετάγαμε πάλι με την Belavia για το Κίεβο.
Το ταξίδι προγραμματίστηκε για τις
πρώτες δεκαπέντε μέρες του Ιουνίου. Όλα πήγαν καλά με μια εξαίρεση. ΨΗΘΗΚΑΜΕ!
Δεν μπορούσα να φανταστώ πως τόσο βόρεια, στην αρχή Ιουνίου οι θερμοκρασίες θα
ήταν 30-31 βαθμούς με αίσθηση πάνω από 35 (!!!!!!). Ευτυχώς που οι πόλεις αυτές
έχουν πολλά και μεγάλα πάρκα και η ποθούμενη σκιά δεν ήταν σπάνια.
