Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019

Χριστιανοί και Παγανιστές στο δρόμο για το Βίλνιους!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 6ο


25 Ιουνίου 2015


Το πρωί, φεύγοντας από τη Ρίγα, η πόλη μας αποχαιρέτησε με ψιλόβροχο. Αργότερα ο καιρός καλυτέρεψε, αν και κάποιες βροχούλες τις φάγαμε.
Περίπου 75 χμ μετά, περάσαμε στη Λιθουανία, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι. Ίδιος καιρός (συννεφιά), ίδιο τοπίο (δάση). Σχεδόν άλλα 60χμ. και φτάσαμε στην πόλη Šiauliai. Μπήκαμε στην πόλη, κάναμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο,

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

Η μαύρη γάτα της Ρίγας! β΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 5ο


24 Ιουνίου 2015


Η δεύτερη μέρα στη Ρίγα ξημέρωσε χειρότερη από την προηγούμενη. Πολύ αέρας, κρύο και βροχή. Ότι πρέπει για βόλτες! Την γκαντεμιά μου!!
Σήμερα το πρόγραμμα έχει περπάτημα πέρα από το κανάλι, στα βορειοανατολικά της παλιάς πόλης.
Την προηγούμενη μέρα είδαμε την παλιά πόλη. Είναι πολύ όμορφη, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των μεσαιωνικών κτιρίων έχουν καταστραφεί, από φωτιές και πολέμους. Ακόμα, το γεγονός πως εκεί κοντά είναι το μοναδικό Ταλλίν, την κάνει να φαίνεται χαμένη από χέρι. Έχει όμως έναν άσσο στο μανίκι της. Και τι άσσο! Είναι μια γειτονιά. Μια γειτονιά με κτίρια του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αι.

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019

Η μαύρη γάτα της Ρίγας! α΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 4ο

(συνέχεια από Στο δρόμο για τη Ρίγα!)

23 Ιουνίου 2015


Η μέρα ξεκίνησε βροχερή και πήγε έτσι μέχρι το τέλος της, με μερικά μικρά διαλείμματα στεγνού καιρού. Δεν έχω χειρότερο στα ταξίδια μου από τη βροχή. Αλλά τι να κάνουμε; Βάλαμε κάτω χάρτες και οδηγούς και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε από το πιο παλιό κομμάτι της πόλης, αυτό ανάμεσα στον ποταμό Daugava και το κανάλι, που τη διασχίζει και θα βλέπαμε.

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2019

Στο δρόμο για τη Ρίγα!


Λευκές Νύχτες, Μέρος 3ο



22 Ιουνίου 2015


Το πρωί πληρώσαμε, παραδώσαμε το δωμάτιο και φορτώσαμε τα πράγματα σε ένα ταξί. Πήγαμε κάπου κοντά στο αεροδρόμιο για να παραλάβουμε το αυτοκίνητο, που είχαμε νοικιάσει. Για τις επόμενες εννιά μέρες θα μας συντρόφευε στο οδικό ταξίδι, στις τρεις χώρες της Βαλτικής. που μόλις άρχιζε. Φορτώσαμε και ξεκινήσαμε, αφήνοντας πίσω μας το Ταλλίν.

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019

Ο Γέρο-Θωμάς του Ταλλίν! β΄


Λευκές Νύχτες, Μέρος 2ο

21 Ιουνίου 2015


Τη δεύτερη μέρα στο Ταλλίν, πήγαμε να δούμε κάποια μέρη της παλιάς πόλης, που δεν είδαμε την προηγούμενη.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019

2018, Ταξιδιωτικός απολογισμός, απολογισμός πολιτιστικών «ταξιδιών» και αναρτήσεων στο «δισάκι»!




Το 2018 ήταν κι αυτό μια δύσκολη χρονιά αλλά υπήρξε ταξιδιωτικά κάπως «περίεργο».
Θα την χώριζα σε δύο μέρη: α) Τα πραγματικά ταξίδια και β) τα υπέροχα «ταξίδια» μέσα από τον πολιτισμό, μιας και αυτή τη χρονιά είχαμε πολλές προσλαμβάνουσες από τέτοια.

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2019

Ευτυχισμένο το 2019!

Ευχόμαστε όλοι, το 2019,  να είστε γεροί και να πραγματοποιήσετε όσα περισσότερα γίνεται από τα όνειρά σας. 
Καλή Χρονιά!




Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

Περίσκεψη, Αναπόληση και ο Μεγάλος Ερωτικός!

Μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του Γιάννη Μόραλη στο Μουσείο Μπενάκη



8 Δεκεμβρίου 2018

Κορίτσι που ζωγραφίζει, 1971

Σάββατο με ωραία λιακάδα, ότι πρέπει για μια μικρή βόλτα για ψαράκι στο Μεγάλο Πεύκο και μετά ευκαιρία για μια σπουδαία έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, στην οδό Πειραιώς. Κλείνει στις 10.00 το βράδυ και έτσι δεν έχουμε πρόβλημα. Θα πάμε να δούμε την έκθεση και θα κάτσουμε στο καφέ του μουσείου για τον απογευματινό μας καφέ.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

Καλές Γιορτές!!

Ευχόμαστε σε όλους χαρούμενα Χριστούγεννα, με αυτούς που αγαπάτε και σας αγαπούν!  
Με το καλό να έρθει το νέο έτος, και νάναι καλύτερο από αυτό που φεύγει!




Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2018

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018

Τελευταίες εικόνες από το Λασίθι!


Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 3ο
27-29 Ιουνίου 2017


Η Μινωική ελιά και ο Βιτσέντζος
Η έκτη μέρα του ταξιδιού μας, είχε μια μεγάλη κυκλική διαδρομή στο νομό, με βασικό προορισμό τη Σητεία. Δυστυχώς οι πολύ ψηλές θερμοκρασίες των ημερών (και οι ακόμα ψηλότερες που προβλέπονται), μας αναγκάζουν να αλλάξουμε λίγο τα σχέδια και να μην επισκεφτούμε τα πιο ανατολικά και βορειοανατολικά τμήματα του νομού, όπως τον Ζάκρο και το Βάϊ.

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018

Η «Χώρα» των θερμοκηπίων!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 2ο

(Συνέχεια από Η Βουλισμένη, το Νησί κι ο Βοναπάρτης!)

                                                                           25-26 Ιουνίου 2017


Ήταν το 1965, όταν ο Ολλανδός γεωπόνος Πάουλ Κούιπερς (Paul Herman Felix Kuypers), έφτασε στην Ιεράπετρα. Δεν είχε πάει για τουρισμό. Σπουδάζοντας με έξοδα της καθολικής εκκλησίας, είχε την υποχρέωση να δουλέψει σε κάποια ανεκμετάλλευτη περιοχή. Είχε επιλέξει αρχικά τη Σύρο για να πειραματιστεί με την καλλιέργεια κηπευτικών, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος, μέχρι που βρήκε την περιοχή του Νότιου Λασιθίου. Το κλήμα της περιοχής ήταν ιδανικό για να ξεκινήσει να πειραματίζεται με τα θερμοκήπια. Φυσικά στην αρχή αντιμετώπισε αντιδράσεις αλλά λίγο μετά, τα θερμοκήπια άρχισαν να εξαπλώνονται, δημιουργώντας μια λευκή, νάϊλον θάλασσα, δίπλα στην άλλη, την πραγματική, το πέλαγος το Λιβυκό. Τα οικονομικά οφέλη ήταν μεγάλα, κάτι που έκανε τους κατοίκους αυτής της περιοχής να έχουν ψηλά εισοδήματα, ακόμα και στις μέρες της κρίσης.

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2018

Οκτώ χρόνια «δισάκι»!




Συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από τη γέννηση του πρώτου μου ιντερνετικού παιδιού.
Ήταν αρχές Νοεμβρίου του 2010 όταν αποφάσισα να φτιάξω το «το δισάκι μου στον ώμο…», σαν μια ανάγκη να καταγράψω τις ταξιδιωτικές μου εμπειρίες, που είχαν αρχίσει να γίνονται πολλές. Έτσι γεννήθηκε το «δισάκι».
Από τότε έγιναν πολλά και τα ταξίδια πληθύνανε. Το «δισάκι», σα μικρό παιδί ήθελε καθημερινή φροντίδα και αυτό ανταπέδιδε. Είναι ένας πολύτιμος σύντροφος πια και φαίνεται πως πολλοί άλλοι εκτός από μένα βρίσκουν κάτι χρήσιμο ή ενδιαφέρον στις «σελίδες» του. Πάνω από 520.000 επισκέψεις από τα πέρατα του κόσμου μου έχουν κρατήσει συντροφιά, όλα αυτά τα χρόνια.
Ελπίζω να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε παρέα με το μικρό μου σύντροφο, να ταξιδεύουμε στα μήκη και τα πλάτη αυτού του πανέμορφου, αλλά και τόσο ταλαιπωρημένου κόσμου!
Σας ευχαριστώ όλους για την πολύτιμη παρέα σας!







Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018

Αρχαιολογικό Μουσείο Σαλαμίνας!


3 Νοεμβρίου 2018


Ο Νοέμβριος φέτος μπήκε με καλοκαιρίες και ψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Ένα γαϊδουροκαλόκαιρο σε αντίθεση με τον Σεπτέμβριου, που μας είχε δείξει ένα «άγριο», χειμωνιάτικο πρόσωπο με κακοκαιρίες πρωτοφανείς για τον τόπο μας. Ο ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ μας τα έκανε μούσκεμα και ο ΖΟΡΜΠΑΣ μας χόρεψε για τα καλά!
Κάτι οι καιρικές συνθήκες, κάτι οι υποχρεώσεις, που αυτή την εποχή τρέχανε και εμείς δεν τις προλαβαίναμε, κάτι οι «καλοκαιρινές» μέρες του Νοέμβρη, θέλαμε να φύγουμε, έστω και για λίγες ώρες. Η λύση κοντινή και φτηνή. Σαλαμίνα (Σαλαμύκονος, που λένε και κάποιοι σαρκάζοντας ή αυτοσαρκαζόμενοι!). Να δούμε τη φίλη μας την Α., που θα φύγει σε λίγες μέρες για Ινδία, να δούμε και κάτι από το νησί και βέβαια να φάμε και το ψαράκι μας.
Στη Σαλαμίνα έχουμε πάει και άλλες φορές. Άλλωστε είναι τόσο κοντά. Δεν είχαμε επισκεφτεί το Αρχαιολογικό της Μουσείο. Έτσι ήταν ευκαιρία.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2018

Η Βουλισμένη, το Νησί κι ο Βοναπάρτης!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 1ο


-Από πότε έχεις να πας στην Κρήτη;
-Από το 1997.
-20 χρόνια;
-Άσε ντρέπομαι και μόνο που το σκέφτομαι!
-Καλά κάνεις και ντρέπεσαι! Κρητικός είσαι εσύ; Έχεις πάει σε τόσες χώρες και έχεις να πας στον τόπο που γεννήθηκες 20 χρόνια! Τι να πω.
-Τίποτα να μην πεις. Το πήρα απόφαση. Φέτος πάμε Κρήτη. Μόνο να είμαστε καλά.

Ένα εσπρεσσάκι, έτσι χαλαρά!

Όμορφες εικόνες και αξιοθέτα λίγο έξω από την Πάτρα!


1 Μαΐου 2015


-Που θα πάμε για καφέ;
-Ο Νίκος πρότεινε Σελλά. Πάμε;
-Και δεν πάμε! Άλλωστε εμείς δεν έχουμε ξαναπάει.
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε για καφέ στο όμορφο χωριουδάκι της βόρειας πλαγιάς του Παναχαϊκού, λίγα μόνο χιλιόμετρα από την Πάτρα. Ήταν απομεσήμερο Πρωτομαγιάς και μόλις τελειώναμε το φαΐ μας σε ταβερνάκι έξω από το Ρίο, με μεγάλη η παρέα.

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018

Αρχαία Τείχη, παραλίες και λιμνοθάλασσες!


Μια ημέρα στην περιοχή του Άραξου, στα δυτικά της Πάτρας.

2 Μαΐου 2015


Από χθες, Πρωτομαγιά, είχαμε αποφασίσει να πάμε σε μια περιοχή, που δεν είχαμε επισκεφτεί ποτέ. Ήμαστε για ένα 4ήμερο στην Πάτρα και θέλαμε να δούμε όσο γίνεται περισσότερα.
Ξεκινήσαμε το πρωί σχετικά αργά. Κινηθήκαμε δυτικά με προορισμό το ακρωτήριο του Άραξου. Το ακρωτήριο αυτό είναι μια «μύτη» στεριάς ανάμεσα στον Πατραϊκό κόλπο από το Ιόνιο πέλαγος και κοιτά προς τα βόρεια.

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2018

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018

Τελευταίες εικόνες μιας υπέροχης πόλης!


Φθινόπωρο στην Πράγα, μέρος 9ο (τελευταίο)

21 Οκτωβρίου 2014


Το τραμ Νο 17 μας πήρε από την περιοχή του Vyšehrad και ακολουθώντας τη δεξιά όχθη του ποταμού μέχρι σχεδόν τη γέφυρα του Καρόλου, μπαίνει λίγο μέσα στην Παλιά Πόλη,

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

Το κοιμητήρι στο βράχο των θρύλων!


Φθινόπωρο στην Πράγα, μέρος 8ο
(συνέχεια από Η Αγία των Ορυχείων!)

21 Οκτωβρίου 2014


Τελευταία μέρα του ταξιδιού και θέλαμε να δούμε κάποιο κομμάτι της πόλης που δεν είχαμε πάει καθόλου. Τα βάλαμε κάτω και αποφασίσαμε να πάμε στο Βίσεχραντ (Vyšehrad).
Το Vyšehrad είναι μια βραχώδης περιοχή, στην ανατολική όχθη του Μολδάβα, νότια του Nové Město.
Σύμφωνα με το θρύλο, στο κάστρο που χτίστηκε σε αυτό το βράχο, ήταν η πρώτη έδρα των βασιλιάδων. Εκεί η πριγκίπισσα Λίμπουσα (Libuše), ηγέτιδα των Σλάβων της Δύσης, προφήτευσε τη μελλοντική δόξα της πόλης. «Η μεγαλοπρέπειά της θα φτάσει μέχρι τα άστρα» είπε. Για να σταματήσει τις έριδες μεταξύ των αντρών αποφάσισε να παντρευτεί ένα απλό ζευγολάτη, τον Přemysl, τον μυθικό γενάρχη της δυναστείας των Πρεμυσλιδών, που βασίλεψαν για τέσσερεις ολόκληρους αιώνες.
Αυτά σύμφωνα με το θρύλο γιατί η αρχαιολογική σκαπάνη μας λέει πως το κάστρου του Vyšehrad είναι έργο του 10ου αι και σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές υπήρξε κατοικία των βασιλιάδων κατά τον 11ο και 12ο αι., που τη μετέφεραν στη συνέχεια και για πάντα, στο Κάστρο της Πράγας.

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2018

Η Αγία των Ορυχείων!


Φθινόπωρο στην Πράγα, μέρος 7ο

20 Οκτωβρίου 2014


Ήτανε μια πόλη πλούσια. Πιο πλούσια και από την πρωτεύουσα του βασιλείου. Τον πλούτο τον έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα της ίδιας της της γης. Κι έβγαζε ασήμι πολύ και έκοβε νομίσματα για τον βασιλιά, για νάχει να πορεύεται, να κάνει πολέμους, να φτιάχνει μεγαλουργήματα, για να μείνει το όνομά του στην ιστορία. Οι πολίτες της είχανε φτιάξει μεγαλοπρεπή ναό στην κορυφή του λόφου, να τιμήσουν την προστάτιδά τους. Εκεί, να τους βλέπει να μπαινοβγαίνουνε στα έγκατα της γης σαν τα μυρμήγκια και να τους προστατεύει.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...