Επιστροφή!

5 Οκτωβρίου 2023

Τελευταίες εικόνες

Τελευταίες εικόνες του καλοκαιριού!

Μπατσί Άνδρου 27 Σεπτεμβρίου 2023

Στη «Χόβολη» με τους ΟΝΑΡ!

 15 Σεπτεμβρίου 2023

 

 

Έφτασε ο Σεπτέμβρης στα μισά του και ο κόσμος αραίωσε πολύ. Ευτυχώς κάποιες δραστηριότητες καλά κρατούν.

Ρεμπετοβραδιά στης «Στέλλας»!

 13 Σεπτεμβρίου 2023

 

Έγινε και φέτος η καθιερωμένη ρεμπετοβραδιά

Monreale, η αποθέωση της τέχνης του ψηφιδωτού!

Στο ένα «άκρο» της Τριακρίας!, Σικελία μέρος 6ο

(συνέχεια από Ζιζ-Πάνορμος-Παλέρμο! 5)

 

6-7 Οκτωβρίου 2019

 

Το προάστιο του Παλέρμο Monreale βρίσκεται στα νότια και πολύ κοντά στην πόλη. Έχει περίπου 40.000 κατοίκους και ανήκει στην μητροπολιτική περιφέρεια του Παλέρμο.

«Πέτρινα και ξυλώδη γλυπτά» στη Χόβολη!

 5-6 Σεπτεμβρίου 2023

 

 

Πάνε δυο χρόνια που είδα πρώτη φορά έργα της Παρθένας Τσανακίδου στο ξενοδοχείο Καρύστιον, στην Κάρυστο της Νότιας Εύβοιας και ζήτησα από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου την άδεια να τα φωτογραφήσω και να τα παρουσιάσω με μια ανάρτηση (4 γλυπτά της Παρθένας Τσανακίδου στο "Καρύστιον"!). Ήταν έργα που μου άρεσαν και έτσι γνώρισα το έργο μιας άγνωστης σε εμένα καλλιτέχνιδας.

Γιάννινα, οι θησαυροί του Ιτς Καλέ!

(συνέχεια από Στο Μουσείο-τελευταίες εικόνες!)

 22 Οκτωβρίου 2021

 

 

Ήταν το μακρινό 1978 που η Σοφία πέρασε στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και προς το τέλος της ίδιας χρονιάς πήγα κι εγώ για πρώτη φορά στην υπέροχη αυτή πόλη της Ηπείρου. Η πόλη αυτή έχει τις ιδιαιτερότητές της. Είναι μια από τις δύο παραλίμνιες πόλεις της Ελλάδας (η άλλη είναι η Καστοριά), έχει ένα από τα δύο κατοικημένα λιμναία νησιά της χώρας (το άλλο είναι ο Άγιος Αχίλλειος στη Μικρή Πρέσπα) και αν και έχει κάστρο, όπως πολλές ελληνικές πόλεις,

Στο Μουσείο-τελευταίες εικόνες!

Ταξίδι στα Τζουμέρκα, ημέρα 4^η (τελευταία)

(συνέχεια από Στο βασίλειο της πέτρας!)

 

21 Οκτωβρίου 2021

 

Τελευταία μέρα στα Τζουμέρκα, τελευταία μέρα σε αυτόν τον μοναδικό τόπο και αφού φάγαμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της ημέρας, ξεκινήσαμε.

Στο βασίλειο της πέτρας!

Ταξίδι στα Τζουμέρκα, ημέρα 3^η

(συνέχεια από Η τέχνη "πήρε τα βουνά"!)

 

20 Οκτωβρίου 2021

 

 

Την Τρίτη μέρα στα Τζουμέρκα, μετά το πρωινό ξεκινήσαμε για τα βορειοανατολικά χωριά, ίσως τα πιο εντυπωσιακά, τα αρχοντοχώρια των Τζουμέρκων. Τους Καλαρρύτες και το Συρράκο.

Η τέχνη "πήρε τα βουνά"!

Ταξίδι στα Τζουμέρκα, ημέρα 2^η

(συνέχεια από Το ξαναγεννημένο γεφύρι και οι δίδυμοι καταρράκτες!)

 

19 Οκτωβρίου 2021

Πολύ κοντά στο Κωστήτσι , το χωριό που μέναμε είναι ένα άλλο χωριό των Κατσανοχωρίων, το Ελληνικό, όπου το 1942 γεννήθηκε ο Θεόδωρος Παπαγιάννης, ένας από τους μεγαλύτερους γλύπτες των τελευταίων δεκαετιών στον τόπο μας. Ο καταξιωμένος αυτός καλλιτέχνης και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όχι μόνο δεν ξέχασε τον τόπο που τον γέννησε, αλλά τον τιμά με τη συνεχή παρουσία του, φυσική και καλλιτεχνική. Και εξηγούμαι.

Το ξαναγεννημένο γεφύρι και οι δίδυμοι καταρράκτες!

 Ταξίδι στα Τζουμέρκα, ημέρα 1^η

 

18 Οκτωβρίου 2021

 

 

Τα Τζουμέρκα είναι μια περιοχή της χώρας μας, για την οποία είχαμε ακούσει πολλά και όλα καλά, αλλά δεν είχαμε αξιωθεί να την επισκεφτούμε. Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου και το αποφασίσαμε.

Το ταξίδι αυτό το προγραμματίσαμε για τέλη Οκτωβρίου-αρχές Νοεμβρίου του 2020. Αλλά ως γνωστόν «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Και ήρθε η πανδημία και κύλισε το 2020 με τα πάνω του και τα κάτω του και το φθινόπωρο το πράμα φαινόταν προς τα πού πήγαινε. Στις αρχές Νοεμβρίου επιβλήθηκε η καραντίνα που τράβηξε ως τα μέσα του Μαΐου της επόμενης χρονιάς. Όχι ταξίδι, αλλά ούτε βόλτα μέχρι το διπλανό Δήμο δεν μπορούσαμε πια.

Πέρασε το καλοκαίρι του 2021, είχαμε κάνει και τα εμβόλιά μας και αποφασίσαμε να κάνουμε το ταξίδι στα Τζουμέρκα τον Οκτώβριο, για να δούμε και τα χρώματα του φθινοπώρου πάνω στα Ηπειρώτικά αυτά βουνά.

Άγναντα, οι ζωγραφισμένοι κάδοι!

 21 Οκτωβρίου 2021

 

Στα Τζουμέρκα,

Εκεί που φτιάχνουν τους ακανέδες*!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 5^ο

(συνέχεια από Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 2ο)

 

11-15 Οκτωβρίου 2022

 

Η Βόρεια Ελλάδα είναι για εμάς η λιγότερο γνωστή, της ηπειρωτικής χώρας, λόγω απόστασης. Ειδικά στις περιοχές του νομών Σερρών και Δράμας, όπου είχαμε σκοπό να περάσουμε λίγες μέρες, στο δρόμο για τα Βαλκάνια, είχαμε πάει παλιότερα μια-δυο φορές, χωρίς όμως να τις γυρίσουμε, πράγμα που δεν θα κάναμε ούτε αυτή τη φορά. Πήγαμε περισσότερο για την παρέα, πριν συνεχίσουμε για εκτός συνόρων.

Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 2ο

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 4^ο

(συνέχεια από Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 1ο)

 

9-11 Οκτωβρίου 2022

  

 

Το πρωί της 2^ης μέρας στη Λήμνο, σηκωθήκαμε ξεκούραστοι και έτοιμοι για την γνωριμία με το ανατολικό κομμάτι του νησιού. Όση ώρα τρώμε το πρωινό μας ας πούμε μερικά πράγματα για το νησί.

Η Λήμνος είναι το όγδοο μεγαλύτερο νησί μας και το τέταρτο σε μήκος ακτών. Βρίσκεται στο βόρειο Αιγαίο, στο Θρακικό πέλαγος, ανάμεσα στο Άγιον Όρος, τη Σαμοθράκη, την Ίμβρο και τη Λέσβο, απέναντι από την είσοδο του Ελλήσποντου, γι αυτό και η μεγάλη στρατηγική σημασία της. Η Λήμνος είναι ηφαιστειογενές νησί. Αν και δεν έχει δάση, έχει εκτεταμένες εύφορες πεδιάδες καλλιεργημένες με σιτηρά κι αμπέλια. Επίσης, έχει υπέροχες και καθαρές παραλίες και είναι ένα νησί ιδανικό για ήρεμες διακοπές. Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία, η γεωργία και η αλιεία. Είναι. το πεδινότερο νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Στους κλασικούς χρόνους ήταν ο σιτοβολώνας της αρχαίας Αθήνας, από την οποία άλλωστε κατελήφθη, και αργότερα ο προμηθευτής σιταριού της αυτοκρατορικής αυλής του Βυζαντίου. Ακόμα και σήμερα, το σήμα κατατεθέν της Λήμνου είναι τα σπαρμένα σιταροχώραφα που φθάνουν ως την άκρη της θάλασσας.

Το όνομα Λήμνος είναι πανάρχαιο και αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο.

Κατά τη μυθολογία είναι το νησί του Ηφαίστου. Σύμφωνα με το μύθο ο Δίας, μετά από έναν καβγά με την Ήρα, εκσφενδόνισε από τον Όλυμπο τον Ήφαιστο, καθώς αυτός υπερασπίστηκε τη μητέρα του, με αποτέλεσμα να πέσει στη Λήμνο και έκτοτε να μείνει ανάπηρος. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού, τους οποίους ο Όμηρος αποκαλεί Σίντιες, που σύμφωνα με το μύθο ήρθαν από την Ανατολή (Φρυγία), τον περιέθαλψαν κι εκείνος σε αντάλλαγμα τους δίδαξε την τέχνη της κατεργασίας των μετάλλων, στήνοντας το εργαστήριό του στο ηφαίστειο Μόσυχλος της Λήμνου. Οι Σίντιες ήταν εξαιρετικοί μεταλλουργοί και οι πρώτοι που κατασκεύασαν χάλκινα όπλα με μέταλλα από τη Μικρά Ασία. Οι ανασκαφές στην Πολιόχνη αποκάλυψαν μεγάλο προϊστορικό οικισμό που μπορεί να αποδοθεί σε αυτό το φύλο, ο πολιτισμός του οποίου παρουσιάζει ομοιότητες με εκείνον της Τροίας. Τιμώντας το μεταλλουργό θεό, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν Ηφαιστία την πόλη που ίδρυσαν στο νησί. Ακόμα ο Θεός μεταβίβασε τη γνώση της τέχνης του στους Καβείρους, παιδιά που απέκτησε από τη νύμφη Καβειρώ. Αυτοί, αργότερα, λατρεύονταν σε ένα ειδικό ιερό που χτίστηκε στη Λήμνο, το Καβείριο. Η λατρεία τους, που ήταν μυστηριακή, επεκτάθηκε στη Σαμοθράκη κι αλλού και μάλλον προέρχεται από κάποια αρχική κλειστή συντεχνία μεταλλουργών. (πηγή και περισσότερα wikipedia)

Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 1ο

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 3^ο

(συνέχεια από «Αποκλεισμένοι» στον Άη Στράτη! 2o)

 

8 Οκτωβρίου 2022

 

Γύρω στις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα αποβιβαστήκαμε στο λιμάνι της Μύρηνας στη Λήμνο. Φτάσαμε στο δωμάτιο που είχαμε κλείσει και λίγο μετά τις τρεις πέφταμε για λίγες ώρες ύπνο. Ξημέρωνε η επέτειος απελευθέρωσης της Λήμνου το 1912. Τη μέρα εκείνη, στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ο Ελληνικός στόλος, καταλαμβάνει αναίμακτα και απελευθερώνει τη Λήμνο, μετά από 456 χρόνια τουρκικής κατοχής (περισσότερα εδώ).

Καλλιρόη Παρρέν, μια παράσταση!

 9 Ιουλίου 2023

 

Το Τμήμα Υποκριτικής Τέχνης του Δ.Ι.Ε.Κ. Καρύστου ανέβασε το Έργο «Καλλιρόη Παρρέν», βασισμένο στο βιβλίο της Ευσταθίας «Εφημερίς των Κυριών».

Νίκος Ζήβας: "Το Αίμα της Μνήμης"!

 19 Ιουνίου 2023

Η Αντιπαροχή

Αύριο, 10 Ιουλίου 2023, γίνονται τα εγκαίνια της έκθεσης έργων του Νίκου Ζήβα με τίτλο «Το Αίμα της Μνήμης».

Τρεις εβδομάδες πριν, πηγαίνοντας στην Zivasart Gallery να δούμε την έκθεση του καλλιτέχνη, "Το ίχνος των κρυμμένων σχημάτων" περάσαμε και απέναντι στο χώρο της συλλογής Μνημείων Νεώτερης Αρχιτεκτονικής Κωνσταντίνου Ζήβα (Η Μάντρα του Ζήβα) να δούμε τα τέσσερα έργα, μεγάλων διαστάσεων, που ετοιμάζονταν για την έκθεση «Το Αίμα της Μνήμης».

Cecilie!

                                                                                                                             18 Μαΐου 2023

“Cecilie-kvinne med uhelbredelig brystkreft” (Cecilie-γυναίκα με ανίατο καρκίνο του μαστού). Το πρώτο γλυπτό στον κόσμο για τον καρκίνο του μαστού και τη μαστεκτομή. Είναι έργο του Håkon Anton Fagerås, του 2022. Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία, στην οποία βλέπει το Κοινοβούλιο και το Εθνικό Θέατρο του Όσλο, της Νορβηγικής πρωτεύουσας

Με Ταυλά και Κυραμαργιό στη Χόβολη!

30 Ιουνίου 2023

Τελευταία μέρα του Ιούνη και περάσαμε ένα πολύ όμορφο βραδάκι στη Χόβολη, στην Κάρυστο, παρέα με τον Γιάννη Ταυλά και τον Παντελή Κυραμαργιό. 

Με δικά τους τραγούδια, αλλά και άλλα που ξέραμε ακόμα και από τα νιάτα μας. 

Εθνική γιορτή, διήμερη αργία!

 Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 3^ο

(συνέχεια από Άνθρωποι της θάλασσας, άνθρωποι της γης!)

17-18 Μαΐου 2023

 

Όταν σηκώθηκα το πρωί της Τετάρτης, άκουσα από μακριά μια χορωδία να τραγουδά και τους ήχους μια μπάντας από κάποια άλλη μακρινή κατεύθυνση. Από την προηγούμενη παντού είχε σημαίες, μικρές και μεγάλες, παντού.

Νίκος Ζήβας: "Το ίχνος των κρυμμένων σχημάτων"!

 19 Ιουνίου 2023

 

 

Βρισκόμασταν σε ταξίδι όταν ήρθε το μήνυμα για την επικείμενη έκθεση ζωγραφικής του Νίκου Ζήβα, στη Zivasart Gallery,

Άνθρωποι της θάλασσας, άνθρωποι της γης!

Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 2ο

(συνέχεια από Το ταξίδι στο βορρά!)

16 Μαΐου 2023

 

 

Η Νορβηγία είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο με ένα εξαιρετικά ψηλό βιοτικό επίπεδο. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι Νορβηγοί περάσανε μεγάλη φτώχια, και συνακόλουθα είχαν μεγάλη μετανάστευση, κυρίως προς τις ΗΠΑ. Κάτι το αφιλόξενο ανάγλυφο, κάτι το ακόμα πιο αφιλόξενο κλίμα, τους έστρεψαν κυρίως προς τη θάλασσα. Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα άλλαξαν, κυρίως μετά την ανακάλυψη των πετρελαϊκών αποθεμάτων και την εκμετάλλευση τους από κρατικό φορέα και όχι από κάποια πολυεθνική εταιρία.

Από την εποχή των Βίκινγκς (8^ος-11^ος αι) οι θάλασσες γύρω από την Ευρώπη και μέχρι τον Καναδά καθώς και τα μεγάλα ποτάμια, κυριαρχούνται από τους μεγάλους αυτούς θαλασσοπόρους και μαχητές. Ανακάλυψαν νησιά, όπως η Ισλανδία, η Γροιλανδία, τα Φερόες κλπ, έφτασαν στην Αμερική (Καναδάς) πέντε αιώνες πριν τον Κολόμβο και με το όνομα Βάραγγοι και μετέπειτα Ρως ιδρύουν αρχικά υπό τον Ρούρικ και στη συνέχεια στο Κίεβο υπό τον Όλεγκ, το Βασίλειο των Ρως. Αν και οι Βίκινγκς χάνονται από το προσκήνιο της ιστορίας, οι απόγονοί τους συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στη θάλασσα, βασική πηγή βιοπορισμού τους. Φυσικά, όπου το ανάγλυφο το επιτρέπει, υπάρχει και κάποια αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα. Οι βασικοί οικισμοί (πόλεις και χωριά) της Νορβηγίας έχουν άμεση σχέση με τη θάλασσα (λιμάνια ή απλά ψαροχώρια) και η βασική πηγή τροφής είναι ότι τους δίνει αυτή, έστω και τεχνητά (ιχθυοκαλλιέργειες) τα τελευταία χρόνια.

Η ενασχόληση των Νορβηγών με τη θάλασσα είχε σαν αποτέλεσμα η χώρα αυτή του βορρά να δώσει και μερικούς από τους σπουδαιότερους σύγχρονους εξερευνητές, όπως ο Ρόαλντ Άμουνδσεν, ο πρώτος που έφτασε στο Νότιο Πόλο (1910-1912) και ο Θορ Χέιερνταλ, που έκανε ταξίδια πειραματικής αρχαιολογίας, όπως αυτό με τη σχεδία ΚΟΝ ΤΙΚΙ.

Κάτω από την Ακρόπολη, μετά τη βροχή!

12 Ιουνίου 2023

Ο ουρανός μας έκανε τη χάρη και σταμάτησε να βρέχει λίγο μετά τις 8 το βραδάκι. Η συναυλία ήταν στις 9. 

Το ταξίδι στο βορρά!

 Στη Νορβηγία, τη γη των νερών και …. των Trolls! Μέρος 1ο

15 Μαΐου 2023

 

Ήταν 8 το πρωί όταν το Airbus της Aegean απογειώθηκε από το «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Stavkyrkje, οι ξύλινες εκκλησίες της Νορβηγίας!

16-29 Μαΐου 2023

Heddal Stavkyrkje

Στη Νορβηγία το κύριο αξιοθέατο είναι η φύση. Βουνά, δάση, λίμνες, ποτάμια, καταρράκτες και βέβαια τα μεγαλοπρεπή φιόρδ. Φυσικά και υπάρχουν και άλλα αξιοθέατα και μνημεία. Κατά την ταπεινή μου άποψη τα σημαντικότερα είναι οι ξύλινες εκκλησίες. Κάποτε υπήρχαν πάνω από 1000, στη χώρα αυτή του βορρά. Τις ονομάζουν Stavkyrkje, όνομα που σχετίζεται με τον τρόπο τοποθέτησης και άρμοσης των ξύλινων στοιχείων κατά την κατασκευή τους. Δυστυχώς σήμερα, διατηρούνται μόνο 28. Άλλες κατεδαφίστηκαν και άλλες κάηκαν. Η κατασκευή τους ανάγεται στον 12^ο, 13^ο και 14^ο αι, αν και πολλές έχουν υποστεί σημαντικές τροποποιήσεις και προσθήκες, έχοντας έτσι χάσει το μεσαιωνικό χαρακτήρα του αρχικού κτίσματος.

Στη διάρκεια του πρόσφατου ταξιδιού μας είδαμε συνολικά έξι ξύλινες εκκλησίες. Οι πέντε από αυτές είναι Stavkyrkje, με τη μία εξ αυτών να είναι στην πραγματικότητα πιστό αντίγραφο (replica) μιας πρόσφατα καμένης. Τέλος η έκτη, αν και δεν ανήκει στις Stavkyrkje, είναι σταυροειδής ξύλινη και φτιάχτηκε τον 18^ο αι για να αντικαταστήσει μια παλιότερη Stavkyrkje.

Δύο από αυτές, καθώς και αυτή του 18^ου αι βρίσκονται σε άλλη θέση από αυτή που αρχικά βρίσκονταν.

Τοιχογραφίες-Γκράφιτι στο Βελιγράδι!

 19-22 Οκτωβρίου 2022

 

 

Το Οκτώβριο του 2022 βρεθήκαμε για λίγες μέρες στο Βελιγράδι, την πρωτεύουσα της Σερβίας.

Φάνης Γιόσης: "Γυναίκες"!

 6 Απριλίου 2023

 "Γυναίκες"!, του Φάνη Γιόση (2007)

(Επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη: http://www.giossis.gr)

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 2ο

(συνέχεια από Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 1ο )

19 Ιανουαρίου 2019

 

Αφού πήραμε την απαραίτητη ανάσα

Νοτιοανατολική Αττική, εικόνες γαλήνης!

 30 Απριλίου-1 Μαΐου 2023

 

-Χρόνια πολλά! Πως περάσατε το Πάσχα;

-Χρόνια πολλά! Όμορφα ήταν.

-Τι λέτε να έρθετε το τριήμερο της Πρωτομαγιάς στο εξοχικό;

-Ωραία ιδέα! Να το κουβεντιάσω με τη Σοφία και σε παίρνω.

-Περιμένω.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών! μέρος 1ο

 19 Ιανουαρίου 2019

Μετά τη διαδοχική επέλαση των Ραφαήλ, Σοφίας, Τηλέμαχου και Υπατίας, που δεν μας άφησαν να πάρουμε ανάσα από τις βροχές, τον αέρα, το χιόνι και το κρύο και πριν από την επέλαση του Φοίβου, κάπως έφτιαξε ο καιρός και βρήκαμε την ευκαιρία κι εμείς, σα «δίποδα σαλιγκάρια» για μια μικρή βόλτα.

Πάνε πολλά χρόνια από τότε, που σε μια εκδρομή συνόδεψα μαθητές μου στη Θήβα και στο Αρχαιολογικό της Μουσείο. Ήταν το παλιό μουσείο εκείνο. Δε θυμάμαι και πολλά από εκείνη την επίσκεψη, αλλά αυτό που σίγουρα θυμάμαι, είναι η εντύπωση που μου έκαναν κάποια από τα εκθέματα. Κυρίως τα Μυκηναϊκά και μάλιστα οι σαρκοφάγοι. Το έβαλα στο νου να πάω και πάλι, μόνος αυτή τη φορά, να τα δω με την ησυχία μου. Πέρασαν τα χρόνια, έμαθα πως το μουσείο ανακατασκευάστηκε με αποτέλεσμα να είναι ένα άλλο, καινούριο μουσείο και εγώ δεν πήγα.

Έτσι μετά την επέλαση της Υπατίας με τις πολλές βροχές, όταν ακούσαμε ότι το Σαββατοκύριακο που έρχονταν ο καιρός θα ήταν αρκετά καλός, είπαμε να βγούμε. Που θα πηγαίναμε όμως; Τότε θυμήθηκα εκείνη την επίσκεψη και την εκκρεμότητα που είχα με τη Θήβα. Θήβα λοιπόν και το Νέο Αρχαιολογικό της Μουσείο.